INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 12.02.2010r. (data wpływu 16.02.2010r.), uzupełnione pismem z dnia 26.02.2010r.
(data wpływu 01.03.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usługi udzielenia pożyczki – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 16.02.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usługi udzielenia pożyczki.
Przedmiotowy wniosek zawierał braki formalne polegające na braku: wskazania czy przedmiotem wniosku jest zaistniały stan faktyczny, czy też zdarzenie przyszłe; wskazania symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) dla świadczonej przez Wnioskodawcę usługi pożyczki; dostarczenia dokumentu, z którego wynika prawo do reprezentowania Spółki w sprawie wystąpienia w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług przez Pana x, który podpisał wniosek z dnia 12.02.2010r., wskazania właściwego dla Wnioskodawcy Naczelnika Urzędu Skarbowego W związku z powyższym tut.
Organ podatkowy pismem z dnia 18.02.2010r. znak IPPP2/443-79/10-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki. Wniosek został uzupełniony w terminie prawidłowym. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Jest z tego tytułu płatnikiem VAT i opłaca podatek dochodowy na zasadach ogólnych. Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność polega między innymi na dwóch rodzajach udzielania pożyczek, które ze względu na sposób udzielenia i zabezpieczenia są całkowicie odmienne.
1. Udzielanie pożyczek pod zastaw – lombardowy Poniżej Wnioskodawca opisuje przykładowe zdarzenie: Przychodzi klient, przynosi np. złoty pierścionek i chce pod jego zastaw uzyskać pożyczkę. Po ustaleniu wartości Wnioskodawca udziela pożyczki i pobiera prowizję. Klient w momencie spłaty płaci odsetki od udzielonej pożyczki. Jeżeli Pożyczkobiorca nie zgłasza się, nie spłaca pożyczki i nie płaci należnych odsetek to przedmiot zastawu (np. pierścionek) przechodzi na własność Pożyczkodawcy. Następnie przedmiot zastawu Wnioskodawca stara się sprzedać. W momentach pobrania prowizji, odsetek lub sprzedaży zastawu następuje obowiązek podatkowy.
Ten rodzaj działalności podlega, zdaniem Wnioskodawcy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług VAT. 2. Udzielanie pożyczek bez zastawu za odsetki W tym przypadku, gdy przychodzi klient Wnioskodawca udziela pożyczki bez zastawu. Pobiera od kwoty pożyczki prowizję i ustala odsetki. Jeżeli klient nie spłaca pożyczki wraz z odsetkami to Wnioskodawca kieruje sprawę do Sądu, a po uzyskaniu Nakazu Zapłaty kieruje sprawę do egzekucji komorniczej.
W uzupełnieniu do przedmiotowego wniosku Wnioskodawca klasyfikował przedmiotową działalność pod symbolem PKWiU 65.22.10-00.00. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Wnioskodawca słusznie stosuje zwolnienie z podatku VAT w przypadku działalności opisanej w pkt 2? Zdaniem Wnioskodawcy: Ta działalność jest zwolniona od podatku od towarów i usług VAT. Podstawę tego twierdzenia Wnioskodawca opiera na załączniku nr 4 do ustawy o VAT, gdzie usługi pośrednictwa finansowego są zwolnione z VAT. Szczegółowo opis tej działalności jest zawarty w klasyfikacji PKWiU w sekcji J pod numerem 65.22 (usługi udzielania pożyczek świadczonych poza systemem bankowym).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), „zwanej dalej ustawą o VAT”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się - zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 cyt. ustawy (...).
Z art. 8 ust. 3 ustawy o VAT wynika, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Działalność gospodarcza, stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Istota umowy pożyczki została określona w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę.
Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, tj. 7%, 3% i 0% lub zwolnienie od podatku. I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.
Stosownie do poz. 3 wskazanego załącznika, zawierającego wykaz usług zwolnionych od podatku, zwolnione od podatku są usługi pośrednictwa finansowego, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU – sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem: działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki, usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej, usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20), usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń, usług ściągania długów oraz faktoringu, usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności, transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie udzielania pożyczek pod zastaw oraz bez zastawu. W przypadku udzielenia pożyczki bez zastawu Wnioskodawca pobiera prowizję i ustala odsetki. Jeżeli klient nie spłaca pożyczki wraz z odsetkami to Wnioskodawca kieruje sprawę do Sądu, a po uzyskaniu Nakazu Zapłaty kieruje sprawę do egzekucji komorniczej. Co istotne w przedmiotowej sprawie to fakt, iż Wnioskodawca świadczone przez siebie usługi pożyczki klasyfikuje pod symbolem PKWiU 65.22 (usługi udzielania pożyczek świadczonych poza systemem bankowym).
Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy jest czy prawidłowo stosuje zwolnienie od podatku VAT dla świadczonej usługi pożyczki bez przedmiotu zastawu. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż czynność udzielenia pożyczki spełnia niewątpliwie szeroką definicję usług zawartą w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. W przypadku udzielania pożyczek można bowiem zidentyfikować beneficjenta świadczenia, którym będzie pożyczkobiorca mogący korzystać z kapitału udostępnionego przez Wnioskodawcę na określony czas. Z kolei pożyczkodawca, którym w tym przypadku jest Wnioskodawca, zobowiązany jest do udostępnienia kapitału.
Jednocześnie jest to usługa odpłatna, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca pobiera wynagrodzenie w postaci odsetek od udostępnionego kapitału. W świetle powyższego spełniony jest warunek, iż udzielanie przez Wnioskodawcę pożyczek ma charakter świadczenia wzajemnego, gdzie w ramach odpłatnej umowy zobowiązaniowej jedna ze stron jest bezpośrednim beneficjentem zobowiązania. Mając na uwadze opisany powyżej stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego tut.
Organ podatkowy stwierdza, że usługa udzielania pożyczki przyporządkowana przez Wnioskodawcę wg PKWiU do grupowania 65.22.10-00.00 stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ustawy o VAT, przy czym korzysta ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT jako usługa wymieniona w poz. 3 załącznika nr 4 do tej ustawy. W przedmiotowej sprawie podkreślenia wymaga fakt, że najistotniejszym elementem pozwalającym stwierdzić czy usługi udzielania oprocentowanych pożyczek korzystają ze zwolnienia od podatku, jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru lub usług wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
Organ podatkowy nie jest właściwy do klasyfikowania wyrobów i usług do odpowiednich grupowań statystycznych. Do określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wykonywanych czynności oraz prawidłowym zaklasyfikowaniem tych czynności do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest wyłącznie Podatnik. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w tak przedstawionym stanie faktycznym należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.