INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26.10.2010 r. (data wpływu 02.11.2010 r.) uzupełnionym w dniu 30.11.2010 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 15.11.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT z realizacji przedmiotowego projektu - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 02.11.2010 r. wpłynął ww. wniosek uzupełniony w dniu 30.11.2010 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 15.11.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT z realizacji przedmiotowego projektu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Parafia uzyskała dofinansowanie prac budowlanych na inwestycję pt.
„Modernizacja dachu zabytkowego kościoła współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich w następującym zakresie: Rozbiórka istniejącego pokrycia dachu oraz rynien i rur spustowych, Wymiana odeskowania dachu, Oczyszczanie, odgrzybianie i impregnacja desek, Pokrycie dachu, wież i kopuł blachą miedzianą, Wykonanie i zawieszenie rynien półokrągłych z blachy miedzianej, Wykonanie i montaż gzymsów oraz pasów nadrynnowych. Wszystkie zakupy dokonywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu są objęte podatkiem od towarów i usług (VAT w wysokości 22%) i nie będą wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych.
Środki na realizację ww. inwestycji pochodzą ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, działanie „Odnowa i rozwój wsi” w wysokości 75%. Pozostałe środki stanowią wkład własny Parafii. Na całą inwestycję w wysokości 570 663,00 zł. brutto Parafia zaciągnęła kredyt w banku. Dofinansowanie w wysokości 427 974,75 zł. zostanie zwrócone Parafii po akceptacji rozliczenia ww. inwestycji przez Urząd Marszałkowski w W. w formie refundacji. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Parafia realizując przedmiotową inwestycję pn.
„Modernizacja dachu zabytkowego kościoła tj. wykonanie nowego pokrycia dachowego z blachy miedzianej może odzyskać poniesiony koszt podatku VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, Parafia nie prowadzi żadnej działalności, która powodowałaby konieczność opłacania podatku VAT, ani też nie zamierza tego czynić w przyszłości. Parafia uzyskała dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich, działanie „Odnowa i rozwój wsi” na realizację remontu dachu zabytkowego kościoła .
W związku z tym Parafia zobowiązana jest do złożenia oświadczenia, w którym ma określić: czy jest podatnikiem VAT, czy figuruje w ewidencji płatników VAT, czy realizując ww. inwestycję nie może odzyskać w żaden sposób poniesionego podatku od towarów i usług VAT. Ponieważ Parafia nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT, realizując inwestycję polegającą na „Modernizacji dachu zabytkowego Kościoła nie może w żaden sposób odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca wskazał, iż uzyskał dofinansowanie prac budowlanych na inwestycję pt.
„Modernizacja dachu zabytkowego kościoła współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wszystkie zakupy dokonywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu są objęte podatkiem od towarów i usług (VAT w wysokości 22%) i nie będą wykorzystywane do wykonania czynności opodatkowanych. Dodatkowo Wnioskodawca wskazał iż nie jest podatnikiem podatku VAT oraz nie figuruje w ewidencji płatników podatku VAT.
Z powyższego wynika, iż zrealizowane przez Wnioskodawcę zadanie inwestycyjne nie będzie służyło wykonywaniu czynności opodatkowanych tym samym nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Ponadto z wniosku wynika, iż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, a zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług nabywanych w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji.
Ponadto należy zaznaczyć, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdą również zastosowania uregulowania § 21 ust. 1 i 2 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem przepisy te przewidują możliwość zwrotu podatku zarejestrowanym podatnikom jedynie na podstawie umów zawartych przed dniem 1 maja 2004r. Reasumując, Parafia nie ma możliwości odzyskania podatku VAT poniesionego na pokrycie kosztów inwestycji pn. „Modernizacja dachu zabytkowego kościoła” tj. wykonanie nowego pokrycia dachowego z blachy miedzianej.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.