INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 13 lipca 2009r. (data wpływu 15 lipca 2009r.), uzupełnionego pismem z dnia 15 września 2009r.
(data wpływu 18 września 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziałów w spółce z ograniczona odpowiedzialnością - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 lipca 2009r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziałów w spółce z ograniczona odpowiedzialnością. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca w 2003r. wyodrębnił ze swojej struktury Spółkę, do której wniósł aportem składniki majątkowe.
Wnioskodawca objął w nowo powstałym podmiocie 100% udziałów. Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać te udziały w trybie przetargu publicznego na zasadach określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 lutego 2007r. w sprawie określenia sposobu i trybu organizowania przetargu na sprzedaż składników aktywów trwałych przez spółkę powstałą w wyniku komercjalizacji (Dz. U. nr 27, poz. 177 z późn. zm.).
Pismem z dnia 09 września 2009r. znak IPP2/443-773/09-2/BM tutejszy organ podatkowy wezwał Wnioskodawcę do uzupełnieniu ww. wniosku poprzez uiszczenie dodatkowej opłaty (przedmiotowy wniosek dotyczył dwóch podatków /zdarzeń przyszłych/, natomiast uiszczono opłatę w wysokości odpowiadającej jednemu zdarzeniu przyszłemu). W odpowiedzi na ww. wezwanie, pismem z dnia 15 września 2009r. Podatnik przesłał potwierdzenie dokonania dodatkowej opłaty w wysokości 40zł. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy czynność sprzedaży 100% udziałów Spółki, przez Wnioskodawcę będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowych udziałów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż jest to zwykła (jednorazowa) sprzedaż udziałów nieprowadzona w ramach zawodowej działalności gospodarczej (profesjonalnej), a Wnioskodawca nie występuje w stosunku do tej czynności w charakterze podatnika. Nie jest to świadczenie usług pośrednictwa finansowego. Z orzecznictwa Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości wynika, że działalność gospodarcza nie obejmuje działalności polegającej na posiadaniu udziałów i ich zbyciu. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT– rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Według art. 2 pkt 6 ww. ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
Stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy transakcja zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy do czynności wyłączonych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Z art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE (poprzednio art. 5(8) VI Dyrektywy) wynika, że w przypadku przekazania odpłatnie lub nieodpłatnie, całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca oraz, że w takim przypadku beneficjent (odbiorca) będzie traktowany jako prawny następca przekazującego majątek. W miarę potrzeb państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki konieczne dla zapobieżenia naruszaniu zasad konkurencji, gdy beneficjent nie podlega opodatkowaniu.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji pojęcia „przedsiębiorstwo”. Ponieważ przepisy prawa wspólnotowego stanowią o przeniesieniu majątku przedsiębiorstwa, dlatego też należy sięgnąć do definicji „przedsiębiorstwa” sformułowanej w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie ze wskazanym przepisem przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Przytoczony przepis zawiera definicję przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym. Niemniej jednak należy zauważyć, że przedsiębiorstwem jest jedynie zespół określonych składników (niematerialnych i materialnych) zorganizowany dla spełnienia funkcji prowadzenia działalności gospodarczej. Ustawodawca nie odrywa się więc od funkcjonalnego pojmowania przedsiębiorstwa („prowadzenia działalności gospodarczej”), a przedsiębiorstwo w znaczeniu przedmiotowym traktuje jako instrument realizacji funkcji gospodarczej. Przedsiębiorstwo jest pewną całością obejmującą różnorodne składniki oraz stanowi samoistne, niematerialne dobro prawne, o charakterze majątkowym i w takim charakterze występuje w obrocie.
Natomiast przedsiębiorcy przysługuje prawo podmiotowe do przedsiębiorstwa o charakterze bezwzględnym, które można określić mianem „własności przedsiębiorstwa”. Przepis art. 55² Kodeksu cywilnego stanowi, że czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów”.
Tak więc „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu). Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Z punktu widzenia podatku VAT transakcję zbycia całości udziałów w spółce prawa handlowego, należy traktować jak „transakcję zbycia przedsiębiorstwa”.
Biorąc pod uwagę w/powołane przepisy należy stwierdzić, iż sprzedaż przez Wnioskodawcę 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest wyłączona od opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock.