INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (…), przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2011 r. (data wpływu 22 sierpnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie: opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych kwoty stanowiącej zwrot kosztów dozoru – jest nieprawidłowe, opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych kwoty stanowiącej wynagrodzenie za dozór – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 22 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzi - jako jednostka wyznaczona przez Starostę Powiatu do usuwania pojazdów na zlecenie Policji lub innych uprawnionych służb - parking strzeżony, na którym umieszczane są pojazdy usunięte z drogi publicznej do czasu uiszczenia opłaty za ich usunięcie i parkowanie w trybie art. 130a i 50a ustawy prawo o ruchu drogowym.
Naczelnik Urzędu Skarbowego po przejściu własności dozorowanego pojazdu w trybie i na zasadach określonych w ustawie - prawo o ruchu drogowym, wydaje postanowienia w trybie art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), w których przyznaje Spółce jako dozorcy koszty dozoru obejmujące zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenie za dozór. W postanowieniu tym, w stosunku do obu pozycji obejmujących przyznane Spółce należności, Naczelnik Urzędu Skarbowego nie określa jednak czy przyznane kwoty stanowiące zwrot kosztów i kwoty wynagrodzenia są kwotami netto czy brutto.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy przyznana postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego kwota stanowiąca zwrot kosztów dozoru obejmująca zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem dochodowym od osób prawnych? Czy przyznana postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego kwota stanowiąca wynagrodzenie za dozór podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem dochodowym od osób prawnych? Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1 i nr 2 dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych.
Wniosek Spółki w zakresie pytania nr 1 i nr 2 dotyczącego podatku od towarów i usług, zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją. Zdaniem Wnioskodawcy, przyznana postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, wydanym w trybie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na rzecz dozorcy kwota z tytułu zwrotu kosztów dozoru (obejmująca zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru) nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
Natomiast przyznana postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, wydanym w trybie art. 102 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na rzecz dozorcy kwota z tyt. wynagrodzenia za dozór podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w zakresie: opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych kwoty stanowiącej zwrot kosztów dozoru – za nieprawidłowe, opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych kwoty stanowiącej wynagrodzenie za dozór – za prawidłowe.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Na mocy art. 12 ust. 3 tej ustawy, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
Zgodnie z art. 12 ust. 3a ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Stosownie do postanowień art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. A zatem, a contrario, do przychodów zalicza się zwrócone inne wydatki zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie prowadzenia parkingu strzeżonego, na którym umieszczane są pojazdy usunięte z drogi publicznej do czasu uiszczenia opłaty za ich usunięcie i parkowanie w trybie art. 130a i 50a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.). Postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, wydawanym na podstawie art. 102 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j.
Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) Wnioskodawcy przyznawane są następujące należności: kwota z tytułu zwrotu kosztów dozoru (obejmująca zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru); kwota z tytułu wynagrodzenia za dozór. Prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że przyznana postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego kwota stanowiąca wynagrodzenie za dozór podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Kwota ta stosownie do postanowień art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi przychód z działalności gospodarczej. Odnośnie stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego zwrotu kosztów dozoru tut.
Organ stwierdza natomiast co następuje: Stosownie do postanowień art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kwota zwrotu kosztów nie stanowi przychodu podatkowego, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, o ile obejmuje wydatki, które uprzednio nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nieprawidłowe jest zatem stanowisko Wnioskodawcy, że kwota stanowiąca zwrot kosztów dozoru, obejmująca zwrot koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru nie podlega opodatkowaniu.
W sytuacji bowiem, gdy poniesione wydatki, których dotyczy zwrot, zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, kwota ta stanowi przychód z działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, stosownie do postanowień powołanego powyżej art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowego od osób prawnych. W tym przypadku, Spółka powinna odpowiednio uwzględnić przedmiotowe przychody ustalając wysokość zaliczek na podatek dochodowy oraz podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych dla celów zeznania o wysokości dochodu osiągniętego w danym roku podatkowym.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.