INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2010r.
(data wpływu 13 grudnia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu lokalu mieszkalnego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 grudnia 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu lokalu mieszkalnego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Podatnik jest adwokatem i prowadzi działalność gospodarczą, której wyłącznym przedmiotem jest działalność prawnicza. Podatnik opodatkowany jest na zasadach ogólnych stawką liniową w wysokości 19%. Podatnik jest także podatnikiem czynnym podatku VAT. Podatnik zamierza nabyć lokal o charakterze mieszkalnym (odrębna własność lub spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego), który zamierza przeznaczyć w odpowiedniej części na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. na prowadzenie kancelarii adwokackiej, a w pozostałej części na cele mieszkalne podatnika.
Na prowadzoną działalność gospodarczą podatnik będzie posiadał wymagane zgody, tj. zgodę wspólnoty mieszkaniowej i dewelopera, ew. zgodę spółdzielni mieszkaniowej. Podatnik zamierza sfinansować nabycie lokalu w części (20%), z tzw. wkładu własnego, a w pozostałej części (80%) z kredytu hipotecznego, który podatnik zamierza zaciągnąć na ten cel. Stan faktyczny I: Podatnik nabędzie nowy lokal mieszkalny (odrębna własność lokalu) od dewełopera, opodatkowany stawką VAT w wysokości 7% (ew. 8% po podwyżce stawki podatku VAT).
Stan faktyczny II: Podatnik nabędzie lokal mieszkalny (odrębna własność) na tzw. rynku wtórnym od osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej i nie będącej podatnikiem VAT. Stan faktyczny III: Podatnik nabędzie spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu na tzw. rynku wtórnym od osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej i nie będącej podatnikiem VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w stanie faktycznym opisanym w punkcie I powyżej podatnik będzie uprawniony do obniżenia kwoty należnego podatku VAT o odpowiednią część (w proporcji do części mieszkania przeznaczonej na prowadzenie działalności gospodarczej) podatku naliczonego?
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym powyżej stanie faktycznym I - będzie on uprawniony do obniżenia kwoty należnego podatku VAT o odpowiednią część kwoty podatku naliczonego (w proporcji do powierzchni lokalu używanej na prowadzenie działalności gospodarcze, czyli np. przy założeniu, że 50% lokalu będzie wykorzystywane na cele działalności gospodarczej, podatnik będzie uprawniony do obniżenia kwoty podatku należnego o 50%). Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej jako „ustawa o VAT”) podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi wykorzystywane są do wykonania czynności opodatkowanych. Kwotę podatku naliczonego, w myśl postanowień art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Ustęp 10 tego przepisu określa, kiedy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje.
Natomiast przepisy art. 88 ustawy o VAT przewidują sytuacje, w których podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, pomimo tego, że spełnione są generalnie przesłanki upoważniające go do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. W przypadku, gdy występują okoliczności określone brzmieniem powołanej normy, podatnik w zasadzie nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Ponieważ prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawowym prawem podatnika, a także fundamentalnym elementem systemu VAT, który umożliwia zachowanie zasady neutralności tego podatku, stąd regulacje prawne zawarte w art. 88 ustawy, należy uznać za przepisy szczególne i z tych względów powinny one być interpretowane ściśle. Zdaniem podatnika, jeżeli podatnik nabywa lokal mieszkalny opodatkowany stawką 7% VAT, a jego wykorzystanie jest inne, tj. do wykonywania czynności opodatkowanych (usługi prawne), to podatnikowi przysługuje prawo od odliczenia podatku.
W ocenie podatnika, tylko wystąpienie okoliczności określonych w art. 88 ustawy o VAT uprawniałoby do stwierdzenia, iż wyłączenie z prawa do odliczenia jest w tej sytuacji zasadne. Brak takiej regulacji powoduje, że podatnik, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT, może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT dokumentującej zakup mieszkania, które będzie w części przeznaczone na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, w ramach której realizowane są czynności opodatkowane podatkiem VAT.
Prawo do obniżenia przysługiwałoby podatnikowi tylko w odpowiedniej części, np. użytkowanie na cele wyłącznie działalności opodatkowanej jednego pomieszczenia stanowiącego 30% powierzchni całego mieszkania uprawniałoby do odliczenia 30% podatku naliczonego. Stanowisko takie znajduje oparcie także w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (np. wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-434/03, C-25/03). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych tj. do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Prawo do obniżenia podatku należnego może być realizowane przez podatnika pod warunkiem spełnienia przez niego przesłanek pozytywnych, tj. istnienia związku między zakupami i prowadzoną działalnością. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia.
Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany), bądź pośredni. Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi.
Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Podatnik jest adwokatem i prowadzi działalność gospodarczą, której wyłącznym przedmiotem jest działalność prawnicza. Podatnik opodatkowany jest na zasadach ogólnych stawką liniową w wysokości 19%.
Wnioksodawca jest także podatnikiem czynnym podatku VAT. Podatnik zamierza nabyć lokal o charakterze mieszkalnym, który zamierza przeznaczyć w odpowiedniej części na cele związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, tj. na prowadzenie kancelarii adwokackiej, a w pozostałej części na cele mieszkalne podatnika. Na prowadzoną działalność gospodarczą podatnik będzie posiadał wymagane zgody, tj. zgodę wspólnoty mieszkaniowej i dewelopera, ew. zgodę spółdzielni mieszkaniowej. Podatnik zamierza sfinansować nabycie lokalu w części (20%), z tzw. wkładu własnego, a w pozostałej części (80%) z kredytu hipotecznego, który podatnik zamierza zaciągnąć na ten cel.
Podatnik nabędzie nowy lokal mieszkalny (odrębna własność lokalu) od dewelopera, opodatkowany stawką VAT w wysokości 7% (ew. 8% po podwyżce stawki podatku VAT). Przepisy dotyczące podatku od towarów i usług – a przede wszystkim wskazany wyżej art. 88 ust. cyt. ustawy – nie przewidują ograniczenia prawa podatników do nabywania lokali i przeznaczania ich na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej. Zatem z punktu widzenia podatku VAT, podatnik ma prawo nabyć przedmiotowy lokal i przeznaczyć go w części na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
W oparciu zatem o przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy lokal mieszkalny będzie częściowo wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT Podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktury dokumentującej zakup ww. lokalu w wysokości odpowiadającej stosunkowi powierzchni wykorzystywanej w działalności do ogólnej powierzchni nieruchomości, pod warunkiem niezaistnienia pozostałych przesłanek zawartych w art. 88 cyt. ustawy.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Ponadto tut. Organ informuje, iż w zakresie pytań 2 i 3 wskazanych we wniosku z dnia 9 grudnia 2010r., dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych, wydane zostały odrębne interpretacje indywidualne Nr IPPB1/415-1101/10-2/MT oraz Nr IPPB1/415-1101/10-3/MT. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.