INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku (data wpływu 24 stycznia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 marca 2014 r. (data wpływu 17 marca 2014 r.), oraz pismem z dnia 6 maja 2014 r. (data wpływu 9 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania: przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości – jest prawidłowe, przychodu z przejęcia długu – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 24 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia udziału nieruchomości oraz przejęcia długu. Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.).
Pismem z dnia 5 marca 2014 r., nr IPTPB2/415-57/14-2/MR Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ww. ustawy, wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 5 marca 2014 r. (data doręczenia 7 marca 2014 r.), natomiast w dniu 17 marca 2014 r. do tutejszego Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie (data nadania 13 marca 2014 r.).
Z uwagi na to, że w złożonym wniosku i jego uzupełnieniu Wnioskodawczyni nie przedstawiła wyczerpująco opisu zdarzenia przyszłego, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r., Nr IPTPB2/415-57/14-4/AK, ponownie wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 25 kwietnia 2013 r. (skutecznie doręczono dnia 30 kwietnia 2014 r.), zaś w dniu 9 maja 2014 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek (data nadania – 7 maja 2014 r.).
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W dniu 16 czerwca 2011 r., aktem notarialnym nr rep. … Wnioskodawczyni zakupiła wspólnie z Panem P lokal mieszkalny. Kwota zakupu wyniosła x zł, z tego kwota y zł pochodziła z kredytu bankowego. W dniu 10 czerwca 2013 r. Wnioskodawczyni sprzedała swoją połowę ww. lokalu Panu P, uzyskując z tej transakcji przychód w wysokości z zł. Przed podpisaniem aktu sprzedaży Wnioskodawczyni wraz z Panem P zawarła w banku aneks do umowy kredytowej, w którym to Pan P zobowiązał się przejąć na siebie obowiązek spłaty zaciągniętego przez nich w 2011 r kredytu bankowego. Wnioskodawczyni została zwolniona z długu kredytowego (aneks).
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni dodała, że dokonana sprzedaż lokalu mieszkalnego nie jest związana z prowadzoną działalnością gospodarczą. W uzupełnieniu z dnia 6 maja 2014 r. (data wpływu 9 maja 2014 r.) Wnioskodawczyni informuje, że z Panem P nie była w związku małżeńskim, ani nie istniała między nimi wspólność majątkowa. Status własności, to prawo własności lokalu mieszkalnego. Nieruchomość została obciążona hipoteką umowną zabezpieczającą wierzytelność z tytułu udzielonego kredytu budowlano-hipotecznego. Przychód w wysokości z zł stanowił kwotę nakładów na zakup i wykończenie lokalu, poniesionych przez Wnioskodawczynię w gotówce.
Nie odpowiadał ½ wartości tego lokalu, gdyż przed podpisaniem aktu notarialnego Wnioskodawczyni zawarła wraz z Panem P aneks do umowy kredytowej. W § 1 pkt 1 aneksu z 2012 r. określono: „Bank zwalnia z długu Panią A odnośnie wszelkich roszczeń wynikających z umowy mieszkaniowego kredytu budowlano-hipotecznego (…)”. W § 1 pkt 4 określono: „Kredytobiorca Pan P oświadcza, że przejmuje w całości wszystkie postanowienia umowy kredytu i zobowiązuje się do ich przestrzegania”. W § 3 aneksu zapisano warunki: „Postanowienia niniejszego aneksu wchodzą w życie z dniem dostarczenia aktu notarialnego przenoszącego własność kredytowanego lokalu mieszkalnego na rzecz Pana P”.
Kwota długu nie została określona cyfrowo w aneksie do umowy kredytowej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy jako kwotę przychodu w zeznaniu PIT-39 Wnioskodawczyni ma wykazać kwotę z zł, czy też (y+z) zł (kwotę sprzedaży + ½ kwoty z tytułu zawartej umowy przejęcia długu)? Zdaniem Wnioskodawczyni zgodnie z art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy z 29 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2013 r., uzyskała przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości.
W terminie do 30 kwietnia 2014 r. Wnioskodawczyni ma obowiązek złożyć zeznanie PIT-39 – zgodnie z treścią art. 45 ust. 1 ust.1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i wykazać kwotę uzyskanego przychodu. Wnioskodawczyni uważa, że powinna złożyć zeznanie PIT- 39, a jako kwotę przychodu ująć kwotę z zł, tj. kwotę za którą sprzedała połowę lokalu mieszkalnego.
Pozostała kwota tj. ½ z y zł (umowy przejęcia długu wg wnioskodawczyni nie podlega opodatkowaniu zarówno podatkiem dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jak również podatkiem dochodowym z innych źródeł, o których mowa w treści art. 20 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ kredyt będzie spłacany przez właściciela nieruchomości (osobę przejmującą dług). W ocenie Wnioskodawczyni, kredyt zaciągnięty na mieszkanie został przeniesiony na właściciela nieruchomości i z tego tytułu nie ma Ona żadnego przychodu. Powyższe jest zgodne z art. 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest: prawidłowe, w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, nieprawidłowe, w zakresie opodatkowania przychodu z tytułu przejęcia długu. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nie podlega opodatkowaniu. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment oraz forma ich nabycia.
Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 16 czerwca 2011 r., aktem notarialnym Wnioskodawczyni zakupiła wspólnie z Panem P lokal mieszkalny. Kwota zakupu wyniosła x zł, z czego kwota y zł pochodziła z kredytu bankowego. W dniu 10 czerwca 2013 r. Wnioskodawczyni sprzedała swoja połowę ww. lokalu współwłaścicielowi, uzyskując z tej transakcji przychód w wysokości z zł. Status własności, to prawo własności lokalu mieszkalnego. Nieruchomość została obciążona hipoteką umowną zabezpieczającą wierzytelność z tytułu udzielonego kredytu budowlano-hipotecznego.
Przychód w wysokości z zł stanowił kwotę nakładów na zakup i wykończenie lokalu, poniesionych przez Wnioskodawczynię w gotówce. Nie odpowiadał ½ wartości tego lokalu gdyż przed podpisaniem aktu notarialnego Wnioskodawczyni zawarła wraz z Panem P aneks do umowy kredytowej. W § 1 pkt 1 aneksu z 2012 r. określono: „Bank zwalnia z długu Panią A odnośnie wszelkich roszczeń wynikających z umowy mieszkaniowego kredytu budowlano-hipotecznego (…)”. W § 1 pkt 4 określono: „Kredytobiorca Pan P oświadcza, że przejmuje w całości wszystkie postanowienia umowy kredytu i zobowiązuje się do ich przestrzegania”.
W § 3 aneksu zapisano warunki: „Postanowienia niniejszego aneksu wchodzą w życie z dniem dostarczenia aktu notarialnego przenoszącego własność kredytowanego lokalu mieszkalnego na rzecz Pana P”. Kwota długu nie została określona cyfrowo w aneksie do umowy kredytowej. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że przedmiotowa sprzedaż podlega opodatkowaniu, ponieważ od daty nabycia lokalu mieszkalnego do dnia jego zbycia nie upłynęło 5 lat i jest to zgodne ze stanowiskiem Wnioskodawczyni. W prawie podatkowym pojęcie odpłatne zbycie nie zostało zdefiniowane, dlatego należy się posługiwać przepisami Kodeksu cywilnego.
W myśl przepisu art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm.) umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły. Odpłatne zbycie, zgodnie z językowym (potocznym) rozumieniem tego terminu, to zbycie rzeczy lub prawa za wynagrodzeniem. Terminem przeciwstawnym do zbycia odpłatnego jest zbycie nieodpłatne to jest takie, gdy za zbytą rzecz lub prawo zbywca nie otrzymuje świadczenia wzajemnego, przenosząc ich własność pod tytułem darmym.
Należy zauważyć, że „płatność” nie musi mieć charakteru pieniężnego w postaci konkretnego przepływu gotówkowego. Płatność może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem płatności nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty ceny w pieniądzu (zwiększenie aktywów zbywcy) – płatnością może być również zwolnienie z długu czy potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).
Opisane w art. 453 § 1 Kodeksu cywilnego spełnienie przez dłużnika za zgodą wierzyciela innego niż dług pierwotny świadczenia w celu zwolnienia się z tego długu (datio in solutum) jest świadczeniem odpłatnym. Dłużnik za swoje świadczenie zostaje zwolniony z długu. I tak, przeniesienie na wierzyciela własności rzeczy lub prawa w zamian za zwolnienie z długu, jest odpłatnym zbyciem tej rzeczy lub prawa, nie następuje bowiem pod tytułem darmym. Osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu) – art. 519 § 1 k.c. .
Zgodnie z § 2 tego przepisu, przejęcie długu może nastąpić: przez umowę między wierzycielem a osobą trzecią za zgodą dłużnika; oświadczenie dłużnika może być złożone którejkolwiek ze stron; przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna. Według art. 522 k.c. umowa o przejęcie długu powinna być pod nieważnością zawarta na piśmie. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu. Przejęcie długu może nastąpić zarówno pod tytułem odpłatnym lub nieodpłatnym.
Ponadto należy wskazać, że istotą umowy przejęcia długu są następujące przesłanki: nabycie długu przez przejemcę jako jego własnej powinności, zwolnienie dotychczasowego dłużnika i zachowanie tożsamości przejmowanego zobowiązania. Zatem osoba trzecia, przejmująca dług, staje się zobowiązana za dług dotychczasowego dłużnika; na skutek przejęcia długu zostaje on zwolniony od obowiązku świadczenia wobec wierzyciela, a przejmujący dług, tak zwany przejemca, staje się dłużnikiem. Przejęcie długu zatem nie narusza treści istniejącego dotychczas stosunku zobowiązaniowego, a jedynie powoduje zmianę osoby dłużnika.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni w formie aktu notarialnego zawarła umowę, na mocy której przeniosła swoje udziały w prawie do lokalu mieszkalnego na rzecz współwłaściciela oraz zawarła w banku aneks o przyjęciu przez nabywcę udziału w nieruchomości części Jej długu zaciągniętego na zakup mieszkania. Zatem, w świetle wyżej powołanych przepisów prawa, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie, przedstawionej w opisie stanu faktycznego, płatnością za zbycie udziału w lokalu mieszkalnym były środki pieniężne oraz zwolnienie Wnioskodawczyni z długu z tytułu zaciągniętego w 2011 r. mieszkaniowego kredytu budowlano-hipotecznego.
Skoro, jak ustalono powyżej, od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lokalu do daty jego zbycia nie upłynie pięć lat, to dokonane zbycie stanowić będzie źródło przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dokonując oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w roku nabycia tej nieruchomości, tj. w 2011 r. Z dniem 1 stycznia 2009 r. uległy zmianie zasady opodatkowania przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.
Nowe zasady opodatkowania znajdują zastosowanie do odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych od dnia 1 stycznia 2009 r., co wynika z przepisów ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.). Zgodnie z art. 30e ust. 1 ww. ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Z kolei w myśl ust. 2 cyt. przepisu podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio (art. 19 ust. 1 ww. ustawy). Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).
W myśl przepisu art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Natomiast kosztami odpłatnego zbycia są wszystkie wydatki niezbędne, aby sprzedaż mogła zostać zrealizowana, np. koszty wyceny nieruchomości, prowizje, pośrednictwa, opłaty notarialne i skarbowe, bez długów i ciężarów obciążających daną nieruchomość.
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy). W niniejszej sprawie przeniesienie udziału w odrębnej własności lokalu mieszkalnego na współwłaściciela w 2013 r. będzie stanowiło źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ dokonane będzie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego prawa.
Przychodem z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości na podstawie zawartej umowy sprzedaży będzie wartość określona w umowie pod warunkiem, że wyraża wartość rynkową tego udziału, natomiast przychodem wynikającym z przejęcia długu będzie wielkość kredytu jaki pozostanie Wnioskodawczyni do spłaty, który przejęty zostanie przez drugiego współwłaściciela. W związku z tym Wnioskodawczyni zobowiązana jest do zapłaty 19% podatku, na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 30e ust. 5 ustawy, dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. W odniesieniu do przedstawionych kwot podanych we wniosku, Organ informuje, że ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do kompetencji tutejszego Organu. Zgodnie natomiast z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, gdyż prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy.
Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) – niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni, jako występującej w wnioskiem. Nie wywołuje skutków podatkowych dla współwłaściciela. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski