INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 12.11.2012 r. (data wpływu 26.11.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26.11.2012 r. wpłynął ww. wniosek, przesłany przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu pismem z dnia 22.11.2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenia przyszłe: Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości składającej się z dwóch działek: działki 2/6 i działki 2/9 zapisanej pod jednym numerem księgi wieczystej. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta w 2001 roku. Na działce 2/9 biegnie sieć elektryczna. Na działce 2/6 znajduje się droga wewnętrzna.
Droga wewnętrzna od roku 2001 jest przedmiotem dzierżawy, z tytułu której czynsz dzierżawny podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT. W stosunku do: sieci elektrycznej (znajdującej się na działce 2/9), drogi wewnętrznej (znajdującej się na działce 2/6), - nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo od obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ nieruchomość zabudowana w/w obiektami została nabyta od osób fizycznych nie będących podatnikami, w ramach transakcji nie podlegającej podatkowi od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalono pas drogowy na całej działce 2/6 i części działki 2/9. Pozostała część działki 2/9 stanowi las (załącznik do planu miejscowego III rama, uchwalonego 18 marca 2008 r., na którym zaznaczono nieruchomość Wnioskodawcy i opatrzono opisem). Wnioskodawca zamierza zbyć nieruchomość, stanowiąca ewidencyjnie dwie działki zabudowane budowlami w całości lub w części.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy przy dostawie części nieruchomości stanowiącej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pas drogowy (cała działka 2/6 i część działki 2/9) Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie z podatku od towarów i usług? Czy przy dostawie całej nieruchomości (działki 2/6 i działki 2/9) Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie z podatku od towarów i usług? Stanowisko Wnioskodawcy: W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
2004 r. nr 54, poz. 535) zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich część upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z treści art. 43 ust. 1 pkt 10 wynika, że dostawa budowli co do zasady podlega zwolnieniu z podatku. Dostawa podlegałaby opodatkowaniu w sytuacji gdyby spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a lub art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b. Zgodnie z art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.
2010 r. nr 243 poz. 1623), sieć elektryczna (sieć techniczna, sieć uzbrojenia terenu) stanowi budowle. Zaznaczyć należy, że sieć energetyczna nie stanowi własności Wnioskodawcy, ale zakładu energetycznego i jako taka nie może być przedmiotem dostawy. Droga jest kwalifikowana jako budowla na mocy art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. 2007 nr 19, poz. 115). Kwestie opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione są budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ustawy podatku od towarów i usług.
Zgodnie z tym przepisem w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Podstawa opodatkowania jest zatem kwota należna z tytułu sprzedaży budynków (budowli) trwale z gruntem związanych oraz gruntu. Powyższe oznacza, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części stale z gruntem związanych.
Poza powyższymi rozważaniami należy wskazać na art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Tymczasem działka 2/9 jest działka leśna, a zatem korzystająca przy dostawie ze zwolnienia z podatku VAT.
Biorąc pod uwagę przytoczone normy prawne stanowisko Wnioskodawcy jest następujące: odnośnie pytania 1 Skoro przedstawione w faktycznym stanie działki, zarówno działka 2/6 jak i działka 2/9, będące przyszłym przedmiotem dostawy, są zabudowane budowlami zwolnionymi od podatku od towarów i usług, zatem przy dostawie części nieruchomości stanowiącej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pas drogowy KD-GPS1 (cała działka 2/6 i część działki 2/9) Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie z podatku od towarów i usług.
Ponadto działka 2/9 jest działką leśną, a zatem korzystającą przy dostawie ze zwolnienia z podatku VAT. odnośnie pytania 2 Skoro przedstawione w faktycznym stanie działki, zarówno działka 2/6 jak i działka 2/9, będące przyszłym przedmiotem dostawy, są zabudowane budowlami zwolnionymi od podatku od towarów i usług, zatem przy dostawie całej nieruchomości (działki 2/6 i działki 2/9) Wnioskodawcy będzie przysługiwało zwolnienie z podatku od towarów i usług. Ponadto działka 2/9 jest działką leśną, a zatem korzystającą przy dostawie ze zwolnienia z podatku VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (…).
Natomiast w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Przy czym zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.
Niemniej jednak zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. I tak, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Ponadto w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Poza tym w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat (art. 43 ust. 7a ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Z powyższych przepisów wynika, iż ze zwolnienia korzysta dostawa nieruchomości gruntowych niezabudowanych, które nie są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę.
Ponadto ze zwolnienia, co do zasady, korzysta dostawa nieruchomości zabudowanych lub ich części. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do momentu dostawy nie minęły co najmniej dwa lata.
Przy czym powyższe wykluczenie doznaje ograniczenia, gdyż dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia również może korzystać ze zwolnienia w sytuacji, gdy w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego i równocześnie dostawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Jednocześnie analizując powołaną definicję pierwszego zasiedlenia stwierdzić należy, iż aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu obiekt musi zostać oddany do użytkowania, a ponadto czynność ta powinna podlegać opodatkowaniu. Z powyższej definicji wynika więc, że oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu. Pierwszym zasiedleniem może być oddanie w najem, dzierżawę czy też leasing. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca będzie dokonywał dostawy nieruchomości składającej się z dwóch działek (działki 2/6 i działki 2/9), które nabył w 2001 roku.
Jak wskazuje Wnioskodawca na działce 2/9 biegnie sieć elektryczna, która nie stanowi własności Wnioskodawcy ale zakładu energetycznego i jako taka nie może być przedmiotem dostawy. Natomiast na działce 2/6 znajduje się droga wewnętrzna, która od roku 2001 jest przedmiotem dzierżawy.
Przy tym zarówno w stosunku do sieci elektrycznej (znajdującej się na działce 2/9) jak również drogi wewnętrznej (znajdującej się na działce 2/6) Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ nieruchomość zabudowana w/w obiektami została nabyta od osób fizycznych nie będących podatnikami, w ramach transakcji nie podlegającej podatkowi od towarów i usług. Ponadto Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jednocześnie jak podnosi Wnioskodawca zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalono pas drogowy KD-GPS1 na całej działce 2/6 i części działki 2/9. Pozostała część działki 2/9 stanowi las. Wnioskodawca zamierza zbyć nieruchomość, stanowiącą ewidencyjnie dwie działki zabudowane budowlami w całości (działkę 2/6 i działkę 2/9) lub w części (całą działkę 2/6 i część działki 2/9, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi teren przeznaczony pod pas drogowy). Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje terminu „teren niezabudowany”.
Jednak mając na uwadze zapis art. 29 ust. 5 ustawy należy wyciągnąć wniosek, że skoro nie wyodrębnia się wartości gruntu w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, to należy uznać, iż zwolnieniu podlega dostawa jedynie takiej nieruchomości gruntowej (nie przeznaczonej pod zabudowę), na której nie znajdują się żadne budynki lub budowle czy też ich części, a w konsekwencji na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług za teren niezabudowany należy uznać teren, na którym nie znajdują się budynki, budowle lub ich części.
Stosownie do treści art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Przez budowle – stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane – należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
W myśl natomiast art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego. Przy czym w myśl postanowień art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.
U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W świetle zapisów art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Natomiast stosownie do art. 49 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż w przypadku działki 2/6, na której znajduje się droga wewnętrzna przedmiotem dostawy będzie zabudowana nieruchomość gruntowa natomiast w przypadku działki 2/9, na której znajduje się sieć elektryczna przedmiotem dostawy będzie niezabudowana nieruchomość gruntowa. W świetle powołanych wyżej przepisów, drogi są budowlami trwale z gruntem związanymi natomiast sieć elektryczna nie stanowi budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
Tym samym w przypadku dostawy działki 2/6 nie znajdzie zastosowania art. 29 ust. 5 ustawy, gdyż nie wystąpi dostawa budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, do której można by „przypisać” grunt. Odnosząc się zatem do kwestii opodatkowania dostawy działki 2/6, na której znajduje się droga wewnętrzna należy stwierdzić, iż pierwsze zasiedlenie miało miejsce w 2001 roku kiedy to droga została oddana w dzierżawę. Zatem dostawa przedmiotowej działki nie będzie odbywała się w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim a ponadto pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.
W konsekwencji dostawa działki 2/6 będzie podlegała zwolnieniu stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy. Odnosząc się natomiast do kwestii opodatkowania dostawy działki 2/9, na której znajduje się sieć elektryczna należy wskazać, iż o tym czy dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu według stawki podstawowej, czy też będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, decydować będzie przeznaczenie nieruchomości, tzn. czy niniejsza nieruchomość jest gruntem budowlanym lub przeznaczonym pod zabudowę, czy też nie.
Jak wskazano wyżej, w przypadku terenów niezabudowanych, zwolnieniu od podatku VAT podlegają jedynie tereny niezabudowane inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Celem określenia, czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy odwołać się do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647), regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej. Dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ww. ustawy.
Stosownie do art. 4 ust. 1 powołanej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego na części działki 2/9 uchwalono pas drogowy KD-GPS1 natomiast pozostała część działki 2/9 stanowi las.
A zatem z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż w przypadku działki 2/9 przedmiotem dostawy będzie nieruchomość, obejmująca zarówno tereny przeznaczone pod zabudowę, jak i tereny inne niż tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.
W oparciu o przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że czynność zbycia przedmiotowej działki 2/9 będzie podlegała opodatkowaniu w części odpowiadającej terenowi przeznaczonemu pod zabudowę (teren przeznaczony pod pas drogowy) stawką podstawową, o której mowa w art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy, tj. 23%, natomiast w części obejmującej tereny niebędące budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę (las) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Zastosowanie właściwej stawki VAT/zwolnienia z VAT powinno nastąpić proporcjonalnie do powierzchni poszczególnych części nieruchomości w zależności od ich przeznaczenia.
Reasumując, niezależnie czy Wnioskodawca będzie sprzedawał w całości czy w części przedmiotową nieruchomość względem dostawy działki 2/6 może zastosować zwolnienie stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29 ust. 5 ustawy natomiast względem dostawy działki 2/9 winien zastosować stawkę 23% do tej części niniejszej działki, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi teren przeznaczony pod pas drogowy oraz zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy do tej części działki, która zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowi las.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.