INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 04.11.2011 r. (data wpływu 09.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania regulacji dotyczących magazynu konsygnacyjnego dla części zamiennych do maszyn – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 09.11.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania regulacji dotyczących magazynu konsygnacyjnego dla części zamiennych do maszyn. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. T Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”), podmiot z Grupy T, stanowi obecnie główny ośrodek produkcji płyt DVD oraz płyt B (B) Grupy T w Europie.
Spółka jest w posiadaniu bogatego parku maszynowego wykorzystywanego do produkcji, na który składają się między innymi 6 linii produkcyjnych do produkcji BD oraz 68 linii produkcyjnych do produkcji DVD. Aby zapewnić ciągłość dostaw dla kontrahentów i nie dopuścić do przestoju maszyn Spółka zamierza zawrzeć z jednym ze swoich dostawców, którym jest podmiot zagraniczny nie zarejestrowany na VAT w Polsce posiadający siedzibę na terenie Unii Europejskiej linii produkcyjnych umowę handlową, której przedmiotem będzie zakup części zamiennych do nowoczesnych maszyn produkcyjnych wykorzystywanych do produkcji DVD oraz BD.
W przyszłości Spółka rozważa także możliwość zawarcia podobnych umów z innymi dostawcami części zamiennych do maszyn wykorzystywanych w trakcje procesu produkcyjnego. Zapewnienie ciągłości dostaw oraz ich terminowe dostarczanie do kontrahentów jest dla Spółki kluczową kwestią nie tylko ze względu na potencjalne obciążenie Spółki sankcją kary umownej ale również z powodu potencjalnej utraty kontrahenta w przypadku powtarzających się opóźnień w dostawie towarów. Mając na uwadze powyższe, Spółka, zamierza zracjonalizować zasady składowania części zamiennych, wyeliminować ryzyko zapłaty kary umownej z tytułu niedotrzymania terminu dostaw oraz wyeliminować ryzyko utraty kontrahenta.
Spółka zakłada, że będzie pobierała części zamienne w miarę potrzeby zastąpienia części już zużytych, w każdy dzień roboczy, gdy będzie produkowała swoje wyroby, do wytworzenia których używa linie produkcyjne. Pobieranie materiałów — części zamiennych będzie udokumentowane w ewidencji elektronicznej dokumentem pobrania towaru z magazynu, a jednocześnie w ciągu 3 dni roboczych od momentu pobrania Spółka będzie zobowiązana do poinformowania sprzedawcy o dokonanych pobraniach. Do czasu pobrania części zamiennych przez Spółkę oraz spełnienia uzgodnionych wymogów, pozostaną one własnością sprzedającego.
Spółka na początku następnego miesiąca zobowiązana będzie do przesłania szczegółowych informacji (zgodnie z przyjętymi ustaleniami), które obejmować będą wszystkie pobrania części zamiennych w danym miesiącu. Sprzedający podmiot zagraniczny dokona na tej podstawie wystawienia faktury obciążającej Spółkę. Faktura będzie wystawiona z datą następnego miesiąca, lecz będzie obejmowała sprzedaż/pobranie wszystkich części zamiennych z poprzedniego miesiąca. Okresem rozliczeniowym pobrań będzie okres miesiąca. W przypadku, gdy przedmiotem pobrań będą gwarancyjne części zamienne do maszyn produkcyjnych fakt ten zostanie odpowiednio oznaczony w przesyłanych informacjach do sprzedającego.
Jednocześnie w tych przypadkach wyjęta część gwarancyjna musi być odesłana do sprzedawcy w celu akceptacji gwarancji. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Spółka może skorzystać z przepisów art. 12(a) Ustawy o podatku od towarów usług z dnia 11 marca 2004 r. w przypadku, gdy towary-części zamienne do maszyn produkcyjnych przechowywane w magazynie konsygnacyjnym są przeznaczone do działalności produkcyjnej poprzez wykorzystanie ich jako części zamiennych w liniach produkcyjnych służących do produkcji sprzedawanych wyrobów przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z ustawy VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 12(a) Ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 z późn. zm., za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby, działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny oraz dostawę tych towarów, pod warunkiem że: podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony; przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny; prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające: dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw lub imion i nazwisk, numerów Identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio podatku od wartości dodanej i podatku, adresu siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz adresu, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny, oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny; prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzanych do tego magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust. 3 - także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Omawiany przepis określa wiele warunków, od spełnienia których uzależniona jest możliwość skorzystania z procedury uproszczonej. Przemieszczenie towarów o którym mowa w art. 11 ust. 1 musi być dokonane przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz nieposiadającego siedziby stałego miejsca prowadzenia działalności lub stałego miejsca zamieszkania na terytorium kraju. Warto podkreślić iż ustawodawca nie interesuje się tym, gdzie znajduje się miejsce siedziby, stałe miejsce prowadzenia działalności lub miejsce stałego zamieszkania podatnika podatku od wartości dodanej poza tym, że nie mogą one znajdować się na terytorium Polski.
W konsekwencji warunek o którym mowa będzie spełniony zarówno w przypadku, gdy podatnikiem podatku od wartości dodanej jest podmiot mający siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego Wspólnoty jak i w przypadku gdy jest nim podmiot mający siedzibę poza terytorium Wspólnoty. Przemieszczenie towarów musi być dokonane do magazynu konsygnacyjnego. Ten wymóg w praktyce oznacza, iż już w chwili wysyłki towary powinny być przeznaczone do konkretnego magazynu konsygnacyjnego w Polsce. Przemieszczenie towarów musi być dokonane w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny.
To oznacza że towary, które są przemieszczane do magazynu konsygnacyjnego, muszą być przeznaczone wyłącznie dla jednego podmiotu prowadzącego magazyn konsygnacyjny. Przeznaczenie to musi w praktyce być nadane w chwili wysyłki towarów z innego państwa członkowskiego. Po przemieszczeniu towarów do magazynu konsygnacyjnego nastąpi ich dostawa. Towary muszą być przemieszczone w celu ich dostawy konkretnemu odbiorcy a dostawa ta - następująca po uprzednim wprowadzeniu towarów do magazynu - następuje w magazynie na rzecz prowadzącego ten magazyn.
Podatnik podatku od wartości dodanej dokonujący przemieszczenia towarów do magazynu konsygnacyjnego nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony. Istotą procedury uproszczonej określonej w omawianym przepisie jest przerzucenie obowiązku rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na polskiego nabywcę i umożliwienie zagranicznemu dostawcy tych towarów uniknięcia obowiązku rejestracji na polski podatek. Ustawodawca nie odnosi się do tego, czy podatnik podatku od wartości dodanej jest jednocześnie podatnikiem podatku VAT, ale jedynie do samego faktu istnienia jego rejestracji na polski podatek.
Przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny. Wprowadzenie możliwości zastosowania procedury uproszczonej jest niewątpliwie zachętą do tworzenia tego rodzaju centrów - procedura, w znaczący sposób ogranicza obowiązki administracyjne, nie tworząc jednocześnie ryzyka dla budżetu. Jak zaznaczono w uzasadnieniu rządowego projektu nowelizacji ustawy, wyłączenie możliwości zastosowania procedury uproszczonej dotyczy tylko towarów przeznaczonych do działalności handlowej podatnika mając na celu zapewnić „lepszą szczelność systemu”.
Przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone tylko do działalności prowadzącego magazyn konsygnacyjny. Zdaniem Spółki, prowadzenie magazynu konsygnacyjnego dla części zamiennych, które są wykorzystywane w liniach produkcyjnych służących produkcji towarów, których sprzedażą zajmuje się Spółka spełnia przesłanki art. 12(a) ust. 1 pkt 2. Części zamienne, które mają być przechowywane w magazynie należy potraktować, jako towary przeznaczone do działalności produkcyjnej, są one niezbędne, aby ta produkcja mogła się odbywać.
Ustawodawca w omawianym przepisie wyłączył jedynie możliwość skorzystania z procedury uproszczonej w przypadku przechowywania towarów służących działalności handlowej spółki prowadzącej skład konsygnacyjny. Należy przyjąć, iż racjonalnie działający ustawodawca, wyłączający jedynie z możliwości skorzystania z procedury uproszczonej towary handlowe dopuszcza możliwość korzystania z przedmiotowej procedury wszystkich innych towarów wykorzystywanych do działalności produkcyjnej, bez względu na fakt czy są one wykorzystywane w tej działalności w sposób bezpośredni czy pośredni. W przeciwnym razie wprowadzone zostałyby także inne ograniczenia w przedmiotowym przepisie.
Utrzymywanie magazynu konsygnacyjnego wymaga prowadzenia stosowanej ewidencji ruchu towarowego w tym magazynie oraz dokonania w odpowiednim terminie - przed pierwszym wprowadzeniem tych towarów do magazynu zawiadomienia o zamiarze jego prowadzenia Urząd Skarbowy. Reasumując, zdaniem Spółki części zamienne do maszyn produkcyjnych należy uznać za służące produkcji, co spełnia przestanki art. 12(a) Ustawy o podatku od towarów usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 t.j.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z kolei w myśl art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – w świetle art. 11 ust. 1 ustawy, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca będący polską spółką, produkującą płyty DVD oraz BF w celu zapewnienia ciągłości dostaw dla kontrahentów, zamierza zawrzeć umowę handlową, której przedmiotem będzie zakup części zamiennych do maszyn produkcyjnych, wykorzystywanych do produkcji płyt DVD i B. W związku z tym, Wnioskodawca zamierza, w miarę potrzeb, pobierać części zamienne i zastępować zużyte już elementy maszyn, tak aby nie narażać się na ryzyko niedotrzymania terminu dostaw lub kary umowne.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy może skorzystać z regulacji dotyczących prowadzenia magazynu konsygnacyjnego dla tych części zamiennych, wykorzystywanych w liniach produkcyjnych. Pojęcie „magazyn konsygnacyjny” na potrzeby podatku od towarów i usług ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 27c ustawy.
Zgodnie z tym przepisem przez magazyn konsygnacyjny rozumie się wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT UE, o którym mowa w art. 97 ust. 4, miejsce przechowywania na terytorium kraju towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych przez niego lub na jego rzecz z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do tego miejsca, z którego podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT UE, przechowujący towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel następuje w momencie ich pobierania.
Natomiast w punkcie 27d wskazanego artykułu zapisano, iż ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o prowadzącym magazyn konsygnacyjny – rozumie się przez to podatnika, który przechowuje w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego magazynu. Stosownie do art. 12a ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., nadanym ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.
U. Nr 134, poz. 780) przemieszczenie towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, do magazynu konsygnacyjnego w celu ich dostawy prowadzącemu magazyn konsygnacyjny, oraz dostawę tych towarów, uważa się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 9 ust. 1, u prowadzącego magazyn konsygnacyjny, pod warunkiem że: podatnik podatku od wartości dodanej nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny lub zwolniony; przechowywane w magazynie konsygnacyjnym towary są przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej, z wyłączeniem działalności handlowej, przez prowadzącego magazyn konsygnacyjny; prowadzący magazyn konsygnacyjny, przed pierwszym wprowadzeniem przez podatnika podatku od wartości dodanej towarów do tego magazynu, złożył w formie pisemnej naczelnikowi urzędu skarbowego zawiadomienie o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego zawierające:, dane podatnika podatku od wartości dodanej dokonującego przemieszczenia towarów do magazynu konsygnacyjnego oraz prowadzącego magazyn konsygnacyjny, dotyczące ich nazw lub imion i nazwisk, numerów identyfikacyjnych stosowanych na potrzeby odpowiednio podatku od wartości dodanej i podatku, adresu siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej oraz adresu, pod którym znajduje się magazyn konsygnacyjny, oświadczenie podatnika podatku od wartości dodanej, że zamierza dokonywać przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, do magazynu konsygnacyjnego; w oświadczeniu wskazuje się prowadzącego magazyn konsygnacyjny; prowadzący magazyn konsygnacyjny prowadzi ewidencję towarów wprowadzonych do tego magazynu, zawierającą datę ich wprowadzenia, datę pobrania towarów z magazynu, dane pozwalające na identyfikację towarów, a w przypadku, o którym mowa w art. 20b ust. 3 – także dane dotyczące powrotnego przemieszczenia towarów; przepis art. 109 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Powyższe przepisy wskazują, iż przyjęte uproszczenie dla magazynów konsygnacyjnych polega na przeniesieniu na ostatecznego nabywcę towarów obowiązku rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Oznacza to, że podmiot zagraniczny nie musi opodatkować przemieszczenia towarów do Polski ani późniejszej dostawy do ostatecznego nabywcy. Aby jednak skorzystać z tego uproszczenia ustawodawca wprowadził szereg warunków.
Pierwszy z warunków wynika z samej definicji magazynu konsygnacyjnego, którym jest wyodrębnione u podatnika zarejestrowanego jako podatnik VAT-UE miejsce przechowywania towarów należących do podatnika podatku od wartości dodanej przemieszczonych przez niego lub na jego rzecz z innego państwa członkowskiego do tego miejsca, z którego polski podatnik przechowujący towary, pobiera je, a przeniesienie prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel następuje w momencie ich pobrania. Oznacza to, że magazyn może być prowadzony wyłącznie przez ostatecznego nabywcę towarów.
Podmiot prowadzący magazyn konsygnacyjny to podatnik, który przechowuje w magazynie konsygnacyjnym towary i pobiera je z tego magazynu.
Poza powyższym warunkiem ustawodawca wskazał również, że podmiot wprowadzający towary do magazynu konsygnacyjnego nie może być zarejestrowany na potrzeby VAT w Polsce, towary przechowywane w magazynie muszą być przeznaczone do działalności produkcyjnej lub usługowej (z wyłączeniem handlowej) prowadzącego magazyn konsygnacyjny, prowadzący magazyn musi zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze prowadzenia magazynu konsygnacyjnego przed pierwszym wprowadzeniem towarów do magazynu oraz prowadzący magazyn konsygnacyjny musi prowadzić ewidencję towarów wprowadzanych do tego magazynu oraz wywożonych z magazynu do kraju, z którego zostały pierwotnie przywiezione.
Wnioskodawca wskazuje w opisie zdarzenia przyszłego, że umowę handlową zawrze z jednym ze swoich dostawców, którym jest podmiot zagraniczny, niezarejestrowany na VAT w Polsce, posiadający siedzibę na terenie Unii Europejskiej. Towary przemieszczone, znajdujące w magazynie, do czasu pobrania przez Wnioskodawcę pozostaną własnością sprzedającego. Pobieranie przedmiotowych części zamiennych przez Wnioskodawcę będzie udokumentowane w ewidencji dokumentem pobrania towaru z magazynu.
Z powyższego wynika, że Wnioskodawca, pobierając towar ze składu konsygnacyjnego, sam rozlicza VAT od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów i dzięki temu zagraniczny dostawca dostarczający towary do składu konsygnacyjnego nie będzie musiał rozliczać wewnątrzwspólnotowego nabycia ani dostawy towarów w Polsce. Umożliwi to dostarczanie towarów polskiemu kontrahentowi bez obowiązku rejestrowania się podmiotów unijnych jako podatnicy VAT w Polsce.
Podsumowując, Wnioskodawca może skorzystać z uproszczonej procedury rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, w przypadku, gdy towary-części zamienne do maszyn produkcyjnych przeznaczone będą do działalności produkcyjnej, tj. wykorzystane będą jako części zamienne w liniach produkcyjnych służących do produkcji sprzedawanych wyrobów Wnioskodawcy, przy spełnieniu warunków przewidzianych w art. 12(a) ustawy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.