INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.
U. z 2016 r. poz. 1948 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po ponownym rozpatrzeniu sprawy w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt I GSK 89/18 (data zwrotu akt po prawomocnym rozstrzygnięciu sprawy przez NSA – 21 lipca 2021 r.) stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z 31 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.), uzupełnionym 10 lutego 2016 r. (data wpływu 11 lutego 2016 r.) oraz 22 lutego 2016 r. (data wpływu) w odpowiedzi na wezwanie z 12 lutego 2016 r. (doręczone 15 lutego 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do opodatkowania stawką 0 zł importowanego oleju napędowego - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE 4 stycznia 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie prawa do opodatkowania stawką 0 zł importowanego oleju napędowego. Wniosek został uzupełniony pismem z 10 lutego 2016 r. (data wpływu 11 lutego 2016 r.) oraz z 18 lutego 2016 r. (data wpływu 22 lutego 2016 r.). Dotychczasowy przebieg postępowania: 30 marca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów wydał interpretację indywidualną nr IPPP3/4513-1/16-5/SM, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do opodatkowania stawką podatku akcyzowego w wysokości 0 zł importowanego oleju napędowego za nieprawidłowe.
30 czerwca 2016 r. (data wpływu 4 lipca 2016 r.) została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. interpretację. Wyrokiem z 1 sierpnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2192/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił ww. interpretację. Od ww. wyroku Spółka wniosła skargę kasacyjną z 30 października 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 20 kwietnia 2021 r. sygn. akt I GSK 89/18 uchylił zaskarżony wyrok i zaskarżoną interpretację indywidualną. 21 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił akta sprawy po prawomocnym rozstrzygnięciu przez Naczelny sąd Administracyjny.
W myśl art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wskutek powyższego, wniosek Strony wymaga ponownego rozpatrzenia przez tut. Organ.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Historia firmy sięga 1994 r. W okresie ponad 20 letniego okresu działalności Spółka stale doskonali produkowane towary do grilla - węgiel drzewny, węgiel drzewny restauracyjny, brykiet węgla drzewnego, podpałki do grilla. Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej importuje również z zagranicy towar w postaci oleju napędowego (N-parafina ciekła C14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001%) klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 43. Jest on wykorzystywany przez Wnioskodawcę jako paliwo do nasączania węgla drzewnego i brykietu drzewnego, czyli stosowany jest w procesie produkcji produktów tzw. INSTANT.
Oznacza to w praktyce nadanie ostatecznego przeznaczenia dla importowanego produktu w firmie Wnioskodawcy i brak możliwości modyfikacji, przetworzenia, uzyskania przez osoby trzecie paliwa napędowego pod każdą postacią z nasączonego węgla drzewnego. Parafina wchłonięta w węgiel drzewny (nasączenie 10%) stanowi integralną część finalnego produktu i jest niezbędnym elementem technologicznym wpływającym na podstawowe walory użytkowe produktu. Wytwarzany przez Wnioskodawcę produkt trafia na rynki Unii Europejskiej i żeby mógł konkurować na równych zasadach (w innych krajach parafina ta jest towarem bezakcyzowym) musi mieć cenę dostosowaną do możliwości europejskiej konkurencji.
Spółka wskazuje w tym miejscu, że wyżej wspomniany produkt, ze względu na swoje właściwości nie jest i nie może być przeznaczony do napędu pojazdów. Olej ten nie spełnia wymagań normy na olej napędowy, ponieważ kryterium dyskwalifikującym dla użycia parafiny ciekłej C14-C17 do napędu silników spalinowych jest temperatura zablokowania zimnego filtra (krzepnięcia) w 10 stopniach Celsjusza oraz gęstość będąca znacząco niższa niż dopuszcza aktualnie obowiązująca norma.
Na potwierdzenie powyższych okoliczności Wnioskodawca załączył do niniejszego formularza opinię z dnia 24 lipca 2015r. wykonaną przez firmę A. Ponadto w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP3/4513-1/16-2/SM z dnia 12 lutego 2016 r. Spółka wskazała właściwą klasyfikację importowanego towaru, tj. oleju napędowego N-parafina ciekła C14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001%.
Kod taryfy celnej na ww. towar na dzień 1 marca 2009 r., czyli na dzień wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym to CN 2710 19 41. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w świetle okoliczności faktycznych i prawnych opisanych w pkt 67 towar w postaci oleju napędowego (N-parafina ciekła C14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001%) klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 43 importowany przez Wnioskodawcę jest objęty zerową stawką podatku akcyzowego na podstawie art. 89 ust. 2 pkt 6 (w brzmieniu od 1 stycznia 2016 r.) ustawy o podatku akcyzowym?
Zdaniem Wnioskodawcy: W ocenie Wnioskodawcy w stosunku do niego, w zakresie w którym importuje on wskazaną parafinę - do przedmiotowego towaru będzie miała zastosowanie zerowa stawka podatku akcyzowego. Wskazuje w tym miejscu, że podstawą prawną, która będzie miała zastosowanie do Wnioskodawcy jest art. 89 ust. 2 pkt 6 (w brzmieniu od 1 stycznia 2016 r.).
Stanowi on, że: „Stawka akcyzy na wyroby energetyczne wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeżeli wyroby te są (...) importowane przez podmiot, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy.” Powyższe Wnioskodawca opiera na tym, iż importowane przez niego oleje są wyrobami wymienionymi w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym, są importowane przez Spółkę wyłącznie jako składnik używany do produkcji finalnych towarów wytwarzanych w ramach prowadzonej działalności oraz właściwości fizykochemiczne przedmiotowego oleju wykluczają jego zastosowanie do celów, które mogłyby uzasadniać nałożenie na Wnioskodawcę stawki podatku akcyzowego wyższej niż 0 zł.
Wnioskodawca podkreśla bowiem, że stawka akcyzy dla olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 (która odpowiada kodowi 2710 19 43 we Wspólnej Taryfie Celnej) oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach wynosi 1.196,00 zł/1.000 litrów (art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku akcyzowym).
Wymagania jakościowe, o których Spółka wspomina wyżej zostały określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki w sprawie wymagań jakościowych dla paliw ciekłych z dnia 9 października 2015 r. Wskazane w załączniku nr 3 do przedmiotowego rozporządzenia wymagania jakościowe dla oleju napędowego stosowanego w szczególności w pojazdach, w tym w ciągnikach rolniczych, maszynach nieporuszających się po drogach, a także rekreacyjnych jednostkach pływających, wyposażonych w silniki z zapłonem samoczynnym dotyczą m.in. gęstości w temperaturze 15 stopni Celsjusza (minimum 800 kg/m3) oraz temperatury zablokowania zimnego filtru - CFPP (nie więcej niż 0 stopni Celsjusza).
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.
W poz. 27 załącznika nr 1 do ustawy wymieniono pod kodem CN 2710 „oleje ropy naftowej i oleje otrzymywane z minerałów bitumicznych, inne niż surowe; preparaty gdzie indziej niewymienione ani nie włączone, zawierające 70% masy lub więcej olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych, których te oleje stanowią składniki zasadnicze preparatów; oleje odpadowe”.
W art. 86 ust. 1 ustawy zawarto katalog wyrobów energetycznych do których w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby: 1) objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; 2) objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715; 3) objęte pozycjami CN 2901 i 2902; 4) oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; 5) objęte pozycją CN 3403; 6) objęte pozycją CN 3811; 7) objęte pozycją CN 3817; 8) oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych; 9) pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN; 10) pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.
Stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.
Natomiast zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2. W myśl art. 89 ust. 1 pkt 6 i 14 ustawy, stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla: 6) olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach – 1.196,00 zł/1000 litrów, 14) pozostałych paliw silnikowych - 1822,00 zł/1000 litrów.
Stosownie do art. 89 ust. 1a ustawy, w latach 2015-2019 stawka akcyzy, o której mowa w ust. 1 pkt 2, 6, 8, 12 lit. a i c oraz pkt 14, są obniżone odpowiednio o 25,00 zł/1.000 litrów, 25,00 zł/1.000 kilogramów albo o 0,50 zł/l gigadżul (GJ). Na podstawie delegacji wynikającej z art. 89 ust. 1b ustawy Minister Finansów 4 grudnia 2015 r. wydał obwieszczenie w sprawie stawek akcyzy na paliwa silnikowe obowiązujących w roku 2016 (M.P. z 2015 r. poz. 1253).
Zgodnie z ww. obwieszczeniem stawki akcyzy na paliwa silnikowe wynoszą dla: olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach – 1.171,00 zł/1.000 litrów, pozostałych paliw silnikowych - 1797,00 zł/1000 litrów.
W myśl art. 89 ust. 2 ustawy, stawka akcyzy na wyroby energetyczne wymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeżeli wyroby te są: w posiadaniu podmiotu, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy; przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentu dostawy ze składu podatkowego do podmiotu, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy, lub do składu podatkowego od podmiotu, który posiadał je w celu zużycia do tych celów; przemieszczane na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentu dostawy do składu podatkowego w przypadku niedostarczenia ich do podmiotu, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy; nabywane wewnątrzwspólnotowo na podstawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego lub dokumentu handlowego przez podmiot, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy; nabywane wewnątrzwspólnotowo przez zarejestrowanego odbiorcę w celu dostarczenia ich do podmiotu, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy i przemieszczane do tego podmiotu na terytorium kraju poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy na podstawie dokumentu dostawy; importowane przez podmiot, który zużywa je w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy; przeznaczone do sprzedaży detalicznej w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów; importowane lub nabywane wewnątrzwspólnotowo w opakowaniach jednostkowych o pojemności do 5 litrów lub wadze do 5 kilogramów przez osobę fizyczną w celach innych niż prowadzenie działalności gospodarczej lub innych niż cele handlowe.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej importuje z zagranicy towar w postaci oleju napędowego (N-parafina ciekła C14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001%) klasyfikowanego do kodu CN 2710 19 43. Jest on wykorzystywany przez Wnioskodawcę jako paliwo do nasączania węgla drzewnego i brykietu drzewnego, czyli stosowany jest w procesie produkcji produktów tzw. INSTANT. Oznacza to w praktyce nadanie ostatecznego przeznaczenia dla importowanego produktu w firmie Wnioskodawcy i brak możliwości modyfikacji, przetworzenia, uzyskania przez osoby trzecie paliwa napędowego pod każdą postacią z nasączonego węgla drzewnego.
Parafina wchłonięta w węgiel drzewny (nasączenie 10%) stanowi integralną część finalnego produktu i jest niezbędnym elementem technologicznym wpływającym na podstawowe walory użytkowe produktu. Spółka wskazuje, że wyżej wspomniany produkt, ze względu na swoje właściwości nie jest i nie może być przeznaczony do napędu pojazdów. Olej ten nie spełnia wymagań normy na olej napędowy, ponieważ kryterium dyskwalifikującym dla użycia parafiny ciekłej C14-C17 do napędu silników spalinowych jest temperatura zablokowania zimnego filtra (krzepnięcia) w 10 stopniach Celsjusza oraz gęstość będąca znacząco niższa niż dopuszcza aktualnie obowiązująca norma.
W odpowiedzi z 18 lutego 2016 r. Spółka wskazała, że właściwa klasyfikacja importowanego towaru, tj. oleju napędowego N-parafina ciekła C14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001% na dzień 1 marca 2009 r., czyli na dzień wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym to CN 2710 19 41. Wątpliwości Spółki dotyczą prawa do zastosowania stawki 0 zł dla ww. wyrobu zgodnie z uregulowaniami art. 89 ust. 2 pkt 6 ustawy.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy zmiany w Nomenklaturze Scalonej (CN) nie powodują zmian w opodatkowaniu akcyzą wyrobów akcyzowych i samochodów osobowych, jeżeli nie zostały określone w niniejszej ustawie. Zakres podatku akcyzowego jest regulowany zarówno przez przepisy Wspólnotowe jak i krajowe.
W związku z tym, że kody CN, które są regulowane przez przepisy Wspólnotowe, ulegają corocznie zmianom (Komisja Europejska wydaje stosowne rozporządzenie zmieniające z mocą od 1 stycznia nowego roku), ustawodawca krajowy wprowadził do ustawy zastrzeżenie, że zmiany w Nomenklaturze Scalonej nie powodują zmian w opodatkowaniu wyrobów akcyzowych, jeżeli zmiany te nie zostały zawarte również w przepisach ustawy o podatku akcyzowym.
W rezultacie, w przypadku zmiany Nomenklatury Scalonej wszelkie zmiany klasyfikacji CN towarów klasyfikowanych jako wyroby akcyzowe nie będą pociągały za sobą zmian w opodatkowaniu akcyzą, zarówno w zakresie uznania danego towaru za wyrób akcyzowy, jak i w zakresie poszczególnych elementów opodatkowania w przypadku wyrobów akcyzowych (tj. stawek akcyzy, prawa do stosowania zwolnień, warunków stosowania procedury zawieszenia poboru akcyzy, czy też obowiązku produkcji wyrobów w składzie podatkowym).
W związku z powyższym dla ustalenia prawa do zastosowania stawki 0 zł dla importowanego oleju napędowego N-parafina ciekła C-14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001% należy brać pod uwagę jego klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) na dzień wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym, tj. na dzień 1 marca 2009 r., tj. CN 2710 19 41. Przechodząc natomiast do zasadniczej kwestii wskazanej we wniosku, w pierwszej kolejności należy przeanalizować art. 86 ust. 2 ustawy.
Sformułowanie w ww. przepisie „przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych” odnosi się do czynności skierowanej w stronę celu użycia wyrobu, ale niekoniecznie zmierzającej do osiągnięcia tego celu. Oleje napędowe zasadniczo wykorzystywane są do napędu silników i do takich celów służą. Tym samym oleje napędowe o kodzie CN 2710 19 41, które już same w sobie mają cechę wyrobu przeznaczonego do napędu silników, są w rozumieniu ustawy paliwami silnikowymi. Zamierzeniem ustawodawcy wprowadzającego definicje paliw silnikowych było objęcie zakresem wszelkich paliw, które mogą lub mogłyby nadawać się do napędu silników pojazdów, bez względu czy spełniają wymagania jakościowe.
Zmiana przeznaczenia oleju napędowego o kodzie CN 2710 19 41, który sam w sobie jest paliwem silnikowym, pomimo że nie spełnia wymagań jakościowych, nie wymaga zmiany właściwości fizykochemicznych, co znacząco zwiększa ryzyko nadużyć związanych z wykorzystaniem go do celów napędowych z pominięciem uiszczenia podatku akcyzowego w należnej wysokości.
W wyroku z 3 lipca 2018 r. sygn. akt I GSK 727/17 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że zwrot „przeznaczony do użycia (...) do napędu silników spalinowych” winien być rozumiany w ten sposób, że są to takie wyroby energetyczne, które obiektywnie – z uwagi na swe zasadnicze właściwości, w tym spełnianie określonych w odrębnych przepisach wymagań jakościowych dla paliw ciekłych i biopaliw ciekłych – są przeznaczone do użycia do napędu silników spalinowych. Są to więc takie wyroby, które bez względu na to, do czego zostaną wykorzystane, są paliwami silnikowymi, nawet jeżeli zostaną wykorzystane niezgodnie z ich przeznaczeniem.
Z kolei wyroby energetyczne, które nie są przystosowane do napędu silników spalinowych, ponieważ nie spełniają określonych w odrębnych przepisach wymagań jakościowych, które są oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych, stają się paliwami silnikowymi tylko (z definicji zawartej w art. 86 ust. 2 u.p.a.) w przypadku „oferowania ich na sprzedaż lub używania do napędu silników spalinowych”. Również w wyroku z 24 maja 2012 r. sygn. akt I GSK 391/11 NSA stwierdził, że „Ponadto, co należy podkreślić, ustawa akcyzowa w art. 86 ust. 2 i 3 nadaje szeroki zakres pojęciom „paliwa silnikowe” i „paliwa opałowe”.
W rozumieniu tych przepisów paliwami silnikowymi (podobnie opałowymi) są wyroby energetyczne nie tylko przeznaczone do użycia, czy oferowane na sprzedaż, ale także, co wymaga podkreślenia, używane, bądź mogące być użyte do napędu silników spalinowych lub na potrzeby opałowe. Oznacza to, że na gruncie ustawy akcyzowej paliwem silnikowym lub paliwem opałowym jest wyrób energetyczny, który już tylko z uwagi na swoje właściwości fizyko-chemiczne jest używany lub może być użyty na wspomniane wyżej potrzeby, choćby nie spełniał obowiązujących w tym względzie wymagań, jakim powinno odpowiadać paliwo silnikowe lub opałowe, a jego użycie na wspomniane potrzeby byłoby nawet nielegalne”.
Tym samym opisany we wniosku importowany przez Spółkę olej napędowy N-parafina ciekła C14-C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001%, klasyfikowany do kodu CN 2710 19 43 (2710 19 41 na dzień 1 marca 2009 r., czyli na dzień wejścia w życie ustawy o podatku akcyzowym), pomimo że nie spełnia wymagań jakościowych, który już sam w sobie ma cechę wyrobu przeznaczonego do napędu silników, jest w rozumieniu ustawy paliwem silnikowym, które może być opodatkowany stawką, o której mowa w ww. art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy.
Jednocześnie z art. 89 ust. 2 ustawy wynika, że stawka akcyzy na wyroby energetyczne – inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł, jeśli spełnione są warunki, o których mowa w pkt 1-8 tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2020 r. sygn. akt I GSK 790/17 wyjaśnił, że „Dokonując wykładni art. 89 ust. 2 u.p.a., w brzmieniu obowiązującym w 2015 r., w zgodzie z postanowieniami Dyrektywy Rady 2003/96/WE należy przyjąć, że paliwo silnikowe, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 14 u.p.a. podlega opodatkowaniu stawką w wysokości 0% jeżeli ten produkt energetyczny zostanie wykorzystany do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania.
Celem zastosowania stawki w wysokości 0 zł nie jest wystarczające zatem samo przeznaczenie wyrobu energetycznego do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych”. Przedmiotowy wyrób energetyczny – N-parafina ciekła C14–C17 o zawartości siarki nieprzekraczającej 0,001%, klasyfikowany do kodu CN 2710 19 43 (2710 19 41 na dzień 1 marca 2009 r.), niespełniający norm jakościowych przewidzianych dla paliw silnikowych, jest wyrobem innym niż określone w ust. 1 pkt 1-13 ustawy, gdyż został zaliczony do kategorii zawartej w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy.
W takim przypadku, jak wynika z uregulowań art. 89 ust. 2 ustawy, jeżeli wyrób taki został przeznaczony do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych stawka akcyzy wynosi 0 zł, w przypadku gdy spełnione zostały warunki, o których mowa w pkt 1-8 tego przepisu. Z opisu sprawy wynika, że wyrób ten jest wykorzystywany (zużywany) przez Spółkę do nasączania węgla drzewnego i brykietu drzewnego, czyli stosowany w procesie produkcji produktów tzw. Instant.
Ostateczne przeznaczenie i wykorzystanie importowanego towaru następuje w firmie Wnioskodawcy i brak jest możliwości modyfikacji, przetworzenia, uzyskania przez osoby trzecie paliwa napędowego pod każdą postacią z nasączonego węgla drzewnego. Parafina wchłonięta w węgiel drzewny (nasączenie 10%) stanowi integralną część finalnego produktu i jest niezbędnym elementem technologicznym wpływającym na podstawowe walory użytkowe produktu.
W tym przypadku należy uznać, że wyrób został przeznaczony do celów innych niż opałowy, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych i stawka akcyzy przy jego imporcie, stosownie do art. 89 ust. 2 pkt 6 ustawy, wynosi 0 zł. Natomiast w sytuacji, gdy wskazany wyrób importowany przez Spółkę nie będzie przez nią faktycznie zużywany (wykorzystany) w ramach prowadzonej działalności gospodarczej do celów uprawniających do zastosowania zerowej stawki akcyzy (tj. do celów innych niż paliwo silnikowe), zastosowanie znajdzie stawka akcyzy określona w art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy.
Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania skarżonej interpretacji, tj. 30 marca 2016 r. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.
Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art.
47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.
Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.