INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27.12.2012 r. sygn. akt III SA/Wa 1209/12 (data wpływu 08.04.2013 r.) - stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11.08.2011 r. (data wpływu 16.08.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16.08.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka S.A. (P., Spółka) prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonii komórkowej jako operator sieci X., występując w obrocie gospodarczym pod marką handlową X. Akcjonariusze Spółki podjęli decyzję o sprzedaży posiadanych przez nich akcji w Spółce. Proces sprzedaży można podzielić na dwa etapy.
Pierwszy etap to przeprowadzenie badania tzw. due dilligence działalności Spółki we wszystkich obszarach, w tym rachunkowym i podatkowym. Badanie zostało przeprowadzone przez zewnętrzną renomowaną spółkę doradczą i sfinansowane ze środków własnych akcjonariuszy. Jego celem było przygotowanie kompleksowego raportu tzw. Raportu sprzedającego zawierającego przedstawienie sytuacji finansowej, organizacyjnej, prawnej i marketingowej Spółki, tak aby dać potencjalnym zainteresowanym pełen obraz Spółki oraz otoczenia gospodarczego, w którym prowadzi ona działalność gospodarczą.
W ramach prowadzonego badania Spółka była zobowiązana przygotować we własnym zakresie i dostarczyć dokumenty niezbędne do sporządzenia raportu z badania. Wszystkie przekazywane dokumenty (w wersji papierowej oraz elektronicznej) zostały zdeponowane w jednym miejscu, tzw. „data room”. Ze względu na potrzebę ochrony danych telekomunikacyjnych, jak i ochronę danych objętych tajemnicą przedsiębiorstwa oraz skomplikowany proces obsługi data room (opisywania, udostępniania i archiwizowanie dokumentów) Spółka wynajęła zewnętrzną kancelarię prawną do obsługi tego procesu.
Dodatkowym atutem wybranej kancelarii był fakt, że posiadała doświadczenie w obsłudze tego typu procesów i gwarantowała, że żadne dane nie zostaną udostępnione osobom nieupoważnionym. Drugi etap procesu sprzedaży odbywał się z udziałem oferentów zainteresowanych nabyciem Spółki. Każdy z oferentów, bazując na danych zgromadzonych w data room przeprowadził własne badanie due deligence (finansowane z własnych środków). W ramach badania oferenci składali pytania do data room, które następnie (za pośrednictwem kancelarii prawnej obsługującej data room) były kierowane do Spółki.
Odpowiedzi udzielane przez Spółkę przesyłano do data room, a stamtąd, po nałożeniu odpowiednich klauzul tajności, kierowane do pytających. Na tym etapie odbywały się również spotkania przedstawicieli oferentów z Członkami Zarządu Spółki oraz innymi pracownikami merytorycznie odpowiedzialnymi za dany obszar działalności. Wynikiem prowadzonych analiz były oferty na zakup akcji P. złożone przez oferentów. Należy wskazać, że opisany powyżej sposób postępowania jest rynkowym wzorem dla transakcji prowadzących do sprzedaży podmiotu gospodarczego.
W celu należytego przeprowadzenia transakcji, a głównie zabezpieczenia gospodarczych i finansowych interesów P., Spółka zawarła następujące umowy i poniosła koszty na: doradztwo gospodarcze - związane z przygotowaniem i udziałem władz Spółki w kontaktach z oferentami, przygotowywaniem odpowiedzi na pytania, udzielaniu odpowiedzi akcjonariuszom podczas procesu sprzedaży.
W ramach zleconych prac doradcy przygotowywali i przedstawiali analizy i oceny wskazanych dokumentów, współpracowali przy opracowywaniu i redagowaniu stanowiska Spółki w zakresach działalności będących przedmiotem zainteresowania oferentów; doradztwo dla Członków Zarządu Spółki - polegało na przygotowaniu prezentacji zarządczych na potrzeby sprzedaży akcji Spółki przez akcjonariuszy. Prezentacje zawierały analizy i dane z rynku telekomunikacyjnego, kapitałowego oraz potencjalne oczekiwania inwestorów finansowych. Przygotowane materiały (w tym również poradniki i manuale) były wykorzystywane podczas spotkań Członków Zarządu z potencjalnymi inwestorami.
Zawierały typowe lub spodziewane pytania podczas przedstawiania prezentacji zarządczej, przykłady odpowiedzi i inne porady dla osób występujących z prezentacjami zarządczymi. Prace doradców miały również na celu przygotowanie Członków Zarządu do tych spotkań poprzez wskazanie obszarów wrażliwych, obszarów cieszących się szczególnym zainteresowaniem inwestorów (przeprowadzono indywidualne szkolenia i konsultacje); prowadzenie i obsługę data room - w ramach tych działań zawarto umowę z kancelarią prawną (zakres jej prac opisano powyżej) oraz z dodatkowym podmiotem zabezpieczającym prawidłowe działanie data room od strony informatycznej.
Działania zabezpieczające polegały na dodatkowej weryfikacji treści przekazywanych dokumentów i udzielanych odpowiedzi na pytania oferentów z danymi zawartymi we wcześniej przekazanych raportach i analizach - potrzeba przeprowadzenia powyższych czynności wyniknęła z ogromnej ilości materiałów i danych przekazywanych do data room, a Spółka chciała zabezpieczyć się przed ryzykiem nienależytego działania.
W ramach tej grupy wydatków Spółka poniosła koszty na zarchiwizowanie materiałów przedstawianych podczas spotkań z oferentami oraz przekazanych do data room; działania związane z komunikacją kryzysową zewnętrzną i wewnętrzną w ramach prowadzonego procesu sprzedaży, jak również badaniem mediów w tym zakresie - to doradztwo w zakresie prawidłowego komunikowania stanowiska Członków Zarządu Spółki we wszystkich istotnych kwestiach mogących mieć wpływ na wartość wyceny Spółki.
Działania polegały na jak najszybszej identyfikacji potencjalnych zagrożeń, wydarzeń kryzysowych oraz zapobieganiu im, a w razie ich wystąpienia reagowanie na nie, monitorowaniu mediów pod kątem informacji związanych z procesem sprzedaży, informowanie o nich pracowników Spółki w czasie pozwalającym na przygotowanie komunikatów i raportów dla pracowników informujących o procesie sprzedaży. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka ma prawo pomniejszyć podatek należny o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących fakt poniesienia wydatków wskazanych w opisie stanu faktycznego?
Zdaniem Wnioskodawcy: Przedmiotowe wydatki związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT, bowiem w sposób pośredni przyczyniają się do zabezpieczenia źródła przychodu, czyli świadczenia usług opodatkowanych podatkiem VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ogólna zasada wynikająca z tego przepisu wskazuje na podstawową przesłankę prawa do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów lub usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Ustawa o VAT nie precyzuje, jaki charakter ma mieć związek pomiędzy dokonaniem określonych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Związek ten może mieć charakter bezpośredni, tj. w pewnych przypadkach możliwe jest jednoznaczne wskazanie, że zakupione przez podatnika towary lub usługi zostały wykorzystane do wykonania określonej transakcji opodatkowanej. Ustawodawca nie zawęża jednak prawa do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie do tego rodzaju przypadków.
Związek zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych może mieć również charakter pośredni, gdy zakupów tych nie można wprawdzie przyporządkować do określonych transakcji opodatkowanych, jednak służą one działalności gospodarczej podatnika, opodatkowanej podatkiem VAT. Istnienie takiego pośredniego związku nabywanych towarów i usług z prowadzeniem przez podatnika działalności opodatkowanej VAT jest wystarczające z punktu widzenia przesłanki odliczenia określonej w art. 86 ust. 1. W komentarzu do ustawy o VAT podkreśla się, że „(...) jedynym kryterium w tym zakresie powinno być zatem istnienie racjonalnego związku pomiędzy zakupem a opodatkowaną działalnością gospodarczą podatnika.
Tak długo, jak dany zakup przyporządkowany jest prowadzeniu działalności opodatkowanej VAT, przedsiębiorcy powinno przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego” (J.Martini, P.Skorupa, M.Wojda, VAT 2009. Komentarz, wyd. CH Beck 2009, str. 758). W wydanej w dniu 16.11.2011 r. interpretacji indywidualnej nr IPPP3/443-1127/11-2/SM tut. Organ nie podzielił stanowiska Spółki i uznał je za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie stwierdził, iż opisane we wniosku wydatki nie są następstwem prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, lecz są bezpośrednim następstwem decyzji biznesowych akcjonariuszy, podjętych w ich własnym interesie.
Bezpośrednie profity w postaci ceny za sprzedane akcje (obrót z tego tytułu) uzyska nie Spółka, nie będąca stroną umowy sprzedaży - a właśnie akcjonariusze. Uwzględniając powyższe uznał, że opisane we wniosku wydatki nie mają ani bezpośredniego, ani pośredniego związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych przez Spółkę (świadczeniem usług telekomunikacyjnych), bowiem jak stwierdzono, obrót z tytułu sprzedaży akcji uzyskają wyłącznie akcjonariusze, a nie Spółka, a co za tym idzie Spółka nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie tych usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.
W dniu 23.02.2012 r. (data wpływu 27.02.2012 r.) za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 27.12.2012 r. wydał wyrok sygn. akt III SA/Wa 1209/12, w którym uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, powołując na wyrok ETS C-465/03 w sprawie Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, że związek podatku naliczonego i zakupów, przy których podatek ten został zapłacony z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu nie musi mieć charakteru bezpośredniego.
W stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji, kwoty wydatków, z którymi związany był podatek naliczony miały służyć uzyskaniu przychodów nie przez Skarżącą lecz przez jej akcjonariuszy. Jednakże Skarżąca była zobowiązana udostępnić w ramach sprzedaży akcji prowadzonej przez jej akcjonariuszy, podmiotom zainteresowanym nabyciem, akcji dane o działalności gospodarczej i sprawach majątkowych Skarżącej Spółki. Proces ten musiał być tak zorganizowany, ażeby uchronić Spółkę przed ujawnieniem, przy okazji udostępniania danych potencjalnym nabywcom akcji, danych telekomunikacyjnych oraz innych informacji stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa.
Zdaniem Sądu, Spółka we wniosku o wydanie interpretacji opisała negatywne skutki, jakie mogłyby wystąpić w razie udostępniania informacji o stanie działalności Spółki w sposób nieprofesjonalny. Wskazała, że w razie niepożądanego wycieku informacji o Spółce przy ujawnianiu danych nabywcom akcji, informacje te mogłyby być wykorzystane przez podmioty konkurencyjne w sposób powodujący zmniejszenie obrotów spółki podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
Z treści wniosku o wydanie interpretacji wynika, że nieprofesjonalne przeprowadzenie operacji ujawniania danych potencjalnym nabywcom akcji mogłoby też doprowadzić do ujawnienia nieprawdziwych danych lub danych niejawnych dotyczących sytuacji majątkowej Skarżącej, co skutkowałoby ograniczeniem możliwości bieżącego finansowania działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, której przedmiotem są opodatkowane usługi telekomunikacyjne. Zatem ograniczenie możliwości finansowania działalności Spółki prowadziłoby wprost do zmniejszenia obrotów opodatkowanych i podatku należnego.
Spółka wskazała także, że brak odpowiedniej obsługi procesu sprzedaży akcji mógłby wywołać negatywną ocenę tej okoliczności przez klientów Spółki i doprowadzić do rezygnacji przez nich z nabywania usług telekomunikacyjnych od skarżącej Spółki. Dodatkowo Spółka wskazała, że wykonanie przez podmioty zewnętrzne czynności będących przedmiotem usług wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji, uchroniło Spółkę od angażowania do wykonania tych czynności jej pracowników.
Wykorzystanie przez Spółkę jej pracowników do wykonania tych czynności skutkowałoby oderwaniem ich od czynności wykonywanych na rzecz Spółki, co powodowałoby zmniejszenie obrotów Spółki uzyskiwanych ze świadczenia usług telekomunikacyjnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27.12.2012 r. sygn. akt III SA/Wa 1209/12 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zatem na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunki skorzystania z tego prawa zostały uregulowane w art. 86 ust. 10-13 ustawy. Powyższe wskazuje, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczana ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo.
Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Dla określenia czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku wynikającego z wydatków poniesionych na wymienione we wniosku usługi, niezwykle istotny jest charakter związku występującego między zakupami, a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży, bowiem bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast ze związkiem pośrednim mamy do czynienia w sytuacji, gdy ponoszone wydatki nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych obrotach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje uzyskanie obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług przyczynia się pośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług telekomunikacyjnych w zakresie telefonii komórkowej. Akcjonariusze Spółki podjęli decyzję o sprzedaży posiadanych przez nich akcji w Spółce. Proces sprzedaży można podzielić na dwa etapy.
Pierwszy etap to przeprowadzenie badania tzw. due dilligence działalności Spółki we wszystkich obszarach, którego celem było przygotowanie kompleksowego raportu tzw. raportu sprzedającego zawierającego przedstawienie sytuacji finansowej, organizacyjnej, prawnej i marketingowej Spółki, tak aby dać potencjalnym zainteresowanym pełen obraz Spółki oraz otoczenia gospodarczego, w którym prowadzi ona działalność gospodarczą. W ramach prowadzonego badania Spółka była zobowiązana przygotować we własnym zakresie i dostarczyć dokumenty niezbędne do sporządzenia raportu z badania.
Wszystkie przekazywane dokumenty (w wersji papierowej oraz elektronicznej) zostały zdeponowane w jednym miejscu, tzw. „data room”, który był obsługiwany przez wynajęta przez Spółkę zewnętrzną kancelarię prawną. Drugi etap procesu sprzedaży odbywał się z udziałem oferentów zainteresowanych nabyciem Spółki, którzy bazując na danych zgromadzonych w data room przeprowadzili własne badanie due dilligence. Na tym etapie odbywały się również spotkania przedstawicieli oferentów z członkami zarządu Spółki oraz innymi pracownikami merytorycznie odpowiedzialnymi za dany obszar działalności. Wynikiem prowadzonych analiz były oferty na zakup akcji złożone przez oferentów.
W celu należytego przeprowadzenia transakcji, Spółka zawarła umowy i poniosła koszty na: doradztwo gospodarcze, doradztwo dla członków zarządu Spółki, prowadzenie i obsługę data room, działania związane z komunikacją kryzysową zewnętrzną i wewnętrzną w ramach prowadzonego procesu sprzedaży, jak również badaniem mediów w tym zakresie.
Odnosząc zatem powołane wyżej regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż wydatki na ww. usługi nie mają bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jednakże – poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa – pośrednio mają związek z uzyskaniem przez Spółkę obrotu opodatkowanego podatkiem od towarów i usług.
Warto tutaj zwrócić uwagę np. na wydatki poniesione na komunikację zewnętrzną i wewnętrzną, co miało wpływ na wyeliminowanie ryzyka masowej rezygnacji klientów ze świadczonych przez Spółkę usług, na skutek nieprawdziwych, nierzetelnych lub wprost szkodzących interesom Spółki artykułom i publikacjom, czy na obsługę przez firmę zewnętrzną tzw. data room, zapobiegającą, poprzez odpowiednie zachowanie tajemnicy przedsiębiorstwa, aby wrażliwe dane, szczególnie z obszaru sprzedaży, efektywności produktów, jak również krótko i długotrwałej strategii Spółki nie dotarły do jej konkurencji, a co za tym idzie mogące mieć negatywny wpływ na działalność Spółki i poziom uzyskiwanych obrotów.
Uwzględniając powyższe uznać należy, że opisane we wniosku wydatki mają pośredni związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych (świadczeniem usług telekomunikacyjnych), a co za tym idzie Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie tych usług, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy. Zatem stanowisko Spółki należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. W zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.