Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawiez 28 kwietnia 2011 r., sygn. IPPP3/443-159/11-2/JK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 26.01.2011 r. (data wpływu 02.02.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia przy świadczeniu usług – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 02.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia przy świadczeniu usług.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT oraz podatnik VAT-UE.

Na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług, Wnioskodawca będzie świadczył w Polsce dla potrzeb podmiotu zagranicznego (Holandia) usługi marketingowe, polegające na pozyskiwaniu kontrahentów, przedstawicielstwu na targach branżowych w Polsce, organizowaniu stoisk na targach odbywających się w Polsce. W porozumieniu z kontrahentem zagranicznym będzie przeprowadzał wstępne negocjacje umowne w imieniu kontrahenta zagranicznego i na jego rzecz, jednak ostateczne negocjacje przeprowadza kontrahent holenderski i on podpisuje umowę. Efektem tej umowy jest między innymi wewnątrzwspólnotowe nabycie usług na terenie kraju.

Nabywca usług ma siedzibę w Holandii, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski. Według wiedzy Wnioskodawcy nabywca usług jest zidentyfikowany w Holandii na potrzeby podatku od wartości dodanej. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi będą traktowane przez strony jako jedna kompleksowa usługa rozliczana jednorazowo miesięcznie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Kto powinien rozliczyć podatek VAT: nabywca usługi (kontrahent holenderski) czy sprzedawca usługi?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 28b ustawy o podatku od towarów i usług miejscem świadczenie usług w przypadku świadczenie usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania.

W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że świadczone przez Niego usługi na rzecz holenderskiego nabywcy powinny być opodatkowane w Holandii i nie powinny stanowić dla Wnioskodawcy czynności podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają:

odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

eksport towarów;

import towarów;

wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W przypadku świadczenia usług, bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Zgodnie z ogólną regułą wyrażoną od dnia 1 stycznia 2010 r. w art. 28b ust. 1 ustawy miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Wskazać przy tym należy, iż w świetle ustępu 2 cytowanego artykułu w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności.

Z kolei zgodnie z uregulowaniem ustępu 3 niniejszego artykułu w przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu.

Jednocześnie należy podnieść, iż ustawodawca dla celów określenia miejsca świadczenia usług odrębnie zdefiniował podatnika. I tak z art. 28a ustawy wynika, iż przez podatnika należy rozumieć:

podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,

osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

oraz podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Ustawodawca wprowadzając wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy wyłączenia, wymienił przypadki, dla których występuje inne niż określone w tym artykule miejsce świadczenia usług.

Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, iż Wnioskodawca będzie świadczył w Polsce dla potrzeb podmiotu zagranicznego (Holandia) usługi marketingowe, polegające na pozyskiwaniu kontrahentów, przedstawicielstwu na targach branżowych w Polsce, organizowaniu stoisk na targach odbywających się w Polsce. W porozumieniu z kontrahentem zagranicznym będzie przeprowadzał wstępne negocjacje umowne w imieniu kontrahenta zagranicznego i na jego rzecz, jednak ostateczne negocjacje przeprowadza kontrahent holenderski i on podpisuje umowę. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi będą traktowane przez strony jako jedna kompleksowa usługa rozliczana jednorazowo miesięcznie.

Przy czym nabywca usługi ma siedzibę w Holandii i nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terenie Polski oraz jest zidentyfikowany w Holandii na potrzeby podatku od wartości dodanej.

Dokonując analizy przepisu art. 28b ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że zawarte w nim wyłączenia nie będą miały zastosowania w niniejszej sprawie. Miejsce świadczenia przedmiotowych usług należy ustalić więc na podstawie zasady ogólnej, wyrażonej w tym artykule.

Zgodnie z tym przepisem, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2 tego artykułu. Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego z Holandii, posiadającego numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej oraz ma siedzibę w Holandii, a więc w świetle wyżej cytowanego art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem opodatkowania usług świadczonych przez Wnioskodawcę będzie terytorium Holandii. Tym samym, usługi te nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 6, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.