INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 17.09.2013 r. (data wpływu 19.09.2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności sprzedaży Nieruchomości za wyłączoną z zakresu działania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości jako odpłatnej dostawy towarów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19.09.2013 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania czynności sprzedaży Nieruchomości za wyłączoną z zakresu działania art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i opodatkowania transakcji sprzedaży Nieruchomości jako odpłatnej dostawy towarów. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka S.A. [dalej jako „Spółka” lub „Wnioskodawca”] - jest jednym z głównych operatorów logistycznych oraz dostawców usług transportowych i spedycyjnych w kraju.
Spółka jest właścicielem, jak również użytkownikiem wieczystym szeregu niezabudowanych oraz zabudowanych budynkami oraz budowlami nieruchomości (dalej: „Nieruchomości”), które zlokalizowane są w różnych częściach kraju. Na części z Nieruchomości Spółka wykonuje działalność operacyjną, część jest przedmiotem najmu na rzecz kontrahentów, pozostała część natomiast została nabyta przez Spółkę w celach inwestycyjnych. W celu poprawienia efektywności działania Spółki w zakresie działalności operacyjnej, a także w zakresie zarządzania posiadanymi Nieruchomościami, w Spółce podjęta została decyzja o przeprowadzeniu reorganizacji jej działalności.
Reorganizacja działalności polegać będzie na przeniesieniu posiadanych Nieruchomości do wyspecjalizowanego podmiotu - spółki zależnej (dalej: „Transakcja”), który to będzie odpowiedzialny za dalsze zarządzanie Nieruchomościami (dalej: „Nabywca”). Możliwe, iż Nieruchomości zostaną przeniesione do dwóch spółek zależnych w przypadku, gdyby niezbędne było dokonanie podziału zadań w zakresie zarządzania poszczególnymi Nieruchomościami. Wspomniana decyzja wynika z konieczności usystematyzowania działalności biznesowej oraz zwiększania jej przejrzystości.
Dzięki przeprowadzonej reorganizacji możliwe będzie podniesienie efektywności funkcjonowania Spółki i osiągnięcie dodatkowych korzyści w postaci przyspieszenia procesu decyzyjnego i zarządczego. Nieruchomości zostaną zbyte na rzecz Nabywcy w ramach jednej lub kilku umów kupna - sprzedaży lub w drodze wniesienia wkładu niepieniężnego w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Nabywcy („Przedmiot Transakcji”). W efekcie Nabywca stanie się zarówno prawnym, jak i ekonomicznym właścicielem Nieruchomości.
Nieruchomości nie są wyodrębnione organizacyjnie w strukturze Spółki na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze, nie stanowią one także oddziału wyodrębnionego w KRS. Spółka od strony rachunkowej nie prowadzi odrębnej pełnej ewidencji dotyczącej Nieruchomości. Spółka nie prowadzi również oddzielnych rachunków bankowych przeznaczonych do rozliczeń związanych z działalnością związaną z przedmiotem Transakcji. Do działalności związanej z Nieruchomościami nie są też przydzieleni pracownicy Spółki, w których zakres obowiązków nie wchodziłyby zadania inne niż związane z Przedmiotem Transakcji.
W skład przenoszonych w ramach Transakcji Nieruchomości wchodzić będą w szczególności: prawa własności poszczególnych Nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z prawem własności naniesionych na tych Nieruchomościach budynków i budowli, prawa i obowiązki wynikające z umów najmu i dzierżawy (w stosunku, do których Spółka wstąpi z mocy prawa stosownie do art. 678 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, Dz. U. Nr 16 z 1964 r. poz. 93, ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”), ewentualnie związane z Nieruchomościami prawa majątkowe (o ile będą istnieć i będą przenaszalne) dotyczące m. in.: (i) majątkowych praw autorskich do dokumentacji projektowej i powykonawczej związanej z Nieruchomościami, (ii) prawa wynikające z ustawowej rękojmi za wady oraz prawa z gwarancji jakości wykonania prac, (iii) prawa z zakresu udzielonych zabezpieczeń płatności z tytułu czynszu i innych opłat z umów najmu i dzierżawy.
Przedmiotem Transakcji nie będą natomiast żadne powstałe do dnia Transakcji zobowiązania i wierzytelności pieniężne, w tym także te związane z wynajmem Nieruchomości, lub inną działalnością operacyjną, która jest wykonywana na Nieruchomościach. Podmiotem uprawnionym do odbierania i przyjmowania wpłat z tytułu takich wierzytelności powstałych w tym zakresie do dnia Transakcji będzie Spółka.
Planowana Transakcja nie będzie ponadto obejmować praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych oraz środków pieniężnych należących do Spółki (poza depozytami od najemców - jeżeli były poczynione), a także praw i obowiązków wynikających z umów o dostawę mediów (obecne umowy w zakresie w jakim będzie to niezbędne zostaną w większości rozwiązane przez Spółkę, natomiast obowiązek zaopatrzenia w media Nieruchomości przejdzie na Nabywcę). Odpowiednie nowe umowy w tym zakresie zostaną zawarte przez Nabywcę po dokonaniu Transakcji. Ponadto, Transakcja nie będzie obejmować przeniesienia jakichkolwiek tajemnic handlowych, ksiąg i pozostałej dokumentacji handlowej Spółki, a także firmy.
Transakcja nie będzie wiązała się także z przejściem pracowników Sprzedającego w ramach tzw. przejścia zakładu pracy stosownie do art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zm.). Intencją Spółki oraz Nabywcy jest objęcie Transakcją poszczególnych Nieruchomości, nie zaś całego przedsiębiorstwa Spółki, czy też zorganizowanej części tego przedsiębiorstwa. Spółka jest ponadto zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Transakcja ma być dokonana z podmiotem zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług.
Po nabyciu Nieruchomości zarówno Spółka jak i Nabywca zamierzają w stosunku do planowanej Transakcji dotyczącej Nieruchomości - w zakresie, w jakim będzie to możliwe na podstawie analizy poszczególnych Nieruchomości pod kątem opodatkowania VAT - złożyć oświadczenie, na warunkach określonych w art. 43 ust. 10 i 11 Ustawy o VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Nieruchomości będące Przedmiotem Transakcji nie będą stanowić przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT?
Czy na mocy art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT zbycie opisanego powyżej Przedmiotu Transakcji w postaci Nieruchomości (w drodze umowy sprzedaży lub w drodze wkładu niepieniężnego) nie będzie wyłączona z opodatkowaniu podatkiem VAT? Zdaniem Wnioskodawcy, Ad 1. Zdaniem Spółki, Nieruchomości będące Przedmiotem Transakcji nie będą stanowić przedsiębiorstwa lub jej zorganizowanej części w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT. Definicja przedsiębiorstwa Ustawa o VAT, jak również przepisy wykonawcze nie definiują wprost pojęcia przedsiębiorstwa.
Niemniej jednak na potrzeby ustalenia znaczenia tego pojęcia należy odwołać się do definicji przedsiębiorstwa zawartej w art. 551 Kodeksu cywilnego (bezpośrednio do definicji z Kodeksu cywilnego referuje ustawodawca art. 4a pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych). W świetle tego przepisu przedsiębiorstwem jest zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
W świetle powołanej definicji, w skład przedsiębiorstwa wchodzą takie składniki materialne i niematerialne, które w sposób zorganizowany służą prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa działalności gospodarczej. Zwrot „w szczególności” powoduje, iż katalog ten jest katalogiem otwartym i stanowi przykładowe wymienianie elementów wchodzących w skład przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności albo z przepisów szczególnych.
W związku z tym, jeżeli jakiekolwiek istotne składniki tworzące przedsiębiorstwo (wymienione w art. 55¹ Kodeksu cywilnego, o ile występują w danym stanie faktycznym) nie zostaną przeniesione na nabywcę, sprzedaży takiej nie należy postrzegać, jako zbycia przedsiębiorstwa. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że jeżeli z przedmiotu zbycia wyłączone są istotne elementy przedsiębiorstwa, jak np. firma, patenty, prawa autorskie, to mamy do czynienia ze sprzedażą składników majątkowych, a nie ze sprzedażą przedsiębiorstwa (m. in. wyrok NSA z 26 czerwca 2008 r., I FSK 688/07).
Należy wskazać, iż transfer przedsiębiorstwa ma miejsce wtedy, gdy przenoszone składniki majątkowe umożliwiają prowadzenie samodzielnej działalności wyłącznie w oparciu o te składniki. Istotne jest zatem, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w ten sposób, aby przekazany zespół składników majątkowych mógł posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. W przypadku Transakcji nie można mówić o zdolności przenoszonego majątku do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej.
Spółka podkreśla, że Przedmiotem Transakcji będą Nieruchomości wraz z umowami najmu i zabezpieczeniami oraz wyżej wymienionymi prawami i obowiązkami, które ściśle wiążą się z Nieruchomościami, takie jak np.: gwarancje i inne zabezpieczenia budowlane, czy dokumentacja związana z Nieruchomościami. Elementy nie prowadzą jednak do wykreowania zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Należy wskazać, iż Transakcji nie będzie towarzyszył transfer kluczowych składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących jego funkcjonowanie, obejmujących w szczególności należności i zobowiązania związane z funkcjonowaniem przedsiębiorstwa prawa i obowiązki wynikające z umów związanych z zarządzaniem, administracją i bieżącą obsługą, środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych i w kasie, tajemnice przedsiębiorstwa, know - how, księgi rachunkowe oraz szereg innych dokumentów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej i funkcjonowaniem Spółki.
W związku z powyższym, w zdarzeniu przyszłym wraz ze zbyciem Nieruchomości na rzecz Nabywcy nie przejdą elementy przedsiębiorstwa wymienione w art. 551 Kodeksu Cywilnego, co wynika z faktu, iż w ramach Transakcji nie przejdą na Nabywcę elementy konstytuujące przedsiębiorstwo w rozumieniu Kodeksu cywilnego, jak również fakt, iż te elementy, które są przenoszone przez Spółkę nie pozwolą samodzielnie kontynuować Nabywcy dotychczasowych zadań. Prawidłowe jest więc potraktowanie sprzedaży Nieruchomości jako oddzielnych środków trwałych podlegających opodatkowaniu VAT.
Stanowisko takie znajduje potwierdzenie m. in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 października 2012 r. (IPPP2/443-879/12-4/BH), z dnia 2 sierpnia 2012 r. (IPPP2/443-611/12-2/BH) oraz 22 lipca 2013 r. (IPPP1/443-392/13-4/JL).
Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa Zgodnie z art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.
Z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników majątkowych (w tym zobowiązań) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych; zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
W związku z powyższym, dla uznania Nieruchomości za zorganizowaną część przedsiębiorstwa Spółki konieczne jest wyodrębnienie składników majątkowych zarówno na płaszczyznach organizacyjnej, finansowej, jak i funkcjonalnej. Wyodrębnienie organizacyjne Ustawa o VAT nie wskazuje, co należy rozumieć przez wyodrębnienie organizacyjne.
Jednakże zgodnie z dominującą praktyką organów podatkowych, o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części przedsiębiorstwa ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze (m. in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 października 2008 r., ILPB3/423-496/08-2/HS oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., IPPP2/443-879/12-4/BH). Dodatkowo wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, oddział, wydział itp.
(tak m. in. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lutego 2009 r., IPPB5/423-165/08-6/MB oraz interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 4 września 2012 r., sygn. IPPP1/443-547/l2-2/MPe). Jak wskazano w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, Nieruchomości nie są wyodrębnione organizacyjnie w strukturze Spółki na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze, nie stanowią one także oddziału wyodrębnionego w KRS. Ponadto, o braku organizacyjnego wyodrębnienia w strukturze Spółki, świadczy fakt, że do Nieruchomości nie jest przypisany ściśle określony rodzaj działalności, który nie jest realizowany przez jakąkolwiek inną część Spółki.
Z przedstawionego stanu faktycznego odnoszącego się do zdarzenia przyszłego wynika zatem, że Nieruchomości, które Spółka zamierza nabyć, w żaden sposób nie zostały wydzielone organizacyjnie. Wyodrębnienie finansowe Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Nie należy jednak utożsamiać tego pojęcia z pełną samodzielnością finansową.
Zdaniem Spółki Nieruchomości nie będą stanowić zespołu składników materialnych i niematerialnych wyodrębnionych finansowo, o czym świadczy fakt, iż Spółka nie prowadzi pełnej odrębnej ewidencji rachunkowej związanej z Przedmiotem Transakcji. Do Nieruchomości nie jest przypisany własny rachunek bankowy (wszelkie transakcje pieniężne dotyczące Nieruchomości odbywają się przez ogólne rachunki bankowe Spółki). Mając na uwadze opisane powyżej okoliczności, zdaniem Spółki, Nieruchomości nie będą spełniać warunku wyodrębnienia finansowego, o którym mowa w definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie funkcjonalne Zgodnie z definicją zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawartą, w Ustawie o wyodrębnienie funkcjonalne zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) oznacza przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych (tak m. in. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 1 grudnia 2008,. ITPB3/423-519b/08/AW). Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, tj. obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
W opisywanym przypadku poszczególne Nieruchomości nie stanowią oddzielnych zakładów czy oddziałów, nie mogą samodzielnie spełniać zadań gospodarczych. Nieruchomości, które Spółka zamierza zbyć stanowią środki trwale i jako takie nie mogą realizować określonych zadań gospodarczych. Ponadto, w opinii Spółki, Nieruchomości nie mogłyby funkcjonować jako niezależne przedsiębiorstwo, gdyby potencjalnie zaistniała taka konieczność. Poszczególne składniki majątkowe składające się na Nieruchomości nie będą stanowiły odpowiednio powiązanej całości. W konsekwencji w opisanym zdarzeniu przyszłym mamy do czynienia jedynie z przeniesieniem własności wybranych składników majątkowych.
Ich charakter nie umożliwia samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej. Nie posiadają one samodzielnego charakteru oraz nie są pewną wydzieloną organizacyjnie masą umożliwiającą prowadzenie działalności gospodarczej. Podsumowując, zdaniem Spółki, brak organizacyjnego, finansowego i funkcjonalnego wyodrębnienia Nieruchomości nie pozwała na uznanie za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu Ustawy o VAT. Ad.
2. W ocenie Spółki, składniki majątku przedsiębiorstwa Spółki będące Przedmiotem Transakcji, nie będą posiadały cech wymienionych w art. 55¹ Kodeksu Cywilnego oraz w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT w związku z czym czynność zbycia Nieruchomości będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W konsekwencji, sprzedaż Nieruchomości, co do zasady, stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy o VAT. Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Zdaniem Spółki, definicja „zbycie” użyta w Ustawie o VAT jest pojęciem szerszym niż sprzedaż i obejmuje każde rozporządzenie przedmiotem skutkujące przeniesieniem własności, tj. prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W szczególności pod pojęciem „zbycie” rozumie się także zamianę, darowiznę czy każdą inną czynność skutkującą przeniesieniem własności przedsiębiorstwa. W świetle przedstawionego przez Spółkę opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, iż składniki majątku przedsiębiorstwa Spółki będące Przedmiotem Transakcji, nie będą posiadały cech wymienionych w art. 55¹ Kodeksu Cywilnego oraz w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i nie mieszczą się w pojęciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa czy też przedsiębiorstwa. Zatem, w przedmiotowej sprawie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania.
Czynność zbycia Nieruchomości na rzecz Nabywcy będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych. W świetle powyższego stanowisko przedstawione przez Spółkę w niniejszym wniosku należy uznać za w pełni uzasadnione. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 i art. 8 ustawy. I tak, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: (…) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste, zbycie praw do użytkowania wieczystego gruntów.
Przy czym przez towary – stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…) - art. 8 ust. 1 ustawy. Zatem w świetle powołanego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy, odpłatne zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowi dostawę towarów.
Z kolei na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepisy ustawy nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
W myśl art. 552 Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich, jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.
Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Z kolei, na podstawie art. 2 pkt 27e ustawy, przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
W przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest jednym z głównych operatorów logistycznych oraz dostawców usług transportowych i spedycyjnych w kraju. Spółka jest właścicielem, jak również użytkownikiem wieczystym szeregu niezabudowanych oraz zabudowanych budynkami oraz budowlami nieruchomości, które zlokalizowane są w różnych częściach kraju. Na części z Nieruchomości Spółka wykonuje działalność operacyjną, część jest przedmiotem najmu na rzecz kontrahentów, pozostała część natomiast została nabyta przez Spółkę w celach inwestycyjnych.
W celu poprawienia efektywności działania Spółki w zakresie działalności operacyjnej, a także w zakresie zarządzania posiadanymi Nieruchomościami, w Spółce podjęta została decyzja o przeprowadzeniu reorganizacji jej działalności. Reorganizacja działalności polegać będzie na przeniesieniu posiadanych Nieruchomości do wyspecjalizowanego podmiotu - spółki zależnej, która to będzie odpowiedzialna za dalsze zarządzanie Nieruchomościami. Możliwe, iż Nieruchomości zostaną przeniesione do dwóch spółek zależnych w przypadku, gdyby niezbędne było dokonanie podziału zadań w zakresie zarządzania poszczególnymi Nieruchomościami.
Wspomniana decyzja wynika z konieczności usystematyzowania działalności biznesowej oraz zwiększania jej przejrzystości. Dzięki przeprowadzonej reorganizacji możliwe będzie podniesienie efektywności funkcjonowania Spółki i osiągnięcie dodatkowych korzyści w postaci przyspieszenia procesu decyzyjnego i zarządczego. Nieruchomości zostaną zbyte w ramach jednej lub kilku umów kupna - sprzedaży lub w drodze wniesienia wkładu niepieniężnego w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Nabywcy. W efekcie Nabywca stanie się zarówno prawnym, jak i ekonomicznym właścicielem Nieruchomości.
Nieruchomości nie są wyodrębnione organizacyjnie w strukturze Spółki na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze, nie stanowią one także oddziału wyodrębnionego w KRS. Spółka od strony rachunkowej nie prowadzi odrębnej pełnej ewidencji dotyczącej Nieruchomości. Spółka nie prowadzi również oddzielnych rachunków bankowych przeznaczonych do rozliczeń związanych z działalnością związaną z przedmiotem Transakcji. Do działalności związanej z Nieruchomościami nie są też przydzieleni pracownicy Spółki, w których zakres obowiązków nie wchodziłyby zadania inne niż związane z Przedmiotem Transakcji.
W skład przenoszonych w ramach Transakcji Nieruchomości wchodzić będą w szczególności: prawa własności poszczególnych Nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów wraz z prawem własności naniesionych na tych Nieruchomościach budynków i budowli, prawa i obowiązki wynikające z umów najmu i dzierżawy (w stosunku, do których Spółka wstąpi z mocy prawa stosownie do art. 678 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, Dz. U. Nr 16 z 1964 r. poz. 93, ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”), ewentualnie związane z Nieruchomościami prawa majątkowe (o ile będą istnieć i będą przenaszalne) dotyczące m. in.: (i) majątkowych praw autorskich do dokumentacji projektowej i powykonawczej związanej z Nieruchomościami, (ii) prawa wynikające z ustawowej rękojmi za wady oraz prawa z gwarancji jakości wykonania prac, (iii) prawa z zakresu udzielonych zabezpieczeń płatności z tytułu czynszu i innych opłat z umów najmu i dzierżawy.
Przedmiotem Transakcji nie będą natomiast żadne powstałe do dnia Transakcji zobowiązania i wierzytelności pieniężne, w tym także te związane z wynajmem Nieruchomości, lub inną działalnością operacyjną, która jest wykonywana na Nieruchomościach. Podmiotem uprawnionym do odbierania i przyjmowania wpłat z tytułu takich wierzytelności powstałych w tym zakresie do dnia Transakcji będzie Spółka.
Planowana Transakcja nie będzie ponadto obejmować praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych oraz środków pieniężnych należących do Spółki (poza depozytami od najemców - jeżeli były poczynione), a także praw i obowiązków wynikających z umów o dostawę mediów (obecne umowy w zakresie w jakim będzie to niezbędne zostaną w większości rozwiązane przez Spółkę, natomiast obowiązek zaopatrzenia w media Nieruchomości przejdzie na Nabywcę). Odpowiednie nowe umowy w tym zakresie zostaną zawarte przez Nabywcę po dokonaniu Transakcji. Ponadto, Transakcja nie będzie obejmować przeniesienia jakichkolwiek tajemnic handlowych, ksiąg i pozostałej dokumentacji handlowej Spółki, a także firmy.
Transakcja nie będzie wiązała się także z przejściem pracowników Sprzedającego w ramach tzw. przejścia zakładu pracy stosownie do art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94 ze zm.). Intencją Spółki oraz Nabywcy jest objęcie Transakcją poszczególnych Nieruchomości, nie zaś całego przedsiębiorstwa Spółki, czy też zorganizowanej części tego przedsiębiorstwa. Spółka jest ponadto zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Transakcja ma być dokonana z podmiotem zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług.
Spółka jak i Nabywca zamierzają w stosunku do planowanej Transakcji dotyczącej Nieruchomości - w zakresie, w jakim będzie to możliwe na podstawie analizy poszczególnych Nieruchomości pod kątem opodatkowania VAT - złożyć oświadczenie, na warunkach określonych w art. 43 ust. 10 i 11 Ustawy o VAT. Dla rozstrzygnięcia meritum problemu istotne jest ustalenie czy składniki mienia będące przedmiotem sprzedaży stanowią przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część.
Aby stwierdzić, czy mamy do czynienia ze zbyciem przedsiębiorstwa należy rozważyć, czy w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostaną funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, aby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
W przedmiotowym przypadku planowana transakcja nie obejmie istotnych składników majątkowych Zbywcy, w tym w szczególności: żadnych powstałych do dnia transakcji zobowiązań i wierzytelności pieniężnych, w tym także tych związanych z wynajmem nieruchomości, lub inną działalnością operacyjną, która jest wykonywana na nieruchomościach, praw i obowiązków wynikających z umów rachunków bankowych oraz środków pieniężnych należących do Zbywcy (poza depozytami od najemców - jeżeli były poczynione), praw i obowiązków wynikających z umów o dostawę mediów (obecne umowy w zakresie w jakim będzie to niezbędne zostaną w większości rozwiązane przez Zbywcę, natomiast obowiązek zaopatrzenia w media nieruchomości przejdzie na Nabywcę).
Odpowiednie nowe umowy w tym zakresie zostaną zawarte przez Nabywcę po dokonaniu transakcji. Ponadto, transakcja nie będzie obejmować przeniesienia jakichkolwiek tajemnic handlowych, ksiąg i pozostałej dokumentacji handlowej Zbywcy, a także firmy. Dodatkowo transakcja nie będzie wiązała się także z przejściem pracowników Sprzedającego. W związku z powyższym nabywana nieruchomość nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Przedmiotowe zbycie nieruchomości nie będzie również stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek zawartych w art. 2 pkt 27e ustawy.
Zbywane składniki majątku nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa, gdyż przedmiot transakcji nie spełnia ustawowych przesłanek zawartych w definicji tego pojęcia, tj. nie stanowi masy majątkowej wydzielonej finansowo, organizacyjnie i funkcjonalnie, która umożliwiłaby funkcjonowanie jako oddzielne przedsiębiorstwo.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zadanych pytań, iż w opisanej sytuacji nie mamy do czynienia ze sprzedażą przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa oraz, że w przedmiotowej sprawie przepis art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania a czynność zbycia Nieruchomości na rzecz Nabywcy będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.