INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2012 r. (data wpływu 21 marca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie możliwości złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 21 marca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie możliwości złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz procedur związanych z zaliczeniem nadpłaty na poczet zaległości podatkowych występujących w innym organie podatkowym niż organ stwierdzający nadpłatę. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
W dniu 7 grudnia 2011 r. został wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - Wydział I, sygn. akt I SA/Łd 1131/11, w sprawie oddalenia skargi na interpretację indywidualną z dnia 11 maja 2011 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów. Sprawa dotyczyła opodatkowania usług windykacyjnych wykonywanych w ramach umowy o dzieło zawartej z Towarzystwem Budownictwa Społecznego. Jednocześnie w tym okresie Wnioskodawca prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług windykacyjnych.
W wydanej interpretacji stwierdzono, że przychody z umowy o dzieło powinny być w tym przypadku rozliczone jako przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. W dniu 3 lutego 2012 r. Wnioskodawca złożył korektę zeznania podatkowego PIT-36 za 2010 rok, uwzględniającą stosowne korekty przychodu i dochodu, zgodnie z wydaną interpretacją indywidualną. Przy korygowaniu zaliczek na podatek dochodowy wystąpiły wyższe kwoty zaliczek niż w zeznaniu pierwotnym. W Urzędzie Skarbowym stwierdzono, że od wyższych należnych zaliczek zostaną naliczone odsetki od zobowiązań podatkowych.
Wnioskodawca wystąpił z pismem do Towarzystwa Budownictwa Społecznego o dokonanie korekty potrąconych zaliczek, ale otrzymał odpowiedź, że bilans za 2010 rok firma już zatwierdziła i nic nie będzie poprawiane. Wnioskodawca chciałby uniknąć płacenia odsetek, ponieważ faktycznie kwoty podatku zostały wpłacone do budżetu państwa, tyle tylko, że z tytułu umowy o dzieło na konto Urzędu Skarbowego, a nie na konto indywidualne Wnioskodawcy w Urzędzie Skarbowym.
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy w zaistniałej sytuacji, zgodnie z art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Wnioskodawca ma prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w związku z posiadaną interpretacją podważającą zasadność pobrania podatku przez płatnika z umowy o dzieło? Czy nadpłata za każdy miesiąc może zostać przekazana na konto Urzędu Skarbowego na indywidualne konto podatkowe Wnioskodawcy, na podstawie art. 76 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa? Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi odpowiedź na pytanie nr 1. Wniosek w zakresie pytania nr 2 zostanie rozpatrzony odrębnie.
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa może On złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Zasadność pobrania podatku przez płatnika została podważona w interpretacji w stwierdzeniu, że wykonywane przeze mnie usługi w ramach umowy o dzieło na rzecz Towarzystwa Budownictwa Społecznego mają być rozliczone w ramach działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego - jest prawidłowe.
Z przedstawionego przez we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 7 grudnia 2011 r. został wydany wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - Wydział I, sygn. akt I SA/Łd 1131/11, w sprawie oddalenia skargi na interpretację indywidualną z dnia 11 maja 2011 r. wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów, dotyczącą opodatkowania usług windykacyjnych wykonywanych przez Wnioskodawcę w ramach umowy o dzieło zawartej z Towarzystwem Budownictwa Społecznego, w trakcie prowadzenia przez Wnioskodawcę w tym okresie jednoosobowej działalności gospodarczej w zakresie usług windykacyjnych.
W wydanej interpretacji stwierdzono, że przychody z umowy o dzieło powinny być w tym przypadku rozliczone jako przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazał, iż w dniu 3 lutego 2012 r. złożył korektę zeznania podatkowego PIT-36 za 2010 rok, uwzględniającą stosowne korekty przychodu i dochodu zgodnie z wydaną interpretacją indywidualną. Przy korygowaniu zaliczek na podatek dochodowy wystąpiły wyższe kwoty zaliczek niż w zeznaniu pierwotnym, od których zostaną naliczone odsetki od zobowiązań podatkowych.
Zgodnie z art. 72 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) za nadpłatę uważa się kwotę: nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku; podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej; zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej; zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.
Zgodnie z art. 73 § 1 pkt 1 ww. ustawy, nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem: zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej, pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Stosownie do art. 73 § 2 pkt 1 ww. ustawy nadpłata powstaje z dniem złożenia zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego. W myśl art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli podatnik kwestionuje zasadność pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku.
Stosownie do art. 75 § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, uprawnienie określone w § 1 przysługuje również podatnikom, których zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 – z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, jeżeli: w zeznaniach (deklaracjach), o których mowa w art. 73 § 2, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek albo wykazali nadpłatę w wysokości mniejszej od należnej, w deklaracjach innych niż wymienione w art. 73 § 2 pkt 2 i 3, z wyjątkiem deklaracji dotyczącej zaliczek na podatek dochodowy, wykazali zobowiązanie podatkowe nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacili zadeklarowany podatek, Natomiast zgodnie z § 2 pkt 2 art. 75 Ordynacji podatkowej uprawnienie określone § 1 (do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty) przysługuje również płatnikom, jeżeli: w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od wysokości pobranego podatku, w złożonej deklaracji wykazali oraz wpłacili podatek w wysokości większej od należnej, nie będąc obowiązanymi do składania deklaracji, wpłacili podatek w wysokości większej od należnej.
Zgodnie z art. 75 § 3 ww. ustawy, w przypadkach, o których mowa w § 2 pkt 1 lit. a) i b), podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty są obowiązani złożyć skorygowane zeznanie (deklarację). Z przedstawionych regulacji wynika jednoznacznie, że płatnik może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek w jego majątku, gdy na skutek własnych błędów zadeklarował oraz wpłacił podatek w wysokości większej od należnej albo większej od pobranej. Dodatkowo wskazać należy, iż ustawodawca ukształtował rolę płatnika, jako pośrednika pomiędzy podatnikiem i organem podatkowym.
Czynności podejmowane przez płatnika, polegające na obliczeniu, pobraniu i wpłaceniu należności mają charakter czynności materialno-technicznych. Obowiązek podatkowy ciąży ostatecznie na podatniku. Płatnik natomiast, przekazuje organowi podatkowemu pieniądze podatnika. Z chwilą pobrania podatku i przekazania jego równowartości na rachunek właściwego urzędu skarbowego obowiązek płatnika wygasa. Stosownie do art. 76c ustawy Ordynacja podatkowa, nadpłatę wynikającą z zaliczek na podatek zwraca się po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek.
Jeżeli jednak nadpłata wynika z decyzji stwierdzającej nadpłatę, wydanej w związku z art. 75 § 1, zwrot nadpłaty następuje w terminie 30 dni od dnia wydania tej decyzji. Instytucja nadpłaty w prawie podatkowym odnosi się wyłącznie do podatku, nie zaś do zaliczek na podatek. Nadpłata w podatku dochodowego od osób fizycznych powstaje dopiero po rozliczeniu rocznym. Zwrot nadpłaty wynikającej z wpłaconych zaliczek następuje po zakończeniu okresu, za który rozlicza się podatek. Od tej zasady ustawodawca przewidział wyjątek dotyczący zaliczek pobranych przez płatnika w sytuacji, gdy dochodzi ich podatnik z uwagi na wadliwe działanie płatnika.
Podatnik, kwestionujący zasadność pobrania przez płatnika zaliczki albo jej wysokość, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty już od momentu pobrania zaliczki. Zwrot nadpłaty wynikający z tej decyzji jest dokonywany w ciągu 30 dni od dnia jej wydania. Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, należy stwierdzić, iż Wnioskodawcy przysługuje uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty na podstawie art. 75 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.