INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2014 r. (data wpływu 28 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zwrotu tego podatku w związku z realizacją programów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz zwrotu tego podatku w związku z realizacją programów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Fundacja, której celem statutowym jest działalność naukowa i oświatowa w zakresie problematyki praw człowieka, należy do organizacji niedziałających w celu uzyskania zysku (tzw. „non-profit”). Fundacja nie posiada statusu organizacji pożytku publicznego oraz nie prowadziła i nie prowadzi działalności gospodarczej określonej w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.
Przychody Fundacji stanowią środki pieniężne i rzeczowe przekazywane w formie dotacji na realizację konkretnych programów mieszczących się w obrębie działalności statutowej.
Fundacja jest zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz składa deklaracje VAT-7. Wnioskodawca, pragnie podkreślić, że Fundacja dokonała rejestracji podatkowej wyłącznie w celu ubiegania się o zwrot podatku VAT naliczonego przysługujący podatnikom dokonującym nabycia towarów i usług za środki finansowe pochodzące z bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o której mowa w rozdziale 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług.
W okresie prowadzonej działalności Fundacja wielokrotnie występowała o zwrot podatku VAT naliczonego wynikający z wyżej przytoczonych przepisów Rozporządzenia. Ponieważ Fundacja nigdy nie wykonywała i nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w składanych deklaracjach VAT-7 nie wykazuje podatku VAT naliczonego ani należnego (składa tzw. deklaracje „zerowe”). Od 1 stycznia 2013 r., w wyniku przeprowadzonych naborów, Fundacja realizuje programy współfinansowane przez Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżet państwa.
Podstawę realizacji programów stanowią umowy finansowe wraz z budżetami ściśle określającymi działania możliwe do wykonania w ramach danej umowy zawarte z Władzą Wdrażającą Programy Europejskie, od 1 stycznia 2014 r., przejęte przez Centrum Obsługi Projektów Europejskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Wszystkie czynności wykonywane przez Fundację w ramach realizacji programów mają charakter nieodpłatny.
Fundacja nie była zobowiązana do przechowywania przekazanych na realizację programów środków pieniężnych na wyodrębnionych rachunkach bankowych, nie była również zobowiązana do uzyskania z Ministerstwa Spraw Zagranicznych zaświadczenia, że nabycie towarów i usług na rzecz realizowanych programów zostanie sfinansowana ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Fundacja, realizując opisane programy może odliczać podatek VAT naliczony lub występować o zwrot tego podatku? Zdaniem Wnioskodawcy: Wnioskodawca, uważa, że w opisanej sytuacji Fundacja nie posiada możliwości odliczania podatku VAT naliczonego ani prawa do zwrotu tego podatku.
Artykuł 5 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ponieważ w ramach realizacji programów opisanych w części G wniosku Fundacja świadczy wyłącznie czynności nieodpłatne, tym samym nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Pomimo tego, że Fundacja jest zarejestrowanym podatnikiem VAT, nie spełnia również warunków uprawniających do zwrotu podatku VAT naliczonego, określonych w rozdziale 4 przywołanego rozporządzenia, gdyż nie przechowuje przekazanych środków na wyodrębnionych rachunkach bankowych oraz nie posiada zaświadczenia wydawanego przez MSZ, ze środki przeznaczone na realizację programów pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. W rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów i usług (Dz.
U. z 2013 r., poz. 1656), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w ww. rozdziale tego rozporządzenia.
Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca realizuje programy współfinansowane przez Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, Europejski Fundusz na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżet państwa. Podstawę realizacji programów stanowią umowy finansowe wraz z budżetami ściśle określającymi działania możliwe do wykonania w ramach danej umowy zawarte z Władzą Wdrażającą Programy Europejskie, od 1 stycznia 2014 r., przejęte przez Centrum Obsługi Projektów Europejskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Wszystkie czynności wykonywane przez Fundację w ramach realizacji programów mają charakter nieodpłatny.
Ponadto, jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej określonej w art. 15 ustawy. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT oraz składa deklaracje VAT-7. Jednakże Wnioskodawca nigdy nie wykonywał i nie wykonuje czynności podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 5 ustawy, w związku z tym w składanych deklaracjach VAT-7 nie wykazuje podatku VAT naliczonego ani należnego (składa tzw. deklaracje „zerowe”).
Analiza opisu stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w opisanej sprawie nie został spełniony podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku od towarów i usług, związek nabywanych towarów i usług ze sprzedażą opodatkowaną, gdyż dokonane zakupy nie będą wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu. W konsekwencji, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją opisanych programów. Tym samym, Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do zwrotu podatku z tego tytułu, w trybie art. 87 ustawy.
Ponadto, Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do otrzymania zwrotu tego podatku na mocy ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r., gdyż środki otrzymane na jego realizację nie pochodzą ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 powołanego rozporządzenia. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.