Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawiez 31 maja 2016 r., sygn. IPPP2/4512-289/16-2/IZ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z póżn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony - przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2016 r. (data wpływu 12 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania procedury VAT marża dla sprzedaży samochodu oraz braku podatku przy marży ujemnej– jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2016 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do zastosowania procedury VAT marża dla sprzedaży samochodu oraz braku podatku przy marży ujemnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. (dalej: „Spółka”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalność Spółki jest dystrybucja zaawansowanych rozwiązań z zakresu informatyki i telekomunikacji, w tym sprzedaż hurtowa i detaliczna komputerów, urządzeń peryferyjnych oraz oprogramowania. Prowadzona przez Spółkę działalność jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W grudniu 2013 roku Spółka nabyła używany samochód osobowy (rok produkcji – 2005) od podatnika podatku od towarów i usług. Transakcja ta została udokumentowana fakturą VAT, przy czym dostawa towarów była zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dacie dostawy towarów. Spółka zakupiła przedmiotowy samochód z zamiarem wykorzystywania w bieżącej działalności gospodarczej, czego odzwierciedleniem są dokonywane odpisy amortyzacyjne (Spółka uznała nabyty samochód za środek trwały i wprowadziła go do ewidencji środków trwałych), a także jego późniejszej odsprzedaży. Zamiar późniejszej odsprzedaży nie znalazł odzwierciedlenia w żadnym formalnym dokumencie. Podejmowanie tego rodzaju decyzji stanowi element prowadzonej przez każde przedsiębiorstwo polityki operacyjnej i jej wyrazem są faktycznie podejmowane działania, a nie sformalizowane dokumenty. Spółka nadal wykorzystuje samochód do prowadzenia działalności gospodarczej, ale zgodnie z wcześniejszą decyzją planuje go sprzedać. Cena sprzedaży samochodu ze względu na jego fizyczne zużycie oraz upływ czasu będzie z dużym prawdopodobieństwem niższa od ceny jego nabycia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Spółka ma prawo zastosować przy planowanej sprzedaży samochodu osobowego procedurę opodatkowania marży (zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług)?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1 jeżeli kwota sprzedaży będzie niższa od kwoty zakupu, a więc gdy marża będzie ujemna, to czy podatek należny nie wystąpi?

Zdaniem Wnioskodawcy

Ad 1. Zdaniem Spółki sprzedaż przedmiotowego samochodu osobowego będzie mogła zostać opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad 2. Zdaniem Spółki w sytuacji opodatkowania planowanej dostawy samochodu osobowego w ramach procedury VAT marża, jeżeli kwota sprzedaży będzie niższa od kwoty nabycia, to podstawa opodatkowania równa jest 0,00 zł, a kwota podatku należnego przy sprzedaży przedmiotowego samochodu będzie równa 0,00 zł.

Uzasadnienie

Ad 1. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W art. 120 ust. 4 została przewidziana procedura szczególna opodatkowania marży (stanowiącej różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia pomniejszoną o kwotę podatku) dla dostawy towarów używanych pod warunkiem spełnienia dodatkowych wymogów przewidzianych w art. 120 ust. 10. Przedmiotowy samochód spełnia definicję towaru używanego określoną w art. 120 ust. 1 pkt 4, tzn. stanowi dobro materialne nadające się do dalszego użytku w stanie aktualnym lub po naprawie, inne niż dzieło sztuki, przedmiot kolekcjonerski, antyk, metal szlachetny lub kamienie szlachetne. Ponadto, samochód został nabyty przez Spółkę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w celu odsprzedaży. Dla ustalenia możliwości zastosowania art. 120 ust. 4 dla opodatkowania planowanej dostawy samochodu bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka wprowadziła samochód do ewidencji środków trwałych i wykorzystywała go do prowadzenia działalności gospodarczej, jeśli nabywając planowała jego późniejszą sprzedaż. Wypowiedział się w tej sprawie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w orzeczeniu w sprawie C-280/04 (Jyske Finans A/S v. Skatteministeriet) stwierdził: „Artykuł 26a część A lit. e VI dyrektywy 77/388, zmienionej dyrektywą 94/5, dotyczący szczególnych procedur opodatkowania marży zysku uzyskanej przez podlegającego opodatkowaniu pośrednika podczas dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków, należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorstwo, które w ramach zwykłego wykonywania działalności gospodarczej odsprzedaje pojazdy, które nabyło jako używane celem przeznaczenia ich na potrzeby swojej działalności leasingowej i dla którego odsprzedaż nie jest w chwili nabycia głównym celem, a jedynie celem drugorzędnym, pochodnym w stosunku do leasingu, może zostać uznane za „podlegającego opodatkowaniu pośrednika” w rozumieniu tego przepisu”.

Również brak pisemnego dowodu potwierdzającego planowanie w momencie zakupu późniejszej odsprzedaży samochodu nie może stanowić przyczyny braku możliwości opodatkowania planowanej odpłatnej dostawy samochodu na zasadach określonych w art. 120 ust. 4. Zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Żaden z przepisów Ustawy o podatku od towarów i usług nie definiuje dowodów niezbędnych do uwiarygodnienia zamiaru nabycia towarów w celu dalszej odsprzedaży. Dodatkowo artykuł 120 ust. 10 ogranicza możliwość zastosowania opodatkowania dostawy towarów używanych w systemie VAT marża tylko do towarów nabytych od:

osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Spółka nabyła w grudniu 2013 r. samochód od podatnika zdefiniowanego w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, a dostawa towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dacie dostawy, a zatem zostały spełnione przesłanki do zastosowania procedury VAT marża określone w art. 120 ust. 10. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zobowiązują Spółki do badania czy dostawa towarów, w wyniku której Spółka stała się właścicielem samochodu, byłaby nadal zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w brzmieniu obowiązującym w dacie planowanej dostawy. Brzmienie art. 43 ust. 1 pkt 2 zostało zmienione ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35) i aktualnie obowiązująca treść przepisu weszła w życie 1 stycznia 2014 r. Także żaden z przepisów ww. ustawy nie ogranicza możliwości zastosowania art. 120 ust. 4 w przypadku nabycia towarów od podatników, o których mowa w art. 15, tylko i wyłącznie do sytuacji, gdy dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w brzmieniu obowiązującym po 31 grudnia 2013 roku.

Reasumując, zdaniem Spółki planowana sprzedaż spełnia wszystkie warunki umożliwiające opodatkowanie dostawy zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad. 2.

W przypadku zastosowania do dostawy towarów używanych szczególnej procedury określonej w art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług podstawę opodatkowania ustala się w oparciu o brzmienie art. 120 ust. 4, który stanowi, że podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Definicję kwoty sprzedaży zawiera art. 120 ust. 1 pkt 5, natomiast kwoty nabycia - art. 120 ust. 1 pkt 6.

Ponieważ Spółka planuje zbyć samochód w przyszłości, kwota sprzedaży nie jest jeszcze znana, biorąc jednak pod uwagę wrażliwość rynku wtórnego samochodów osobowych nie tylko na zużycie fizyczne, ale przede wszystkim na upływ czasu, Spółka jest w stanie już teraz przewidzieć, że cena sprzedaży najprawdopodobniej będzie niższa od kwoty nabycia. Zatem marża z tytułu przewidywanej transakcji będzie ujemna, a co za tym idzie - podatek należny będzie równy zeru.

Takie stanowisko potwierdzają interpretacje wydawane przez Ministra Finansów. Przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji z dnia 30 października 2014 r., sygn. IBPP2/443-778/14/JJ wskazał: „Biorąc pod uwagę ww. przepisy należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania (marżę) w związku ze stosowaniem procedury „VAT-marża” dla dostawy towaru używanego (samochodu), Wnioskodawca winien wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Czyli w przedmiotowej sytuacji skoro podstawa opodatkowania (marża) będzie niższa lub równa 0,00 zł w związku z tym nie wystąpi kwota podatku należnego, tj. 0,00 zł.”

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Co do zasady, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2–5, art. 30a–30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują także stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy - między innymi - towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży.

Jak stanowi art. 120 ust. 4 ustawy, w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy).

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

I tak, stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy, przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2 lub art. 113;

podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalność Spółki jest dystrybucja zaawansowanych rozwiązań z zakresu informatyki i telekomunikacji, w tym sprzedaż hurtowa i detaliczna komputerów, urządzeń peryferyjnych oraz oprogramowania. Prowadzona przez Spółkę działalność jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W grudniu 2013 roku Spółka nabyła używany samochód osobowy (rok produkcji – 2005) od podatnika podatku od towarów i usług. Transakcja ta została udokumentowana fakturą VAT, przy czym dostawa towarów była zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dacie dostawy towarów. Spółka zakupiła przedmiotowy samochód z zamiarem wykorzystywania w bieżącej działalności gospodarczej, czego odzwierciedleniem są dokonywane odpisy amortyzacyjne (Spółka uznała nabyty samochód za środek trwały i wprowadziła go do ewidencji środków trwałych), a także jego późniejszej odsprzedaży. Zamiar późniejszej odsprzedaży nie znalazł odzwierciedlenia w żadnym formalnym dokumencie. Spółka nadal wykorzystuje samochód do prowadzenia działalności gospodarczej, ale zgodnie z wcześniejszą decyzją planuje go sprzedać. Cena sprzedaży samochodu ze względu na jego fizyczne zużycie oraz upływ czasu będzie z dużym prawdopodobieństwem niższa od ceny jego nabycia.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości opodatkowania w systemie VAT marża sprzedaży opisanego we wniosku samochodu.

Do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy. Ponadto, jak wynika z przepisu art. 120 ust. 4 ustawy, warunkiem niezbędnym do zastosowania tej procedury jest to, aby towary zostały nabyte ostatecznie w celu odsprzedaży. Zatem, do sprzedaży towarów używanych, może mieć zastosowanie szczególna procedura w zakresie dostawy towarów używanych zawarta w art. 120 ustawy, o ile spełnione zostaną warunki określone w art. 120 ust. 4 i ust. 10 ustawy.

Z analizy sprawy wynika, że przedmiotowy samochód osobowy (towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy) Spółka zakupiła od podmiotu wymienionego w ww. art. 120 ust. 10 pkt 2 ustawy, tj. od podatnika podatku od towarów i usług a jego dostawa korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Nabycie przedmiotowego samochodu – pomimo pierwotnego wykorzystywania go w prowadzonej działalności gospodarczej – wiązało się docelowo z jego odsprzedażą. Zatem Spółka wypełni dyspozycje wynikające z przepisów ustawy, pozwalające na zastosowanie szczególnej procedury VAT-marża przy jego sprzedaży.

Wątpliwości Spółki dotyczą także sytuacji czy w sytuacji, gdy kwota sprzedaży będzie niższa od kwoty zakupu samochodu, a więc gdy marża będzie ujemna, czy wystąpi podatek należny.

Jak wynika z ww. art. 120 ust. 4 ustawy, marża będąca podstawą opodatkowania przy sprzedaży towarów używanych stanowi różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku. Nigdzie wprost w ustawie nie jest wskazane, że różnica między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku, musi być wartością dodatnią, a nie wartością ujemną.

W przypadku więc, gdy podatnik sprzeda towar po cenie niżej niż jego cena nabycia, podstawa opodatkowania w systemie VAT marża będzie miała wartość ujemną, a w konsekwencji nie wystąpi podatek należny.

Uwzględniając powyższe okoliczności stanowisko Spółki przedstawione w złożonym wniosku w zakresie przedstawionych pytań jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.