INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 24 lutego 2012 r. (data wpływu 27 lutego 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 maja 2012 r. (data wpływu 25 maja 2012 r.) oraz pismem z dnia 11 czerwca 2012 r. (data wpływu 13 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od zasądzonego odszkodowania - jest prawidłowe UZASADNIENIE W dniu 27 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odsetek od zasądzonego odszkodowania oraz zaliczenia wynagrodzenia pełnomocnika do kosztów uzyskania przychodów.
Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z czym, pismem z dnia 16 maja 2012 r., Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawczynię do przeformułowania i uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie wysłano w dniu 16 maja 2012 r. (skutecznie doręczono 21 maja 2012 r.). W dniu 25 maja 2012 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie na ww. wezwanie (data nadania 23 maja 2012 r.).
W celu doprecyzowania zaistniałego stanu faktycznego, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, pismem z dnia 31 maja 2012 r., na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie wysłano w dniu 31 maja 2012 r. (skutecznie doręczono 5 czerwca 2012 r.). W dniu 13 czerwca 2012 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie na ww. wezwanie (data nadania 11 czerwca 2012 r.). W przedmiotowym wniosku oraz uzupełnieniach został przedstawiony następujący stan faktyczny.
W 2005 r. Wnioskodawczyni zdecydowała się na dochodzenie odszkodowania w związku z uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia do jakiego doszło w wyniku nieprawidłowo prowadzonego i nadzorowanego przez lekarzy porodu Jej córki. Prowadzenie postępowania sądowego Wnioskodawczyni powierzyła radcy prawnemu, który występował w sprawie jako Jej pełnomocnik. Wynagrodzenie radcy prawnego zostało ustalone jako prowizja od uzyskanego zadośćuczynienia wraz z odsetkami za zwłokę. Prowizja została ustalona w kwocie brutto tj. wraz z należnym podatkiem VAT.
W dniu 5 października 2011 r. Sąd Okręgowy wydał wyrok w sprawie, w którym zasądził kwotę odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od towarzystwa ubezpieczeń oraz szpitala specjalistycznego. Wyrok zasądzający odszkodowanie uprawomocnił się w dniu 11 listopada 2011 r. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy zasądzone odsetki ustawowe stanowią przychody z innych źródeł i podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w oparciu o art. 9 ust. 2 oraz art. 27 ust. 1 tj. według „skali” ? Czy kosztem uzyskania przychodu będzie całość wynagrodzenia radcy prawnego, czy też proporcjonalna część wynagrodzenia przypadająca na kwotę uzyskanych odsetek?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 1 wniosku. W sprawie odpowiedzi na pytanie Nr 2 zostanie wydane przez tut. Organ odrębne rozstrzygnięcie. Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota otrzymanych odsetek od zasądzonego zadośćuczynienia będzie stanowiła przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 cytowanej ustawy, źródłami przychodów są także inne źródła przychodów.
Pojęcie innych źródeł przychodów doprecyzowane zostało przez przepis art. 20 ust. 1, który stanowi, że „za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach”.
W ocenie Wnioskodawczyni, katalog przychodów uznawanych za przychód z innych źródeł jest jedynie przykładowym katalogiem, wymieniającym co w szczególności uznawane jest za przychód z innych źródeł. Otrzymane odsetki ustawowe od zadośćuczynienia stanowią przychód z innych źródeł. Zdaniem Wnioskodawczyni, odsetki te nie stanowią przychodu z kapitałów pieniężnych - katalog przychodów uznawanych za przychody z kapitałów pieniężnych jest katalogiem zamkniętym i opodatkowaniu, jako przychód z kapitałów pieniężnych, podlega wyłącznie ten przychód, który explicite jest wymieniony w art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z powyższym, otrzymane odsetki podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 ust. 1 cytowanej ustawy. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, do źródeł przychodów zalicza się inne źródła, przy czym pojęcie innych źródeł nie zostało wprost zdefiniowane w powołanym przepisie.
Jak stanowi art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów, określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł można mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Z treści wniosku wynika, że w dniu 5 października 2011 r. Sąd Okręgowy wydał wyrok w sprawie, w którym zasądził na rzecz Wnioskodawczyni kwotę odszkodowania wraz z ustawowymi odsetkami od towarzystwa ubezpieczeń oraz szpitala specjalistycznego.
Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 11 listopada 2011 r. W odniesieniu do zasądzonych wyrokiem sądu odsetek należy wskazać, iż stosownie do treści art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze oraz innych nieodpłatnych świadczeń.
Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe. Z powyższego przepisu wynika, iż nie można utożsamiać odsetek za zwłokę z odszkodowaniem (naprawieniem szkody). Istota odszkodowania związana jest z naprawieniem szkody i stanowi instytucję odrębną od odsetek za zwłokę.
Wierzyciel może żądać zapłaty odsetek dopiero, jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego. Odsetki mają charakter uboczny względem świadczenia głównego – są skutkiem niewykonania zobowiązań. W przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest regulacji, które zwalniałyby od podatku odsetki ustawowe od odszkodowań. W związku z tym, odsetki te podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, określonych w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, stwierdzić należy, że wypłata odsetek stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni jest w tym zakresie prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97 300 Piotrków Trybunalski.