INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 7 lipca 2011r.
(data wpływu 13 lipca 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku od towarów i usług dostawy Nieruchomości zabudowanej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 lipca 2011r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku od towarów i usług dostawy Nieruchomości zabudowanej na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
W. zamierza sprzedać w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem wielorodzinnym, położoną w W. w, przy ul. T. Nieruchomość ta została nabyta nieodpłatnie z mocy prawa w dniu 27 maja 1990r., co zostało stwierdzone decyzją Urzędu Wojewódzkiego w W. wydaną w dniu 16 sierpnia 1993r. na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990r. przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990r. Nr 32, poz. 191 ze zm.). W związku z tym, z tytułu nabycia prawa własności tej nieruchomości, m.st. Warszawie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem z początków XX wieku, oraz posiada wewnętrzne, utwardzone podwórko. Świadczenie opodatkowanych podatkiem VAT usług najmu na tej nieruchomości rozpoczęto z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), tj. począwszy od dnia 5 lipca 1993r. Od czasu nabycia własności nieruchomości W. nie ponosiło wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w wysokości przewyższającej 30% wartości początkowej budynku.
W późniejszym okresie, dokonano także odsprzedaży części nieruchomości oraz dokonano podziału pozostałego gruntu na dwie działki ewidencyjne: nr 105/2 - o powierzchni 298 m2 - zabudowanej, stanowiącej wewnętrzne podwórko utwardzone budynku posadowionego na działce ew. nr 105/3 i jednocześnie umożliwiającej jedyny dostęp do drogi publicznej dla działki ew. nr 105/3, nr 105/3 - o powierzchni 792 m2 - zabudowanej budynkiem mieszkalnym, od kwietnia 2008r. całkowicie wysiedlonym (od tej daty budynek jest pustostanem), z dostępem do drogi publicznej wyłącznie przez działkę ew. nr 105/2. Dla w/w działek prowadzona jest w Sądzie Rejonowym - M jedna księga wieczysta nr. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym planowana przez m. W. sprzedaż jednej nieruchomości objętej jedną księgą wieczystą, w skład której wchodzą opisane we wniosku dwie zabudowane działki ewidencyjne, będzie w całości podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług?
Stanowisko Wnioskodawcy
Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. ) zwalnia się od podatku dostawę budynków budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Biorąc pod uwagę fakt, iż w stosunku do sprzedawanej nieruchomości Miastu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i nie ponosiło ono wydatków na przedmiotową nieruchomość przekraczających 30% ich wartości początkowej, w stosunku do których miał prawo do obniżenia podatku należnego, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały obie przesłanki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, kwalifikujące nieruchomość do sprzedaży zwolnionej od podatku VAT.
Zwrócić należy również uwagę na treść art. 29 ust. 5 w/w ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższe oznacza, że w przypadku dostawy budynków i budowli trwale związanych z gruntem, grunt dzieli byt prawny budynku. Zatem w pierwszej kolejności należy ustalić, czy dostawa (budynku) budowli podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i w jakiej wysokości. Przykładowo, jeżeli dostawa budynku (budowli) korzysta ze zwolnienia - to ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym budowla ta jest posadowiona.
W myśl art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623) ilekroć w ustawie jest mowa o: obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury; budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Zgodnie natomiast z art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem, urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
Stosownie zaś do art. 3 pkt 4 w/w ustawy pod pojęciem obiektu małej architektury należy rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności: kultu religijnego, jak kapliczki, krzyże przydrożne, figury, posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej, użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. W ocenie W., analiza przepisu art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wskazuje, iż definicja obiektu budowlanego ma charakter zamknięty, co oznacza, że każdy obiekt budowlany musi być zakwalifikowany do jednej z kategorii, o jakiej mowa w tym przepisie, a więc albo do budynku, albo do budowli, albo do małej architektury.
Zaliczenie zatem konkretnego obiektu do budowli będzie wymagać stwierdzenia, czy został on wymieniony w art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, a jeżeli nie, to czy jest on podobny do obiektów w nim wymienionych i jednocześnie nie ma cech, pozwalających na zaliczenie go do budynków lub obiektów małej architektury. W ramach przywołanej powyżej klasyfikacji obiektów budowlanych, określającej rodzaje obiektów budowlanych jako budynek budowla obiekt małej architektury należy dostrzec, że definicja budynku jak również obiektu małej architektury w żaden sposób nie nawiązuje do obiektu budowlanego jakim jest utwardzone podwórko.
W związku z powyższym, w ocenie W, obiekt budowlany, jakim jest utwardzone podwórko stanowiące działkę ew. nr 105/2 nie ma z pewnością cech budynku ani obiektu małej architektury, jest zatem budowlą w rozumieniu Prawa budowlanego. Tym samym należy uznać, iż przedmiotowa działka w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest zabudowana. W konsekwencji oznacza to, iż dostawa przedmiotowej budowli trwale z gruntem związanej przy spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, będzie podlegać zwolnieniu od podatku.
Ponadto, należy wskazać, iż co do zasady dostawa działki stanowiącej utwardzone wewnętrzne podwórko (otoczone budynkiem), stanowiące jedyny dostęp do drogi publicznej z budynku, nie może być traktowana jako odrębny od samego budynku przedmiot sprzedaży (budynek wraz z wewnętrznym podwórkiem stanowi zamkniętą całość). Zwolnienie od podatku VAT na podstawie w/w przepisu będzie również miało zastosowanie do dostawy budynku mieszkalnego, gdyż m.st.
Warszawie nie przysługiwało przy nabyciu budynku prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak również nie ponosiło wydatków na jego ulepszenie, w stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w wysokości przewyższającej 30%. Spełnione są bowiem obie przesłanki uprawniające do zastosowania zwolnienia przewidzianego przepisem 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. W świetle powołanego wyżej art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu tym podatkiem podlega cała wartość nieruchomości, czyli łączna wartość budynku i budowli oraz gruntu, z którym te naniesienia są trwale związane.
Nieistotna w wartości sprzedawanej nieruchomości będzie natomiast wartość posadowionych na gruncie i trwale z gruntem związanych: budynku i budowli w wartości nieruchomości ogółem, gdyż z mocy w/w art. 29 ust. 5 ustawy o VAT w przypadku zbycia budynków lub budowli trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Reasumując, w ocenie W., powołane przepisy prawa podatkowego w połączeniu z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym prowadzą do stwierdzenia, iż sprzedaż przedmiotowej nieruchomości składającej się z dwóch zabudowanych działek ewidencyjnych: jedna utwardzonym podwórkiem (nr 105/2) i nr 105/3 budynkiem mieszkalnym będzie w całości objęta zwolnieniem od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Jak stanowi art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.
Co do zasady, stosownie do art. 41 ust. 1 cyt. ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r. stawki podatku wskazane w art. 41 ust. 1 i ust. 2 ulegają podwyższeniu, na podstawie art. 19 pkt 5) ustawy z dnia 26 listopada 2010r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. z 2010 nr 238, poz. 1578).
W myśl art. 146a pkt 1 cyt. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług ustawodawca przewidział obniżenie stawek podatku do wysokości: 8%, 5% i 0%. Natomiast zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone w art. 43 cyt. ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a) zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Przy czym warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat, o czym stanowi treść art. 43 ust. 7a cyt. ustawy.
Natomiast definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 cyt. ustawy, zgodnie z którym, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu.
Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem, które to czynności będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Zauważyć należy, iż zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem, wykonywane przez podatników podatku VAT są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Analiza przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, regulującego prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, iż istotne jest każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów.
Podsumowując, dla określenia czy dostawa budynków, budowli bądź ich części będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, na podstawie wymienionych przepisów art. 43 cyt. ustawy, konieczne jest zbadanie wysokości nakładów inwestycyjnych w stosunku do tych obiektów, ponoszonych w okresie pięcioletnim poprzedzającym moment dokonania ich sprzedaży.
Wskazać również należy, iż zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 43 ust. 10 cyt. ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
W myśl art. 43 ust. 11 cyt. ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowana datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części Podkreślenia wymaga fakt, iż wybór opcji opodatkowania przysługuje jedynie w przypadku, gdy dostawa budynków, budowli lub ich części będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Wybór opodatkowania nie ma zastosowania w przypadku zwolnienia budynków, budowli lub ich części w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a cyt. ustawy.
W przypadku zatem wyboru opcji opodatkowania dla dostawy budynków, budowli lub ich części, korzystającego ze zwolnienia na mocy przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zastosowanie znajdzie właściwa stawka podatku VAT dla danego przedmiotu dostawy. Zgodnie z dyspozycją art. 29 ust. 5 cyt. ustawy, w przypadku dostawy towarów, której przedmiotem są budynki lub budowle trwale z gruntem związane albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części posadowione na tym gruncie. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku. Należy zauważyć, że w myśl art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.j. z 2010r.
Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury.
Zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy, przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową Natomiast art. 3 pkt 9 ww. ustawy wskazuje, iż przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
Z powyższego wynika, iż katalog wskazujący różne rodzaje budowli jest przykładowy, otwarty i nie ogranicza możliwości uznania za budowlę innych obiektów. Wobec powyższego utwardzony plac może zostać uznany za urządzenie budowlane stanowiące część budowli lub budynku. Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, iż W. zamierza sprzedać w drodze przetargu nieograniczonego nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem wielorodzinnym. Nieruchomość ta została nabyta nieodpłatnie z mocy prawa w dniu 27 maja 1990r., co zostało stwierdzone decyzją Urzędu Wojewódzkiego w W. wydaną w dniu 16 sierpnia 1993r. na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990r.
Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. z 1990r. Nr 32, poz. 191 ze zm.). W związku z tym, z tytułu nabycia prawa własności tej nieruchomości, m.st. Warszawie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest budynkiem z początków XX wieku, oraz posiada wewnętrzne, utwardzone podwórko. Świadczenie opodatkowanych podatkiem VAT usług najmu na tej nieruchomości rozpoczęto z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), tj. począwszy od dnia 5 lipca 1993r.
Od czasu nabycia własności nieruchomości W. nie ponosiło wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których miało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w wysokości przewyższającej 30% wartości początkowej budynku.
W późniejszym okresie, dokonano odsprzedaży części nieruchomości a następnie podziału pozostałego gruntu na dwie działki ewidencyjne: nr 105/2 - o powierzchni 298 m2 - zabudowanej, stanowiącej wewnętrzne podwórko utwardzone budynku posadowionego na działce ew. nr 105/3 i jednocześnie umożliwiającej jedyny dostęp do drogi publicznej dla działki ew. nr 105/3, nr 105/3 - o powierzchni 792 m2 - zabudowanej budynkiem mieszkalnym, od kwietnia 2008r. całkowicie wysiedlonym (od tej daty budynek jest pustostanem), z dostępem do drogi publicznej wyłącznie przez działkę ew. nr 105/2. Dla w/w działek prowadzona jest w Sądzie Rejonowym – M. jedna księga wieczysta nr. Z powyższych okoliczności wynika więc, iż nieruchomość, na której posadowiony jest budynek wielorodzinny oraz utwardzony plac, nabyta przez Wnioskodawcę nieodpłatnie w roku 1990 była, począwszy od roku 1993, przedmiotem najmu, który podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
W stosunku do budynku nie były ponoszone nakłady inwestycyjne przekraczające 30% jego wartości początkowej. Zatem budynek oraz utwardzony plac, o którym mowa we wniosku był przedmiotem czynności opodatkowanych, a ich pierwsze zasiedlenie, w rozumieniu art. 2 pkt 14 cyt. ustawy nastąpiło w 1993 roku. Wskazany powyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy zwalnia od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, jeżeli pomiędzy ich pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Z wniosku wynika, iż pomiędzy pierwszym zasiedleniem (w roku 1993) budynku wielorodzinnego oraz utwardzonego placu, a ich sprzedażą (w 2011 roku lub później) upłynie okres dłuższy niż 2 lata.
Mając na uwadze powyższe przepisy, w okolicznościach przedstawionych przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, iż w związku z faktem, że dostawa ww. obiektów nie jest wykonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku wielorodzinnego i utwardzonego placu upłyną 2 lata, dostawa ww. obiektów, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy będzie zwolniona od podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.
Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Natomiast z cytowanego już wyżej artykułu 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, wynika, że z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu w sytuacji gdy budynki lub budowle trwale z gruntem związane albo części takich budynków lub budowli będące przedmiotem dostawy są trwale gruntem związane.
Z uwagi na fakt, iż dostawa budynku i utwardzonego placu z tym budynkiem związanego, o których mowa we wniosku jest zwolniona od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 cyt. ustawy, zatem zbycie gruntów, na których są posadowione ww. obiekty, w myśl art. 29 ust. 5 cyt. ustawy korzysta również ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.