Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
Dokument powołuje ten przepis w metryce, ale w tekście nie znaleźliśmy miejsca, które by go wymieniało.
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 08.02.2010r. (data wpływu 22.02.2010r.) - uzupełnionym pismem z dnia 22.04.2010r. (data wpływu 26.04.2010r.) w odpowiedzi na wezwanie tut.
Organu nr IPPP3/443-172/10-2/KT z dnia 16.04.2010r. - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kwot należnych w ramach wyrównania marży, określenia miejsca świadczenia usług oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22.02.2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kwot należnych w ramach wyrównania marży, określenia miejsca świadczenia usług oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22.04.2010r. (data wpływu 26.04.2010r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu nr IPPP3/443-172/10-2/KT z dnia 16.04.2010r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka, podmiot z siedzibą w Szwajcarii, będąca zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce, prowadzi działalność w zakresie sprzedaży oprzyrządowania narzędziowego, komponentów technicznych oraz nowoczesnych materiałów używanych w procesie produkcji (dalej: Spółka).
W ramach prowadzonej działalności Spółka zawarła umowę dystrybucyjną (dalej: Umowa) z podmiotem powiązanym z siedzibą w Polsce (dalej: Nabywca), prowadzącym sprzedaż nabywanych towarów na terytorium Polski. Wspomniana Umowa określa zasady dotyczące sprzedaży określonych produktów oferowanych przez Spółkę (dalej: Produkty) na rzecz Nabywcy w celu ich dalszej sprzedaży przez Nabywcę do potencjalnych kontrahentów na terytorium Polski.
Zapisy Umowy uzupełnia porozumienie zawarte przez Spółkę z Nabywcą (dalej: Porozumienie), potwierdzające sposób interpretacji oraz realizacji poszczególnych zapisów Umowy, dotyczących w szczególności zasad określania poziomu marży uzyskiwanej przez Nabywcę z tytułu sprzedaży Produktów do ostatecznych kontrahentów (tj. marży z tytułu prowadzonej przez Nabywcę działalności gospodarczej w Polsce). Zgodnie z zapisami Umowy, główne ryzyka biznesowe związane z nabyciem i dalszą sprzedażą Produktów w Polsce ponosi Spółka, przy czym Nabywca ponosi jedynie bardzo ograniczone ryzyka w tym zakresie.
Ceny nabycia przez Nabywcę Produktów oferowanych przez Spółkę kalkulowane są w oparciu o tzw. metodę odsprzedaży. Docelowy założony poziom zysku operacyjnego netto, jaki ma być osiągnięty przez Nabywcę w danym roku podatkowym w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą objętą zakresem Umowy, wynosi 2% obrotu.
Z brzmienia Umowy oraz Porozumienia wynika, że w przypadku, gdy faktyczny zysk operacyjny netto wyliczony przez Nabywcę po zakończeniu danego roku podatkowego Nabywcy jest niższy od docelowego, założonego w Umowie 2% zysku operacyjnego netto, różnica pomiędzy założonym przez strony w Umowie a faktycznie osiągniętym przez Nabywcę zyskiem netto jest wypłacana przez Spółkę na rzecz Nabywcy jako wyrównanie marży w terminie określonym w Porozumieniu.
Analogicznie, w przypadku, gdy faktyczny zysk operacyjny netto wyliczony przez Nabywcę po zakończeniu danego roku podatkowego Nabywcy jest wyższy od docelowego, założonego w Umowie 2% zysku operacyjnego netto, różnica pomiędzy faktycznie osiągniętym przez Nabywcę, a założonym przez strony w Umowie zyskiem netto wypłacana jest przez Nabywcę na rzecz Spółki jako wyrównanie marży w terminie określonym w Porozumieniu. W przedmiotowym stanie faktycznym mamy do czynienia z pierwszym przypadkiem, kiedy to Spółka wypłaca na rzecz Nabywcy wyrównanie marży na podstawie otrzymanej od Nabywcy w 2009 roku faktury.
Dodatkowo Spółka pragnie nadmienić, iż Nabywca wystąpił z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie w oparciu o wyżej przedstawiony stan faktyczny, m.in. z zapytaniem, czy prawidłowe jest podejście zakładające, iż kwoty należne w ramach wyrównania marży (wyrównania faktycznie osiągniętego przez Nabywcę zysku operacyjnego netto w stosunku do zysku założonego przez strony w Umowie) otrzymane przez Nabywcę od Spółki powinny być traktowane dla potrzeb VAT jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Nabywcę na rzecz Spółki, dla której miejscem świadczenia (opodatkowania VAT) będzie terytorium Polski (zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o VAT).
Podejście to potwierdzone zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia 10 czerwca 2009r. (nr ILPP2/443-446/09-3/AD).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, w celu wyeliminowania wątpliwości, co do konsekwencji powstających na gruncie przepisów ustawy o VAT w związku z kwotami wypłacanymi przez Spółkę w ramach wyrównania marży na podstawie zapisów Umowy i Porozumienia Spółka występuje z pytaniem: Czy kwoty należne w ramach wyrównania marży (wyrównania faktycznie osiągniętego przez Nabywcę zysku operacyjnego netto w stosunku do zysku założonego przez strony w Umowie), wypłacone przez Spółkę na rzecz Nabywcy powinny być traktowane dla potrzeb VAT jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Nabywcę na rzecz Spółki, podlegającej opodatkowaniu 22% VAT w Polsce, dla której miejsce świadczenia (opodatkowania) VAT będzie terytorium Polski, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji Spółce, jako polskiemu podatnikowi VAT, przysługuje prawo, zgodnie z ogólnymi zasadami wynikającymi z art. 86 ustawy o VAT, do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wykazanego na wystawionej przez Nabywcę Produktów fakturze, dotyczącej wyrównania marży?
Stanowisko Wnioskodawcy: 1) Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się generalnie przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jednocześnie zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się co do zasady każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
W ocenie Spółki, biorąc pod uwagę naturę wypłacanych przez Spółkę kwot związanych z wyrównaniem marży wobec założonego w Umowie docelowego poziomu marży uzyskiwanego przez Nabywcę, należy uznać, że kwoty te nie są związane z konkretnymi dostawami Produktów realizowanymi przez Spółkę na rzecz Nabywcy, a w rezultacie powinny one być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług na rzecz Spółki.
Wskazane podejście wynika z następujących argumentów: marża (zysk operacyjny netto) Nabywcy jest kalkulowana w oparciu o wiele czynników związanych z realizowanymi dostawami Produktów, w szczególności marża ta zdefiniowana została w Umowie jako wartość sprzedaży pomniejszona o koszty nabycia Produktów przez Nabywcę oraz koszty operacyjne, skorygowana o ewentualne pozostałe koszty lub przychody operacyjne; z uwagi na sposób kalkulacji kwot wypłacanych przez Spółkę w ramach wyrównania marży (odnoszący się do zysku operacyjnego netto Nabywcy, a nie bezpośrednio do cen Produktów nabywanych przez Nabywcę w danym roku podatkowym), a także możliwość zmian cen Produktów nabywanych przez Nabywcę w trakcie danego roku podatkowego, nie jest możliwe dokładne przyporządkowanie przez Nabywcę wspomnianych kwot do odpowiednich transakcji dostawy Produktów realizowanych na rzecz Nabywcy w ramach danego roku Podatkowego; kwoty wypłacane przez Spółkę na rzecz Nabywcy w ramach wyrównania marży nie będą się przekładać na jakiekolwiek korekty ceny Produktów zastosowane przez Nabywcę w ramach dostaw do ostatecznych kontrahentów; wypłacane kwoty wiążą się z określonym zachowaniem Nabywcy, tj. z pewnym świadczeniem ze strony tego podmiotu związanym z pozostawaniem w gotowości do poniesienia dodatkowych kosztów w przypadku znaczących różnic pomiędzy założonym a faktycznie uzyskanym zyskiem operacyjnym netto.
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Spółki, kwoty wypłacone przez Spółkę na rzecz Nabywcy w ramach omawianego wyrównania marży powinny być traktowane dla potrzeb VAT jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Nabywcę na rzecz Spółki, w rozumieniu art. 8 w powiązaniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych. Podobne stanowisko wyrażone zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia 10 czerwca 2009r. (nr ILPP2/443-446/09-3/AD) wydanej na wniosek złożony w analogicznym stanie faktycznym przez Nabywcę.
Dodatkowo, wskazane powyżej podejście w zakresie kwot wypłacanych tytułem wyrównania marży pomiędzy dostawcą, a dystrybutorem towarów, zostało przedstawione w interpretacji prawa podatkowego wydanej przez Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu z dnia 27 lutego 2007r. (sygn. 1473/WVO/443/806/191/2006/GW).
2) Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług, miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługi posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem art. 2-6 i art. 28. Zdaniem Spółki, miejsce świadczenia analizowanych usług świadczonych przez Nabywcę na rzecz Spółki powinno być określane na zasadach ogólnych wyrażonych w cytowanym art. 27 ust. 1 ustawy o VAT.
3) Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi co do zasady przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Biorąc pod uwagę fakt, iż nabywana przez Spółkę usługa świadczona przez Nabywcę w związku z wyrównaniem marży związana jest z wykonywanymi przez nią czynnościami opodatkowanymi VAT, tj. sprzedażą Produktów na rzecz Nabywcy, zdaniem Spółki, przysługuje jej (jako podatnikowi zarejestrowanemu dla potrzeb VAT w Polsce) prawo do odliczenia na zasadach ogólnych podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Nabywcę dokumentującej odpowiednie kwoty należne Nabywcy z tytułu wyrównania marży.
Konkludując, biorąc pod uwagę treść otrzymanej przez Nabywcę interpretacji, Spółka stoi na stanowisku, że kwoty należne w ramach wyrównania marży (wyrównania faktycznie osiągniętego przez Nabywcę zysku operacyjnego netto w stosunku do zysku założonego przez strony w Umowie) wypłacone przez Spółkę na rzecz Nabywcy powinny być traktowane dla potrzeb VAT jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Nabywcę na rzecz Spółki, dla której miejsce świadczenia określane jest zgodnie a art. 27 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu 22% VAT w Polsce, a w konsekwencji Spółce, jako polskiemu podatnikowi VAT, przysługiwać będzie na zasadach ogólnych prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wykazanego na wystawionej przez Nabywcę fakturze dotyczącej wyrównania marży.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie.
Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Z przedstawionego stany faktycznego wynika, że Spółka, podmiot z siedzibą w Szwajcarii, będąca zarejestrowanym podatnikiem VAT w Polsce, w ramach prowadzonej działalności handlowej zawarła umowę dystrybucyjną z Nabywcą mającym siedzibę w Polsce, prowadzącym sprzedaż nabywanych towarów na terytorium Polski.
Umowa ta określa zasady dotyczące sprzedaży określonych produktów oferowanych przez Spółkę na rzecz Nabywcy w celu ich dalszej sprzedaży przez Nabywcę do kontrahentów na terytorium Polski. Zapisy Umowy uzupełnia porozumienie zawarte przez Spółkę z Nabywcą, określające w szczególności zasady ustalania poziomu marży uzyskiwanej przez Nabywcę z tytułu sprzedaży produktów do ostatecznych kontrahentów (tj. marży z tytułu prowadzonej przez Nabywcę działalności gospodarczej w Polsce). Zgodnie z zapisami umowy, główne ryzyka biznesowe związane z nabyciem i dalszą sprzedażą produktów w Polsce ponosi Spółka, Nabywca ponosi ograniczone ryzyka w tym zakresie.
Ceny nabycia przez Nabywcę produktów oferowanych przez Spółkę kalkulowane są w oparciu o tzw. metodę odsprzedaży. Docelowy założony poziom zysku operacyjnego netto, jaki ma być osiągnięty przez Nabywcę w danym roku podatkowym w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą objętą zakresem umowy, wynosi 2% obrotu.
Z brzmienia zawartej umowy oraz porozumienia wynika, że w przypadku, gdy faktyczny zysk operacyjny netto wyliczony przez Nabywcę po zakończeniu danego roku podatkowego Nabywcy jest niższy od docelowego, założonego w umowie 2% zysku operacyjnego netto, różnica pomiędzy założonym przez strony w umowie a faktycznie osiągniętym przez Nabywcę zyskiem netto jest wypłacana przez Spółkę na rzecz Nabywcy jako wyrównanie marży w terminie określonym w Porozumieniu.
Analogicznie, w przypadku, gdy faktyczny zysk operacyjny netto wyliczony przez Nabywcę po zakończeniu danego roku podatkowego Nabywcy jest wyższy od docelowego, założonego w umowie 2% zysku operacyjnego netto, różnica pomiędzy faktycznie osiągniętym przez Nabywcę, a założonym przez strony w umowie zyskiem netto wypłacana jest przez Nabywcę na rzecz Spółki jako wyrównanie marży w terminie określonym w porozumieniu.