Stanowisko Wnioskodawcy
W rozumieniu przepisów ustawy o VAT miejsce świadczenia przez Spółkę na rzecz Zagranicznego Kontrahenta usług marketingowo - informacyjnych oraz pomocniczo - administracyjnych znajduje się poza terytorium Polski.
Powyższe stanowisko Spółka argumentuje następująco:
Najistotniejszą kwestią mającą wpływ na ustalenie miejsca świadczenia usług jest ustalenie, czy usługi te są świadczone na rzecz podatnika.
Przepisy ustawy o VAT zawierają odrębna definicję podatnika na potrzeby ustalania miejsca świadczenia usług. Zgodnie bowiem z przepisem art. 28a pkt 1 lit. a ustawy o VAT [ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. - t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054], cyt.:
„Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności (...)”.
Działalność gospodarcza, w rozumieniu przepisów art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
WNIOSEK:
Jako, że Zagraniczny Kontrahent prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i dystrybucji leków oraz wyrobów farmaceutycznych, nie ulega wątpliwości, iż spełnia on warunki uznania go za podatnika w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
W sytuacji świadczenia usług na rzecz podatnika, zasady ustalania miejsca opodatkowania usług regulują przepisy art. 28b ust. 1 i 2 ustawy o VAT, cyt.:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n.
W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce pro wadzenia działalności gospodarczej.”
Przepisy te wskazują zasady ogólne ustalania miejsca świadczenia usług na rzecz podatnika i nie mają one zastosowania wyłącznie w przypadku usług wskazanych w przepisach szczególnych art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j i art. 28n ustawy o VAT.
WNIOSEK:
Jako, że świadczone przez Spółkę usługi nie stanowią usług wskazanych w przepisach szczególnych i są świadczone na rzecz podatnika, przy ustalaniu miejsca ich opodatkowania zastosowanie znajdą zasady ogólne wskazane w przepisach art. 28b ustawy o VAT.
Zgodnie z ogólną zasadą ustalania miejsca świadczenia usług wskazaną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy podatnik świadczy usługi na rzecz innego podatnika, miejscem świadczenia tych usług jest siedziba działalności gospodarczej nabywcy usług.
Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, w której usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nabywcy usług. W takim bowiem przepadku miejscem świadczenia usług będzie to stałe miejsce pro wadzenia działalności gospodarczej.
WNIOSEK:
Jako, że Zagraniczny Kontrahent posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Irlandii, usługi świadczone przez Spółkę na jego rzecz podlegałyby opodatkowaniu VAT w Polsce wyłącznie w sytuacji, gdyby Zagraniczny Kontrahent posiadał w Polsce stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i usługi te byłyby świadczone dla tego miejsca.
Przepisy ustawy o VAT jak i przepisy wykonawcze do tej ustawy nie zawierają definicji stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Definicja taka zawarta została w przepisach wspólnotowych.
Zgodnie z art. 11 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011:
Na użytek stosowania art . 44 Dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
Na użytek stosowania następujących artykułów „stałe miejsce prowadzenia działalności” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które wykonuje: art. 45 Dyrektywy 2006/112/WE,
począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE,
do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 Dyrektywy 2006/112/WE,
art. 192a Dyrektywy 2006/112/WE.
Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Jak wskazano w preambule do rozporządzenia nr 282/2011, powyższe przepisy oparte zostały o orzecznictwo TSUE.
Zgodnie z orzecznictwem TSUE (np. C-73/06 Planzer Luxembourg Sari przeciwko Bundeszentralamt fur Steuern), aby podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie dostawy towarów posiadał w danym miejscu stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, miejsce to musi się charakteryzować łącznie następującymi elementami:
zaangażowaniem pewnego minimalnego zaplecza personalnego niezbędnego do prowadzenia działalności w zakresie dostawy towarów,
zaangażowaniem pewnego minimalnego zaplecza technicznego niezbędnego do prowadzenia działalności w zakresie dostawy towarów,
swoistą stałością miejsca, w którym prowadzona jest ta działalność gospodarcza.
Ponadto, zgodnie z orzecznictwem polskich sądów administracyjnych, kluczową rolę dla uznania, że podmiot posiada na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności, jest wyznaczenie przez ten podmiot na terytorium Polski osób upoważnionych do podejmowania w jego imieniu decyzji zarządczych, m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 110/09.
W świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że Zagraniczny Kontrahent nie spełnia przesłanek warunkujących posiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, ponieważ ani nie dysponuje na terytorium Polski zapleczem personalnym (osobowym) ani nie dysponuje na terytorium Polski żadnym zapleczem technicznym.
Brak zaplecza personalnego na terytorium Polski.
Zagraniczny Kontrahent nie zatrudnia w Polsce pracowników.
W szczególności, Zagraniczny Kontrahent nie zatrudnia pracowników w związku z posiadaniem w Polsce składu konsygnacyjnego. Spółka nabywa usługę składu konsygnacyjnego od C . Wszelkie czynności, które są niezbędne do obsługi składu konsygnacyjnego, wykonywane są przez pracowników C . Zagraniczny Kontrahent ani nie kontroluje, ani nie nadzoruje ich pracy. Nie są oni również wynagradzani przez Zagranicznego Kontrahenta.
Zagraniczny Kontrahent nie zatrudnia również pracowników w związku z nabywanymi od Spółki usługami o charakterze marketingowo-informacyjnym oraz pomocniczo-administracyjnym.
Należy przy tym podkreślić, iż ani pracownicy C . ani pracownicy Spółki, nie są uprawnieni do podpisywania umów w imieniu Zagranicznego Kontrahenta. Nie są oni również uprawnieni do podejmowania decyzji zarządczych w imieniu Zagranicznego Kontrahenta.
Brak osób uprawnionych przez Zagranicznego Kontrahenta do zawierania umów oraz podejmowania decyzji dotyczących jego działalności na terytorium Polski wyklucza możliwość uznania, iż Zagraniczny Kontrahent posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
Brak zaplecza technicznego na terytorium Polski.
Zagraniczny Kontrahent nie posiada w Polsce nieruchomości ani urządzeń technicznych.
Wykorzystywane przez C . w ramach świadczenia na rzecz Zagranicznego Kontrahenta usług prowadzenia składu konsygnacyjnego, zasoby techniczne i infrastrukturalne nie są własnością Zagranicznego Kontrahenta. Nie ma on prawa do swobodnego dysponowania zasobami technicznymi i infrastrukturalnymi wykorzystywanymi przez C . do świadczenia usług prowadzenia składu konsygnacyjnego.
WNIOSEK:
Z uwagi na brak zarówno pracowników, jak i zaplecza technicznego na terytorium Polski, należy uznać, iż Zagraniczny Kontrahent nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
Brak stałego miejsca prowadzenia działalności przez Zagranicznego Kontrahenta na terytorium Polski potwierdził Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia 18 maja 2012 r. (sygn. IPPP3/443-238/12-3/SM) wydanej dla Zagranicznego Kontrahenta za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej W Warszawie.
PODSUMOWANIE:
W rozumieniu przepisów ustawy o VAT Zagraniczny Kontrahent jest podatnikiem VAT.
Przy ustalaniu miejsca świadczenia, przez Spółkę na rzecz Zagranicznego Kontrahenta będącego podatnikiem VAT usług marketingowo - informacyjnych oraz pomocniczo - administracyjnych zastosowanie znajdą zasady ogólne wskazane w przepisach art. 28b ustawy o VAT.
Zgodnie z ogólną zasadą ustalania miejsca świadczenia usług, wskazaną w przepisie art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika VAT miejscem świadczenia tych usług jest siedziba działalności gospodarczej nabywcy usług.
Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja, w której usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nabywcy usług. W takim bowiem przypadku miejscem świadczenia usług będzie to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
W świetle przepisu art. 28b ustawy o VAT, jako, że: zagraniczny Kontrahent ma siedzibę działalności poza terytorium Polski,
nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium Polski, - miejsce świadczenia usług przez Spółkę na rzecz Zagranicznego Kontrahenta znajduje się poza terytorium Polski.
W konsekwencji powyższego opisane w stanie faktycznym usługi świadczone przez Spółkę na rzecz Zagranicznego Kontrahenta nie podlegają opodatkowaniu VAT na terytorium Polski.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz – w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.