INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 28.04.2011 r. (data wpływu 02.05.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z prowadzoną inwestycją budowlaną - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 02.05.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego związanego z prowadzoną inwestycją budowlaną. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Instytut jest placówką naukową Polskiej Akademii Nauk.
Do zakresu działań Instytutu należy prowadzenie badań z zakresu chemii organicznej, a w szczególności badania podstawowe nad syntezą i przemianami związków organicznych, wyodrębnieniem i syntezą produktów naturalnych i ich analogów, badania właściwości fizycznych i struktury związków organicznych o znaczeniu praktycznym. Instytut prowadzi również studia doktoranckie. Instytut zamierza złożyć Wniosek do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o przyznanie dotacji na inwestycję budowlaną, która ma dotyczyć budowy budynku laboratoryjnego pod nazwą Centrum...
Będą się w nim znajdowały laboratoria, w których prowadzone będą badania związane z działalnością statutową - finansowaną z dotacji MNiSW, laboratoria świadczące usługi naukowo - badawcze (opodatkowane podstawową stawką VAT) na zlecenie innych podmiotów gospodarczych (krajowych, zagranicznych), oraz sale konferencyjne, w których poza codzienną działalnością dydaktyczną, odbywać się będą konferencje i sympozja naukowe (opodatkowane podstawową stawką VAT). W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Instytutowi będzie przysługiwało pełne prawo odliczenia podatku VAT naliczonego od nabywanych na potrzeby prowadzonej inwestycji budowlanej towarów i usług?
Zdaniem Wnioskodawcy otrzymana dotacja z Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego -jako nie mająca wpływu na cenę - nie stanowi podstawy opodatkowania VAT zgodnie z art. 29 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku, natomiast w nowopowstałym budynku będzie prowadzona działalność zarówno niepodlegająca VAT (działalność statutowa) jak i podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (usługi naukowo-badawcze, konferencje).
Nie jest możliwe oszacowanie, jaka powierzchnia będzie przeznaczona na potrzeby działalności opodatkowanej, ponieważ są laboratoria, które wykonują zarówno badania związane z działalnością statutową (niepodlegającą VAT) jak i zlecenia naukowo - badawcze opodatkowane. W związku z powyższym Instytutowi będzie przysługiwało pełne prawo odliczenia naliczonego podatku VAT od nabywanych towarów i usług związanych z prowadzoną inwestycją budowlaną. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Z zasady tej wynika ponadto, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.
Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jednocześnie, według ust. 2 ww. artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Zgodnie z art. 90 ust. 3 i ust. 4 ustawy, proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.
Jak stanowi art. 90 ust. 5 ustawy, do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.
Ponadto na podstawie art. 90 ust. 6 ustawy, do obrotu, o którym mowa w art. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 37-41, w zakresie w jakim czynności te są wykonywane sporadycznie. Przy obliczaniu struktury sprzedaży, w liczniku uwzględnia się roczny obrót z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, natomiast w mianowniku uwzględnia się całkowity obrót uzyskany z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
W art. 90 ustawy nie sprecyzowano, co należy rozumieć przez obrót, o którym mowa w tym przepisie. W związku z tym odwołać się należy do obrotu zdefiniowanego na potrzeby określenia podstawy opodatkowania w podatku od towarów i usług. Stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119, oraz art. 120 ust. 4. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Na podstawie powyższego przepisu stwierdzić należy, iż obrotu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 ustawy nie stanowią czynności niepodlegającą opodatkowaniu. Wobec tego użyte przez ustawodawcę w art. 90 ust. 3 ustawy określenie „czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego” nie oznacza czynności niepodlegających opodatkowaniu, tylko podlegające zwolnieniu.
Zatem, w świetle powołanych wyżej regulacji prawnych należy stwierdzić, że czynności pozostające poza zakresem działania ustawy nie mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, bowiem nie stanowią obrotu w rozumieniu ustawy. Wobec tego wywnioskować należy, iż zastosowanie proporcji określonej w art. 90 ust. 3 ustawy znajduje zastosowanie wyłącznie do rozdziału (proporcjanalnego określenia) czynności opodatkowanych i zwolnionych. Nie znajduje zastosowania natomiast do czynności niepodlegających opodatkowaniu, które winny być wydzielone na etapie zastosowania przepisu art. 86 ust. 1 ustawy. Mając na uwadze analizowane przepisy tut.
Organ uznaje, iż w przypadku ustalenia kwoty podatku podlegającej odliczeniu w związku z czynnościami opodatkowanymi - w przypadku łącznego występowania działalności niepodlegającej opodatkowaniu i opodatkowanej - podatnik zobowiązany jest do zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza złożyć Wniosek o przyznanie dotacji na inwestycję budowlaną, która ma dotyczyć budowy budynku laboratoryjnego. W nowopowstałym budynku będzie prowadzona działalność zarówno niepodlegająca VAT (działalność statutowa) jak i podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (usługi naukowo-badawcze, konferencje).
W przedstawionych okolicznościach Wnioskodawca winien na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy wyodrębnić działalność niepodlegającą opodatkowaniu od opodatkowanej przy zastosowaniu miarodajnej metody podziału, biorąc pod uwagę specyfikę działalności i posiadane możliwości. Wnioskodawca powinien w celu odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących jednocześnie działalności opodatkowanej i niepodlegajacej opodatkowaniu przyjąć taki klucz, który będzie stanowił odzwierciedlenie rzeczywistych wartości dotyczących tej części działalności jednostki.
Jest to działanie racjonalne, bowiem czynności niepodlegajace opodatkowaniu znajdują się poza systemem VAT i z tego powodu nie przysługuje w związku z taką działalnością prawo do odliczenia podatku naliczonego. W rezultacie odliczenie podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami stanowiłoby nieuprawnione rozszerzenie zakresu stosowania ustawy na sferę, której ta ustawa w ogóle nie dotyczy. Ponadto brak jest w ustawie przepisów, które dopuszczałyby możliwość odliczenia w takiej sytuacji. Na podstawie takich obliczeń Wnioskodawca posiada prawo do odliczenia określonej części podatku naliczonego związanego tylko ze sprzedażą opodatkowaną.
W taki sposób czynności niepodlegające opodatkowaniu, które nie są w ogóle objęte regulacją ustawy o podatku od towarów i usług (i jednocześnie Wnioskodawca nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tą działalnością), uwzględnione zostają w części pozwalającej na odliczenie podatku naliczonego związanego wyłącznie z działalnością opodatkowaną. Obliczona w ten sposób część kwoty podatku naliczonego jest zgodna z art. 86 ust. 1 ustawy.
W świetle powołanych wyżej regulacji prawnych oraz zaistniałego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w odniesieniu do wydatków związanych jednocześnie ze sprzedażą opodatkowaną oraz niepodlegającą opodatkowaniu Wnioskodawca ma prawo do odliczenia części podatku naliczonego z zastosowaniem podziału podatku naliczonego. W celu ustalenia właściwej kwoty odliczenia Wnioskodawca powinien, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, wydzielić część działalności niepodlegającej opodatkowaniu według opracowanej racjonalnej metody podziału.
Tym samym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w zakresie w jakim towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.