INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 08.04.2013 r. (data wpływu 11.04.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodu osobowego przeznaczonego na wynajem – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 11.04.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu leasingu samochodów osobowych przeznaczonych na wynajem. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jako przedsiębiorca zajmuje się przede wszystkim produkcją części do maszyn rolniczych i pojazdów silnikowych. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
Celem dywersyfikacji ryzyka gospodarczego oraz biorąc pod uwagę zwiększającą się konkurencję w tej branży i zmniejszającą się zyskowność Wnioskodawca zamierza rozszerzyć zakres działalności przedsiębiorstwa o usługi wynajmu samochodów osobowych. W tym celu Wnioskodawca rozszerzył wpis do ewidencji działalności gospodarczej o usługi wynajmu samochodów, następnie zamierza zawrzeć umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego klasy premium.
Firma Wnioskodawcy zamierza wynajmować w/w pojazd innym przedsiębiorcom na czas określony od 6 -12 miesięcy, rozpoczęła rokowania handlowe celem zawarcia umowy z potencjalnym klientem, który zamierza wynająć taki pojazd na czas określony nie krótszy niż 6 miesięcy. Wnioskodawca nie wyklucza po tym okresie również wynajmowania tego pojazdu innym osobom na potrzeby ślubów, filmu, innych imprez okolicznościowych na krótszy okres. Wnioskodawca nadmienia, że od faktycznego otrzymania pojazdu od firmy leasingowej do czasu jego wydania najemcy nie będzie używał tego pojazdu na własne cele, bowiem od samego początku zamiarem Wnioskodawcy jest wynajmowanie tego auta innym podmiotom.
Zamierza odliczyć podatek VAT od wstępnej opłaty leasingowej (opłaty zerowej), a także od kolejnych rat leasingowych i raty końcowej (wykupu). W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku z powyższym Wnioskodawca może skorzystać z odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości od wszystkich opłat i rat leasingowych na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b Ustawy z 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym ( Dz. U. z 2010r. Nr 247, poz. 1652)?
Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy zaszły wszystkie przesłanki do skorzystania z prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy z 16.12.2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Zamiar gospodarczy podjęcia działalności w tym zakresie - wynajmowania samochodów osobowych- towarzyszył Wnioskodawcy od dłuższego czasu, podjął odpowiednie kroki w CEiDG, zaczął szukać klientów, prowadzić intensywne rozmowy handlowe.
Wnioskodawca uzyska tytuł prawny do pojazdu z momentem podpisania umowy leasingu operacyjnego i niezwłocznie odda go do korzystania innej firmie na podstawie umowy na czas określony powyżej 6 miesięcy. Skoro warunkiem prawa do odliczenia podatku VAT w pełnej wysokości jest to aby samochód osobowy był przeznaczony przez podatnika wyłącznie do odpłatnego używania na podstawie określonych umów np. najmu na okres nie krótszy niż 6 miesięcy tj. aby odpłatne używanie stanowiło rzeczywisty przedmiot działalności podatnika, to Wnioskodawca uważa że w przedmiotowym stanie faktycznym ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od wszystkich rat leasingowych.
Podobne stanowisko zajmuje Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w piśmie z 12.03.2012 r. nr ILPP2/443-1663/11-2/AK oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w pismach IPPP1/443-713/12-2/JL, IPPP2/443-712/12-2/KOM, IPPP3/443-497/1 2-4/KT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwanej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.
U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.), dalej zwanej ustawą nowelizującą, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Na podstawie art. 10 pkt 1 ustawy z dnia 24 grudnia 2012 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z realizacją ustawy budżetowej (Dz.
U. z 2012 r. poz. 1456), w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 oraz z 2011 r. Nr 102, poz. 585), użyte w art. 3 ust. 1, w art. 4, w art. 5 oraz 7 wyrazy „31 grudnia 2012 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2013 r.”.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 7 ustawy nowelizującej, przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
Z powołanych wyżej uregulowań ustawy nowelizującej wynika, że – co do zasady – w przypadku nabycia samochodów osobowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, wykorzystywanych na potrzeby działalności gospodarczej, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej wysokości. Ograniczenie wynikające z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej nie dotyczy sytuacji, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż pojazdów lub ich wynajem na okres nie krótszy niż sześć miesięcy.
Użyte w zacytowanym przepisie art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a i b, sformułowanie „przedmiotem działalności podatnika” w zestawieniu z dalszą częścią zdania w brzmieniu „jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy (…)” nie oznacza przedmiotu działalności w sensie generalnym (formalnym), lecz w kontekście zadysponowania konkretnym samochodem w ściśle określony sposób. Mówiąc o przedmiocie działalności podatnika, przepis ten wiąże go jednocześnie z oddaniem w odpłatne używanie konkretnych samochodów poprzez użycie wyrazu „tych”.
Przy czym oddanie samochodów w odpłatne używanie na podstawie określonej umowy jest jedyną okolicznością wymienioną w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b, która uzasadnia jego zastosowanie. Nie wystarczy w tym przypadku sama deklaracja podatnika, że prowadzi tego rodzaju działalność, jeśli nie towarzyszą temu okoliczności przemawiające za tym, że oddanie w odpłatne używanie samochodu na podstawie określonej umowy, stanowi rzeczywisty przedmiot działalności podatnika. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i zamierza rozszerzyć zakres działalności przedsiębiorstwa o usługi wynajmu samochodów osobowych.
W tym celu Wnioskodawca rozszerzył wpis do ewidencji działalności gospodarczej o usługi wynajmu samochodów, następnie zamierza zawrzeć umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego klasy premium. Firma Wnioskodawcy zamierza wynajmować w/w pojazd innym przedsiębiorcom na czas określony od 6 -12 miesięcy, rozpoczęła rokowania handlowe celem zawarcia umowy z potencjalnym klientem, który zamierza wynająć taki pojazd na czas określony nie krótszy niż 6 miesięcy. Wnioskodawca nie wyklucza po tym okresie również wynajmowania tego pojazdu innym osobom na potrzeby ślubów, filmu, innych imprez okolicznościowych na krótszy okres.
Wnioskodawca nadmienia, że od faktycznego otrzymania pojazdu od firmy leasingowej do czasu jego wydania najemcy nie będzie używał tego pojazdu na własne cele, bowiem od samego początku zamiarem Wnioskodawcy jest wynajmowanie tego auta innym podmiotom. Zamierza odliczyć podatek VAT od wstępnej opłaty leasingowej (opłaty zerowej), a także od kolejnych rat leasingowych i raty końcowej (wykupu). Biorąc pod uwagę fakt, iż Wnioskodawca po zawarciu umowy leasingu przeznaczy samochód wyłącznie na wynajem przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy to ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego nie znajdzie zastosowania.
A zatem, w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej, Wnioskodawca ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących raty leasingowe przedmiotowego samochodu. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. jedn. Dz. U. z 2012, poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.