INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29.08.2013 r. (data wpływu 2.09.2013 r.) uzupełnionym w dniu 6.12.2013 r. (data wpływu 9.12.2013 r.) na wezwanie tut.
Organu z dnia 26.11.2013 r. (skutecznie doręczone w dniu 29.11.2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania odsprzedaży towarów i usług za czynności podlegające opodatkowaniu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2.09.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania odsprzedaży towarów i usług za czynności podlegające opodatkowaniu oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego.
Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 5.12.2013 r., złożonym w dniu 6.12.2013 r. (data wpływu 9.12.2013 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 26.11.2013 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Bank. (dalej „Wnioskodawca” lub „Bank”) nabywa towary usługi w celu prowadzenia działalności gospodarczej, w tym m.in. komputery, sprzęt i artykuły biurowe, samochody. Jednocześnie, inne podmioty należące do grupy kapitałowej Banku (dalej „Spółki zależne”) często nabywają od tych samych dostawców co Bank tego samego rodzaju towary i usługi w celu prowadzenia swojej działalności gospodarczej.
W związku z aktualną sytuacją gospodarczą, Wnioskodawca poszukuje możliwości optymalizacji kosztów nie tylko w Banku, ale również w spółkach zależnych. Dlatego też, Bank rozważa wprowadzenie nowego mechanizmu zakupów dla całej grupy kapitałowej. Zgodnie z rozważanym mechanizmem, Bank - w ramach swoich struktur wewnętrznych - zamierza powołać jednostkę organizacyjną, która miałaby za zadanie nabywanie towarów i usług na potrzeby Banku oraz Spółek zależnych. Następnie, Bank odsprzedawałby towary i usługi na rzecz spółek zależnych, przy czym zarówno towary, jak i usługi byłyby bezpośrednio dostarczane / świadczone przez dostawców na rzecz spółek zależnych.
Wprowadzenie powyższego mechanizmu ma na celu uzyskanie korzyści dla Banku oraz spółek zależnych, w tym m.in.: obniżenie kosztów nabycia towarów i usług poprzez możliwość negocjacji lepszych cen (większych rabatów) z uwagi na silniejszą pozycję rynkową Banku, jak również poprzez zwiększenie wolumenu jednorazowych zakupów (tj. jednorazowe większe zakupy zamiast kilku mniejszych); uszczelnienie mechanizmów zakupów i wyeliminowanie ryzyka nieprawidłowości w gospodarowaniu środkami pieniężnymi Spółek zależnych.
W uzupełnieniu z dnia 5.12.2013 r. (data wpływu 9.12.2013 r.) Wnioskodawca podał, że: Celem wprowadzenia Centrum Zakupowego, którego zadaniem byłoby nabywanie towarów i usług na potrzeby Banku oraz Spółek zależnych, jest obniżenie kosztów nabycia towarów i usług poprzez możliwość negocjacji lepszych cen (większych rabatów) z uwagi na silniejszą pozycję rynkową Banku, jak również poprzez zwiększenie wolumenu jednorazowych zakupów (tj. jednorazowe większe zakupy zamiast kilku mniejszych) oraz uszczelnienie mechanizmów zakupów i wyeliminowanie ryzyka nieprawidłowości w gospodarowaniu środkami pieniężnymi Spółek zależnych.
Tak postrzegany cel może zostać zrealizowany wyłącznie w drodze scentralizowania jak najszerszego wachlarza rodzajów kupowanych towarów i usług. Założeniem jest więc dokonywanie zakupów przez Bank towarów i usług, wykorzystywanych przez spółki zależne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W związku z powyższym, mogą być to wszelkiego rodzaju usługi a w szczególności: informatyczne, marketingowe, transportowe, usługi ochrony, ubezpieczeniowe, noclegowe czy doradcze.
Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, iż w ramach Centrum Zakupowego zamierza dokonywać odsprzedaży towarów i usług wyłącznie na rzecz podatników z Polski i przedmiotem zapytania nie jest odsprzedaż na rzecz podatników innych krajów.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przedstawionym stanie (zdarzeniu przyszłym), Bank — w związku z pełnioną funkcją — będzie zobowiązany do rozpoznania odpłatnej dostawy towarów bądź odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 albo art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) i w konsekwencji, czy Bankowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, odsprzedawanych następnie Spółkom zależnym, na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 88 ust. 1 ustawy o VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy; Bank - w związku z pełnioną funkcją - będzie zobowiązany do rozpoznania odpłatnej dostawy towarów bądź odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 albo art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji Bankowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, odsprzedawanych następnie Spółkom zależnym, na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 88 ust. 1 ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej „ustawa o VAT”), „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i l9 oraz art. 124”. W świetle powyższego, podstawowe warunki, jakie muszą zostać spełnione, aby podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego to: posiadanie statusu podatnika VAT, oraz wykorzystywanie nabytych towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Jeśli zatem wskazane powyżej warunki zostaną łącznie spełnione, nabywca towarów i usług uprawniony jest do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (odliczenia podatku naliczonego), tj. w analizowanym stanie faktycznym o sumę kwot podatku określonego w fakturach otrzymanych z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT), Jednocześnie ustawa o VAT oraz ustawa z 16 grudnia 2010 r., o zmianie ustawy o podatku VAT oraz ustawy o transporcie drogowym (dalej „ustawa zmieniająca”) przewidują pewne przypadki, gdy podatnikowi nie przysługuje lub też przysługuje ograniczone prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W szczególności dotyczy to: usług noclegowych gastronomicznych (art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT), nabywanych samochodów osobowych, w przypadku których kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze, nie więcej jednak niż 6tys. zł (art. 3 ustawy zmieniającej oraz art. 86a ust. I ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od I stycznia 2014 r.), nabywanych przez podatnika paliw silnikowych, oleju napędowego oraz gazu, wykorzystywanych do napędu samochodów osobowych (art. 4 ustawy zmieniającej oraz art. 88a ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.).
W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, nabywane towary usługi — w zakresie w jakim będą odsprzedawane Spółkom zależnym — będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Jak wskazano bowiem powyżej, Wnioskodawca będzie nabywał towary i usługi, a następnie będzie je odsprzedawał Spółkom zależnym, jako ostatecznym konsumentom tych towarów lub usług. Struktura taka stanowi — dla celów VAT — dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 8 ustawy o VAT (tzw. „transakcję łańcuchową”).
Stosownie do tego przepisu, z tzw. „transakcjami łańcuchowymi” mamy do czynienia wówczas gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób, że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy, uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział w tych czynnościach”. W ramach tzw. transakcji łańcuchowych przyjmuje się zatem, że każdy z podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw dokonał odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT, pomimo, iż faktycznie miało miejsce wyłącznie jedno wydanie towaru.
Tym samym, ustawodawca przyjął pewnego rodzaju fikcję prawną skutkującą tym, że każdy z podatników uczestniczących w tego typu transakcji dokonał czynności opodatkowanej VAT i w konsekwencji, jest zobowiązany do naliczenia podatku należnego i wystawienia faktury dla dokonanej przez siebie dostawy towarów. Analogiczne regulacje zostały przewidziane w przypadku świadczenia usług. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w sytuacji, gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
W konsekwencji, w analizowanym stanie faktycznym — w zakresie w jakim nabywane przez Bank towary i usługi będą odsprzedawane Spółkom zależnym — Bank będzie nabywał te towary i usługi w celu wykorzystania ich do wykonywania czynności opodatkowanych, o których mowa w art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym, Bank będzie występował w tym zakresie jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT.
Dlatego też - zdaniem Wnioskodawcy - będzie on z jednej strony zobowiązany do wykazania odpłatnej dostawy towarów bądź odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 albo art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji do wystawienia na rzecz Spółek zależnych faktur VAT oraz wykazania obrotu VAT z tego tytułu. Z drugiej strony, Bankowi przysługiwać będzie pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach wystawionych przez dostawców towarów i usług (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT), z zastrzeżeniem art. 88 ust. 1 ustawy o VAT.
Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT „obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób”. Mając na względzie powyższy przepis, Bank nie będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia, a następnie odsprzedaży usług noclegowych i gastronomicznych. W zaistniałym stanie faktycznym nie znajdą natomiast zastosowania ograniczenia, o których mowa w art. 3 ustawy zmieniającej.
Powyższe wynika z faktu, że ograniczenie wskazane w art. 3 ustawy zmieniającej nie ma zastosowania w sytuacji, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika (art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ustawy zmieniającej). Tym samym, podatnik, którego przedmiotem działalności gospodarczej jest zarówno odprzedaż lub oddanie samochodów osobowych do odpłatnego używania na podstawie umów leasingu lub umów najmu, ma prawo do odliczenia całego podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie samochodów.
W konsekwencji, w przypadku nabywanych przez Bank samochodów, które następnie będą odsprzedawane Spółkom zależnym, Bankowi będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem.
W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Bank – w związku z pełniona funkcją- będzie zobowiązany do rozpoznania odpłatnej dostawy towarów bądź odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 albo art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji Bankowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, odsprzedawanych następnie Spółkom zależnym, na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 88 ust. 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Przepis art. 8 ust. 1 przywołanej ustawy stanowi, iż przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Mając na uwadze powyższe, dostawa towarów oraz świadczenie usług jako dwie podstawowe czynności opodatkowane podlegają, co do zasady, opodatkowaniu tylko wówczas, gdy wykonywane są odpłatnie oraz, gdy są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług działającego dla tych czynności w takim właśnie charakterze.
Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jako polski podatnik, nabywa towary i usługi w celu prowadzenia działalności gospodarczej, w tym m.in. komputery, sprzęt i artykuły biurowe, samochody. W związku z aktualną sytuacją gospodarczą Wnioskodawca poszukuje możliwości optymalizacji kosztów nie tylko u siebie, ale również w spółkach zależnych. Dlatego też rozważa wprowadzenie nowego mechanizmu zakupów dla całej grupy kapitałowej. Zgodnie z rozważanym mechanizmem - w ramach swoich struktur wewnętrznych - Wnioskodawca zamierza powołać jednostkę organizacyjną, która miałaby za zadanie nabywanie towarów i usług na własne potrzeby oraz potrzeby Spółek zależnych.
Następnie, Wnioskodawca odsprzedawałby towary i usługi na rzecz spółek zależnych, przy czym zarówno towary, jak i usługi byłyby bezpośrednio dostarczane/świadczone przez dostawców na rzecz spółek zależnych. Spółki zależne są polskimi podatnikami.
W związku z powyższym, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w tak przedstawionym stanie, w związku z pełnioną funkcją, będzie zobowiązany do rozpoznania odpłatnej dostawy towarów bądź odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 7 ust. 1 albo art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji, czy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, odsprzedawanych następnie Spółkom zależnym, na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 88 ust. 1 ustawy o VAT.
Po pierwsze, ustalić należy, czy Wnioskodawca, w związku z pełnioną funkcją w grupie kapitałowej, winien rozpoznać odpłatną dostawę towaru czy odpłatne świadczenie usług. Zgodnie z art. 8 ust. 2a ww. ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi. W kwestii dostawy towaru, sprawa jest oczywista, gdyż za każdym razem, kiedy nastąpi nabycie towaru, jego odpłatna dostawa jest czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT.
W przypadku odsprzedaży usług, ważne jest, że w rzeczywistości świadczona jest jedna usługa, jednak dla celów podatkowych należy przyjąć, że była ona wyświadczona dwa razy. Oznacza to, że podmiot sprzedający daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. A zatem, ten kto odsprzedaje usługę, jest uznawany za dokonującego sprzedaży w takim samym zakresie jak podmiot, który ją pierwotnie wyświadczył.
Podsumowując, jeśli Wnioskodawca nie będzie świadczył usługi a jego udział przejawia się jedynie w jej odsprzedaży, to dla potrzeb podatku od towarów i usług, takie zachowanie jest traktowane na równi ze świadczeniem konkretnej usługi. W konsekwencji, jeżeli nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi, będą odsprzedawane spółkom zależnym, Wnioskodawca, z tytułu tych transakcji, stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług, ze wszystkimi wynikającymi z tego konsekwencjami, tj. w szczególności powinien opodatkować usługę czy towar według zasad dla nich przewidzianych oraz udokumentować to zdarzenie gospodarcze fakturą VAT.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej i przysługuje mu w zakresie w jakim są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy.
W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Wnioskodawca wskazał, że usługi, które będą następnie odsprzedane spółkom zależnym, to w szczególności informatyczne, marketingowe, transportowe, usługi ochrony, ubezpieczeniowe, noclegowe czy doradcze. Zatem, słusznie wskazano na zapis art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, gdzie stwierdza się, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych,(…).
W konsekwencji, Wnioskodawca, pomimo dalszej odsprzedaży usług noclegowych na rzecz spółki zależnej, nie będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur zakupu tego rodzaju usług. Należy wskazać, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. przepisy dotyczące odliczenia VAT naliczonego od zakupionych lub leasingowanych samochodów osobowych są regulowane przez przepisy przejściowe znajdujące się w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.).
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Niemniej jednak, przepis art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. a ww. ustawy wskazuje, że przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odsprzedaż tych samochodów (...).
Należy wskazać, iż ustawa zmieniająca wprowadza do ustawy przepis art. 86a, który zacznie obowiązywać od dnia 1 stycznia 2014 r. (art. 9 pkt 2 ustawy zmieniającej). Zgodnie z brzmieniem nowego przepisu art. 86a ust. 1 ustawy. W przypadku nabycia: samochodów osobowych, innych niż samochody osobowe pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony - kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6000 zł.
Zgodnie natomiast z art. 86a ust. 3 ustawy: Przepis ust. 1 nie dotyczy przypadków, gdy odprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze stanowi przedmiot działalności podatnika. Powyższe przepisy wskazują, że przedsiębiorca ma prawo do pełnego odliczania (100%) VAT naliczonego od nabywanych samochodów osobowych, w sytuacji gdy jego działalność polega na ich dalszej odsprzedaży, z zastrzeżeniem, że pojęcie „odprzedaż stanowi przedmiot działalności podatnika”, odnosi się do rzeczywiście wykonywanej działalności a nie jedynie działalności formalnej.
W przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca będzie zakupione samochody osobowe, odsprzedawał spółkom zależnym. Mając na uwadze, że zamiar odsprzedaży tych samochodów wynika już z okoliczności towarzyszących ich nabyciu, Wnioskodawcy będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących zakup samochodów osobowych.
W tak przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w związku z pełnioną funkcją, Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozpoznania odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy bądź odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy i w konsekwencji, będzie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, odsprzedawanych następnie Spółkom zależnym, na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, tj. usług noclegowych. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.