INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2012r.
(data wpływu 18 września 2012r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na podstawie art. 87 ust. 5 ustawy - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18 września 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do otrzymania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na podstawie art. 87 ust. 5 ustawy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
W dniu 28.06.2011 roku na konto Fundacji P. wpłynęła kwota 3.000 - z Fundacji B. Otrzymane środki przeznaczone były na zakup nagród dla dzieci - uczestników zawodów rozgrywanych podczas imprezy sportowej „Miasteczko …”. Impreza odbyła się na A. Fundacja była współorganizatorem imprezy sportowej „Miasteczko …” organizowanej przez Polski Związek, która finansowana była w głównej mierze ze środków dotacyjnych Ministerstwa Sportu i Turystyki. Obdarowana Fundacja P. opodatkowała otrzymaną kwotę 23% podatkiem VAT, oraz wystawiła fakturę VAT w miesiącu czerwcu 2011r., złożono deklarację VAT-7 za m‑ąc czerwiec (po raz pierwszy).
Należną kwotę podatku VAT należnego w wysokości 561 zł wpłacono na konto urzędu skarbowego. W wyniku wewnętrznej kontroli uznano powyższe działanie jako błędne. W dniu 21.10.2011r. wystawiono fakturę korygującą VAT. Złożono korektę deklaracjiVAT-7 za miesiąc październik, czyli za miesiąc w którym otrzymano potwierdzoną fakturę korygującą. W wyniku korekty powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym. Podatnik wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadwyżki w podatku od towarów i usług i zwrot na rachunek bankowy. Fundacja P. składa co miesiąc „zerowe” deklaracje VAT-7. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy podatnik postąpił prawidłowo składając wniosek o stwierdzenie nadwyżki w podatku od towarów i usług i zwrot w terminie 180 dni? Zdaniem Wnioskodawcy działanie Fundacji P. jest zgodne z art. 87 ust. 5 ustawy o VAT z dnia 11.03.2004r. (tj. Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz.535 z pózn. zm.). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Art. 106 ust. 1 cyt. ustawy stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 106 ust. 8, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011r. Nr 68, poz. 360), regulujące m.in. zagadnienia związane z wystawianiem faktur i faktur korygujących. Zgodnie z § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.
Jak wynika z § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; kwotę zmniejszenia podatku należnego. § 13 ust. 5 cyt. rozporządzenia stanowi, iż przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku: zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy; zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu.
Zgodnie z § 14 ust. 1 cyt. rozporządzenia, fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Ust. 2 § 14 cyt. rozporządzenia wskazuje, iż faktura korygująca dotycząca podwyższenia ceny powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych podwyżką ceny; kwotę podwyższenia ceny bez rabatu; kwotę podwyższenia podatku należnego.
Jak wynika z § 14 ust. 3 cyt. rozporządzenia, faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej.
Jak wynika z powyższych regulacji, fakturę korygującą wystawia się w przypadku udzielenia rabatów, określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, a także zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu oraz w sytuacji gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku, bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. W praktyce, przy dokumentowaniu obrotu gospodarczego przez podatników podatku od towarów i usług zdarzają się pomyłki. W związku z tym, ustawodawca przewidział procedurę korygowania błędów.
Generalnie korekty można podzielić na te, które powodują zmniejszenie obrotu i kwoty podatku należnego oraz na te, które wywołują skutki odwrotne, tj. w wyniku ich wystawienia wartość obrotu i kwoty podatku należnego ulega podwyższeniu. Korekta zmieniająca kwotę podatku należnego w stosunku do sprzedaży pierwotnej może być dokonana: w celu naprawienia błędu, który spowodował zaniżenie bądź zawyżenie wartości obrotu (np.: niewłaściwa stawka podatku, błąd rachunkowy, zaniżenie lub zawyżenie wartości sprzedaży), lub z powodu innych przyczyn, np. podwyższenia bądź zmniejszenia ceny sprzedaży.
Stosownie do art. 86 ust. 1 cyt. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Zgodnie z art. 87 ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Jak stanowi art. 87 ust. 2 cyt. ustawy, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazane w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach.
Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca podatnikowi należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
Stosownie do art. 87 ust. 5 cyt. ustawy, na umotywowany wniosek, podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej, przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze.
Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio Natomiast z art. 87 ust. 5a cyt. ustawy wynika, iż w przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje, na jego umotywowany wniosek złożony wraz z deklaracją podatkową, zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na pisemny wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe.
Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a i ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio. Z okoliczności przedstawionych w niniejszym wniosku wynika, iż Fundacja P. w dniu 28 czerwca 2011r. otrzymała z Fundacji B. kwotę 3.000 przeznaczoną na zakup nagród dla dzieci - uczestników zawodów rozgrywanych podczas imprezy sportowej „Miasteczko …”, która odbyła w dniach 31.08-04.09.2011r. Impreza ta finansowana była w głównej mierze ze środków dotacyjnych Ministerstwa Sportu i Turystyki. Fundacja była współorganizatorem przedmiotowej imprezy sportowej organizowanej przez Polski Związek.
Fundacja P. wystawiła fakturę VAT w miesiącu czerwcu 2011r., opodatkowała otrzymaną kwotę 23% podatkiem VAT i złożyła deklarację VAT-7 za m-c czerwiec. Kwota podatku VAT należnego w wysokości 561 zł została wpłacono na konto urzędu skarbowego. W wyniku wewnętrznej kontroli uznano powyższe działanie jako błędne. W dniu 21.10.2011r. Fundacja wystawiła fakturę korygującą VAT. Po otrzymaniu potwierdzenia faktury korygującej w październiku 2011r. Wnioskodawca złożył korektę deklaracjiVAT-7 za miesiąc październik. W wyniku korekty powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym.
Fundacja wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nad wyżki w podatku od towarów i usług i zwrot na rachunek bankowy. Fundacja P. składa co miesiąc „zerowe” deklaracje VAT-7. Mając na uwadze przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, w okolicznościach przedstawionych w niniejszym wniosku stwierdzić należy, iż z uwagi na brak sprzedaży opodatkowanej, w wyniku ujęcia faktury korygującej, w deklaracji dla potrzeb podatku od towarów i usług występuje ujemna wartość kwoty podatku należnego.
Poprzez odjęcie od kwoty podatku naliczonego (o wartości „0”) kwoty podatku należnego (ze znakiem „-”), powstanie kwota dodatnia stanowiąca nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Prowadzi to do sytuacji, w której w złożonej przez Fundację deklaracji za miesiąc październik 2011r., nadwyżka podatku naliczonego (o wartości „0”) nad należnym (wykazanym w deklaracji VAT-7 ze znakiem „-”) będzie równa wartości podatku należnego. Wnioskodawca będzie uprawniony do zadysponowania ww. różnicą decydując bądź o zażądaniu jej zwrotu na rachunek bankowy, bądź też o obniżeniu o nią podatku należnego w następnych okresach rozliczeniowych.
Przedstawiając opis stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, iż wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie nadwyżki w podatku od towarów i usług i zwrot na rachunek bankowy. Biorąc pod uwagę treść art. 87 ust. 5a ustawy o podatku od towarów i usług, oraz okoliczności niniejszej sprawy zauważyć należy, iż w sytuacji, gdy Fundacja nie wykonywała w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju ani czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1 tej ustawy, przysługuje jej, na umotywowany wniosek złożony wraz deklaracją podatkową, zwrot kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia.
Wyjaśnić należy, iż stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe z uwagi na to, iż przedstawiając własne stanowisko w sprawie wskazał, iż prawo do uzyskania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynika z art. 87 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, który w okolicznościach niniejszej sprawy nie ma zastosowania, gdyż Strona może ubiegać się o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na podstawie art. 87 ust. 5a ww. ustawy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.