INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, reprezentowanego przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2013 r. (data wpływu 9 września 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów przez wspólnika Spółki cywilnej wartości nagród ufundowanych w konkursach – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 września 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki cywilnej XY Wnioskodawca, L. D., N. P. i w jej ramach prowadzi działalność gospodarczą. XY Spółka Cywilna jest czynnym podatnikiem VAT i posiada nadany numer NIP xxx. Każdy z trzech wyżej wskazanych wspólników (w tym Wnioskodawca), zgodnie z umową Spółki cywilnej, posiada prawo do jednej trzeciej udziału w zysku Spółki, czyli udziały wspólników w zysku Spółki są równe.
Przedmiotem działalności gospodarczej jest dystrybucja artykułów sanitarnych, wyposażenia łazienek i toalet, polegająca m.in. na sprzedaży towarów za pośrednictwem innych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą, takich jak hurtownie, salony łazienek, sklepy detaliczne. Silna konkurencja ze strony sieci innych firm również zajmujących się dystrybucją produktów z tej samej branży, zmusza wspólników prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą XY Spółka cywilna do podjęcia działań marketingowych mających na celu zwiększenie sprzedaży.
Wnioskodawca chciałby w celu zwiększenia sprzedaży dystrybuowanych przez Spółkę cywilną XY produktów przeprowadzić akcje marketingowe, polegające na organizacji konkursów, skierowanych tylko do osób fizycznych, zatrudnionych przez współpracujące ze Spółką cywilną podmioty prowadzące hurtownie, salony łazienkowe i sklepy, za pośrednictwem których oferowane są klientom produkty, których dystrybucją zajmuje się Spółka cywilna XY. Osoby fizyczne, o których mowa wyżej, pozostawałyby z właścicielami hurtowni, salonów łazienkowych i sklepów w stosunku pracy - nieprowadząc działalności gospodarczej z racji pozostawania w stosunku pracy.
Udział w konkursie (konkursach) przez te osoby nie byłby związany z prowadzeniem przez nie działalności gospodarczej. Uczestnicy konkursu nie pozostawaliby także w stosunku pracy ani w stosunku cywilno-prawnym z organizatorem konkursu. Nagrodą w konkursach byłyby bony zakupowe. Stosownie do opracowanego projektu regulaminu konkursu, zadaniem uczestników konkursu byłoby składanie zamówień na produkty organizatora, tj. Wnioskodawcy prowadzącego działalność gospodarczą w ramach Spółki cywilnej XY, w okresie trwania konkursu.
Uczestnicy sami nie zakupywaliby produktów organizatora, lecz rekomendowali produkty docelowym nabywcom i składali w imieniu tychże nabywców zamówienia na produkty organizatora. Uczestnik konkursu, który w ciągu danej edycji konkursu (jednego miesiąca) dokonałby największej ilości zamówień i zaproponował hasło reklamowe dla produktów organizatora (brak hasła reklamowego skutkowałby eliminacją z udziału w konkursie), otrzymałby nagrodę w postaci Kuponów Premiowych o wartości stanowiącej równowartość 5% wartości netto zamówionych przez siebie w danej edycji produktów organizatora.
Wartość nagrody byłaby zależna od wartości zamówionych przez uczestnika konkursu dla klienta docelowego produktów organizatora i stanowiła procent tej wartości. Dodano również, że zwycięzców kolejnych edycji konkursu wyłaniałoby Jury powołane przez organizatora konkursu. Po ogłoszeniu wyników organizator konkursu wygranemu uczestnikowi konkursu przekazywałby bony, po pobraniu zryczałtowanego 10% podatku dochodowego od wartości całej nagrody. Zakup bonów zakupowych dokonywany byłby przez wspólników, w tym Wnioskodawcę, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie Spółki cywilnej XY.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy na podstawie art. 22 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych zakupione w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na potrzeby organizowanych akcji marketingowych w formie konkursów przez wspólników Spółki cywilnej XY bony zakupowe stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie Spółki cywilnej?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wszelkie wydatki, które zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów (zwiększenia ich wysokości) lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te powinny być funkcjonalnie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, racjonalne i obiektywnie uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, jak również prawidłowo udokumentowane.
Stosownie do art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zarówno przychody, jak i koszty uzyskania przychodów z tytułu udziału w spółce cywilnej, u każdego wspólnika ustala się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku spółki. Wnioskodawca uważa, że wydatki ponoszone w ramach Spółki cywilnej w związku z organizacją akcji promocyjnej, w szczególności koszty sfinansowania nagrody w konkursie tj. koszty zakupu bonów są kosztami marketingowymi poniesionymi w celu uzyskania przychodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Wobec tego, powinien mieć możliwość zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu proporcjonalnie do Jego prawa do udziału w zysku Spółki. Organizacja konkursu i wypłata nagrody jest, zdaniem Wnioskodawcy, ewidentnie związana z uzyskaniem przychodu przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie Spółki cywilnej – pracownicy kontrahentów biorący udział w konkursie zachęcają klientów docelowych do nabycia produktów dystrybuowanych przez organizatora konkursu, czyli Spółkę cywilną XY i tym samym zwiększają sprzedaż produktów, a w konsekwencji przychód Wnioskodawcy.
Co więcej, wartość uzyskanej w konkursie nagrody jest bezpośrednio związana z wartością zamówionych i sprzedanych towarów netto. Wydatki służące zwiększeniu sprzedaży są więc kosztami poniesionymi w celu uzyskania przychodu - art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że koszt zakupu bonów zakupowych zakupionych przez Wnioskodawcę i Jego wspólników w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w formie Spółki cywilnej może stanowić koszt uzyskania przychodów Wnioskodawcy proporcjonalnie do Jego prawa do udziału w zysku Spółki.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).
Stosowanie do art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku.
Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz, aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła.
Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu niedopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika.
Kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ze względu na kryterium celowości, leży bowiem w gestii podatnika. Należy jednak mieć na uwadze, że prawidłowość dokonanej kwalifikacji podlega ocenie organów podatkowych. Dla stwierdzenia, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na zakup nagród w postaci bonów zakupowych na potrzeby organizowanych akcji marketingowych w formie konkursów, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, istotne jest ustalenie, czy takie wydatki są potrzebne w prowadzonej działalności gospodarczej i czy mają z nią związek.
Zatem, za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo koszty, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy takie wydatki, które pozwolą Wnioskodawcy, jako wspólnikowi Spółki cywilnej, zwiększyć lub zabezpieczyć źródła przychodów, które są niezbędne w prowadzeniu działalności gospodarczej.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki cywilnej i chciałby w celu zwiększenia sprzedaży dystrybuowanych przez Spółkę cywilną produktów przeprowadzić w ramach prowadzonej przez siebie i wspólników działalności gospodarczej akcje marketingowe, polegające na organizacji konkursów, skierowanych tylko do osób fizycznych, zatrudnionych przez współpracujące ze Spółką cywilną podmioty prowadzące hurtownie, salony łazienkowe i sklepy, za pośrednictwem których oferowane są klientom produkty, których dystrybucją zajmuje się Spółka cywilna Wnioskodawcy.
Osoby fizyczne, o których mowa wyżej, pozostawałyby z właścicielami hurtowni, salonów łazienkowych i sklepów w stosunku pracy - nieprowadząc działalności gospodarczej z racji pozostawania w stosunku pracy. Uczestnicy konkursu nie pozostawaliby także w stosunku pracy ani w stosunku cywilno-prawnym z organizatorem konkursu. Nagrodą w konkursach byłyby bony zakupowe.
Mając na względzie przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone przepisy prawa stwierdzić należy, że wymienione przez Wnioskodawcę działania mają na celu zwiększenie osiąganego przychodu, ponieważ organizowanie konkursu (konkursów) w ramach akcji marketingowych jest środkiem zmierzającym do wzrostu sprzedaży produktów Spółki cywilnej, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem. Tym samym, istnieje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ponoszonymi kosztami a przychodami Spółki.
Związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia wyższego przychodu, w przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym, będzie spełniony, gdyż organizowanie akcji marketingowych, a w konsekwencji ponoszenie wydatków na nagrody, służy uzyskaniu przychodów.
W świetle powyższego, wydatki poniesione przez Wnioskodawcę jako wspólnika Spółki cywilnej na nabycie nagród w formie bonów zakupowych wykorzystywanych do organizacji konkursu (konkursów) w ramach akcji marketingowych będą mogły zostać zaliczone zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej proporcjonalnie do prawa Wnioskodawcy do udziału w kosztach Spółki cywilnej. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie jest ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe (stan faktyczny) jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania dowodowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Końcowo należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem interpretacje indywidualne prawa podatkowego wydawane są wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie. Zainteresowanym jest każdy, kto złoży wniosek w sprawie indywidualnej, która jego dotyczy. W związku z tym, zaznacza się, że interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do Wnioskodawcy i nie ma zastosowania do pozostałych wspólników spółki cywilnej.
Dodać należy też, że w związku ze wskazanym w pytaniu zakresem wniosku niniejsza interpretacja nie odnosi się do innych kosztów ponoszonych przez Spółkę w związku z organizowaniem akcji promocyjnych, o których Wnioskodawca pisze w stanowisku do postawionego przez siebie pytania. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.