INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia22 sierpnia 2012 r. (data wpływu 27 sierpnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: opodatkowania stawką podatku VAT w wysokości 8 % usług dzierżawy, montażu, demontażu oraz transportu rusztowań budowlanychjest nieprawidłowe, opodatkowania stawką podatku VAT w wysokości 23 % usług transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT do świadczonych usług dzierżawy, montażu, demontażu oraz transportu rusztowań budowlanych oraz usług transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca (Spółka) prowadzi działalność polegającą na dzierżawie, montażu i demontażu rusztowań budowlanych.
Dla kontrahenta wystawiono faktury VAT, w których są wyszczególnione pozycje dzierżawy, montażu, demontażu, transportu oraz obciążenie za elementy nie zwrócone lub uszkodzone. Przy wystawieniu faktur został zastosowany podatek VAT w wysokości 23 %. Kontrahent zwrócił się o skorygowanie faktur VAT do obniżonej stawki 8 % ze względu na fakt, iż zakupione przez niego usługi dotyczyły obiektów budownictwa mieszkaniowego określonych w ust. 12 art. 41 ustawy o VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w stosunku do wszystkich pozycji faktury prawidłowe jest zastosowanie obniżonej stawki VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, usługa transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych winno być opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 23 %, natomiast dzierżawa, montaż, demontaż oraz transport rusztowań budowlanych winny zostać opodatkowane stawką obniżoną.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się: za nieprawidłowe w zakresie opodatkowania stawką podatku VAT w wysokości 8 % usług dzierżawy, montażu, demontażu oraz transportu rusztowań budowlanych, za prawidłowe w zakresie opodatkowania stawką podatku VAT w wysokości 23 % usług transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych. Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W myśl art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%; Obok stawki podstawowej ustawodawca przewidział także stawki preferencyjne i zwolnienie od podatku.
Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a powołanego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Natomiast art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Zgodnie z ust. 12c cyt. artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.
W myśl art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.
Powyższe rozporządzenie wskazuje, iż budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budynkiem jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Dla zastosowania obniżonej 8%, stawki podatku od towarów i usług znaczenie ma nie tylko zakres wykonywanych prac, ale także zaklasyfikowanie obiektu budowlanego do obiektów budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym, którego dotyczą te prace. Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budowa”, „remont”, „modernizacja”, „przebudowa”, „roboty budowlane”, należy zatem dokonać ich wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin.
W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o: budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6), robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7), przebudowie – należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (…) (pkt 7a), remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8).
Z powołanych powyżej przepisów wynika, iż z preferencyjnej stawki podatku VAT mogą korzystać wyłącznie usługi w zakresie budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa mieszkaniowego. Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na dzierżawie, montażu i demontażu rusztowań budowlanych. Dla kontrahenta wystawiono faktury VAT, w których są wyszczególnione pozycje dzierżawy, montażu, demontażu, transportu oraz obciążenie za elementy nie zwrócone lub uszkodzone.
Przy wystawieniu faktur został zastosowany podatek VAT w wysokości 23 %. Na tle powyższego Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie stawki podatku, jaka winna zostać zastosowana w stosunku do świadczonych usług. Dokonując oceny przedstawionego stanu faktycznego pod kątem zastosowania preferencyjnych stawek podatku VAT, należy mieć na względzie zasadę wykładni stosowania obniżonych stawek, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT, a zatem wszelkie zastosowania preferencyjnych stawek w podatku VAT należy interpretować możliwie ściśle, wąsko, tak aby nie doprowadzić do rozszerzenia stosowania obniżonych stawek w podatku od towarów i usług.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie świadczy usług budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa mieszkaniowego (opodatkowane preferencyjną stawką podatku VAT 8%), a także nie świadczy usług konserwacyjnych lecz świadczone przez Spółkę usługi obejmują dzierżawę, montaż i demontaż rusztowań budowlanych oraz usługi transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych, do których nie mają zastosowania preferencyjne stawki podatku VAT.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym usługi dzierżawy, montażu, demontażu oraz transportu rusztowań budowlanych winny być opodatkowane stawką podatku VAT w wysokości 8 % należało uznać za nieprawidłowe. Za prawidłowe natomiast należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, iż obniżona do 8 % stawka podatku VAT nie może znaleźć także zastosowania w stosunku do usługi transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych. Reasumując, świadczone przez Wnioskodawcę usługi polegające na dzierżawie, montażu, demontażu oraz transportu rusztowań budowlanych oraz usługi transportu i sprzedaży elementów niezwróconych lub uszkodzonych będą opodatkowane stawką podstawową podatku VAT 23%.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.