INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 06.07.2012 r. (data wpływu 10.08.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania nagród w ramach usługi reklamowej - konkursu organizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10.08.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania nagród w ramach usługi reklamowej - konkursu organizowanego przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca, jako agencja reklamowa, świadczy usługi dla podmiotów gospodarczych w zakresie sprzedaży usług reklamowych.
W ramach działalności Wnioskodawca otrzymuje zlecenia przygotowania szkoleń, spotkań reklamowych lub przeprowadzenia i rozstrzygnięcia konkursów tematycznych na wskazanej grupie osób (konkursy nie są emitowane w środkach masowego przekazu). Zleceniodawcą dla Wnioskodawcy są podmioty, które w celu reklamy swojej firmy chcą zorganizować konkursy z nagrodami. Regulaminy konkursów są ustalane przez Zleceniodawców Wnioskodawcy. Zgodnie z postanowieniami Regulaminów, to Zleceniodawca jest pod względem formalnym Organizatorem konkursów, z zastrzeżeniem prawa powierzenia niektórych czynności organizacyjnych, administracyjnych i innych związanych z realizacją konkursu podwykonawcom.
W związku z czym Zleceniodawca zawiera porozumienie z Wnioskodawcą, na mocy którego Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonania usługi reklamowej polegającej np. na obsłudze danego konkursu. Zgodnie z postanowieniami zawartych porozumień, Wnioskodawca w ramach wykonywanej usługi zobowiązany jest: nabyć określone w regulaminie konkursu nagrody (wedle swojego uznania), spakować nagrody i przygotować do wydania - samym wydaniem (wysłaniem kurierem) zajmuje się Zleceniodawca z uwagi na ochronę danych osobowych, przygotować protokoły przekazania, skompletować dokuenty związane z konkursem, rozliczyć podatek od nagród.
Nagrody wskazane w Regulaminie przyjętym przez Zleceniodawcę Wnioskodawca kupuje sam we własnym imieniu. Wnioskodawca wie, jakiego rodzaju nagrody musi nabyć, gdyż rodzaj nagrody określa Regulamin (kosmetyki, sprzęt agd). Wnioskodawca sam jednak decyduje o tym, od kogo kupi nagrody i za jaką cenę. Zleceniodawca, który zleca Wnioskodawcy wykonanie usługi polegającej na obsłudze konkursu, nie staje się nigdy właścicielem tych nagród. Wnioskodawca nie sprzedaje nagród na rzecz Zleceniodawcy.
Wnioskodawca kupuje nagrody w ramach realizacji usługi reklamowej i wydaje nagrody jedynie za pośrednictwem Zleceniodawcy (wysyłka kurierem przez Zleceniodawcę nagród zapakowanych przez Wnioskodawcę ze względu na ochronę danych osobowych zwycięzców konkursów). Po zrealizowaniu usługi Wnioskodawca wystawia fakturę VAT dla swojego Zleceniodawcy z 23% stawką VAT, jako usługę kompleksową. Faktura ta obejmuje wynagrodzenie za wykonanie usługi reklamowej przez Wnioskodawcę wraz z zakupionymi nagrodami. Przy kalkulacji swojego wynagrodzenia Wnioskodawca uwzględnia wartość kupionych nagród (ale ich nie uszczegóławia), koszty związane z obsługą konkursu, marżę itp.
Wnioskodawca zaznacza, że nagrody nabywane przez Wnioskodawcę nigdy nie stają się własnością Zleceniodawcy - Zleceniodawca występuje jedynie jako podmiot wysyłający w formie zapakowanej paczki nagród. Wynagrodzenie obejmuje należną kwotę za wykonanie przez Wnioskodawcę usługi polegającej na obsłudze konkursu. Wnioskodawca nie obciąża podatkiem VAT czynności wydania nagród na rzecz osób fizycznych (zwycięzców konkursu). Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt, czy przygotowując do wydania nagrodę (w formie paczki) na rzecz osoby fizycznej nie powstanie obowiązek podatkowy po stronie Wnioskodawcy, lub po stronie Zleceniodawcy odpowiedzialnego za doręczenie przesyłki.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy czynność wydania nagród na rzecz osób fizycznych wskazanych przez Wnioskodawcę zwycięzców konkursu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT: u Wnioskodawcy, który na podstawie umowy zakupuje nagrody, wskazuje zgodnie z regulaminem zwycięzcę, pakuje nagrody i wydaje je za pośrednictwem swego Zleceniodawcy posiadającego dostęp do danych osobowych i umowę z kurierem; u Zleceniodawcy, dokonującego wysyłki nagród dla wytypowanych przez Wnioskodawcę zwycięzców, jako podmiotu posiadającego dane osobowe uczestników konkursu.
Stanowisko Wnioskodawcy: W ocenie Wnioskodawcy, czynność wydania nagród za pośrednictwem swego Zleceniodawcy na rzecz zwycięzców konkursu nie jest czynnością podlegającą u Wnioskodawcy i Zleceniodawcy opodatkowaniu VAT, gdyż Wnioskodawca wydaje nagrody w ramach wykonywanej usługi kompleksowej, a Zleceniodawca jako administrator danych osobowych uczestników konkursu dokonuje pod swoim logo jedynie wysyłki nagród. Wnioskodawca w momencie zakupu nagród rozpoznaje podatek naliczony, a w momencie sprzedaży usługi kompleksowej wykazuje od całości VAT należny. Zleceniodawca w momencie zakupu usługi reklamowej rozpoznaje VAT naliczony.
Podobne interpretacje były rozpoznawane przez Izby Skarbowe, oraz ETS, gdzie wykształciło się stanowisko, że w przypadku usług kompleksowych składających się z kilku czynności - w sytuacji, gdy czynności te w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość i rozdzielenie ich miałoby sztuczny charakter - wszystkie te czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku VAT (wyrok ETS z 27.10.2005 r.); podobnie NSA w wyroku z dnia 27.06.2008 r. (FSK 741/07). Dlatego też Wnioskodawca uważa, że skoro wydawanie nagród jest elementem usługi, polegającej na obsłudze konkursu, to nie można uznać, że sama czynność wydania nagród jest odrębną czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT.
Wydanie nagród za pośrednictwem Administratora danych osobowych (Zleceniodawcy) na rzecz zwycięzców konkursu jest opodatkowane VAT - w sposób pośredni jako usługa reklamowa. Uznanie czynności wydania nagród za czynność opodatkowaną VAT (nieodpłatna dostawa) spowodowałoby podwójne opodatkowanie tej samej czynności. Podobne stanowiska wyraził Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu (ILPP2/443-113/09-2/GZ), Dyrektor izby Skarbowej w Bydgoszczy (ITPP2/443-143/08/JK) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach (IBPP4/443-1530/09/EJ). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Ponadto, stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia; wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Natomiast zgodnie z ust. 2 cyt. artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Zauważyć tutaj należy, że, jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, iż dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie, nagroda. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.
Można w tym miejscu wskazać, iż kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, w wyroku z dnia 15 lipca 1982 r. w sprawie Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, iż wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie.
Analizując głębiej ten problem Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 8 marca 1988r. w sprawie Apple and Pear Development Council stwierdził, iż czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem). Na uwagę zasługuje tutaj także orzeczenie w sprawie C-16/93 pomiędzy R.J.
Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (Holandia), gdzie podkreślono, iż dla wystąpienia opodatkowania podatkiem od towarów i usług konieczne staje się zaistnienie bezpośredniego związku płatności z konkretną czynnością oraz istnienie konsumenta tej czynności. Zatem, pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, że Wnioskodawca, jako agencja reklamowa, świadczy usługi dla podmiotów gospodarczych w zakresie sprzedaży usług reklamowych.
W ramach działalności Wnioskodawca otrzymuje zlecenia przygotowania szkoleń, spotkań reklamowych lub przeprowadzenia i rozstrzygnięcia konkursów tematycznych na wskazanej grupie osób. Zleceniodawcą dla Wnioskodawcy są podmioty, które w celu reklamy swojej firmy chcą zorganizować konkursy z nagrodami. Zgodnie z postanowieniami Regulaminów konkursów, to Zleceniodawca jest pod względem formalnym Organizatorem konkursów, z zastrzeżeniem prawa powierzenia niektórych czynności organizacyjnych, administracyjnych i innych związanych z realizacją konkursu podwykonawcom.
W związku z czym, Zleceniodawca zawiera porozumienie z Wnioskodawcą, na mocy którego Wnioskodawca zobowiązuje się do wykonania usługi reklamowej polegającej np. na obsłudze danego konkursu. W ramach wykonywanej usługi Wnioskodawca zobowiązany jest: nabyć określone w regulaminie konkursu nagrody, spakować nagrody i przygotować do wydania (samym wydaniem – wysłaniem - zajmuje się Zleceniodawca z uwagi na ochronę danych osobowych), przygotować protokoły przekazania, skompletować dokumenty związane z konkursem, rozliczyć podatek od nagród. Nagrody wskazane w Regulaminie przyjętym przez Zleceniodawcę Wnioskodawca kupuje sam we własnym imieniu.
Zleceniodawca, który zleca Wnioskodawcy wykonanie usługi polegającej na obsłudze konkursu, nie staje się nigdy właścicielem tych nagród, Wnioskodawca nie sprzedaje nagród na rzecz Zleceniodawcy. Wnioskodawca kupuje nagrody w ramach realizacji usługi reklamowej i wydaje nagrody jedynie za pośrednictwem Zleceniodawcy. Po zrealizowaniu usługi Wnioskodawca wystawia fakturę VAT dla Zleceniodawcy z 23% stawką VAT, jako usługę kompleksową. Faktura ta obejmuje wynagrodzenie za wykonanie usługi reklamowej przez Wnioskodawcę wraz z zakupionymi nagrodami. Przy kalkulacji swojego wynagrodzenia Wnioskodawca uwzględnia wartość kupionych nagród, koszty związane z obsługą konkursu, marżę itp.
Wnioskodawca nie obciążą podatkiem VAT czynności wydania nagród na rzecz osób fizycznych (zwycięzców konkursu). Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt, czy przygotowując do wydania nagrodę (w formie paczki) na rzecz osoby fizycznej nie powstanie obowiązek podatkowy po stronie Wnioskodawcy, lub po stronie Zleceniodawcy odpowiedzialnego za doręczenie przesyłki. W przedmiotowej sprawie wyjaśnienia wymaga kwestia, czy przekazywanie przez Wnioskodawcę osobom fizycznym, w ramach usługi świadczonej na rzecz Zleceniodawcy, towarów nabytych przez Spółkę, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i czy mamy do czynienia z czynnością nieodpłatną.
Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że przedmiotowa czynność przekazania uczestnikom konkursu przez Wnioskodawcę nagród w ramach świadczonej na rzecz Zleceniodawcy usługi reklamowej, wypełnia znamiona dostawy towarów w rozumieniu przepisu art. 7 ustawy o VAT. Zauważyć bowiem trzeba, że następuje tu przeniesienie na beneficjentów świadczeń (uczestników konkursu) prawa do rozporządzania jak właściciel wydawanymi towarami, nabytymi uprzednio przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek.
Podkreślić też należy, że fakt, iż wydanie ww. produktów beneficjentom następuje nieodpłatnie, nie oznacza, że czynność ta jest czynnością nieodpłatną. Jak wynika bowiem z wniosku, wynagrodzenie z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawców opisanej usługi reklamowej obejmuje również koszty nabycia ww. towarów przez Wnioskodawcę. A zatem, w przypadku przekazania tych towarów, zapłaty nie dokonuje ich nabywca (uczestnik konkursu), lecz osoba trzecia, tj. Zleceniodawca usługi.
W tych okolicznościach, przedmiotowa czynność przekazania produktów w ramach świadczonej przez Wnioskodawcę usługi reklamowej, jako odpłatna dostawa towarów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. W opinii Wnioskodawcy, wydawanie towarów w ramach usługi świadczonej na rzecz Zleceniodawcy należy traktować jako element tej usługi i nie podlega ono opodatkowaniu podatkiem VAT jako odrębne świadczenie. Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne. Dopiero za pewne odstępstwo i wyjątek należy uznać potraktowanie kilku świadczeń za jedno złożone.
Odnosząc się zatem do kwestii potraktowania opisywanych we wniosku czynności za jedną usługę kompleksową, należy wskazać, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia usług kompleksowych („świadczeń złożonych”), zatem w tym celu należy sięgnąć do orzecznictwa TSUE. Nie sprzeciwiając się rozumieniu samej istoty świadczeń złożonych, tut. Organ pragnie zauważyć, że z orzecznictwa TSUE płynie wniosek, iż o świadczeniu złożonym można mówić, jeśli istnieje funkcjonalny związek pomiędzy poszczególnymi elementami świadczenia na tyle ścisły, by nie można było wydzielić z tego świadczenia jego poszczególnych elementów i potraktować ich jako świadczeń odrębnych.
Muszą one stanowić jedną nierozerwalną całość. Ponadto zwrócić należy uwagę, że problem, jak przedstawiony w niniejszej sprawie, był przedmiotem analizy TSUE w wyroku z dnia 7 października 2010 r. w sprawach połączonych – Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs c. Loyalty Management UK i Baxi Group Ltd (C-53/09 i C-55/09).
W wyroku tym Trybunał stwierdził, że płatności dokonywane przez sponsora na rzecz podmiotu zarządzającego programem lojalnościowym, który to podmiot dostarcza klientom prezenty lojalnościowe, należy uznać w części za wynagrodzenie płacone przez osobę trzecią za dostawę towarów klientom, a w części za wynagrodzenie za usługi świadczone przez zarządzającego tym programem sponsora. Odnosząc się do kwestii możliwości uznania świadczonej przez podmiot zarządzający usługi za jedno świadczenie kompleksowe, TSUE uznał, że płatność dokonywana przez Baxi na rzecz podmiotu zarządzającego może zostać podzielona na dwa elementy, z których każde odpowiada odrębnemu świadczeniu.
Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wystawiane dla Zleceniodawcy przez Wnioskodawcę faktury VAT dotyczą w istocie wykonania przez Niego usługi reklamowej polegającej na organizacji konkursu oraz obejmują zapłatę za zakupione towary, które są przekazywane nieodpłatnie uczestnikom konkursu. Rzeczywisty charakter przedmiotowej transakcji wskazuje na dwa odrębne świadczenia, których odbiorcami są dwa odrębne podmioty: w przypadku usługi reklamowej – Zleceniodawca, w przypadku przekazywania nagród – beneficjenci (zwycięzcy konkursu).
Zauważyć należy, że Zleceniodawca w odniesieniu do przekazywanych przez Wnioskodawcę towarów (nagród) nie nabywa prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, lecz występuje jedynie jako podmiot trzeci, dokonujący zapłaty za dostawę towarów dokonywaną przez Wnioskodawcę na rzecz beneficjentów. W konsekwencji, wynagrodzenie wypłacone Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę za wykonanie przez Niego czynności w ramach zawartej umowy, obejmuje w rzeczywistości dwa elementy.
Pierwszym elementem tej kwoty jest wynagrodzenie za usługę reklamową świadczoną przez Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy, natomiast drugim elementem tej kwoty jest zapłata Zleceniodawcy za dostawę towarów dokonywaną przez Wnioskodawcę na rzecz uczestników konkursu - odbiorców świadczeń. W opinii tut. Organu, powyższe rozstrzygnięcie nie narusza zasady jednokrotnego opodatkowania transakcji. Wynagrodzenie wypłacone Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę za wykonane przez Niego czynności w ramach zawartej umowy obejmuje bowiem dwa elementy, z których jeden stanowi wynagrodzenie za dostawę towarów.
Zatem, opodatkowaniu podatkiem VAT – jako dostawa towarów – podlega tylko część wynagrodzenia otrzymanego od Zleceniodawcy za przekazane towary. W zakresie pozostałej części wynagrodzenia, nieobejmującej dostawy towarów, właściwe jest jej odrębne traktowanie dla celów opodatkowania podatkiem VAT – jako wynagrodzenia za świadczenie usługi. Zatem, wbrew opinii Wnioskodawcy, przyjęcie, iż przekazanie towarów w ramach świadczonej usługi reklamowej podlega opodatkowaniu VAT, nie prowadzi do podwójnego opodatkowania tej czynności, gdyż jest ona opodatkowana tylko raz – jako odpłatna dostawa towarów - i odrębnie od świadczonej usługi.
Podsumowując, wydanie przez Wnioskodawcę towarów w ramach świadczonej usługi reklamowej należy uznać za odpłatną dostawę towarów, a w konsekwencji za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawca ma zatem obowiązek naliczania podatku VAT należnego z tytułu przekazań towarów w ramach świadczonej usługi. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe. Odnosząc się do przywołanych przez Stronę orzeczeń oraz interpretacji indywidualnych, tut. Organ wskazuje, iż w świetle wniosków płynących z cyt. orzeczenia TSUE w sprawie C-53/09 i C-55/09, nie mają one wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
Ponadto, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach wnioskodawcy w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14m, mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną.
Stosownie natomiast do art. 14e § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.