INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11.05.2011 r. (data wpływu 20.05.2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 04.08.2011r. (data wpływu 09.08.2011r.) nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie z dnia 29.07.2011r.
Nr IPPP2-443-613/11-2/JW o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkiem – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 20.05.2011 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkiem. W przedmiotowym wniosku zostało przestawione następujące zdarzenie przyszłe: Gmina, reprezentująca Skarb Państwa, ustanowiła na rzecz S. prawo użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę nr 82 o pow.
650 m.kw. na 99 lat od dnia podpisania aktu notarialnego oraz odpłatnie przeniosła prawo własności budynku posadowionego na w/w gruncie. S. nabyło użytkowanie wieczyste gruntu oraz własność budynku w dniu 24 lipca 1998 r. aktem notarialnym S., jako partia polityczna działająca na podstawie Konstytucji RP oraz ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych (tekst jednolity: Dz. U. 2001 r. Nr 79 poz. 857), nie jest zarejestrowane oraz nie może być zarejestrowane jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. S. zamierza zbyć wyżej opisane prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz budynek znajdujący się na gruncie stanowiący odrębną własność.
S. od 1998 r. nie dokonywało remontów ani ulepszeń budynku, które to przekraczałby 30% jego wartości początkowej. W uzupełnieniu wniosku z dnia 04.08.2011r. (data wpływu 09.08.2011r.) Wnioskodawca wskazał, iż: S. nabyło nieruchomość od Gminy. W uchwale z dnia 12 grudnia 1995 r., zmienionej uchwałą nr xx/96 z dnia 16 stycznia 1996 r., Rada Dzielnicy w Gminie pozytywnie zaopiniowała zamiar oddania w użytkowanie wieczyste przedmiotowego gruntu na rzecz Rady Naczelnej S. oraz przeniesienia własności znajdującego się na tym gruncie budynku.
Uchwałą z dnia 2 września 1997 r. Zarząd Dzielnicy podał do publicznej wiadomości wykaz o przeznaczeniu do oddania w drodze bezprzetargowej w użytkowanie wieczyste przedmiotowego gruntu oraz przeniesienia własności posadowionego na tym gruncie budynku na rzecz S. Aktem notarialnym z dnia 27 lipca 1998 r. Gmina ustanowiła użytkowanie wieczyste gruntu i przeniosła odpłatnie własność budynku. w wyniku negocjacji oraz uwzględnienia oświadczeń i innych dokumentów pośrednich przedłożonych przez S. na okoliczność udowodnienia poniesionych z własnych środków nakładów na wybudowanie budynku, a także przy uwzględnieniu opinii biegłego ustalono, że przeniesienie własności budynku nastąpi za kwotę 786.720 zł /siedemset osiemdziesiąt sześć tysięcy siedemset dwadzieścia złotych/, którą to kwotę S. wpłaciło na konto bankowe Urzędu Dzielnicy.
Zgodnie z treścią aktu notarialnego z dnia 27 lipca 1998 r. (Rep. A nr xx/1988) do określonej w pkt 2 kwoty ( 786.720 zł - M.C.) Gmina naliczy, a Nabywca uiści podatek VAT w wysokości 22%, płatny w ciągu 7 dni od wystawienia faktury, o ile podatek ten w sprawie niniejszej występuje”. W związku z powyższym należy przyjąć, że jeżeli podatek od towarów i usług został przez Gminę naliczony, to S. go uiściło.
S. prowadziło działalność gospodarczą w budynku w okresie od końca 1989 r. do roku 2002 r. Działalność ta polegała głównie na wynajmie lokali użytkowych znajdujących się w użytkowanym, a następnie nabytym, budynku S. W roku 2002, w związku z wejściem w życie przepisów zmieniających ustawę o partiach politycznych zakazujących prowadzenia działalności gospodarczej partiom politycznym, S. zaprzestało jakiejkolwiek aktywności gospodarczej. S. zawarło umowę przedwstępną sprzedaży przedmiotowej nieruchomości z F., a następnie D. W umowach tych S. oddawało w posiadanie budynek przyszłemu nabywcy (czyli F. „ a następnie D.).
Fundacje te prowadziły, a D. nadal prowadzi działalność polegającą na wynajmie pomieszczeń znajdujących się w budynku. W wypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości umowy najmu zostaną z natychmiastowym skutkiem rozwiązane.
Nieruchomość gruntowa na mocy decyzji Członka Prezydium Rady Narodowej z dnia 20 grudnia 1951 r. została przekazana w zarząd i użytkowanie Centralnemu Komitetowi S. /poprzednika prawnego S. S. wzniosło na przedmiotowej działce w przeważającej części z własnych środków budynek administracyjno-biurowy, czterokondygnacyjnym, całkowicie podpiwniczonym, murowanym, o kubaturze 10740 m3. S. wprowadziło się do w/w budynku w 1958 r. Od tamtej pory budynek przechodził tylko bieżące remonty wynikające z potrzeb normalnego funkcjonowania partii politycznej.
Po roku 1992 budynek nie był ulepszany, ani remontowany w taki sposób aby wydatki na remont czy ulepszenie były wyższe niż 30 % wartości początkowej budynku. W akcie notarialnym z dnia 27 lipca 1998 r. (Rep. A nr xx/1988) - umowa ustanowienia użytkowania wieczystego gruntu i przeniesienia własności budynku stwierdzono, że „Wydanie Nabywcy przedmiotu umowy już nastąpiło”. Zgodnie z przytoczonymi powyżej twierdzeniami ustanowienie użytkowania budynku nastąpiło w roku 1958, w związku z tym S. zasiedliło budynek przed wejściem w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy sprzedaży użytkowania wieczystego oraz budynku stanowiącego odrębna własność S. jest zobowiązane pobrać i uiścić należny od transakcji podatek od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (zwanej dalej „ustawą”) „Zwalnia się od podatku (...) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata; A contrario dostawy dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia, przed nim albo nie później niż dwa lata po nim, będą opodatkowane.
W celu ograniczenia wątpliwości interpretacyjnych ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy zdefiniował pierwsze zasiedlenie jako „oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej”.
S., które to nabyło użytkowanie wieczyste gruntu oraz własność budynku 24 lipca 1998 r. oraz nie poniosło wydatków na ulepszenie budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30 % jego wartości początkowej, korzysta z powyżej wymienionego zwolnienia. Należy również zauważyć, że w przypadku sprzedaży nieruchomości gruntowej, na której stoi budynek lub budowla, dla całej transakcji zastosowanie znajdują zasady właściwe dla sprzedaży budynku. Stawka dla budynku wyznacza stawkę dla gruntu, a zatem zwolnienie dla budynku wyznacza zwolnienie dla gruntu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. W świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 2 pkt 6 ustawy, pod pojęciem towarów rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Aby jednak dostawa podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Z treści przytoczonych wyżej definicji wynika, że aby stać się podatnikiem podatku od towarów i usług wystarczy wykonać nawet jednorazową czynność, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tej czynności w sposób częstotliwy i zarobkowy.
W takim przypadku dostawa towarów, która odbywa się w sposób zamierzony i powtarzalny o stałym, zorganizowanym charakterze może zostać uznana za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ww. ustawy. Zatem, o kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.
Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.
Za podatnika należy uznać również osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i poczyniła w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji jeśli nigdy nie zostanie rozpoczęta. Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie transakcji. Czynności przygotowawcze, takie jak nabycie nieruchomości, które stanowią część tych transakcji, powinny być również traktowane jako działalność gospodarcza. Poniesienie wstępnych wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.
W świetle powyższego stwierdzić należy, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Podatnikiem podatku VAT może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, pod którą rozumieć można wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu.
Ze złożonego wniosku wynika, iż Gmina, ustanowiła na rzecz S. prawo użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę nr 82 o pow. 650 m.kw. na 99 lat od dnia podpisania aktu notarialnego oraz odpłatnie przeniosła prawo własności budynku posadowionego na ww. gruncie. S. nabyło użytkowanie wieczyste gruntu oraz własność budynku w dniu 24 lipca 1998 r. aktem notarialnym. S., jako partia polityczna działająca na podstawie Konstytucji RP oraz ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o partiach politycznych, nie jest zarejestrowane oraz nie może być zarejestrowane jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.
S. zamierza zbyć wyżej opisane prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz budynek znajdujący się na gruncie stanowiący odrębną własność. S. od 1998 r. nie dokonywało remontów ani ulepszeń budynku, które to przekraczałby 30% jego wartości początkowej.
Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%; stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Przy czym ustawodawca od powyższej zasady ustanowił szereg wyjątków, a jedną z nich jest zwolnienie od podatku (art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT) dostawy budynków, budowli lub ich części. Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Przez pierwsze zasiedlenie – w myśl art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem, przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania.
Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie uważa się również umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, pierwszym zasiedleniem jest również moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy). Wówczas, jak wynika z przepisów ustawy, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, jeśli jest ona już zasiedlona bądź zamieszkana.
Zgodnie zaś z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b – stosownie do art. 43 ust. 7a – nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Ponadto, jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części może korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a staje się bezzasadne. Natomiast, treść art. 29 ust. 5 ustawy stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Analogiczna sytuacja ma miejsce, gdy wraz z dostawą budynków lub budowli następuje również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynki te są posadowione. Jak wskazuje przepis § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.
Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz odnosząc się do opisu zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że by określić prawidłowo stawkę podatku VAT przy transakcji sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z budynkiem na nim posadowionym, należy w pierwszej kolejności rozważyć, czy doszło do pierwszego zasiedlenia ww. nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego wyżej problemu odgrywa przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.
Aby stwierdzić, czy przedmiotowa nieruchomość będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT w pierwszej kolejności ustalić należy kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie oraz jaki okres upłynął od niego do momentu dokonania dostawy nieruchomości. W tym celu należy odwołać się do brzmienia art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przez pierwsze zasiedlenie należy rozumieć oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Zatem za pierwsze zasiedlenie należy uznać moment oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu nabywcy (najemcy, dzierżawcy), mając na względzie, iż sformułowanie „w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu” dotyczy czynności wymienionych w art. 5 obowiązującej ustawy o VAT. W analizowanej sytuacji należy stwierdzić, iż S. nabyło przedmiotowy budynek odpłatnie w 1998 r. od Gminy. Zatem przeniesienie jego własności nastąpiło w ramach czynności objętych zakresem opodatkowania, tj. przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.).
W związku z powyższym należy uznać, iż pierwsze zasiedlenie przedmiotowego budynku nastąpiło w dniu 24.07.1998r., tj. w dacie jego sprzedaży. Tym samym między pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości zabudowanej upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca - S. od 1998 r. nie dokonywało remontów ani ulepszeń budynku, które to przekraczałby 30% jego wartości początkowej.
Zatem dostawa przedmiotowego prawa użytkowania wieczystego wraz z posadowionym na tym gruncie budynkiem będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bowiem nie zachodzą wyjątki w nim przedstawione, tzn. dostawa nieruchomości zabudowanej nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim. Biorąc pod uwagę wskazane regulacje, sprzedaż budynku wraz z gruntem, na którym jest on położony, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy.
Jednocześnie tutejszy organ podatkowy nadmienia, że z uwagi na fakt, iż przedmiotowa dostawa nieruchomości korzysta ze zwolnienia z podatku VAT, Strona nie ma obowiązku rejestrowania się dla tej czynności jako czynny podatnik podatku VAT. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.