INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2014 r. (data wpływu 18 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości podawania na fakturach informacji handlowych dotyczących metody ustalania ceny usługi w złotówkach – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 18 lutego 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości podawania na fakturach informacji handlowych dotyczących metody ustalania ceny usługi w złotówkach. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe: Sp. z o.o. jest przedsiębiorstwem świadczącym usługi spedycyjne dla podmiotów krajowych i zagranicznych. Spółka nie posiada własnej floty samochodowej do przewozu towarów. Organizuje przewóz towarów, ale sam przewóz zleca podwykonawcom (przewoźnikom).
Spółka ustala z przewoźnikami krajowymi ceny za przewóz towarów w złotówkach w oparciu o stawki frachtu wyrażone w euro oraz średni kurs NBP (tabela A) ogłoszony w dniu poprzedzającym dzień załadunku (wynika to z umowy między przewoźnikiem a T. Sp. z o.o.). Na zleceniu dla przewoźnika podawana jest stawka frachtu w euro oraz informacja o konieczności przeliczenia jej na PLN zgodnie ze średnim kursem NBP z dnia poprzedzającego załadunek. W ten sposób ustalana jest cena w PLN za dany przewóz towarów. T. Sp. z o.o. rozlicza się z podwykonawcami krajowymi w złotówkach. Przewoźnicy wystawiają faktury w PLN i otrzymują zapłatę w PLN.
Opisany powyżej sposób rozliczenia między T. Sp. z o.o., a przewoźnikami krajowymi odnosi się również do rozliczeń między T. Sp. z o.o. i niektórymi jego klientami krajowymi. Spółka wystawia dla części swoich krajowych kontrahentów faktury w PLN, przy czym ceny w PLN również ustala w oparciu o stawki frachtu wyrażone w EUR oraz średni kurs NBP (tabela A) z dnia poprzedzającego załadunek/z dnia załadunku (zgodnie z zawartą umową z danym klientem). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy na fakturze VAT można podawać informacje handlowe dotyczące metody ustalania ceny usługi w złotówkach, opisanej wcześniej w stanie faktycznym?
Zdaniem Wnioskodawcy, Zdaniem Wnioskodawcy na fakturze VAT można podawać informacje handlowe dotyczące opisanej w stanie faktycznym metody ustalania ceny. Informacje te nie mają związku z art. 31 a ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług: W przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego.
Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro. W przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury.
Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio”. Zdaniem wnioskodawcy ustalane ceny w PLN za przewóz w oparciu o stawkę frachtu wyrażoną w EUR i uzgodniony kurs EUR/PLN są wyłącznie kwestią umowy między kontrahentami. Podstawą opodatkowania jest natomiast wartość netto na fakturze wyrażona w złotówkach. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 31a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik może wybrać sposób przeliczania tych kwot na złote według ostatniego kursu wymiany opublikowanego przez Europejski Bank Centralny na ostatni dzień poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego; w takim przypadku waluty inne niż euro przelicza się z zastosowaniem kursu wymiany każdej z nich względem euro.
Natomiast pkt 2 tego artykułu stanowi, że w przypadku gdy podatnik wystawia fakturę przed powstaniem obowiązku podatkowego, a kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone na tej fakturze w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień wystawienia faktury. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorstwem świadczącym usługi spedycyjne dla podmiotów krajowych i zagranicznych.
Spółka nie posiada własnej floty samochodowej do przewozu towarów. Organizuje przewóz towarów, ale sam przewóz zleca podwykonawcom (przewoźnikom). Spółka ustala z przewoźnikami krajowymi ceny za przewóz towarów w złotówkach w oparciu o stawki frachtu wyrażone w euro oraz średni kurs NBP (tabela A) ogłoszony w dniu poprzedzającym dzień załadunku (wynika to z umowy między przewoźnikiem a Wnioskodawcą). Na zleceniu dla przewoźnika podawana jest stawka frachtu w euro oraz informacja o konieczności przeliczenia jej na PLN zgodnie ze średnim kursem NBP z dnia poprzedzającego załadunek. W ten sposób ustalana jest cena w PLN za dany przewóz towarów.
Wnioskodawca rozlicza się z podwykonawcami krajowymi w złotówkach. Przewoźnicy wystawiają faktury w PLN i otrzymują zapłatę w PLN. Opisany powyżej sposób rozliczenia między Wnioskodawcą a przewoźnikami krajowymi odnosi się również do rozliczeń między Stroną i niektórymi jego klientami krajowymi. Spółka wystawia dla części swoich krajowych kontrahentów faktury w PLN, przy czym ceny w PLN również ustala w oparciu o stawki frachtu wyrażone w EUR oraz średni kurs NBP (tabela A) z dnia poprzedzającego załadunek/z dnia załadunku (zgodnie z zawartą umową z danym klientem).
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy na fakturze VAT można podawać informacje handlowe dotyczące metody ustalania ceny usługi w złotówkach. Dane jakie powinny by zawarte na fakturze określa art. 106e ustawy.
I tak dane które powinna co do zasady zawierać każda faktura są wskazane w ust. 1 pkt od 1 do 15. datę wystawienia; kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a; numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b; datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; nazwę (rodzaj) towaru lub usługi; miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług; cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto); kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); stawkę podatku; sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; kwotę należności ogółem.
W punktach od 16 do 24 i ust. 2 i 3 zostały określone dane, które muszą zawierać faktury dotyczące konkretnych specyficznych sytuacji, które nie mają zastosowania do sytuacji opisanej we wniosku. Art. 106e ust. 11 stanowi, że kwoty podatku wykazuje się w złotych. Kwoty podatku wyrażone w walucie obcej wykazuje się w złotych przy zastosowaniu zasad przeliczania na złote przyjętych dla przeliczania kwot stosowanych do określenia podstawy opodatkowania. Przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, oraz zakres tych danych określa § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur (Dz.
U. z 2013 r. poz. 1485). Jednakże powyższe ograniczenia nie mają zastosowania do sytuacji opisanej we wniosku. W kwestii zakresu danych zawieranych w fakturach należy generalnie wyjaśnić, że poza danymi obowiązkowymi (stanowiącymi przewidziane prawem minimum) każda faktura może zawierać również inne informacje, bowiem przepisy dotyczące zasad wystawiania faktur dla potrzeb podatku od towarów i usług nie stoją na przeszkodzie umieszczaniu w fakturze dodatkowych danych, jeżeli nie powodują one nieczytelności danych obligatoryjnych. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że na fakturze może podawać informacje handlowe dotyczące metody ustalania ceny usługi w złotówkach jest prawidłowe.
Niniejsza interpretacja dotyczy jedynie możliwości podawania na fakturach informacji handlowych dotyczących metody ustalania ceny usługi w złotówkach, gdyż inne kwestie poruszone przez Wnioskodawcę nie były przedmiotem zapytania. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.