INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Miasta X, przedstawione we wniosku z dnia 15.10.2008r.
(data wpływu 24.10.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w odniesieniu do realizowanego projektu - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 24.10.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub w części w odniesieniu do realizowanego projektu „Utworzenie XXX Centrum Informacji – kontynuacja procesu budowy społeczeństwa informacyjnego w mieście X”.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Miasto X, jako osoba prawna (podatnik podatku VAT), wykonuje swoją działalność na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z ustawą gmina (miasto) wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, a także prowadzi działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie. Miasto X w ramach zadań własnych realizuje projekt „Utworzenie XXX Centrum Informacji – kontynuacja procesu budowy społeczeństwa informacyjnego w mieście X”.
Na realizację projektu miasto X otrzymało dofinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach ZPORR priorytet 1 – rozbudowa i modernizacja infrastruktury służącej wzmacnianiu konkurencyjności regionów i działanie 1.5 – infrastruktura społeczeństwa informacyjnego. W ramach projektu utworzony został publiczny punkt dostępu do Internetu w postaci telecentrum. „XXX Centrum Informacji” to miejsce, które służy społeczności lokalnej oraz osobom czasowo przebywającym na terenie miasta do otrzymywania ogólnodostępnych usług publicznych. Utworzone telecentrum mieści się w pomieszczeniu należącym do P SA i jest dzierżawione przez Miasto X w celu realizacji projektu.
Zakres projektu obejmował: zakup niezbędnego sprzętu i oprogramowania, budowę sieci strukturalnej (stanowiska komputerowe), budowę sieci radiowej łączącej telecentrum z Urzędem Miasta oraz dodatkowe wyposażenie telecentrum.
Zakupiona infrastruktura służy w głównej mierze celom edukacyjnym i informacyjnym, w tym: realizacji szkoleń (zarówno specyficznych szkoleń umożliwiających uzyskanie odpowiednich kwalifikacji, jak również ogólnorozwojowych); wyszukiwania ofert pracy na platformie e-praca oraz innych informacji na przedmiotowych portalach: e-urząd, e-gospodarka, e-turystyka; nawiązywaniu kontaktu z Urzędem Miasta X oraz jednostkami podległymi „on-line”; załatwianiu spraw obywatelskich przez mieszkańców miasta z wykorzystaniem technologii internetowych i dzięki temu zdobywanie informatycznego „know-how”; dostarczaniu szeroko pojętych usług informacyjno – doradczych zarówno dla mieszkańców, turystów, jak również osób czasowo przebywających na terenie miasta; umożliwianiu dostępu do bezprzewodowego, szerokopasmowego Internetu na terenie telecentrum jak również w okolicy (x).
Telecentrum świadczy usługi na rzecz społeczności nieodpłatnie oraz częściowo odpłatnie. Pobierane są m.in. opłaty za: korzystanie z komputera, xero, drukowanie, skanowanie, nagrywanie płyt – ceny ustalone są na zasadzie pokrywania kosztów bezpośrednich zużycia materiałów. Od dnia 01.06.2008r. miasto X rozpoczęło realizację dwóch projektów szkoleniowych finansowanych z EFS – „Klucz do pracy” i „Komputerowy ekspert”. Szkolenia przeprowadzane są bezpłatnie w lokalu XXX Centrum Informatycznego w ramach finansowania z EFS. Do przeprowadzania w/w szkoleń spółka korzysta nieodpłatnie z infrastruktury teleinformatycznej DCI.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w odniesieniu do realizowanego projektu – „Utworzenie XXX Centrum Informacji – kontynuacja procesu budowy społeczeństwa informacyjnego w mieście X” miasto X ma możliwość odliczenia podatku VAT w całości lub w części? Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w odniesieniu do realizowanego projektu miasto nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w całości lub w części. Utworzenie publicznego punktu dostępu do Internetu w postaci telecentrum służy do wykonywania czynności nieopodatkowanych i opodatkowanych.
Nie ma możliwości odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Zakupione urządzenia, komputery czy kserokopiarka wykorzystywane są przez miasto do wykonywania zadań własnych (administracyjnych), czyli czynności zwolnionych i nieopodatkowanych oraz świadczenia usług na rzecz społeczności – częściowo nieodpłatnych i odpłatnych (podlegających opodatkowaniu). W związku z tym, że jednym z podstawowych celów utworzenia punktu DCI jest realizacja szkoleń, w lokalu tym przeprowadzane są szkolenia finansowane z EFS.
Brak jest zatem podstaw prawnych do skorzystania z możliwości odliczenia podatku VAT w całości od dokonywanych zakupów związanych z realizowaną inwestycją. Miasto X nie dokonuje częściowego odliczenia podatku VAT w formie proporcji, ponieważ wskaźnik proporcji z tytułu sprzedaży towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych w stosunku do całości obrotu osiągniętego w roku poprzednim nie przekracza 2%. W związku z tym brak jest także podstaw do odliczenia podatku VAT w części. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Na podstawie przepisu art. 86 ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Art. 90 ust. 1 ustawy stanowi, iż w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Ponadto art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy określa, iż w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8 nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2. W oparciu o § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004r.
Nr 97 poz. 970 ze zm.) gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego (w rozumieniu ustawy z dnia 08.03.1990r. o samorządzie terytorialnym – DZ.U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591), korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywanych w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z powołanymi wyżej przepisami przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione jednocześnie warunki: odliczenia dokonuje podatnik VAT oraz towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych (czynności zwolnione od podatku VAT, czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT).
Z analizy przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że realizowana inwestycja jest wykorzystywana częściowo na cele działalności opodatkowanej podatkiem VAT, jednakże wskaźnik proporcji, o którym mowa w art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, w omawianym przypadku nie przekroczył 2%. Tym samym Gmina prawidłowo wskazuje, iż nie przysługuje jej prawo do odliczenia w całości lub w części podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, związanego z nabyciem towarów i usług wykorzystanych w ramach opisanego projektu, gdyż jest on związany z realizacją działań podlegających zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.