INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 14.05.2012 r. (data wpływu 18.05.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości i ruchomości w zamian za udziały Spółki– jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 18.05.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości i ruchomości w zamian za udziały Spółki.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawcą jest Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”), zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Spółka prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie nieruchomości. W zakres prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej wchodzi także obrót nieruchomościami. Jedynym udziałowcem Spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Udziałowiec”). Wnioskodawca planuje nabycie części udziałów przysługujących Udziałowcowi w celu ich umorzenia (tzw. umorzenie dobrowolne).
W związku z tym Spółka wypłaci wynagrodzenie na rzecz Udziałowca z tytułu nabycia udziałów własnych, które zostaną umorzone. Wynagrodzenie to zostanie wypłacone w naturze, a więc Spółka wyda Udziałowcowi składniki majątku, których wartość rynkowa będzie równa kwocie przysługującej Udziałowcowi z tytułu umorzenia części jego udziałów w Spółce.
Przedmiotem wynagrodzenia przekazanego Udziałowcowi przez Spółkę będą: działki gruntu wraz z posadowionymi na nich budynkami (dalej: „Nieruchomości”); nieruchomości zostały nabyte zarówno przed 1 maja 2004 r. jak i po tej dacie, w ramach opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (dalej: „VAT”) dostawy towarów; z tytułu ich nabycia oraz w związku z budową na tych działkach budynków Spółce przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z którego Spółka skorzystała; rzeczy ruchome, zaliczane do środków trwałych Wnioskodawcy (dalej: „Ruchomości”), wykorzystywane przez nią w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy nabyciu których Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Obecnie Nieruchomości jak i Ruchomości są zaliczone przez Wnioskodawcę do środków trwałych i wykorzystywane przez niego do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka wynajmuje Nieruchomości na potrzeby magazynowe. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy wypłata wynagrodzenia w postaci Nieruchomości oraz Ruchomości z tytułu nabycia od Udziałowca udziałów własnych Spółki w celu ich umorzenia stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy: Wypłata wynagrodzenia w postaci Nieruchomości oraz Ruchomości z tytułu nabycia od Udziałowca udziałów własnych Spółki w celu ich umorzenia stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. UZASADNIENIE Umorzenie udziałów jest instytucją uregulowaną w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej; „KSH”), której istotą i celem jest kształtowanie struktury właścicielskiej spółek. Zgodnie z art. 199 § 1 KSH udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe).
Zgodnie z § 2 wskazanego przepisu, umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników. Uchwała powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi. Żaden z przepisów KSH nie stanowi przeszkody, aby wynagrodzenie udziałowca z tytułu nabycia jego udziałów w celu umorzenia przyjęło formę niepieniężną. Takie stanowisko jest też w pełni akceptowane w doktrynie prawa handlowego (por. A. Kidyba, Spółka z o.o. Komentarz, wyd. 3, Warszawa 2002 r., str. 392).
W związku z tym to spółka umarzająca swoje udziały decyduje, czy w ramach wynagrodzenia za nabywane udziały wypłaci swojemu wspólnikowi środki pieniężne, czy też niepieniężne (rzeczowe). Wypłata wynagrodzenia za nabywane udziały w celu umorzenia może więc nastąpić zarówno w formie pieniężnej, jak i w formie niepieniężnej. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca planuje wypłacić w ramach wynagrodzenia za udziały nabywane w celu umorzenia wynagrodzenie, na które będą się składały Nieruchomości oraz Ruchomości. Wynagrodzenie będzie zatem miało formę niepieniężną.
W związku z tym konieczne jest wskazanie skutków, jakie takie wydanie Nieruchomości będzie miało dla Spółki na gruncie Ustawy o VAT. Na podstawie art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, zgodnie z art. 2 pkt 6 Ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż „przez świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).” Mając na uwadze powyższe przepisy w zakresie podatku od towarów i usług, należy stwierdzić, iż dostawę towarów stanowią — co do zasady— tylko czynności mające za przedmiot towar, natomiast usługę stanowią te wszystkie czynności podatnika wykonywane w ramach działalności gospodarczej, których nie można zaklasyfikować jako dostawy towarów. Podstawowym zatem pojęciem, które wymaga zdefiniowania, jest dostawa towarów.
Pojęcie dostawy towarów zostało wyjaśnione w przepisie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Czynność dostawy towarów, o jakiej mowa we wskazanych przepisach dotyczy faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Kolejny warunek, jaki musi być spełniony, aby przepisy Ustawy o VAT w ogóle znalazły zastosowanie w analizowanym przypadku, to konieczność dokonania ich przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
W świetle przepisu art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą – na podstawie art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT – rozumie się zaś wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.
Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W przypadku Wnioskodawcy Nieruchomości oraz Ruchomości, które mają być przedmiotem wynagrodzenia za umorzone udziały, zostały nabyte lub wybudowane w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej i są w dalszym ciągu wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
Biorąc zaś pod uwagę, iż w zakres prowadzonej działalności gospodarczej przez Spółkę wchodzi m.in. obrót nieruchomościami, także wydanie Nieruchomości przez Spółkę jako wynagrodzenia za udziały Udziałowca nabywane w celu ich umorzenia można rozpoznać jako czynność wykonaną w ramach wykonywania przez Spółkę działalności gospodarczej. W ten sposób uznać należy, iż zdarzenie wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, bez wątpienia stanowi dostawę towarów. Nieruchomości spełniają definicję towarów, Spółka zaś dokona przeniesienia prawa do rozporządzania nimi jak właściciel w ramach wykonywanej przez nią działalności gospodarczej.
Co do zasady uważa się, iż odpłatność czynności (dostawy towarów czy też świadczenia usług) oznacza wykonanie tej czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Wynagrodzenie powinno wynikać z łączącego dostawcę i odbiorcę towaru stosunku prawnego, który będzie określał wynagrodzenie jako konkretny jej ekwiwalent wyrażalny w pieniądzu. W przypadku opisanej w zdarzeniu przyszłym dostawy Nieruchomości oraz Ruchomości wskazać należy, iż stanowią one wynagrodzenie rzeczowe wypłacane udziałowcowi w związku z nabyciem od niego udziałów własnych w celu ich umorzenia.
Doktryna prawa handlowego uznaje, iż „umorzenie dobrowolne zostało określone jako dokonywane za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (na przykład sprzedaż, darowizna). W rzeczywistości więc nie chodzi tu w pierwszym rzędzie o umorzenie, ale o czynność prawną nabycia udziału przez spółkę w celu umorzenia (art. 200 k.s.h.). Chodzi więc o rodzaj transakcji, czynność prawną, która jest podstawą umorzenia dobrowolnego. Artykuł 199 § 1 k.s.h. nie dotyczy więc umorzenia, ale czynności prawnej w celu umorzenia w przyszłości (tak też na gruncie art. 194 § 1 k.h.
Sąd Najwyższy w wyroku z 6 października 1998 r., II CKN 291/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 73; podobnie WSA w Łodzi w wyroku z 7 lutego 2008 r., I SA/Łd l226/07, LEX nr 365235, w którym podkreślono, że umorzenie dobrowolne udziałów w rozumieniu kodeksu spółek handlowych nie jest w istocie w ogóle umorzeniem, lecz nabyciem udziału przez spółkę w drodze umowy sprzedaży)” - por.: A. Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 1-300 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U.00.94.1037), LEX/el., 2012. Zdaniem A. Kidyby „pozwala to na wniosek, że umowy będące podstawą umorzenia mają swój szczególny charakter.
Polega on na tym, że w każdym przypadku umowy te muszą być powiązane z celem, jakim jest umorzenie dobrowolne, tj. unicestwieniem udziału jako efektu zawartej umowy. Umowa taka może być rozpatrywana tylko i wyłącznie w kontekście procedury poprzedzającej zawarcie umowy. Wskazując na szczególny charakter czynności rozporządzenia udziałem, przyjąć też należy, że umowy nabycia udziałów przez spółkę, będącą np. umową sprzedaży czy umową darowizny, mają jednak szczególny charakter. Chodzi o to, że art. 199 S 1 k.s.h. nie dotyczy w istocie umorzenia, ale czynności prawnej w celu umorzenia w przyszłości (por. SN w wyroku z 6 października 1998 r., II CKN 291/98, OSNC 1999, nr 4, poz. 73).
W klasycznej umowie sprzedaży lub darowizny nabywca ma – w granicach swobody umów (art. 3531 k.c.) – pełną swobodę w przedmiocie decyzji co do dalszych losów rzeczy lub prawa. W przypadku zaś nabycia udziałów własnych przez spółkę po stronie spółki powstaje obowiązek ich umorzenia (A. Kawałko, Umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, Kraków 2006, s. 121). Szczególny charakter rozporządzenia, jakie stanowi nabycie udziałów własnych przez spółkę w celu umorzenia, powoduje, że nie znajdują w tym przypadku zastosowania ograniczenia zbywalności udziałów (tak M. Boryczka, R.L.
Kwaśnicki, Klauzule winkulacyjne a nabycie własności udziałów przez spółkę z o.o. w celu ich dobrowolnego umorzenia, PPH 2008, nr 7, s. 41). Odmienności dotyczyć mogą też sposobów zapłaty za zbywane udziały, rozłożenia na raty, przyjęcie innej wartości udziału przy wypłacie wartości za umorzenie. W końcu, na co zwrócił uwagę NSA w Łodzi w wyroku z 7 lutego 2008 r. (I SA/Łd 1226/07, LEX nr 365235), oceniając podatkowe skutki umowy o nabycie udziałów, należy stosować szczególną miarę; nie taką jak np. przy wypłacie dywidendy, lecz obowiązujące pewne wyjątkowe zasady, związane ze szczególnym zbyciem” (por.
A. Kidyba, Komentarz aktualizowany do art. 1-300 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U.00.94.1037), LEX/el., 2012). Zatem skoro umorzenie dobrowolne polega na nabyciu udziałów w celu ich umorzenia przez Spółkę, za które to udziały Spółka wydaje nieruchomość, to mamy do czynienia z dwoma ekwiwalentnymi świadczeniami — Udziałowiec przenosi na Spółkę udziały, w zamian za co Spółka wydaje mu rzeczowe składniki majątku. Na tej podstawie uznać należy, iż wydanie Nieruchomości oraz ruchomości w ramach wypłaty wynagrodzenia z tytułu umorzenia części udziałów w Spółce Udziałowcowi, stanowi czynność o charakterze odpłatnym.
Z tego też względu należy ją zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. Spółka przekazując Nieruchomości, dokona przeniesienia władztwa ekonomicznego nad nimi, co wypełnia definicję dostawy towarów. Będziemy mieli do czynienia również z odpłatnością, gdyż wynagrodzenie zostanie wypłacone jako ekwiwalent świadczenia w postaci zbycia na rzecz Spółki jej udziałów w celu ich umorzenia. Taką interpretację przepisów Ustawy o VAT potwierdzają zarówno organy podatkowe jak i orzecznictwo sądów administracyjnych.
W interpretacji indywidualnej wydanej w dniu 12 października 2011 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (nr ILPP1/443-964/11-4/NS) wskazano: „Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż sama czynność nabycia od wspólnika udziałów własnych w celu umorzenia nie jest objęta tym podatkiem. Natomiast otrzymanie w zamian za umorzone udziały rzeczy, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, będzie odpowiadało hipotezie art. 7 ustawy. Za taką oceną przemawia fakt że mamy tutaj do czynienia z dostawą towarów rozumianą po myśli art. 7 ust. 1 ustawy, jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel i dodatkowo ma ona charakter odpłatny.
Pojęcie rozporządzenia towarami jak właściciel”, jak już wyżej sygnalizowano, należy rozumieć szeroko. Spośród czynności „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” można na pewno wymienić sprzedaż i zamianę oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu.
Zatem, przekazanie składników majątku o charakterze rzeczowym pomiędzy Spółką a wspólnikami stanowić będzie dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i tym samym będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.” Jak zwrócił uwagę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w powyższej interpretacji indywidualnej, przedmiotem opodatkowania VAT nie jest umorzenie udziałów, a wyłącznie dostawa, jakiej dokonuje spółka umarzająca swoje udziały.
Jak wskazał w tej samej interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu: „Mając na uwadze powołane przepisy prawa (...) należy stwierdzić, iż w przypadku umorzenia dobrowolnego lub przymusowego udziałów za wynagrodzeniem w postaci przeniesienia na udziałowców (...) własności nieruchomości dojdzie do czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Należy bowiem zauważyć, iż w wyniku ww. czynności dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami (nieruchomościami) przez Spółkę na rzecz udziałowców.” Wskazana zaś przez Spółkę interpretacja indywidualna została wydana w odniesieniu do opisu zdarzenia przyszłego, w którym wnioskodawca rozważa alternatywnie wydanie wynagrodzenia w naturze w przypadku albo umorzenia dobrowolnego albo przymusowego. Stanowisko organu podatkowego przedstawione powyżej potwierdza zaś, iż nie ma znaczenia rodzaj umorzenia. Istotne jest wyłącznie dokonanie wydania wynagrodzenia w naturze, które należy kwalifikować na gruncie Ustawy o VAT jako odpłatną dostawę towarów.
Tak też wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 8 października 2010 (nr ILPP1/443-766/10-2/NS): „(...) przekazanie składników majątku o charakterze rzeczowym pomiędzy Spółką a wspólnikami stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. (...) Przekazanie nieruchomości tytułem wynagrodzenia za umorzenie udziałów w Spółce, stanowi czynność opodatkowaną w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Należy bowiem zauważyć, iż w wyniku ww. czynności dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarami przez Wnioskodawcę na rzecz wspólników.” Analogiczne rozstrzygnięcie przedstawił Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, który w interpretacji indywidualnej z dnia 30 czerwca 2011 r. (nr IPPP1-443-530/11-4/JL) wskazał: „Z opisu sprawy wynika, iż wypłata kwot należnych wspólnikom Spółki tj. Udziałowcom (ojcu i synowi) wynikająca z tytułu wynagrodzenia za przymusowe (względnie automatyczne) umorzenie udziałów Spółki (na rzecz jednego z Udziałowców (syna) oraz zwrotu kwot w wyniku obniżenia kapitału zakładowego Spółki (na rzecz Udziałowców) - nastąpi w postaci przeniesienia własności Nieruchomości o wartości odpowiadającej wysokości wynagrodzenia należnego jednemu z Udziałowców (synowi) za umorzenie udziałów oraz kwoty zwróconej Udziałowcom z tytułu obniżenia kapitału zakładowego Spółki).
Zatem rozliczenie pomiędzy Spółką a Udziałowcami nastąpi poprzez przeniesienie własności majątku rzeczowego (Nieruchomości) Spółki na rzecz Udziałowców. Powyższe oznacza, że pomiędzy stronami zaistnieje więź o charakterze zobowiązaniowym – Spółka zobowiązała się przenieść na rzecz wspólników składnik majątku (nieruchomość). Stwierdzić zatem należy, iż istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towaru w zakresie przeniesienia prawa do rozporządzania towarem a wynagrodzeniem stanowiącym konkretną wartość wyrażalną w pieniądzu.
(...) Zatem, przekazanie składników majątku o charakterze rzeczowym pomiędzy Spółką a wspólnikami stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) czynność przeniesienia przez Spółkę własności Nieruchomości na rzecz Udziałowców tytułem zwrotu kwot należnych w wyniku obniżenia kapitału zakładowego Spółki oraz wynagrodzenia należnego za umorzenie udziałów Spółki jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Należy bowiem zauważyć, iż w wyniku ww. czynności dochodzi do przeniesienia przez Spółkę prawa do rozporządzania Nieruchomością na rzecz wspólników.” Wskazana interpretacja indywidualna dotyczyła wydania nieruchomości zabudowanej w przypadku umorzenia przymusowego udziałów. Organ podatkowy nie miał w tym przypadku wątpliwości, iż czynność ta stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. Taką samą wykładnię przepisów Ustawy o VAT przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 września 2011 (sygn. I FSK 1212/10).
W orzeczeniu tym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał: „W sprawie, poza sporem jest, że uzyskanie za umorzone udziały należności pieniężnej nie jest objęte podatkiem od towarów i usług. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowy jest przy tym pogląd Ministra Finansów, że sama czynność nabycia od wspólnika udziałów własnych w celu umorzenia nie jest objęta tym podatkiem. Natomiast otrzymanie w zamian za umorzone udziały rzeczy, tak jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, będzie odpowiadało hipotezie art. 7 ustawy o VAT.
Za taką oceną przemawia fakt, że mamy tutaj do czynienia z dostawą towarów rozumianym po myśli art. 7 ust. 1 ustawy o VAT jako przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel i dodatkowo ma ona charakter odpłatny. Pojęcie „rozporządzenia towarami jak właściciel” jak już wyżej sygnalizowano należy rozumieć szeroko. Spośród czynności „przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” można na pewno wymienić sprzedaż i zamianę oraz każdą inną transakcję, która w aspekcie ekonomicznym będzie prowadziła do podobnego rezultatu.
Na takie też rozumienie pojęcia „dostawy towarów” wskazuje orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (obecnie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich). Na przykład w orzeczeniu w sprawie C-320/88 pomiędzy Staatssecretaris van Finan-cien Shipping and Forwarding Enterprise Safe BV (Holandia) stwierdzono, że wyrażenie „dostawa towarów” w rozumieniu art. 5(1) VI Dyrektywy oznacza także przeniesienie prawa do dysponowania rzeczą jak właściciel, nawet jeżeli nie dochodzi do przeniesienia własności rzeczy w sensie prawnym. Z przepisu tego, zdaniem Trybunału, wynika, że kładzie on raczej nacisk na faktyczne dysponowanie rzeczą jak właściciel, a nie na zbycie prawa własności (M.
Chomiuk, [w:] VI Dyrektywa VAT, pod red. K. Sachsa, op. cit., s. 108 i 122). (…)Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że umorzenie udziałów w sp. z o.o. w zamian za przekazane rzeczy, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stanowisko takie jest tym bardziej usprawiedliwione, gdy zważy się, że jedną z cech podatku od towarów i usług jest powszechność opodatkowania. Jeżeli istnieją poważne wątpliwości co do opodatkowania określonych czynności w imię zasady powszechności opodatkowania powinno się przyjmować, że czynność taka podlega opodatkowaniu.
Tym samym sformułowany przez autora skargi kasacyjnej zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 ustawy o VAT był zasadny.” Powyższe rozważania, jak również przedstawione interpretacje indywidualne wydane przez organy podatkowe i orzecznictwo sądowe powinny przekonywać o tym, iż wydanie przez Spółkę Nieruchomości oraz Ruchomości jako wynagrodzenia w naturze w zamian za nabycie udziałów własnych w celu ich umorzenia (tzw. umorzenie dobrowolne) stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.