INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 02.02.2011 r. (data wpływu 07.02.2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 07.02.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Podatnik działający na terytorium RP dokonuje zakupu towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w stawce np. 22%. Następnie dokonuje eksportu towarów poza granice UE, przy czym przekazuje nabywcy odpłatnie pewną techniczną i poza techniczną wiedzę dotyczącą zastosowania i wykorzystania tychże towarów (know-how). Z uwagi na wartość tych nieopatentowanych informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia i badań jest dla podatnika cenniejsza niż eksportowany towar. Podatnik fakturuje ten fakt. Podatnik założył, że na całości transakcji powinien uzyskać marżę w wysokości np. 10%.
W związku z tym sam towar musi wyfakturować w cenie niższej od ceny nabycia a dodatkowo fakturuje know-how. Przykład: Faktura zakupu (jednostka towaru) wartość 1000 zł netto 220 zł VAT naliczony 1220 zł brutto; Faktura eksportowa (jednostka towaru) wartość towaru 500 zł netto 0 zł VAT, (know-how) wartość 600 zł netto, 0 zł VAT, łącznie 1100 zł. Jak widać na powyższym przykładzie Podatnik uzyskał łącznie przychód przewyższający koszty nabycia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Podatnik ma prawo odliczyć podatek naliczony w pełnej wysokości i wykazać nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy lub do odliczenia w przyszłych okresach?
Zdaniem Wnioskodawcy, ma On prawo do odliczenia podatku naliczonego w pełnej wysokości, gdyż sam fakt, iż czynność sprzedaży była opodatkowana a sama wysokość ceny sprzedaży nie ma wpływu na wysokość podatku naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Jednocześnie, w myśl przepisu art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Natomiast art. 87 ust. 1 ustawy stanowi, że w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego od nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zatem brak jest również możliwości otrzymania zwrotu podatku naliczonego od nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Z zaprezentowanego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonuje na terytorium kraju zakupu towarów, które następnie eksportuje poza granice UE. Jednocześnie Wnioskodawca przekazuje nabywcy odpłatnie pewną techniczną i poza techniczną wiedzę dotyczącą zastosowania i wykorzystania tychże towarów (know-how). Z uwagi na wartość tych nieopatentowanych informacji praktycznych, wynikających z doświadczenia i badań jest dla Podatnika cenniejsza niż eksportowany towar. Z wniosku wynika, że Podatnik fakturuje ten fakt.
Z przedmiotowego wniosku wynika, iż wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy w sytuacji kiedy zakupiony towar został sprzedany po niższej cenie niż cena jego zakupu, Wnioskodawcy przysługuje prawo do pełnego odliczenia i zwrotu na rachunek bankowy podatku VAT naliczonego. Jak wskazano powyżej warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przepisy podatkowe nie regulują zasad zawierania umów cywilnoprawnych, ani nie mają wpływu na ich treść.
Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Zatem należy zauważyć, że organy podatkowe nie mają prawa ingerować w treść zawieranych umów i przyjęty w nich sposób rozliczeń pomiędzy stronami, chyba że postanowienia umów naruszają przepisy podatkowe, a to może być stwierdzone jedynie w drodze postępowania podatkowego. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca dokonuje czynności opodatkowanych zatem na mocy ww. art. 86 i 87 ustawy przysługuje Mu prawo do odliczenia i zwrotu na rachunek bankowy podatku VAT.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.