INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 03.09.2010r. (data wpływu 06.09.2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2010r.
(data wpływu 29.09.2010r.) będącym odpowiedzią na pismo z dnia 14 września 2010r. znak IPPP2/443-660/10-2/KOM, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie stawki podatku VAT na usługi montażu stałej zabudowy kuchennej w budynkach i lokalach mieszkalnych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 06.09.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT na usługi montażu sprzętu AGD i montażu stałej zabudowy kuchennej w budynkach i lokalach mieszkalnych.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 września 2010r. (data wpływu 29.09.2010r.).
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawczyni ma zamiar podjąć działalność gospodarczą, której przedmiotem będzie m.in. produkcja mebli kuchennych (31.02.Z), produkcja pozostałych mebli (31.09.Z), zakładanie stolarki budowlanej (43.32. Z), wykonywanie pozostałych robot budowlanych wykończeniowych (43.39. Z.), działalność agentów zajmujących się sprzedażą mebli, artykułów gospodarstwa domowego i drobnych wyrobów metalowych (46.15.Z) działalność usługowa w zakresie wykańczania mebli (36.14.B), zakładanie stolarki budowlanej (45.42.Z) wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych (45.45.Z), sprzedaż detaliczna elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego artykułów radiowo -telewizyjnych (52.45.Z).
Będzie wykonywać usługi montażu stolarki budowlanej polegające na wyposażeniu pomieszczeń mieszkalnych w meble kuchenne, wnękowe i łazienkowe wbudowane na stałe zgodnie z PKD 43.32.Z (zakładanie stolarki budowlanej).
Usługa będzie się składać z: projektowania zabudowy wytwarzania - z zakupionych w tym celu materiałów: płyt meblowych, blatów i elementów metalowych (okuć, zawiasów uchwytów i prowadnic) - elementów stałej zabudowy kuchennej, łazienkowej i wnęk; montażu wyprodukowanych elementów zabudowy w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB Grupa 111 i 112 jednoczesnym montażu - wraz z wyprodukowanymi przeze mnie meblami kuchennymi - sprzętu AGD (płyt indukcyjnych lub gazowych piekarników, okapów, chłodziarek, chłodziarko-zamrażarek, zmywarek itp) w przygotowanych specjalnie do tego celu podczas produkcji otworach technologicznych.
Usługi wymienione w pkt 2 będą stanowić jeden, nie dający się sztucznie podzielić, kompleksowy proces. Będzie się on zaczynać od zamówienia złożonego przez klienta poprzez sporządzenie pomiarów, zaproponowanie kilku wariantów projektów (dotyczących zarówno stolarki, jak i sprzętu AGD do zabudowy). Dalej obejmie produkcję płyt i blatów pod konkretny wymiar z otworami technologicznymi pod konkretny sprzęt AGD, zamówiony przez klienta. Usługa zakończy się na montażu mebli, zabudowaniu w nich urządzeń AGD oraz ich instalacji. Należy stwierdzić, że sprzęt AGD do zabudowy - w przeciwieństwie do tradycyjnego (wolnostojącego) sprzętu - nie jest bezpośrednio gotów do użytku.
Ze względów bezpieczeństwa jest tak skonstruowany, że jego budowa uniemożliwia otwarcie drzwiczek (np. w chłodziarkach) czy uchylenie klapy (piekarniki, zmywarki). Okapy kuchenne z samej swojej natury nie pełnią żadnej roli bez trwałego zainstalowania. Dopiero zamontowanie tego sprzętu w meblach przygotowanych pod konkretny wymiar oraz ich instalacja czyni możliwym korzystanie z ich funkcji W związku z tym zabudowa sprzętu AGD będzie usługą ściśle powiązaną z montażem stolarki budowlanej. Wbudowywanie sprzętu w meble następować będzie przy okazji ich produkcji i montażu, a nie będzie czynnością następczą polegającą na przeróbce istniejących mebli.
Z klientami będą zawierane umowy cywilnoprawne, których przedmiotem będzie dzieło w postaci kompletnego wyposażenia kuchni (stała zabudowa wraz ze sprzętem AGD). W umowach będzie wyszczególniona jedna cena za całość dzieła. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy usługa montażu sprzętu AGD jednocześnie ze stałą zabudową kuchenną, którą będzie produkowana z zakupionych materiałów: płyt meblowych, blatów i elementów metalowych dociętych na konkretny wymiar i trwale montowana w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB grupa 111 i112 podlega opodatkowaniu obniżoną 7 % stawką VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, usługa stałej zabudowy kuchni, wnęk i łazienek niewątpliwie podlega opodatkowaniu obniżoną 7 % stawką podatku od towarów i usług. Takiemu samemu opodatkowaniu podlega również usługa montażu sprzętu AGD w meblach przygotowanych pod wymiar, ze względu na: I. STAN FAKTYCZNY opisany w poz. 54 wniosku, II. STAN PRAWNY: Art. 6 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady nr 77i388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.
L 145, str.1) stanowiący, że: termin „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję niestanowiącą dostawy towarów w rozumieniu art. 5”. Art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) powielający tę zasadę. § 37 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) obniżający stawkę podatku VAT do wysokości 7 % w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 z późn. zm.), w dziale 11 załącznika określającym obiekty budownictwa mieszkaniowego. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów Usług (Dz.
U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.), zgodnie z którym według PKWiU świadczone usługi należy zakwalifikować w następujący sposób: 43.32.10.0 - roboty instalacyjne stolarki budowlanej (dotyczy elementów stolarskich), 33.20.29.0 - usługi instalowania pozostałych maszyn ogólnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowane (dotychczas zgodnie z PKWiU 2004 usługi te były sklasyfikowane jako 29.71.90-00.00 - usługi instalowania, naprawy i konserwacji elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego). W wyjaśnieniach PKD stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz.
U. Nr 251 poz. 1885) w podklasie „43.42.Z - zakładanie stolarki budowlanej” zostały ujęte usługi wyposażenia pomieszczeń w meble wbudowane: meble kuchenne i szafy wnękowe. III. ORZECZNICTWO. Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 października 2005r. w sprawie C-41/04 Leyob Verzekeringen BV i OV Bank NV (Dz. Urz.
UE Seria C Nr 22) stanowi: „Artykuł 2 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednoliconą podstawę wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że jeżeli dwa lub więcej świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, rozumianego jako konsumenta przeciętnego, są tak ściśle związane, że obiektywnie tworzą one w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku od wartości dodanej”.
Podobne rozstrzygnięcia zapadły w wyrokach ETS: z dnia 25 lutego 1999r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan (Rec. Str. l-973, pkt 28, 29 i 30), z dnia 2 maja 1996r. w sprawie C-231/94 Faborg-Gelting Lenien (Rec. Str. l-2395 pkt 12-14) Identyczne stanowisko prezentują polskie sądy: Najwyższy i administracyjny w wyrokach: Sądu Najwyższego z dnia z 21 maja 2002r.
(sygn. akt III RN 66/01 Monitor Podatkowy 2002/12/33), w którym SN stwierdził, że „podział jednorodnej, kompleksowej usługi na dwa odrębne rodzaje jest podziałem sztucznym i nie może stanowić podstawy do podziału kwoty należnej za tę usługę na dwie części, z czego każda jest objęta inną stawką podatku od towarów i usług” Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 czerwca 2007r. w sprawie sygn. akt I SA/Wr 211/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2008r. w sprawie sygn. akt I SA/Wr 1632/07. Mając powyższe na uwadze, usługa stałej zabudowy kuchennej wyposażonej we wbudowany sprzęt AGD stanowi w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
Zabudowa kuchni wyprodukowana pod wymiar bez zainstalowania w miejscu otworów technologicznych płyty grzewczej, piekarnika, chłodziarki, okapu, zmywarki, itp. nie ma sensu zarówno gospodarczego, jak i logicznego. To samo dotyczy „czystej” dostawy sprzętu AGD do zabudowy, który w stanie „nieuszlachetnionym zabudową” nie przedstawia żadnej wartości użytkowej. Dopiero komplet: meble (obudowa) i zabudowany sprzęt AGD są efektem składającym się na całość dzieła.
Jako, że usługa stałej zabudowy kuchni jest świadczeniem podstawowym, podlegającym opodatkowaniu obniżoną 7 % stawką podatku od towarów usług, usługa instalacji sprzętu AGD - jako świadczenie towarzyszące, bez którego jednak świadczenie główne nie miałoby celu - powinno być opodatkowane taką samą 7 % stawką podatku VAT. W uzupełnieniu z dnia 27.09.2010r. (wpływ 29.09.2010r.) Wnioskodawczyni podała, że przedmiotowe usługi sklasyfikowane są obecnie zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.
U. Nr 207, poz. 1293 z późn. zm.), jako: 43.32.10.0 - roboty instalacyjne stolarki budowlanej (dotyczy elementów stolarskich) 33.20.29.0 - usługi instalowania pozostałych maszyn ogólnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowane, a dotychczas zgodnie z PKWiU 2004 sklasyfikowane były odpowiednio jako: 20.30.90-00.00 - usługi związane z instalowaniem (montażem) wytwarzanych przez producenta wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa oraz prefabrykowanych budynków drewnianych, a także: 45.42.13-00.00 - roboty instalacyjne pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej 29.71.90-00.00 - usługi instalowania naprawy i konserwacji elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą o VAT - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez dostawę towarów zasadniczo rozumie się, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, zaś przez świadczenie usług - zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do art. 2 pkt 6 ww. ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Natomiast na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.10.2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.
U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18.03.1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264, ze zm.).
Jak stanowi art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Ponadto, stosownie do ust. 13 cyt. artykułu, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienne w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne.
Stosownie więc do art. 41 ust. 12 powołanej ustawy, 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się – w myśl ust. 12a cyt. przepisu – obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Zgodnie zaś z ust. 12b ww. artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m²; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m². W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 (tj. 7%), stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).
Ponadto, zgodnie z § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.12.2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 224 poz. 1799) w okresie do dnia 31 grudnia 2010r. stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7 % również w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.
Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego – stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy o VAT – rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 tego artykułu ustawy oraz § 6 ust. 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów, 7% stawka podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie w odniesieniu do budowy, a także robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych w obiektach budownictwa mieszkaniowego lub ich części.
Należy zauważyć, że w treści wskazanego § 37 ww. rozporządzenia Ministra Finansów ustawodawca użył pojęć: roboty budowlano-montażowe, remonty oraz roboty konserwacyjne, nie dokonując ich zdefiniowania, dlatego też należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego. Zgodnie zatem z art. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane (t.j.
Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego, zaś przez remont – wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Z kolei konserwacja, zgodnie z § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16.08.1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz.
U. Nr 74 poz. 836) – oznacza wykonywanie robót mających na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku. Natomiast zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., konserwacja oznacza utrzymanie czegoś w dobrym stanie, dbanie o coś, pielęgnowanie czegoś w celu zabezpieczenia przed szybkim zużyciem się, zniszczeniem lub zepsuciem. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż zgodnie z § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29.10.2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.
U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18.03.1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42 poz. 264, ze zm.).
Zgodnie więc z klasyfikacją wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z 1997r., robotami budowlanymi są prace zgrupowane w dziale 45 „Roboty budowlane”, który obejmuje: prace polegające na wznoszeniu nowych budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli począwszy od przygotowania terenu przez zróżnicowany zakres robót ziemnych, fundamentowych (stan zerowy), wykonywanie elementów nośnych, przegród budowlanych, układanie i pokrywanie dachów (stan surowy) do robót montażowych, instalacyjnych i wykończeniowych, w dziale tym mieszczą się prace związane z przebudową, rozbudową, nadbudową, modernizacją, odbudową i remontem już istniejących budynków mieszkalnych i niemieszkalnych oraz budowli, prace związane z inżynierią lądową i wodną, instalowanie budynków i budowli z prefabrykatów, instalowanie konstrukcji stalowych.
Z sytuacji przedstawionej w złożonym wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni - w ramach działalności gospodarczej będzie wykonywała m.in. usługi budowlano-montażowe stolarki budowlanej polegające na wyposażeniu pomieszczeń mieszkalnych w meble kuchenne, wnękowe i łazienkowe na konkretny wymiar, wbudowane na stałe, a montowanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w gr. 111 i 112. Wnioskodawczyni będzie wykonywała usługę z wykorzystaniem wyłącznie własnych, zakupionych uprzednio, materiałów, których nie jest producentem, takich jak: płyty meblowe, blaty i elementy metalowe, dociętych na konkretny wymiar.
Zdaniem Wnioskodawczyni prawidłowym symbolem PKWiU dla usługi montażu stałej zabudowy kuchennej w budynkach i lokalach mieszkalnych według klasyfikacji wprowadzonej rozporządzeniem z dnia 18.03.1997r. jest symbol 45.42.13-00.00 - Roboty instalacyjne pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej.
Jak dowiedziono powyżej, preferencyjna (7%) stawka podatku VAT ma zastosowanie wyłącznie do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego (lokalach mieszkalnych, budynkach mieszkalnych), oraz obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym z wyłączeniem lokali użytkowych, jeżeli są sklasyfikowane pod symbolami PKWiU 45.42. Wobec powyższego, dla ww. czynności – zgodnie z art. 41 ust. 12 oraz § 37 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – Wnioskodawczyni może stosować stawkę podatku w wysokości 7%, o ile wykonywane są one w obiektach budownictwa mieszkaniowego w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o VAT.
Reasumując, odniesienie opisanego w złożonym wniosku zdarzenia przyszłego do powołanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż usługa montażu stałej zabudowy kuchennej, o ile została przez Wnioskodawczynię prawidłowo zaklasyfikowana do grupowania PKWiU 45.42.13-00.00 „Roboty instalacyjne pozostałych niemetalowych elementów stolarki budowlanej” i dokonywana jest w budynkach i lokalach mieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT 7%. Podkreślić należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności przedstawionej przez Wnioskodawczynię klasyfikacji świadczonej usługi.
Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Do zaklasyfikowania danego towaru bądź usługi do odpowiedniego grupowania nie są kompetentne organy podatkowe. Uprawnionym w tym zakresie jest Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi.
Odpowiedzialnym za prawidłową klasyfikację jest podmiot świadczący usługę i to jego obciążają wszelkie konsekwencje z tego tytułu. Zatem niniejszą interpretację wydano w oparciu o wskazaną przez Wnioskodawczynię klasyfikację statystyczną. W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni należy uznać za prawidłowe. Tut. organ nie odniósł się do kwestii uznania przez Wnioskodawczynię wykonywanych usług montażu sprzętu AGD z jednoczesnym montażem stałej zabudowy kuchennej za usługę kompleksową, gdyż powyższa kwestia nie była przedmiotem zapytania.
W związku z tym powołane przez Wnioskodawczynię wyroki ETS-u i orzeczenia sądów administracyjnych, jako że dotyczyły uznania usług świadczonych przez wskazane w orzeczeniach podmioty za usługę kompleksową, nie były elementem determinującym wydanie końcowego rozstrzygnięcia w rozpatrywanym wniosku. Ponadto organ podatkowy informuje, że w zakresie stawki podatku VAT dla usługi montażu sprzętu AGD wydane zostanie osobne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-ego Maja 10, 09-402 Płock.