INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22.06.2012 r. (data wpływu 26.06.2012 r.) uzupełnionym w dniu 27.08.2012 r. (data wpływu 28.08.2012 r.) na wezwanie tut.
Organu z dnia 17.08.2012 r. (skutecznie doręczone w dniu 20.08.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorygowania wystawionych faktur na rzecz polskiego kontrahenta oraz prawa do odliczenia z tytułu otrzymanych faktur – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26.06.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do skorygowania wystawionych faktur na rzecz polskiego kontrahenta oraz prawa do odliczenia z tytułu otrzymanych faktur.
Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 21.08.2012 r., złożonym w dniu 27.08.2012 r. (data wpływu 28.08.2012 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 17.08.2012 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W dniu 20 kwietnia 2011 r. firma S Co. (wnioskodawca) złożyła wniosek o zwrot podatku VAT z faktur wystawionych w Polsce za okres od 1 stycznia 2010 r. do 31 grudnia 2010 r. w kwocie 248 822,55 zł.
Faktury dołączone do wniosku dotyczyły nabycia paliwa do samochodów ciężarowych stanowiących własność firmy SL Polska Sp. z o.o. Stan ten był spowodowany zawarciem między SL GmbH Sc Co. a SL Sp. z o.o. w dniu 16.10.2008 r. umowy mającej za przedmiot wynajem kart paliwowych. Zgodnie z postanowieniami tej umowy firma S L Polska Sp. z o.o. była uprawniona do używania kart paliwowych firmy S L GmbH SL Co. do tankowania paliwa do swoich samochodów ciężarowych. W zamian firma S L GmbH Co. obciążała polską spółkę (także w trakcie roku 2010) kosztami tego paliwa wystawiając na nią w systemie miesięcznym faktury VAT (rozliczane w polskiej spółce na zasadzie reverse charge).
Na bazie powyższego stanu faktycznego Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił firmie S L GmbH S Co. prawa do zwrotu podatku VAT argumentując, że zakup paliwa nie miał związku z jej sprzedażą opodatkowaną, ponieważ samochody nie stanowiły własności Wnioskodawcy. Nie został zatem zdaniem Naczelnika spełniony warunek o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym naruszona została zasada neutralności podatku VAT, ponieważ Wnioskodawca posiada faktury z polskim podatkiem VAT, których nie może odliczyć, ani uzyskać jego zwrotu.
Wnioskodawca rozważa więc rejestrację do podatku VAT w Polsce aby uzyskać prawo do odliczenia podatku VAT z powyższych faktur już jako polski podatnik VAT. Po tej rejestracji Wnioskodawca skorygowałby swoje faktury wystawione na polskiego kontrahenta (pierwotnie bez VAT jako tzw. eksport usług) i podając polski nr VAT doliczyłby do tych faktur podatek VAT należy. Jednocześnie do faktur wystawionych na Wnioskodawcę za paliwo i zawierających polski podatek VAT (pierwotnie z jego niemieckim nr VAT) wystawiłby noty korygujące, które zmieniałyby niemiecki nr VAT na polski nr VAT uzyskany w związku z rejestracją.
Po tych czynnościach wnioskodawca zamierza złożyć deklaracje VAT-7 za okresy, w których otrzymywał faktury za paliwo i rozliczyć w nich podatek VAT naliczony z należnym wynikającym z faktur skorygowanych na polskiego kontrahenta. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Wnioskodawca po rejestracji do podatku VAT, która nastąpi w 2012 r. ma prawo do skorygowania swoich faktur wystawionych na polskiego kontrahenta i doliczenia na nich polskiego podatku VAT należnego? Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w wystawionych na niego fakturach za paliwo po skorygowaniu widniejącego na nich nr VAT z niemieckiego na polski? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad.
1 Zdaniem Wnioskodawcy może on dokonać obecnie rejestracji do podatku VAT w Polsce. W ten sposób nabędzie on prawo do skorygowania wszystkich swoich faktur za usługi, których miejscem opodatkowania było terytorium Polski. W roku 2010 wystawiał on takie faktury na S L Polska Sp. z o.o. W stanie prawnym do 1 kwietnia 2011 r., gdy podmiot zagraniczny posiadał rejestrację VAT w Polsce miał prawo naliczyć podatek VAT na wystawianych przez siebie fakturach. Dlatego Wnioskodawca będzie mógł skorygować wszystkie faktury wystawione na polskiego kontrahenta i doliczyć do nich polski podatek VAT należny. Ad.
2. Podmiot zarejestrowany do VAT w Polsce ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na otrzymanych fakturach. Po zarejestrowaniu do podatku VAT w Polsce Wnioskodawca nabędzie prawa do składania deklaracji VAT-7 również za okresy wsteczne czyli lata 2010 i 2011. Jako, że zakup paliwa przez Wnioskodawcę służył jego sprzedaży opodatkowanej VAT, polegającej na wynajmie kart paliwowych (za które wystawi on faktury VAT z polskim podatkiem VAT należnym), będzie on miał prawo do odliczenia podatku VAT z tych faktur. Wnioskodawca w okresie 2010 — 2011 zawarł z firmą S L Polska Sp. z o.o. umowę polegającą na wynajmie kart paliwowych.
Celem tej transakcji był jak najbardziej ekonomicznie uzasadniony, ponieważ firma S L GmbH 8 Co. uzyskiwała lepsze warunki zakupu paliwa aniżeli uzyskałaby spółka S L Polska Sp. z o.o. Praktyka wynajmu kart paliwowych i refakturowania kosztów paliwa jest dosyć często spotykana w obrocie gospodarczym. Ma to miejsce w branży transportowej, a także na rynku wynajmu i leasingu samochodów. Często zdarza się, że oddając samochód leasingodawca wydaje (wynajmuje) leasingobiorcy kartę paliwową należącą do niego. Po uzyskaniu od dostawcy paliwa faktury za daną kartę paliwową, leasingodawca refakturuje koszt paliwa tankowanego przez leasingobiorcę.
Wśród leasingodawców istniały wątpliwości, czy podatek VAT naliczony z faktury od dostawcy paliwa może być w takiej sytuacji odliczony. W wielu interpretacjach podatkowych Minister Finansów (ILPP4/443-217/11-3/EWW, IPPP1/443-1813/08-2/AW, ILPP2/443-14/10-4/MR, IPPP2/443-82/07/EJ, Pl/005-2480/04/CIP/06), potwierdzał, że w takiej sytuacji leasingodawca ma prawo odliczyć podatek VAT naliczony.
Argumentem w takich sytuacjach nie jest własność samochodów (ponieważ żadne przepisy nie uzależniają prawa do odliczenia VAT od własności pojazdów) a właśnie związek podatku naliczonego z faktur zakupowych ze sprzedażą opodatkowaną, polegającą na odsprzedaży tego paliwa (na zasadzie wynajmu kart paliwowych). W opinii strony, interpretacje wydane przez MF potwierdzają, że podmiot, który refakturuje koszty paliwa ma prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach za zakup tego paliwa.
Odpowiednio Wnioskodawca, który refakturował koszt paliwa tankowanego przez S L Polska Sp. z o.o., a więc realizował umowę z tą firmą, będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT w deklaracji VAT-7 za okres, w których otrzymano faktury. Jedyna przeszkoda formalna jaką jest błędny nr VAT na fakturach za paliwo zostanie usunięta poprzez wystawienie przez wnioskodawcę not korygujących. W innym wypadku naruszona byłaby zasada neutralności podatku VAT, ponieważ Wnioskodawca realizując sprzedaż opodatkowaną VAT nie miałby prawa do odliczenia podatku VAT związanego z tą sprzedażą.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31.03.2011 r. zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Zgodnie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy stanowi, iż podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju; jak również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.
Przepis art. 17 ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.03.2011 r. stanowi, że odwróconego mechanizmu rozliczania podatku, w którym podatek jest rozliczany przez nabywcę, a nie świadczącego, nie stosuje się w przypadku usług i towarów, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę lub dokonującego dostawy towarów na terytorium kraju. Jeżeli bowiem dostawca ma taką wolę, może sam - zgodnie z ogólnymi zasadami - rozliczyć podatek od wykonanej w Polsce dostawy. Rejestracja podmiotów jako podatników czynnych VAT została uregulowana w art. 96 ustawy o VAT.
Zgodnie z tym przepisem podatnicy, podlegają obowiązkowi rejestracji na VAT, przy czym obowiązek ten powinien być zrealizowany przed dokonaniem pierwszej czynności opodatkowanej. Przepis ten ma charakter porządkowy, w szczególności brak formalnej rejestracji danego podmiotu na cele VAT nie oznacza, że nie jest on podatnikiem, czy też, że nie powstaje obowiązek podatkowy w zakresie dokonywanych przez ten podmiot czynności opodatkowanych.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonywał na mocy umowy wynajmu kart paliwowych na rzecz polskiej Spółki z o.o. W zamian Wnioskodawca obciążał polską Spółkę (także w trakcie roku 2010) kosztami tego paliwa wystawiając na nią w systemie miesięcznym faktury VAT (rozliczane w polskiej spółce na zasadzie reverse charge). Z uwagi na fakt iż Wnioskodawca nie otrzymał zwrotu podatku naliczonego na podstawie rozporządzenia z otrzymanych faktur związanych z działalnością polegającą na najmie kart paliwowych zamierza On dokonać rejestracji dla celów podatku VAT w Polsce i skorygować wystawione faktury.
Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy prawa do skorygowania faktur wystawionych na polskiego kontrahenta z tytułu dokonanych transakcji po ówczesnym dokonaniu rejestracji dla podatku od towarów i usług. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28.11.2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2008 nr 212 poz. 1337 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.03.2011 r. wskazuje sposoby dokonywania korekty wystawionych faktur oraz okoliczności w jakich te faktury mogą być skorygowane.
I tak w myśl § 13 ust. 1 rozporządzenia w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Ust. 2 tego paragrafu stanowi, iż w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; kwotę zmniejszenia podatku należnego.
Stosownie do ust. 2a i ust. 2b § 13 rozporządzenia w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia dane określone w § 5 ust. 1 pkt 1 i 2; okres, do którego odnosi się udzielany rabat; kwotę udzielonego rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego. Jeżeli rabat dotyczy sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, kwotę rabatu oraz kwotę zmniejszenia podatku należnego, o których mowa w ust. 2 i 2a, podaje się w podziale na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku.
Zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku: zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy; zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. § 14 ust. 1 rozporządzenia wskazuje, iż fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury.
Ust. 3 i 4 powyższego paragrafu stanowi, iż faktura korygująca wystawiana w przypadku pomyłek, o których mowa w ust. 1, zawiera dane określone w ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a, kwoty podane w omyłkowej wysokości oraz kwoty w wysokości prawidłowej. Przepisy § 5 ust. 5-7, § 7 i § 13 ust. 5 stosuje się odpowiednio do faktur korygujących. Prawo do korygowania faktur przysługuje także nabywcy towaru lub usług.
Zgodnie z § 15 ust. 1 rozporządzenia nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę lub fakturę korygującą zawierającą pomyłki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą lub oznaczeniem towaru lub usługi, z wyjątkiem pomyłek w pozycjach faktury określonych w § 5 ust. 1 pkt 6-12, może wystawić fakturę nazwaną notą korygującą. w myśl § 15 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia nota korygująca jest przesyłana wystawcy faktury lub faktury korygującej, wraz z kopią.
Nota korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny i datę jej wystawienia; imiona i nazwiska albo nazwy bądź nazwy skrócone wystawcy noty i wystawcy faktury albo faktury korygującej oraz ich adresy i numery identyfikacji podatkowej; dane zawarte w fakturze, której dotyczy nota korygująca, określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4; wskazanie treści korygowanej informacji oraz treści prawidłowej.
Analizując powyższe przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca nie będzie miał prawa do dokonania korekt wystawionych faktur na polskiego kontrahenta, bowiem biorąc pod uwagę wyżej przedstawione przepisy rozporządzenia należy wskazać, iż tylko w ww. sytuacjach wystawca może dokonać korekt faktur, natomiast w przedstawionym stanie faktycznym nie zaistniała żadna z wyżej wskazanych przesłanek warunkująca dokonanie korekt wystawionych faktur.
Zauważyć należy, iż na dzień dokonywania transakcji Wnioskodawca nie był podatnikiem podatku od towarów i usług a przedmiotowe transakcje dokonywane były przez Wnioskodawcę, jako podmiot niemiecki gdzie zobowiązanym do ich rozliczenia był polski nabywca. Tym samym dokonywanie korekt wystawionych uprzednio faktur przez Wnioskodawcę, jako podmiot niemiecki będący dostawcą towaru jest niezasadne.
Jak wyżej wskazano rejestracja, jako podatnika podatku od towarów i usług następuje w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu na terytorium Polski, natomiast Wnioskodawca dokonując transakcji na terytorium Polski korzystał z rozliczenia podatku na zasadzie reverse charge tj. rozliczenia podatku w związku z dokonywanymi transakcjami dokonywał nabywca. Tym samym Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku do zarejestrowania się jako podatnik podatku od towarów i usług, gdyż zgodnie z § 1 ust. 1 lit. j) i k) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie określenia podatników niemających obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego (Dz.
U. Nr 58, poz. 558 ze zm.) obowiązku składania zgłoszenia rejestracyjnego nie mają podatnicy nieposiadający na terytorium kraju siedziby działalności gospodarczej, stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z którego dokonują transakcji gospodarczych, stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu, jeżeli wykonują na terytorium kraju wyłącznie następujące czynności - usługi, w stosunku do których podatnikami rozliczającymi podatek od towarów i usług są podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej "ustawą". - dostawy towarów, dla których podatnikiem jest nabywca.
Powyższe oznacza, iż Wnioskodawca nie będzie podmiotem, który byłby zobowiązany do rozliczenia podatku VAT w związku ze świadczeniem usług transportowych i spedycyjnych. Tym samym nie zaistnieją przesłanki by Wnioskodawca mógł dokonać rejestracji jako podatnik podatku od towarów i usług na terytorium Polski. A zatem rejestracja Wnioskodawcy nie będzie dotyczyła faktycznych zdarzeń gospodarczych. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorygowania wystawionych faktur na rzecz polskiego kontrahenta należało uznać za nieprawidłowe.
W związku z powyższym Wnioskodawca wykonując czynności jako podatnik niemiecki w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie będzie miał prawa do korzystania z odliczenia podatku naliczonego na podstawie przepisów art. 86 ust. 1 oraz zwrotu tego podatku w myśl art. 87 ust. 5 ustawy.
Bowiem w myśl art. 86 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego – na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z tytułu nabycia towarów na terytorium Polski, gdyż Wnioskodawca nie będzie czynnym podatnikiem podatku VAT nawet wówczas, kiedy dokonałby rejestracji dla celów podatku od towarów i usług.
Bowiem sam fakt rejestracji nie rodzi skutków prawnych. Wnioskodawca na terytorium Polski nie wykonuje żadnych czynności podlegających opodatkowaniu i obowiązkowi ich rozliczenia na terytorium Polski. Oznacza to iż Wnioskodawca nie będzie również miał prawa do zwrotu podatku naliczonego na podstawie art. 87 ust. 5 ustawy. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.