INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2009r.
(data wpływu 22 czerwca 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek – jest prawidłowe UZASADNIENIE W dniu 22 czerwca 2009r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca w kwietniu 2002r. nabył wspólnie z żoną nieruchomość rolną o powierzchni 1105 ha, znajdującą się na terenie zabudowy zagrodowej z dopuszczeniem jednorodzinnej, a częściowo na terenie rolnym (nr działki 39/1). Działka została nabyta celem wybudowania na niej budynku gospodarczego z częścią socjalną, a w dalszej przyszłości domu jednorodzinnego (była ona traktowana rekreacyjnie). Działka zawsze stanowiła majątek prywatny i nie była w żaden sposób wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, nie była przedmiotem umowy dzierżawy, najmu itp., nie dokonywana z niej zbiorów i nie sprzedawaliśmy płodów rolnych.
Nie została nabyta z zamiarem odniesienia korzyści majątkowych i jej dalszej odsprzedaży. Wnioskodawca ani jego żona nigdy nie prowadzili żadnej działalności gospodarczej. W sierpniu 2002r. rozpoczęto budowę budynku gospodarczego z częścią socjalną. W tym też miesiącu Wnioskodawca zawarł umowę z Zakładem Elektrycznym na przyłącze elektryczne, a w lipcu 2003r. z K. Gospodarką Komunalną umowę o zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. Uchwałą nr…..
Rady Miejskiej w K. z dnia ….. wprowadzony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowości W. Ustalenia planu mówią że w części działki 39/1 podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, w pozostałej zaś zabudowa letniskowa. Wzdłuż działki wyznaczona została droga gminna, którą gmina ma odkupić od nas. W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza więc podzielić nieruchomość na kilka mniejszych działek, jedną z nich zachować celem zbudowania domu dla siebie, natomiast pozostałe sprzedać. Oprócz podziału gruntu, nie dokonamy jakichkolwiek innych czynności zmierzających do przygotowania go do sprzedaży.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż przez osobę fizyczną nie prowadzącą działalności gospodarczej działek budowlanych nie nabytych pierwotnie w celach dalszej odsprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? W opinii Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji, dokonanie sprzedaży podmiotowej nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Okoliczności sprzedaży przez osobę fizyczną gruntu stanowiącego majątek osobisty, przeznaczonego pod zabudowę, który nie został nabyty pierwotnie do odsprzedaży, lecz na potrzeby własne, nie można uznać za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem sprzedaż ta nie ma znamion zorganizowanej działalności gospodarczej, więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jeżeli podatnik dokonuje sprzedaży gruntu przeznaczonego pod zabudowę, a okoliczności nie wskazują że czynności te czynione są z zamiarem ich powtarzania (kontynuowania) i nie zmierzają do nadania im stałego (zorganizowanego) charakteru, to nie można stwierdzić, ze prowadzi on działalność gospodarczą. Sprzedaż, nawet kilkukrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu. Podatnikiem w obrocie nieruchomościami byłby podmiot, który jest handlowcem i obraca częstotliwie budynkami, lokalami lub gruntami.
Czynności podlegające opodatkowaniu wykonane przez podmiot nie występujący w tym przypadku w charakterze podatnika pozostają poza zakresem opodatkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 lutego 2007r., sygn. akt III SA/Wa 4176/2006 stwierdził, że sprzedaży kilku lub więcej działek przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe, jeżeli tylko działki te stanowią majątek osobisty podatnika, nie można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust 2 zdanie drugie VI dyrektywy VAT.
Analogicznie orzekały inne składy NSA i WSA wyrok NSA z dnia 29 października 2007r., sygn. akt I FPS 3/07, wyrok NSA z dnia 28 marca 2008r., sygn. akt I FSK 475/07, wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009r., sygn. akt III SA/Wa 1660/08, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 17 marca 2009r., sygn. akt I SA/Wr 1229/08 W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tym przepisem, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Pojęcia „podatnik" i „działalność” gospodarcza na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 tej ustawy.
Podatnikami, zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Natomiast działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.
Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w kwietniu 2002r. nabył nieruchomość rolną nr 39/1, celem wybudowania na niej budynku gospodarczego z częścią socjalną oraz domu jednorodzinnego.
Działka zawsze stanowiła majątek prywatny i nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej (Wnioskodawca, ani jego żona, nigdy nie prowadzili działalności gospodarczej, działka była wykorzystywana dla celów rekreacyjnych). W sierpniu 2002r. rozpoczęto budowę budynku gospodarczego z częścią socjalną, Wnioskodawca zawarł też stosowne umowy na przyłącze elektryczne oraz na zaopatrzenie w wodę i odprowadzanie ścieków. W 2007r. uchwałą Rady Miejskiej wprowadzony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z którym działka nr 39/1 została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz zabudowę letniskową.
Wzdłuż działki wyznaczona została droga gminna, którą gmina ma odkupić od Wnioskodawcy. W związku z powyższym Wnioskodawca zamierza więc podzielić nieruchomość na kilka mniejszych działek, jedną z nich zachować celem zbudowania dla siebie domu, natomiast pozostałe sprzedać. Oprócz podziału gruntu, nie zostaną podjęte żadne czynności zmierzające do przygotowania go do sprzedaży. Wątpliwości Podatnika dotyczą tego, czy sprzedaż ww. działek, stanowiących majątek osobisty Wnioskodawcy, będzie podlegać opodatkowaniu VAT W opisanym zdarzeniu przyszłym trudno uznać, iż Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług, w związku ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył on grunt w celu odsprzedaży, ponieważ pochodzi on z majątku prywatnego (grunt został nabyty celem budowy na nim budynku gospodarczego oraz domu jednorodzinnego). Ponadto fakt, iż Wnioskodawca nie dokonywał żadnych czynności zmierzających do przygotowania gruntu do sprzedaży, świadczyć może również o niehandlowym charakterze planowanej transakcji sprzedaży gruntu. Oznacza to zatem działanie Strony w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
Reasumując, należy uznać, że planowane dostawy gruntów nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.