INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 03.12.2009 r. (data wpływu 11.12.2009 r.) uzupełnionego w dniu 19.02.2010 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 10.02.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych wyłącznie od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki - jest nieprawidłowe, opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki przy jednoczesnym spełnieniu przez kontrahentów dodatkowych warunków umowy - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11.12.2009 r. wpłynął ww. wniosek uzupełniony w dniu 19.02.2010 r. (data wpływu) na wezwanie z dnia 10.02.2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych wyłącznie od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki oraz opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki przy jednoczesnym spełnieniu przez kontrahentów dodatkowych warunków umowy.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca (dalej w tekście „Spółka”) świadczy usługi reklamowe w oparciu o sprzedawaną powierzchnię w wydawanych czasopismach… i innych na potrzeby reklamowe nabywcy (dalej sprzedaż usług reklamowych). Sprzedaż usług reklamowych dokonywana jest w części przypadków na rzecz domów mediowych (agencji), które następnie sprzedają usługi reklamowe ostatecznym klientom. Świadczone przez Spółkę usługi reklamowe podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej VAT).
W związku ze zbliżającym się nowym sezonem reklamowym Spółka zamierza, podobnie jak to było w sezonach poprzednich, zawrzeć z poszczególnymi domami mediowymi/agencjami nie tylko umowy handlowe określające warunki sprzedaży przez Spółkę usług reklamowych, ale i umowy, których celem jest zobowiązanie - poszczególnych kontrahentów Spółki - domów mediowych/agencji - do podjęcia przez nich działań (usług) - zmierzających do dokonywania jak największej ilości zakupów usług reklamowych od Spółki.
W zamian za te działania (usługi) Spółka zobowiązana będzie - po zakończeniu sezonu reklamowego - do wypłaty na rzecz domów mediowych/agencji wynagrodzenia w formie prowizji powszechnie określanej mianem premii pieniężnej w wysokości - określonej w umowie - stanowiącej procent łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych.
Wynagrodzenie takie (prowizja, premia pieniężna, bonus) będzie przysługiwać kontrahentowi Spółki jedynie wówczas, gdy na skutek prowadzenia przezeń określonych działań zostanie w sezonie reklamowym zakupiona od Spółki, z góry ustalona w umowie, minimalna wartość (ilość) usług reklamowych lub też, gdy - dzięki tym działaniom - Spółka będzie mogła zrealizować, założoną w umowie z kontrahentem, pożądaną przez siebie strukturę wartościową (lub ilościową) sprzedaży powierzchni reklamowej.
W niektórych przypadkach umowy zawierane przez Spółkę z kontrahentami mogą obejmować nie tylko wskazane wyżej warunki wypłaty wynagrodzenia, ale i inne - uzgodnione z kontrahentem warunki dodatkowe, takie jak: brak jakichkolwiek zaległości płatniczych kontrahenta wobec Spółki, brak jakichkolwiek zaległości płatniczych kontrahenta wobec Spółki w momencie ustalania prawa do wynagrodzenia, bądź jego wypłaty, trwałe przestrzeganie przez kontrahenta zobowiązania do nie ujawniania - za wyjątkiem sytuacji prawem wskazanych - warunków zawartej umowy oraz innych informacji związanych z relacjami handlowymi pomiędzy kontrahentem a Spółką, odpowiednie propagowanie wśród klientów kontrahenta usług reklamowych oferowanych przez Spółkę wyłącznie lub w pierwszej kolejności w Spółce (np. przez dokonywanie ich prezentacji), osiągnięcie przez kontrahenta określonego poziomu lub struktury sprzedaży oferowanych mu przez Spółkę reklam.
Umowy w opisanym charakterze zawierane będą każdorazowo w formie pisemnej. Oznacza to, że po zawarciu takiej umowy i spełnieniu przez kontrahenta jego zobowiązań, w szczególności do dokonania określonej wielkości zakupów usług reklamowych oraz ewentualne spełnienie dodatkowych warunków określonych w umowie, istniało będzie ważne, cywilnoprawne zobowiązanie Spółki do wypłaty jako ekwiwalentu wynagrodzenia (w formie prowizji, premii pieniężnej, bonusu itp.).
W umowach tych Spółka tylko w wyjątkowych przypadkach może zobowiązać kontrahentów do podejmowania szczegółowo określonych działań, ale - co do zasady - Spółka zamierza pozostawić kontrahentom pełną swobodę wyboru zarówno rodzaju jak i sposobu oraz sekwencji podejmowanych przez nich działań zmierzających do wywiązania się przez nich z zobowiązań (warunków) określonych w umowie, w szczególności do dokonywania w danym „sezonie reklamowym” zakupów usług reklamowych od Spółki w jak największej ilości i przy spełnieniu innych pożądanych przez Spółkę warunków. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w świetle różnorodnych (często niespójnych, a czasem wręcz sprzecznych) stanowisk organów podatkowych i wyroków sądów administracyjnych dotyczących kwestii tzw. premii pieniężnej z tytułu osiągnięcia w pewnym okresie ustalonego poziomu obrotów pomiędzy kontrahentami - przedstawiony stan faktyczny wyczerpuje - w odniesieniu do podjęcia się przez kontrahenta Spółki określonych działań - znamiona definicji usług zawartej w art. 8 ustawy o VAT i czy Spółka otrzymując fakturę wystawioną przez kontrahenta, która dokumentuje prawo kontrahenta do wynagrodzenia (prowizji, premii pieniężnej, bonusu), będzie miała prawo - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - do odliczenia podatku naliczonego VAT wykazanego na takiej fakturze?
Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy na podstawie opisanej wcześniej umowy z kontrahentem, wypłaca się mu wynagrodzenie (w postaci prowizji, premii pieniężnej, bonusu lub tym podobnych) za podjęcie przez kontrahenta działań, Spółka osiąga lub przekracza nie tylko ustalony w umowie poziom obrotów, ale i na rzecz Spółki są spełniane przez kontrahenta inne dodatkowe warunki - to jest to wynagrodzenie za świadczoną przez kontrahenta na rzecz Spółki usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a więc jest wynagrodzeniem za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Oznacza to z kolei, że Spółka ma prawo, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, odliczyć podatek naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez kontrahenta, dokumentującej wykonanie przezeń usługi i jego prawo do określonego umową wynagrodzenia. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT pod pojęciem „świadczenia usług” należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Konsekwentnie więc, w świetle powyższej definicji, zakres pojęcia „świadczenie usług” znacznie wykracza poza przyjęte w języku potocznym rozumienie tego pojęcia.
Zgodnie bowiem z przytoczoną powyżej definicją każde świadczenie, które nie zostanie sklasyfikowane jako dostawa towarów, należy uznać za usługę. Może więc dojść do sytuacji, w której określone świadczenie podatnika nie będzie uznane za usługę w potocznym rozumieniu tego zwrotu, lecz z uwagi na fakt, iż nie będzie ono stanowiło dostawy towarów na gruncie ustawy o VAT, będzie uznawane za usługę.
W świetle polskich, jak również unijnych przepisów każde świadczenie (czynność), za które świadczeniodawca otrzymuje ekwiwalent w postaci wynagrodzenia wypłaconego przez drugą stronę (o ile nie zostanie uznane za dostawę towarów), należy uznać za usługę w rozumieniu przepisów regulujących opodatkowanie podatkiem od towarów i usług. Powyższe potwierdza także orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. W sprawie C-16/93 pomiędzy R.J.
Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia) ETS uznał, iż „świadczenie usług realizowane jest „za wynagrodzeniem” w rozumieniu Dyrektywy i stąd podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy” (Komentarz do VI Dyrektywy VAT pod redakcją K. Sachsa, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 45).
W przedstawionym powyżej stanie faktycznym stwierdzono, iż ekwiwalentem świadczeń kontrahenta na rzecz Spółki jest należne mu od Spółki wynagrodzenie. W analizowanym przypadku usługą, za którą uiszczone zostanie uzgodnione wynagrodzenie, jest wykonanie przez kontrahenta Spółki świadczenia w postaci zrealizowania dążeń do osiągnięcia określonego poziomu obrotów (w przypadku niektórych umów także wykonanie innych, dodatkowych czynności, takich jak brak zaległości płatniczych, czy też zachowanie poufności warunków handlowych), co jednocześnie skutkuje zwiększeniem przychodów Spółki, poprawą pozycji rynkowej Spółki, etc.
W analizowanym stanie istotną okolicznością jest również fakt, iż przedmiotowe wynagrodzenie, wypłacane przez Spółkę kontrahentowi nie ma charakteru dobrowolnego. Wynagrodzenie to jest wypłacane jedynie po spełnieniu ustalonych w umowie warunków (wykonania określonych czynności). W świetle powyższego należy stwierdzić, iż pomiędzy stronami transakcji istnieje swoistego rodzaju relacja prawna - zobowiązanie - którą z całą pewnością należy uznać za świadczenie usługi za wynagrodzeniem w rozumieniu ustawy o VAT.
W świetle powyższego należy uznać, iż w sytuacji, gdy strony ustalą iż Spółka uiści określone wynagrodzenie kontrahentowi, który poprzez podjęcie stosownych działań doprowadzi do osiągnięcia ustalonego poziomu obrotów (a w niektórych przypadkach wykona dodatkowo także inne, wymienione przykładowo w opisie stanu faktycznego czynności), to kontrahent świadczy na rzecz Spółki usługę w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym wykonuje czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Powyższe stanowisko potwierdziło również Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 30.12.2004 r. (nr PP3-812-11222/2004/AP/4026), w którym stwierdzono, iż „w praktyce występują również sytuacje, w których podatnicy kształtują wzajemne relacje pomiędzy sobą w ten sposób, że premie pieniężne wypłacane są z tytułu dokonywania przez nabywcę, np. nabyć określonej wartości, czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywanie terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób i premie te nie są związane z żadną konkretną dostawą.
W takim przypadku należy uznać, że wypłacana premia pieniężna związana jest z określonym zachowaniem nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego taką premię, które to usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych”. Ministerstwo Finansów uznało więc, iż w sytuacji, gdy podmiot wypłaca premię pieniężną z tytułu dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości, czy ilości towarów w określonym czasie, jak również innych czynności, takich jak terminowe regulowanie należności - to wypłacona premia pieniężna stanowi wynagrodzenie za świadczoną przez takiego kontrahenta usługę.
Katalog czynności wymienionych w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 30.12.2004 r. ma jednak wyłącznie charakter przykładowy, a tym samym strony mogą postanowić, iż premia pieniężna będzie wypłacana także za realizację innych czynności przez kontrahenta na rzecz Spółki. Taką czynnością może być - oprócz osiągnięcia określonego poziomu obrotów, terminowej płatności (braku zaległości płatniczych) - zachowanie poufności warunków handlowych ustalonych pomiędzy stronami. W przypadku Spółki czynności polegające na braku zaległości, czy też zachowaniu poufności będą czynnościami dodatkowymi, ponieważ podstawowym warunkiem wypłaty premii ma być zawsze osiągnięcie ustalonego poziomu obrotów.
Ministerstwo Finansów zastrzega jednak, iż powyższą sytuację należy odróżnić od sytuacji, gdy „wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty”. W takim przypadku, zdaniem Ministerstwa Finansów - z czym zasadniczo należy się zgodzić - premia taka powinna być traktowana jak rabat.
W analizowanym przypadku Spółka planuje wypłacać premie na podstawie obrotów uzyskanych w ciągu całego sezonu reklamowego (zwykle roku kalendarzowego), a tym samym nie jest to premia, którą można powiązać z konkretną dostawą W ciągu przyjętego okresu rozliczeniowego kontrahenci Spółki realizują bowiem szereg transakcji, zaś premia pieniężna wypłacana ma być dopiero na podstawie wszystkich transakcji zrealizowanych w jednym okresie rozliczeniowym. Powyższej konkluzji nie zmienia również fakt, iż Spółka ustala wysokość premii pieniężnej jako procent od obrotów zrealizowanych przez kontrahenta w przyjętym okresie rozliczeniowym.
Nie można bowiem uznać, iż z uwagi na fakt, iż premia ustalana jest jako procent od obrotu, to jest ona powiązana z konkretnymi dostawami, a tym samym powinna być traktowana jak rabat. Konsekwentnie, premii pieniężnych jakie mają być wypłacane przez Spółkę nie można uznać za rabat. Przedstawioną powyżej argumentację potwierdzają także interpretacje wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 3.08.2007 r. (nr ITPP1/443-1/07/KM) oraz Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30.10.2007 r. (nr IPPP1/443-284/07-2/BS), czy też interpretacja z dnia 22.08.2007 r. (nr lP-PP2-443-9/07-2/PK).
Konkludując, jeśli wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę stanowi ekwiwalent za świadczoną przez kontrahenta usługę (w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT) podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, to Spółce - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT - przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez kontrahenta, dokumentującej wykonanie przezeń usługi i prawo do ustalonego w umowie wynagrodzenia. Podatek naliczony wykazany na tej fakturze związany będzie z realizowaną przez Spółkę sprzedażą usług reklamowych podlegających opodatkowaniu VAT.
Przedstawiona powyżej końcowa konkluzja jest prawidłowa, gdyż jest - co do zasady - zbieżna z końcowymi wnioskami zawartymi w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie interpretacji indywidualnej z dnia 1.07.2009 r. (sygnatura IPPP2/443-341/09-4/ASi). Powołana interpretacja dotyczyła stanu faktycznego analogicznego - co do zasady - do stanu przedstawionego w niniejszym wniosku.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za: nieprawidłowe w zakresie opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych wyłącznie od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki, prawidłowe w zakresie opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki przy jednoczesnym spełnieniu przez kontrahentów dodatkowych warunków umowy.
Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L. 347 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych.
Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Usługa w rozumieniu ust. 1 powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść dla świadczącego usługę. Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie te zostały wypłacone, tzn. czy podatnik otrzymuje je w związku z zachowaniem stanowiącym usługę, w rozumieniu wskazanych wyżej przepisów.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka świadczy usługi reklamowe w oparciu o sprzedawaną powierzchnię w wydawanych czasopismach na potrzeby reklamowe nabywcy. Spółka zamierza zawrzeć z poszczególnymi domami mediowymi/agencjami nie tylko umowy handlowe określające warunki sprzedaży przez Spółkę usług reklamowych, ale i umowy, których celem jest zobowiązanie - poszczególnych kontrahentów Spółki - domów mediowych/agencji - do podjęcia przez nich działań (usług) - zmierzających do dokonywania jak największej ilości zakupów usług reklamowych od Spółki.
W zamian za te działania (usługi) Spółka zobowiązana będzie - po zakończeniu sezonu reklamowego - do wypłaty na rzecz domów mediowych/agencji wynagrodzenia w formie prowizji powszechnie określanej mianem premii pieniężnej w wysokości - określonej w umowie - stanowiącej procent łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych.
Wynagrodzenie takie (prowizja, premia pieniężna, bonus) będzie przysługiwać kontrahentowi Spółki jedynie wówczas, gdy na skutek prowadzenia przezeń określonych działań zostanie w sezonie reklamowym zakupiona od Spółki, z góry ustalona w umowie, minimalna wartość (ilość) usług reklamowych lub też, gdy - dzięki tym działaniom - Spółka będzie mogła zrealizować, założoną w umowie z kontrahentem, pożądaną przez siebie strukturę wartościową (lub ilościową) sprzedaży powierzchni reklamowej.
Tak skonstruowane relacje handlowe pomiędzy Spółką, a jej kontrahentami nie wiążą się z wykonywaniem przez kupującego na rzecz sprzedawcy czynności innych, niż dokonywanie zakupów uzależnionych wyłącznie od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych. W tak przedstawionych okolicznościach, poza transakcjami kupna-sprzedaży, pomiędzy kupującym a sprzedającym nie dochodzi do rzeczywistego i odrębnego od tych transakcji świadczenia nabywcy na rzecz zbywającego usługi. Nie ma zatem podstaw, aby uznać, że „premie”, które Spółka zamierza wypłacać, będą stanowiły wynagrodzenie za realizowane usługi.
Nabywanie usług, choć wiąże się ściśle z działalnością prowadzoną przez kupującego, nie wchodzi w zakres istoty tej działalności, zatem nie może stanowić usługi świadczonej przez kupującego na rzecz dostawcy. Tym samym należy uznać, iż otrzymujący premie nie świadczy na rzecz Wnioskodawcy usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Powyższe oznacza, iż przyznana i wypłacona na ww. zasadach premia pieniężna odnosi się do każdej sprzedaży usług dokonanej przez Spółkę w danym okresie, jest bowiem wynikiem wszystkich zrealizowanych usług na rzecz konkretnego kontrahenta w danym okresie rozliczeniowym.
Innymi słowy udzielona premia pieniężna jest związana z konkretną usługą dokonaną przez Spółkę na jego rzecz. Tym samym należy stwierdzić, iż ustalona premia pieniężna stanowi rabat, który powoduje proporcjonalne obniżenie wartości każdej świadczonej przez Wnioskodawcę usługi dokonanej w danym okresie na rzecz kontrahenta otrzymującego tę premię. Na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Zgodnie z ust. 4 tego artykułu, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Przyznanie rabatu „potransakcyjnego” i jego wpływ na podstawę opodatkowania uregulowane zostało również w przepisach obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady (art. 90). Zgodnie z tym przepisem w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie.
Podsumowując, należy stwierdzić, iż w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wypłata premii pieniężnych uzależnionych wyłącznie od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych stanowi rabat obniżający – zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy – wartość usług udokumentowanych poszczególnymi fakturami.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi - zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a - suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z zastrzeżeniem ust. 3 do 7. Z uwagi na fakt, iż wypłata przedmiotowej premii pieniężnej stanowi rabat obniżający wartość konkretnych usług udokumentowanych poszczególnymi fakturami, winna być w tym przypadku wystawiona faktura korygująca przez wypłacającego premię, tj. Spółkę, a zatem Spółka nie ma prawa do odliczania podatku VAT z otrzymanych faktur za wypłaconą kontrahentowi premię pieniężną.
Tym samym w zakresie opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych wyłącznie od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika również, że w niektórych przypadkach umowy zawierane przez Spółkę z kontrahentami mogą obejmować oprócz zobowiązania do podjęcia przez nich działań (usług) zmierzających do dokonywania jak największej ilości zakupów usług reklamowych również zobowiązanie kontrahentów do spełnienia dodatkowych warunków umowy tj. brak jakichkolwiek zaległości płatniczych kontrahenta wobec Spółki, brak jakichkolwiek zaległości płatniczych kontrahenta wobec Spółki w momencie ustalania prawa do wynagrodzenia, bądź jego wypłaty, trwałe przestrzeganie przez kontrahenta zobowiązania do nie ujawniania - za wyjątkiem sytuacji prawem wskazanych - warunków zawartej umowy oraz innych informacji związanych z relacjami handlowymi pomiędzy kontrahentem a Spółką, odpowiednie propagowanie wśród klientów kontrahenta usług reklamowych oferowanych przez Spółkę wyłącznie lub w pierwszej kolejności w Spółce (np. przez dokonywanie ich prezentacji), osiągnięcie przez kontrahenta określonego poziomu lub struktury sprzedaży oferowanych mu przez Spółkę reklam.
W zamian za te działania (usługi) Spółka zobowiązana będzie do wypłaty na rzecz domów mediowych/agencji wynagrodzenia w formie prowizji powszechnie określanej mianem premii pieniężnej w wysokości określonej w umowie. Wynagrodzenie takie (prowizja, premia pieniężna, bonus) będzie przysługiwać kontrahentom Spółki jeżeli będą dokonywać w danym „sezonie reklamowym” zakupów usług reklamowych od Spółki w jak największej ilości przy spełnieniu innych pożądanych przez Spółkę warunków.
Mając na uwadze powyżej przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż z relacji handlowych, funkcjonujących między Wnioskodawcą, a kontrahentami wynika, że premie pieniężne przyznawane są nie tylko w zamian za osiągnięcie określonego umownie progu zakupów w danym okresie rozliczeniowym, ale są również wynikiem realizacji dodatkowych czynności, niezależnych od wolumenu osiągniętych nabyć. Treść wniosku wskazuje, że Wnioskodawca będzie przyznawał premie również za działania o charakterze marketingowym i promocyjnym (np. odpowiednie propagowanie wśród klientów kontrahenta usług reklamowych oferowanych przez Spółkę).
Przedmiotowe premie mają bezpośredni wpływ na wielkość dokonywanej przez Wnioskodawcę sprzedaży usług, stanowiącej czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że kontrahenci świadczą na rzecz Wnioskodawcy usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za które otrzymują od niego wynagrodzenie nazwane „premią pieniężną”.
Odnosząc się do kwestii dotyczącej prawa do odliczenia przez Wnioskodawcę podatku naliczonego zawartego w fakturze VAT dokumentującej wypłacenie premii pieniężnej, to obowiązuje zasada, zgodnie z którą prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. W związku z faktem, iż usługi świadczone przez kontrahenta są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej otrzymanie premii pieniężnej.
A zatem w zakresie opodatkowania i odliczenia kwoty podatku naliczonego z tytułu wypłaty premii pieniężnych uzależnionych od łącznej wartości sprzedanych przez Spółkę usług reklamowych kontrahentom Spółki przy jednoczesnym spełnieniu przez kontrahentów dodatkowych warunków umowy, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.