INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 03.11.2009 r. (data wpływu 09.11.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z dostawą lokali użytkowych i garaży, zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 09.11.2009 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego w związku z dostawą lokali użytkowych i garaży, zwolnioną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Z działalności deweloperskiej Spółki Syndyk sprzedaje lokale użytkowe i garaże wybudowane w 2001 r., które były zasiedlone.
Przy sprzedaży Zainteresowany korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT (wydana została indywidualna interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23.04.2009 r. IPPP3/443-102/09-2/KG). W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy dokonując sprzedaży w 2009 r. i 2010 ze stawką zwolnioną Wnioskodawca powinien skorygować podatek naliczony? Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż rzeczonych lokali nie podlega korekcie. Wynika to z przepisu przejściowego jakim jest art. 163 ust. 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym w stosunku do środków trwałych zakupionych pod rządami „starej” ustawy o VAT przepisy obecnie obowiązujące nie mają zastosowania.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54,.
Poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust 17 i 19 oraz art. 124. Zapis zawarty w tym artykule jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Jednocześnie w art. 91 ustawy, określono zasady i przypadki dokonywania korekty podatku naliczonego.
Przepis ten jednak nie ma zastosowania w odniesieniu do przypadków określonych w art. 163 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Ze wskazanego art. 163 ust. 2 wynika, że korekta kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91, za rok 2004 dotyczy okresu od dnia 1 maja do końca roku podatkowego. Zatem do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych przed dniem 1 maja 2004 r. stosuje się odpowiednio przepisy art. 20 ust. 5 ustawy, o której mowa w art. 175. Powołany art. 20 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 roku o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.
U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) stanowił, iż podatnicy dokonujący czynności, o których mowa w art. 2 ust 1-3, w okresie krótszym niż sześć miesięcy obliczają procentowy udział zgodnie z ust. 3, przy czym po upływie sześciu miesięcy od rozpoczęcia działalności wyliczają ten udział zgodnie z ust 4 i dokonują korekty podatku naliczonego. Unormowania te nie przewidywały korekty podatku naliczonego w przypadku nabycia środków trwałych podlegających amortyzacji, nawet w sytuacji zmiany przeznaczenia tych środków trwałych do czynności nie podlegających opodatkowaniu.
Z powyższych regulacji wynika, iż obowiązek dokonywania korekty podatku naliczonego odnosi się do tych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które zostały nabyte po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r., a więc po dniu 30 kwietnia 2004 r. Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca w 2001 r., wybudował lokale użytkowe i garaże, który były zasiedlone. Obecnie Wnioskodawca, w imieniu którego działa Syndyk, sprzedaje te lokale z zastosowaniem zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, iż dokonywana sprzedaż lokali użytkowych i garaży, wybudowanych i oddanych do użytkowania przed dniem 1 maja 2004 r. nie rodzi obowiązku korygowania odliczonego podatku naliczonego. W niniejszej sprawie nie znajdą zastosowania przepisy określone w art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.