INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 26 maja 2009r.
(data wpływu 15 czerwca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dokonania korekty podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 czerwca 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka w marcu 2008r. świadczyła usługę dla firmy przy budowie osiedla mieszkaniowego, za co następnie wystawiła fakturę z 21 dniowym terminem płatności.
Kontrahent jednak do dnia dzisiejszego nie uregulował zaległej płatności. Wnioskodawca odprowadził należny podatek za fakturę. art. 89a ust. 1 ustawy mówi o możliwości skorygowania podatku w przypadku kiedy wierzytelność jest nieściągalna. Nowelizacja ustawy z 01 grudnia 2008 r. przewiduje możliwość ubiegania się o zwrot podatku należnego bez spełniania warunków ustawy o CIT pozwalających na zaliczenie wierzytelności do kosztów podatku dochodowego. W związku z niezapłaceniem faktury toczy się postępowanie sądowe, którego terminu zakończenia nie jesteśmy w stanie przewidzieć.
Kontrahent od każdej faktury pobierał kaucję gwarancyjną od której my płaciliśmy podatek, kaucja zaś nie została nam zwrócona, pomimo, że umowa została z nami zerwana. Z jednej strony nowelizacja ustawy nie przewiduje żadnych przepisów przejściowych dla przedsiębiorców korzystających z ulgi za złe długi, wydaje się że nowe zasady dotyczą także wierzytelności powstałych przed 01 grudnia 2008 r., które nie zostały zapłacone w ciągu 180 dni. Z drugiej zaś strony zgodnie z zasadą prawa nie działajacego wstecz należałoby uznać, że nie możemy ubiegać się o zwrot podatku od należności, które nie zostały zaliczone w koszty nieściągalnych.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy mogę skorzystać z ulgi za złe długi dotyczącej ubiegania się o zwrot podatku Vat od Urzędu Skarbowego w przypadku kiedy nowelizacja weszła w życie 01 grudnia 2008 r. a nasza wierzytelność jest z marca 2008 r.? W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą, podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, z zastrzeżeniem ust. 2-5. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna lub której nieściągalność została uprawdopodobniona. Natomiast nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku, gdy wierzytelność nie została uregulowana w ciągu 180 dni od upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze (ust. 1a).
Na podstawie ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki: dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny, wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni, wierzytelności nie zostały zbyte, od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona, wierzyciel zawiadomił dłużnika o zamiarze skorygowania podatku należnego ze względu na wystąpienie okoliczności, o których mowa w ust. 1, a dłużnik w ciągu 14 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z ust. 3 wskazanego artykułu korekta podatku należnego może nastąpić w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym upłynął termin określony w ust. 2 pkt 6, nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym wierzyciel uzyskał potwierdzenie odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Warunkiem dokonania korekty jest uzyskanie przez wierzyciela potwierdzenia odbioru przez dłużnika zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2 pkt 6. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotowe wierzytelności – dotyczące dostaw na rzecz zarejestrowanego i czynnego podatnika podatku od towarów i usług – powstały w marcu 2008r. i zostały wykazane w deklaracji jako obrót, od którego zadeklarowano podatek należny.
Od daty wystawienia faktur dokumentujących wierzytelności nie upłynęły dwa lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione. Reasumując, należało uznać stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe, gdyż z analizy powyższych przepisów nie wynika, iż dotyczą one tylko wierzytelności powstałych po dniu wejścia w życie znowelizowanych przepisów tj. po dniu 01 grudnia 2008r. Jak wskazał ustawodawca, przepis art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług ma zastosowanie do faktur, w przypadku których od daty ich wystawienia nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione.
Przy spełnieniu pozostałych przesłanek wynikających z art.. 89a ustawy możliwa będzie korekta podatku należnego od tych wierzytelności. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.