INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Muzeum, przedstawione we wniosku z dnia 17.03.2009 r. (data wpływu 30.03.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi dla patrona medialnego - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30.03.2009 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi dla patrona medialnego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca jest instytucją kultury działającą w oparciu o ustawę o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (j.t. Dz. U. z 2001r. Nr 13, poz. 123). W ramach swojej działalności Wnioskodawca często organizuje różnego rodzaju wystawy, sesje, konferencje itp. Aby informacje o instytucji i organizowanych przez nią imprezach częściej pojawiały się w mediach Wnioskodawca zawarł z rozgłośnią radiową umowę patronacką. W ramach umowy rozgłośnia zobowiązała się do: informowania słuchaczy o ważnych wydarzeniach, wystawach, koncertach; zamieszczania na stronie internetowej informacji na temat patronatu; przeprowadzania rozmów na antenie z przedstawicielami instytucji.
Muzeum w ramach umowy zobowiązało się do: nadania rozgłośni tytułu „Patrona Medialnego”; zamieszczenia informacji o patronacie na swojej stronie internetowej; zamieszczenia logo rozgłośni na ekspozycji stałej, ekspozycji wystaw czasowych, zaproszeniach, plakatach, katalogach; przekazywania raz w miesiącu bezpłatnych zaproszeń do Muzeum, wymieniania nazwy rozgłośni przy okazji oficjalnych uroczystości w Muzeum. Objęcie patronatem medialnym instytucji przez rozgłośnię radiową nie wiąże się z jakimikolwiek przepływami pieniężnymi. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Muzeum ma obowiązek wycenić oraz opodatkować podatkiem od towarów i usług, wykonywane przez siebie, dla rozgłośni - patrona medialnego działania? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in. odpłatne świadczenie usług.
Świadczenie usług zostało zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy zgodnie z tymi przepisami przez świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zdaniem Wnioskodawcy rozgłośnia radiowa jako patron medialny wypełnia swoją misję publiczną i działa w ramach obowiązków określonych w ustawie o radiofonii i telewizji a więc działa na własną rzecz, nie świadczy żadnych usług na rzecz Muzeum. W związku z tym między Muzeum a rozgłośnią radiową nie ma ekwiwalentności świadczonych usług.
Działania wykonywane przez Muzeum w ramach umowy są więc nieodpłatne i nie podlegają wycenie i opodatkowaniu podatkiem VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Regulacja powyższa nie narzuca określonej formy płatności.
Nie wynika z niej bowiem, że odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług winna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłatę stanowić może inny towar lub usługa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną wystarczające jest by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tą czynność. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).
Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązania do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodne z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Muzeum jako instytucja kultury często organizuje różnego rodzaju wystawy, sesje, konferencje. W związku z prowadzoną działalnością aby informacje o Muzeum i organizowanych przez nie imprezach częściej pojawiały się w mediach Muzeum zawarło z Rozgłośnią Radiową umowę patronacką.
W ramach zawartej umowy patronackiej Muzeum zostało objęte przez Rozgłośnię Radiową patronatem medialnym, w związku z czym Rozgłośnia zobowiązała się do: informowania słuchaczy o ważnych wydarzeniach, wystawach, koncertach, zamieszczania na stronie internetowej informacji na temat patronatu, przeprowadzania rozmów na antenie z przedstawicielami instytucji, natomiast Muzeum zobowiązało się do: nadania Rozgłośni tytułu „Patrona Medialnego”, zamieszczenia informacji o patronacie na swojej stronie internetowej, zamieszczenia logo Rozgłośni na ekspozycji stałej, ekspozycji wystaw czasowych, zaproszeniach, plakatach, katalogach; przekazywania raz w miesiącu bezpłatnych zaproszeń do Muzeum, wymieniania nazwy Rozgłośni przy okazji oficjalnych uroczystości w Muzeum.
Objęcie patronatem medialnym Muzeum przez Rozgłośnię Radiową nie wiąże się z jakimikolwiek przepływami pieniężnymi. Mając na uwadze przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy tut. Organ podatkowy nie zgadza się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż w przedmiotowej sprawie pomiędzy stronami umowy nie ma ekwiwalentności świadczeń. Z przedstawionego opisu jednoznacznie wynika, iż w ramach umowy patronackiej za świadczenie określonych czynności przez Rozgłośnię Radiową Muzeum zobowiązało się do świadczenia określonych czynności na rzecz rozgłośni radiowej.
W rezultacie podjęte przez obie strony umowy działania mają charakter świadczenia wzajemnych usług. Między działaniami Wnioskodawcy a działaniami Rozgłośni Radiowej występuje bezpośredni związek prawny, a tym samym ekwiwalentność i wzajemność świadczeń. Okoliczność, że w związku z zawartą umową między stronami nie dochodzi do jakichkolwiek przepływów pieniężnych, nie jest równoznaczna z tym, że swoje świadczenia wykonują nieodpłatnie. W przedmiotowej sprawie należność została określona w naturze, Muzeum za świadczone czynności otrzymuje zapłatę w postaci innej usługi.
Ponieważ za świadczenie wzajemnych usług nie zostało wypłacone wynagrodzenie, do ustalenia podstawy opodatkowania bezpośrednio zastosowanie znajdzie przepis art. 29 ust. 3 ustawy zgodnie z którym jeżeli należność jest określona w naturze, podstawą opodatkowania jest wartość rynkowa towarów lub usług pomniejszona o kwotę podatku. A zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.