INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2012 r. (data wpływu 13 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 sierpnia 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowej.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Agencja(zwana dalej „Agencją”) jest państwową osobą prawną, powołaną przepisami ustawy, zwanej dalej „ustawą o gnrsp” (art. 3), niefigurującą w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z ustawy o gnrsp wynika również zakres działalności Agencji, sposób i zakres jej reprezentacji. Zgodnie z art. 8 i art. 9 ustawy o gnrsp, organem Agencji jest Prezes, który kieruje Agencją i reprezentuje ją na zewnątrz. Agencja zamierza w 2012 r. sprzedać nieruchomość rolną, przy której nabyciu Agencji nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT.
Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży to teren niezabudowany, figurujący w ewidencji gruntów jako użytki rolne, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, a w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy figuruje jako strefa zabudowy mieszkaniowej. Zgodnie z przepisem art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz.
U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1700 z późn. zm.), Agencja podaje przeznaczenie nieruchomości w sporządzanych wykazach nieruchomości zasobu przeznaczonych do sprzedaży, w oparciu o zapisy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu, w ustaleniach studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy dla danej nieruchomości a także min. oznaczenie nieruchomości wg danych z ewidencji gruntów. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż powyższej opisanej nieruchomości należy potraktować dla celów podatku VAT jako dostawę niezabudowanego terenu niebędącego terenem budowlanym i nie przeznaczonym pod zabudowę, zwolnioną z podatku VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy: Sprzedaż opisanej powyżej nieruchomości, należy potraktować zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, jako dostawę niezabudowanego terenu nie będącego terenem budowlanym i nie przeznaczonym pod zabudowę, zwolnioną z podatku VAT.
Mając na względzie wyrok NSA sygn. akt I FPS 8/10 z dnia 17 stycznia 2011 r., prawomocny wyrok WSA w Warszawie sygn. akt III SA/Wa 2462/11 z dnia 10.05.2012 r. oraz interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie m.in. nr: IPPP2/443-240/12-2/MM z dnia 15.05.2012 r., IPPP1/443-438/12-2/AW z dnia 08.06.2012 r., IPPP1/443-228/12-4/JL z dnia 15.06.2012 r., IPPP2/443-393/12-3/AO z dnia 25.06.2012 r. oraz IPPP1/443-1120/08/11-6/S/AW z dnia 01.07.2012 r., należy przyjąć, iż o przeznaczeniu przedmiotowej nieruchomości dla celów podatku VAT- w przypadku braku aktualnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i braku wydanej decyzji o warunkach zabudowy - decydować będą zapisy w ewidencji gruntów a nie w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
W związku z powyższym, przedmiotem dostawy będzie niezabudowany teren oznaczony w ewidencji gruntów jako użytki rolne (nie będący - wg aktualnego stanu prawnego - gruntem budowlanym ani przeznaczonym pod zabudowę), którego dostawa korzystać będzie ze zwolnienia w podatku VA T na podstawie art. 43 ust. 1 pkt ustawy o podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W art. 7 ust. 1 ustawy o VAT postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
Dotyczy to również zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu. Co do zasady stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.
Powyższe oznacza, iż generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę – są zwolnione od podatku VAT. Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o planowaniu”.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu kształtowania i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ustawy o planowaniu, w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium". Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych.
Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, ilekroć w ustawie jest mowa o ewidencji gruntów i budynków (katastrze nieruchomości) - rozumie się przez to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami.
Stosownie do art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. W myśl art. 21 ust. 1 ustawy podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.
Zatem o charakterze danego gruntu powinno rozstrzygać jego przeznaczenie wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza w 2012 r. sprzedać nieruchomość rolną, przy nabyciu której stronie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT.
Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży to teren niezabudowany, figurujący w ewidencji gruntów jako użytki rolne, dla którego brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, a w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy figuruje jako strefa zabudowy mieszkaniowej. Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut.
Organ podatkowy stwierdza, że planowana sprzedaż gruntu, dla którego nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz decyzji o warunkach zabudowy, sklasyfikowanego w ewidencji gruntów jako grunt rolny - będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, bowiem nie można przedmiotowej nieruchomości znać za tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę, tylko należy ją potraktować dla celów podatku VAT jako dostawę niezabudowanego terenu niebędącego terenem budowlanym i nie przeznaczonym pod zabudowę. Bez znaczenia w tym momencie są zapisy zawarte w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.