INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2013 r. (data wpływu 17 czerwca 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sfinansowania szkolenia dla Przewodniczącego Zarządu Pracowniczej Kasy Zapomogowo–Pożyczkowej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 czerwca 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sfinansowania szkolenia dla Przewodniczącego Zarządu Pracowniczej Kasy Zapomogowo–Pożyczkowej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Zgodnie z art. 39 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79 poz. 854 ze zm.), w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością funkcjonuje Pracownicza Kasa Zapomogowo-Pożyczkowa.
Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (Dz.U. z 1992 r. Nr 100 poz. 502), zakres pomocy Wnioskodawcy wobec Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej został określony w umowie. Zgodnie z zapisem § 1 ust. 1 pkt 11 ww. umowy, pracodawca: „ponosi koszty szkoleń, podnoszących kwalifikacje z zakresu PKZP, osób wchodzących w skład Zarządu PKZP, oraz pracowników, którym powierzono obowiązki obsługi księgowej PKZP. Udział w szkoleniu następuje na podstawie pisemnej zgody Zakładu Pracy”.
Wnioskodawca wyraził zgodę na udział w szkoleniu dotyczącym „Roli pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych w nowoczesnym przedsiębiorstwie” pracownikowi, który pełni funkcję Przewodniczącego Zarządu Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, w celu podniesienia kwalifikacji jakie powinna posiadać osoba związana z prawidłowym funkcjonowaniem Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej - co oznacza: szkolenie stricte z zakresu podniesienia kwalifikacji związanej z funkcją Przewodniczącego Zarządu PKZP.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w związku ze sfinansowaniem przez Wnioskodawcę kosztu szkolenia Przewodniczącego Zarządu PKZP, będącego pracownikiem Wnioskodawcy, w zakresie zagadnień związanych z działalnością Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej Wnioskodawca był zobowiązany, na podstawie art. 31 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2010 r. Nr 51 poz. 301 ze zm.), do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych szkolonego pracownika, czy też świadczenie Wnioskodawcy stanowi przychód tego pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 ww. ustawy, jednakże zwolniony z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 cyt. ustawy? Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego.
Zgodnie z art. 1031 § 1 Kodeksu pracy, przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika, z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Dodać należy, że w doktrynie prawa pracy za „kwalifikacje zawodowe” traktuje się wszelką wiedzę, która zostanie uznana przez pracodawcę za niezbędną do wykonywania przez pracownika pracy i pełnionych obowiązków. W tym wypadku Wnioskodawca ocenił przedmiotowe szkolenie przedstawiciela Zakładowej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej jako niezbędne do prawidłowego funkcjonowania i wykonywania obowiązków w tym zakresie.
Podkreślić należy, że Wnioskodawca ma ustawowy obowiązek, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy, świadczyć pomoc w zakresie działalności Kas Zapomogowo-Pożyczkowych. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze sfinansowaniem przez Niego kosztu szkolenia przedstawiciela Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, będącego pracownikiem Wnioskodawcy, w zakresie zagadnień związanych z działalnością Kasy, nie był On zobowiązany, na podstawie ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych do obliczenia i pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych szkolonego pracownika.
W ocenie Wnioskodawcy, pokrycie kosztów szkolenia dotyczącego funkcjonowania Zakładowej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, przeprowadzonego w odniesieniu do przedstawiciela (Członka Zarządu PKZP) będącego pracownikiem Wnioskodawcy, stanowi przychód tego pracownika w rozumieniu art. 12 ust. 1 cyt. ustawy, jednak wolny od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ww. ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W treści art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy zostały określone źródła przychodów, gdzie m.in. wymienia się: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, pracę nakładczą, emeryturę lub rentę.
Stosownie do art. 12 ust. 1 cyt. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty, niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 79 poz. 854 ze zm.), w zakładach pracy mogą być tworzone pracownicze kasy zapomogowo-pożyczkowe, których członkami mogą być pracownicy, emeryci i renciści bez względu na przynależność związkową. Nadzór społeczny nad tymi kasami sprawują związki zawodowe. Natomiast z ust. 5 tego artykułu wynika, iż Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady organizowania i działania kas, o których mowa w ust. 1, obowiązki zakładów pracy w tym zakresie.
Tym aktem prawnym jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 grudnia 1992 r. w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy (Dz. U. Nr 100, poz. 502).
Z treści § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, iż zakład pracy świadczy pomoc m.in. PZKP w szczególności w zakresie: zapewnienia pomieszczeń biurowych i odpowiednio zabezpieczonego miejsca na przechowywanie pieniędzy, transportu pieniędzy z banku, prowadzenia księgowości, obsługi kasowej i prawnej, dostarczania druków i formularzy, dokonania na rzecz PKZP potrąceń w listach płac, listach wypłat zasiłków chorobowych i zasiłków wychowawczych, wpisowego, wkładów miesięcznych i rat pożyczek, przyjmowania wpłat wnoszonych przez emerytów i rencistów oraz osoby przebywające na urlopach wychowawczych, odprowadzania wpłat na rachunek bankowy, informowania przynajmniej raz w roku członków kas o stanie ich wkładów i zadłużeń.
W myśl § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, szczegółowe warunki świadczenia pomocy, o której mowa w ust. 1 określa umowa świadczenia pomocy zawarta między zakładem pracy a PKZP. Natomiast przepis § 8 ww. rozporządzenia stanowi, iż członek PZKP jest obowiązany: wpłacić wpisowe, wpłacać miesięczny wkład członkowski lub wyrazić zgodę na potrącenie wkładu z wynagrodzenia za pracę, zasiłku chorobowego łub zasiłku wychowawczego, przestrzegać przepisów statutu oraz uchwał organów PKZP.
Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca wyraził zgodę na udział w szkoleniu dotyczącym „Roli pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych w nowoczesnym przedsiębiorstwie” pracownikowi, który pełni funkcję Przewodniczącego Zarządu Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, w celu podniesienia kwalifikacji jakie powinna posiadać osoba związana z prawidłowym funkcjonowaniem kasy zapomogowo-pożyczkowej – co oznacza: szkolenie stricte z zakresu podniesienia kwalifikacji związanej z funkcją Przewodniczącego Zarządu PKZP.
Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że sfinansowanie przez Wnioskodawcę kosztu szkolenia Przewodniczącego Zarządu Pracowniczej Kasy Zapomogowo-Pożyczkowej, będącego pracownikiem Wnioskodawcy, nie stanowi dla tego pracownika przychodu ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ww. koszty ponoszone przez Wnioskodawcę nie są bowiem świadczeniami pieniężnymi ponoszonymi na rzecz pracownika, ani za niego, gdyż ponoszenie wskazanych we wniosku kosztów nie mieści się w zakresie obowiązków pracownika – Przewodniczącego PKZP, wynikających z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pracowniczych kas zapomogowo-pożyczkowych oraz spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych w zakładach pracy. Finansując powyższe szkolenie Wnioskodawca wypełnia obowiązki nałożone na Niego przepisami prawa. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma obowiązku doliczania do przychodu ze stosunku pracy, wartości świadczenia w postaci sfinansowania kosztu szkolenia Przewodniczącego PKZP.
Świadczenie to nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek poboru zaliczki na podatek dochodowy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego stanu faktycznego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.