INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2014 r. (data wpływu 15 stycznia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 28 marca 2014 r. (data wpływu 31 marca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla: usług montażu zewnętrznych rolet i żaluzji bez względu na sposób ich mocowania oraz bram garażowych w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętych społecznym programem mieszkaniowym - jest prawidłowe, pozostałych usług montażu będących przedmiotem wniosku - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla usług montażu: rolet materiałowych i żaluzji wewnętrznych montowanych do okna; rolet materiałowych i żaluzji wewnętrznych montowanych do ściany; rolet materiałowych, żaluzji zewnętrznych i rolet zabezpieczających montowanych do okna na zewnątrz; rolet materiałowych, żaluzji zewnętrznych i rolet zabezpieczających montowanych do muru na zewnątrz budynku; rolet materiałowych, żaluzji zewnętrznych i rolet zabezpieczających montowanych na zewnątrz budynku i otynkowane; rolet materiałowych, żaluzji zewnętrznych i rolet zabezpieczających nakładanych na okno (razem z oknem wstawione w otwór) i otynkowane; markiz montowanych do muru na zewnątrz budynku; pergoli montowanych jednocześnie do muru budynku i tarasu/balkonu; pergoli montowanych do tarasu/balkonu; pergoli montowanych i na terenie ogrodu; bram garażowych montowanych w otworze wjazdu do garażu; moskitier montowanych do okna na zewnątrz budynku; moskitier montowanych do muru na zewnątrz budynku.
Wniosek uzupełniono w dniu 31 marca 2014 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego oraz doprecyzowania własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku). Zapytanie Wnioskodawczyni dotyczy sprzedaży usług montażu na obniżoną stawkę 8% VAT dla klientów indywidualnych oraz na tarasach budynków.
Wnioskodawczyni zamierza rozpocząć sprzedaż takich usług i chciałaby korzystać z obniżonej stawki VAT 8% dla następujących produktów: rolety materiałowe, wewnętrzne i zewnętrzne, żaluzje zewnętrzne i wewnętrzne, rolety aluminiowe zabezpieczające, markizy, pergole, bramy, kraty, moskitiery. Usługi będące przedmiotem wniosku będą wykonywane we wszystkich rodzajach budynków w tym również w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym.
Usługi objęte zakresem wniosku polegają w szczególności na montażu wewnątrz bądź zewnątrz budynku wolnostojącego lub mieszkania klientów rolet i żaluzji zewnętrznych lub wewnętrznych, markiz, pergoli, moskitier, ogrodzeń, bram garażowych, karniszy, wertykali, zasłon rzymskich. Usługa polega w szczególności na przytwierdzeniu w sposób uniemożliwiający demontaż do ściany budynku lub stolarki okiennej.
Przedmiotem umowy zawartej pomiędzy klientem a usługodawcą będzie usługa montażu rolet i żaluzji zewnętrznych lub wewnętrznych, markiz, pergoli, moskitier, ogrodzeń, bram garażowych, karniszy, wertykali, zasłon rzymskich w domu lub mieszkaniu klienta indywidualnego (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). Montaż wszystkich produktów przeznaczonych do montażu na zewnątrz budynku odbędzie się z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych budynków – głównie otworów montażowych (drzwi, bramy, okna). Natomiast produkty, których montaż odbywa się wewnątrz budynków nie wymagają wykorzystania w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu.
Montaż będzie dokonywany we wszystkich rodzajach budynków. Usługi montażu bram garażowych będą wykonywane zarówno w garażach wolnostojących jak i w garażach znajdujących się w bryle budynku. Na zewnątrz budynku montowane będą rolety i żaluzje zewnętrzne, markizy, pergole, moskitiery, ogrodzenia, bramy garażowe, kraty, karnisze. Wewnątrz budynku montowane będą żaluzje wewnętrzne, rolety materiałowe, verticale, zasłony rzymskie, karnisze, moskitiery. Po demontażu produkty nie nadają się do ponownego użycia, gdyż są one produkowane na indywidualne zamówienie na konkretny wymiar według zlecenia/zamówienia klienta.
Przy produktach montowanych na zewnątrz budynku ich demontaż wiąże się z uszkodzeniem budynku (elewacji zewnętrznej). Rozmiar uszkodzenia uzależniony jest od sposobu montażu produktu (większe uszkodzenia powstaną przy demontażu rolety zewnętrznej podtynkowej niż rolety zewnętrznej natynkowej). Przedmiotem wniosku są jedynie usługi świadczone w lokalach mieszkalnych. Klasyfikacja statystyczna czynności będących przedmiotem wniosku to 43.21.Z, 43.29.12.Z, 43.29.19.Z, 43.39.11.Z, 43.39.1.Z, 43.99.9.Z, 43.99.5.Z.
Klasyfikację budynków będących przedmiotem wniosku wg PKOB to Sekcja 1, Dział 11, Grupa 111, Klasa 1110, Sekcja 1, Dział 11, Grupa 112, Klasa 1121 i 1122. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy można stosować stawkę 8% dla następujących sytuacji, gdy: rolety materiałowe i żaluzje są zamontowane na stałe do okna, rolety materiałowe i żaluzje są zamontowane na stałe do ściany, rolety materiałowe, żaluzje, rolety zabezpieczające są zamontowane na stałe do okna na zewnątrz, rolety materiałowe, żaluzje, rolety zabezpieczające są zamontowane na stałe do muru na zewnątrz budynku, rolety materiałowe, żaluzje i rolety zabezpieczające są zamontowane na stałe na zewnątrz budynku i otynkowane, rolety materiałowe, żaluzje i rolety zabezpieczające nakładane są na okno (razem z oknem wstawione w otwór) i otynkowane, markizy są zamontowane na stałe do muru na zewnątrz budynku, pergole o konstrukcji i montowanej na stałe jednocześnie do muru budynku i tarasu/balkonu na zewnątrz, pergole montowane są na stałe do tarasu/balkonu, pergole montowane są na stałe na terenie ogrodu, brama garażowa montowana jest na stałe w otworze wjazdu do garażu, moskitiery montowane są na stałe do okna na zewnątrz budynku, moskitiery montowane są na stałe do muru na zewnątrz budynku?
Zdaniem Wnioskodawczyni, (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku), powinna stosować stawkę 8% VAT – art. 41 ust. 2 o podatku od towarów i usług. Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy podatku od towarów i usług stawka podatku dla dostawy, budowy, remontu lub przebudowy budynków mieszkalnych (PKOB 11) i ich części, z wyjątkiem lokali użytkowych, realizowanych w ramach budownictwa społecznego wymienionych w poz. 162 załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.
Z przepisów tych jasno wynika, że jeżeli przedmiotem świadczenia jest wykonywanie robót budowlanych - także tych opisanych przez Wnioskodawczynię str. 3 ORD-IN w obiektach budownictwa mieszkaniowego, to można wówczas stosować stawkę 8% VAT – umieszczając na fakturze zapis – PKOB 11. W ocenie Wnioskodawcy, powinien on stosować w przypadku dokonywania montażu produktów obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 8%. Usługa montażu objęta stawką 8% dotyczyć będzie jedynie usług wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i w budynkach mieszkaniowych niezwiązanych z wykonywaniem działalności gospodarczej.
Uzasadnia to w pełni stosowanie obniżonej stawki podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest: prawidłowe - w zakresie stawki podatku VAT dla usług montażu zewnętrznych rolet i żaluzji bez względu na sposób ich mocowania oraz montażu bram garażowych w obiektach budownictwa mieszkaniowego objętych społecznym programem mieszkaniowym, nieprawidłowe – w zakresie stawki podatku VAT dla pozostałych usług montażu będących przedmiotem wniosku. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Ponadto, art. 8 ust. 1 ustawy określa, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.
W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 8%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f: stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%; stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
Stosownie do art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.
Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.
Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, to: w grupie 111: w klasie 1110 – budynki mieszkalne jednorodzinne.
Klasa obejmuje: samodzielne budynki takie jak: pawilony, wille, domki wypoczynkowe, leśniczówki, domy mieszkalne w gospodarstwach rolnych, rezydencje wiejskie, domy letnie itp. Domy bliźniacze lub szeregowe, w których każde mieszkanie ma swoje własne wejście z poziomu gruntu. Klasa nie obejmuje: budynków gospodarstw rolnych (1271), budynków o dwóch mieszkaniach (1121) Budynków o trzech i więcej mieszkaniach (1122), w grupie 112: w klasie 1121 – budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe. Klasa obejmuje: budynki samodzielne, domy bliźniacze lub szeregowe o dwóch mieszkaniach. w klasie 1122 – budynki o trzech i więcej mieszkaniach.
Klasa obejmuje: budynki mieszkalne pozostałe, takie jak: budynki mieszkalne, o trzech i więcej mieszkaniach. Klasa nie obejmuje: budynków zbiorowego zamieszkania (1130), hoteli (1211), schronisk młodzieżowych, domków kempingowych, domów wypoczynkowych (1212). w grupie 113: w klasie 1130 – budynki zbiorowego zamieszkania.
Klasa obejmuje: budynki zbiorowego zamieszkania, w tym domy mieszkalne dla ludzi starszych, studentów, dzieci i innych grup społecznych, np.: domy opieki społecznej, hotele robotnicze, internaty i bursy szkolne, domy studenckie, domy dziecka, domy dla bezdomnych itp., budynki mieszkalne na terenie koszar, zakładów karnych i poprawczych, aresztów śledczych, budynki rezydencji prezydenckich i biskupich. Klasa nie obejmuje: szpitali, klinik i budynków instytucji z opieką medyczną (lekarską lub pielęgniarską) (1264), zabudowań koszarowych (1274).
W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest zatem określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. u. z 2000r. Nr 80, poz. 903, z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej "lokalami", mogą stanowić odrębne nieruchomości.
Samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Treść art. 2 ust. 1 ustawy przesądza, że przedmiotami odrębnej własności mogą być zarówno lokale mieszkalne, jak i użytkowe.
Ponadto ust. 4 powołanego artykułu stanowi, iż do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności: piwnice, strych, komórka, garaż, zwane dalej „pomieszczeniami przynależnymi”.
Treść powyższych przepisów wskazuje na wyraźne rozróżnienie pomiędzy pomieszczeniami pomocniczymi, które związane są z izbą lub zespołem izb przeznaczonych na pobyt stały w sposób funkcjonalny, polegający na wykorzystaniu całej przestrzeni bezpośrednio dla zaspakajania mieszkaniowych potrzeb ludzi, a pomieszczeniami przynależnymi, które chociaż w sensie prawnym stanowią część lokalu mieszkalnego, jednak w sensie funkcjonalnym służą do zaspokajania innych niż mieszkaniowe potrzeb ludzi. Zgodnie z § 3 pkt 14 rozporządzenia, Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.
U. Nr 75, poz. 690, ze późn. zm.) lokalem użytkowym jest jedno pomieszczenie lub zespół pomieszczeń, wydzielone stałymi przegrodami budowlanymi, niebędące mieszkaniem, pomieszczeniem technicznym albo pomieszczeniem gospodarczym. Natomiast zgodnie z § 3 pkt 13 ww. rozporządzenia, pomieszczeniem gospodarczym jest pomieszczenie znajdujące się poza mieszkaniem lub lokalem użytkowym, służące do przechowywania przedmiotów lub produktów żywnościowych użytkowników budynku, materiałów lub sprzętu związanego z obsługą budynku, a także opału lub odpadów stałych.
Zaś pomieszczeniem technicznym jest pomieszczenie przeznaczone dla urządzeń służących do funkcjonowania i obsługi technicznej budynku (§ 3 pkt 12 cyt. rozporządzenia).
Art. 41 ust. 12b ustawy stanowi, iż do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2, lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).
Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz.
U. z 2013r., poz. 1719 z późn. zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla: towarów i usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia; robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; robót konserwacyjnych dotyczących: obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, - w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2. Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).
Mając na uwadze ww. przepisy, należy zauważyć, iż przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie czy czynności wykonywane przez podatnika mieszczą się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym). W związku z tym, że przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie definiują pojęć „budowa”, „remont”, „modernizacja”, „przebudowa”, „roboty budowlane”, „termomodernizacja” należy dokonać ich wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin.
W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.
U. z 2013 r., poz. 1409), ilekroć w ustawie jest mowa o: budowie – należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (pkt 6), robotach budowlanych – należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (pkt 7), przebudowie – należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; (…) (pkt 7a), remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych, polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (pkt 8).
W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne. Pojęcie „modernizacja” – według słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.
W świetle art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz.
U. Nr 223, poz. 1459 z późn. zm.) przez przedsięwzięcie termomodernizacyjne rozumie się przedsięwzięcie, którego przedmiotem jest: ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a, całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.
W tym miejscu należy wskazać, iż w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 224, poz. 1799), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniżało się do wysokości 7% w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.
Analiza powołanych wyżej przepisów § 37, obowiązującego do dnia 31 grudnia 2010 r. rozporządzenia z dnia 24 grudnia 2009 r. oraz obowiązujących po tym dniu rozporządzeń z dnia 22 grudnia 2011 r., z dnia 6 kwietnia 2011 r. oraz z dnia 23 grudnia 2013 r. prowadzi do wniosku, iż zakres stosowania obniżonej stawki podatku po 1 stycznia 2011 r. uległ zawężeniu.
Jak już zostało wskazane, przy określaniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym). Należy podkreślić, że to strony w umowach cywilno-prawnych określają, co jest przedmiotem sprzedaży.
Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest usługa remontowa, budowlana, budowlano-montażowa, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).
Wskazać należy, że z uwagi na to, iż obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów. Należy zauważyć, iż sama usługa montażu czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako remont lub modernizacja.
Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź też przywraca poprzedni stan faktyczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taką można traktować jako usługę budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy, o których mowa w ustawie. Mając na uwadze ww. przepisy należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. zastosowanie stawki preferencyjnej (8%) możliwe jest jedynie dla czynności dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części oraz stanowiących roboty konserwacyjne.
Z opisu sprawy wynika, że zapytanie Wnioskodawczyni dotyczy sprzedaży usług montażu na obniżoną stawkę 8% VAT dla klientów indywidualnych oraz na tarasach budynków. Wnioskodawczyni zamierza rozpocząć sprzedaż takich usług i chciałaby korzystać z obniżonej stawki VAT 8% dla następujących produktów: rolety materiałowe, wewnętrzne i zewnętrzne, żaluzje zewnętrzne i wewnętrzne, rolety aluminiowe zabezpieczające, markizy, pergole, bramy, kraty, moskitiery. Usługi będące przedmiotem wniosku będą wykonywane we wszystkich rodzajach budynków w tym również w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym.
Usługi objęte zakresem wniosku polegają w szczególności na montażu wewnątrz bądź zewnątrz budynku wolnostojącego lub mieszkania klientów rolet i żaluzji zewnętrznych lub wewnętrznych, markiz, pergoli, moskitier, ogrodzeń, bram garażowych, karniszy, wertykali, zasłon rzymskich. Usługa polega w szczególności na przytwierdzeniu w sposób uniemożliwiający demontaż do ściany budynku lub stolarki okiennej.
Przedmiotem umowy zawartej pomiędzy klientem a usługodawcą będzie usługa montażu rolet i żaluzji zewnętrznych lub wewnętrznych, markiz, pergoli, moskitier, ogrodzeń, bram garażowych, karniszy, wertykali, zasłon rzymskich w domu lub mieszkaniu klienta indywidualnego (osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). Montaż wszystkich produktów przeznaczonych do montażu na zewnątrz budynku odbędzie się z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych budynków – głównie otworów montażowych (drzwi, bramy, okna). Natomiast produkty, których montaż odbywa się wewnątrz budynków nie wymagają wykorzystania w sposób istotny elementów konstrukcyjnych obiektu.
Montaż będzie dokonywany we wszystkich rodzajach budynków. Usługi montażu bram garażowych będą wykonywane zarówno w garażach wolnostojących jak i w garażach znajdujących się w bryle budynku. Na zewnątrz budynku montowane będą rolety i żaluzje zewnętrzne, markizy, pergole, moskitiery, ogrodzenia, bramy garażowe, kraty, karnisze. Wewnątrz budynku montowane będą żaluzje wewnętrzne, rolety materiałowe, verticale, zasłony rzymskie, karnisze, moskitiery. Po demontażu produkty nie nadają się do ponownego użycia, gdyż są one produkowane na indywidualne zamówienie na konkretny wymiar według zlecenia/zamówienia klienta.
Przy produktach montowanych na zewnątrz budynku ich demontaż wiąże się z uszkodzeniem budynku (elewacji zewnętrznej). Rozmiar uszkodzenia uzależniony jest od sposobu montażu produktu (większe uszkodzenia powstaną przy demontażu rolety zewnętrznej podtynkowej niż rolety zewnętrznej natynkowej). Przedmiotem wniosku są jedynie usługi świadczone w lokalach mieszkalnych. Klasyfikacja statystyczna czynności będących przedmiotem wniosku to 43.21.Z, 43.29.12.Z, 43.29.19.Z, 43.39.11.Z, 43.39.1.Z, 43.99.9.Z, 43.99.5.Z.
Klasyfikację budynków będących przedmiotem wniosku wg PKOB to Sekcja 1, Dział 11, Grupa 111, Klasa 1110, Sekcja 1, Dział 11, Grupa 112, Klasa 1121 i 1122. Odnosząc zatem przedstawione zdarzenie przyszłe do przedstawionego stanu prawnego należy stwierdzić, iż montaż zewnętrznych rolet i żaluzji w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym wykonywane w ramach usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegać będą opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%.
Natomiast w sytuacji, gdy montaż ww. zewnętrznych rolet i żaluzji dokonywany będzie w pozostałych budynkach niezaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, to dla tych usług będzie miała zastosowanie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23%. Przy czym dla zastosowania stawki w przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje wskazany sposób umocowania przez Wnioskodawczynię zewnętrznych rolet i żaluzji.
Zatem stanowisko Wnioskodawczyni, w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla usług montażu zewnętrznych rolet i żaluzji w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, należało uznać za prawidłowe.
Natomiast analiza zdarzenia przyszłego na tle przytoczonych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż dla czynności polegających na montażu rolet i żaluzji wewnętrznych, markiz i moskitier zarówno w obiektach budowalnych lub jego częściach zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, jak i w pozostałych budynkach, brak jest podstaw do stosowania obniżonej stawki podatku w wysokości 8%, bowiem czynności te nie będą stanowić usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również usług, o których mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2013 r. Rolety i żaluzje wewnętrzne oraz markizy i moskitiery są wyposażeniem budynku (lokalu), w wyniku ich montażu nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku (lokalu).
Wykonywane przez Wnioskodawczynię ww. czynności nie mieszczą się w zakresie remontu czy budowy, gdyż w istocie czynności te są jedynie zaopatrywaniem budynku (lokalu mieszkalnego) w elementy wyposażanie, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Wskazać należy, że preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów. Zatem montaż ww. rolet i żaluzji wewnętrznych, markiz i moskitier nie mieści się w pojęciu remontu czy budowy, bowiem w takim przypadku mamy do czynienia z elementami wyposażenia budynku (lokalu).
W sytuacji świadczenia przez Wnioskodawczynię usług montażu rolet i żaluzji wewnętrznych, markiz i moskitier wykonywanych zarówno w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, jak i pozostałych budynkach zastosowanie będzie miała 23% stawka podatku od towarów i usług. Jak wskazano wyżej, w przedmiotowej sprawie dla zastosowania odpowiedniej stawki, również dla świadczonych przez Wnioskodawczynię usług montażu rolet materiałowych i żaluzji wewnętrznych, markiz i moskitier, bez znaczenia pozostaje wskazany sposób ich umocowania.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni, iż w zakresie montażu rolet materiałowych, zabezpieczających i żaluzji zewnętrznych w budynkach niezaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym oraz rolet materiałowych i żaluzji wewnętrznych, markiz i moskitier zarówno w budynkach mieszkalnych objętych społecznym programem mieszkaniowym, jak i pozostałych budynkach, powinna stosować stawkę 8%, należało uznać za nieprawidłowe. Z opisu sprawy wynika również, iż wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą również stawki podatku VAT dla usług montażu pergoli.
Jak wskazano wyżej, obniżona do wysokości 8% stawka podatku VAT ma zastosowanie wyłącznie do robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym oraz lokalami mieszkalnymi, a nie do wszystkich czynności wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego oraz lokalach mieszkalnych. Jak wynika z definicji internetowego słownika, (www.sjp.pl), pergola to budowla ogrodowa składająca się z jednego lub dwóch rzędów słupów podtrzymujących poziomą kratę oplecioną pnącymi roślinami.
Odnosząc zatem przedstawione zdarzenie przyszłe do przedstawionego stanu prawnego należy stwierdzić, iż dla czynności polegających na montażu pergoli zarówno w obiektach budowalnych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, jak i w pozostałych budynkach, brak jest podstaw do stosowania obniżonej stawki podatku w wysokości 8%, bowiem czynności te nie będą stanowić usług wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również usług, o których mowa w § 3 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2013 r. Tym samym dla ww. czynności Wnioskodawczyni winna stosować stawkę podstawową w wysokości 23% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Zatem oceniając stanowisko Wnioskodawczyni, iż dla montażu pergoli, powinna stosować stawkę 8%, należało uznać je za nieprawidłowe.
Wnioskodawczyni świadczy również usługi montażu bram garażowych. W tym miejscu należy wskazać, iż zastosowanie prawidłowej stawki podatku VAT dla ww. usług uzależnione jest od postanowień umowy na wykonanie robót budowlanych. Jeżeli przedmiotem umowy będą roboty budowlane w budynkach mieszkalnych (PKOB 111 i 112) jako całości – to należna będzie stawka w wysokości 8%.
Jeżeli jednak w umowie zostanie wskazane, że roboty budowlane dotyczyć będą poszczególnych części budynku, tj. powierzchni mieszkalnych i odrębnie powierzchni niemieszkalnych, wówczas w odniesieniu do usług wykonywanych w części mieszkalnej zastosowanie znajdzie stawka podatku w wysokości 8%, natomiast do usług wykonywanych w części niemieszkalnej – stawka podatku w wysokości 23%. W przedstawionych okolicznościach sprawy Wnioskodawczyni wskazała, iż usługi montażu bram garażowych będą wykonywane we wszystkich rodzajach budynków w tym również w budynkach objętych społecznym programem mieszkaniowym.
Należy zauważyć, że sama usługa montażu czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako modernizacja czy też termomodernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź też przywraca poprzedni stan techniczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, można traktować jako usługę modernizacji lub termomodernizacji, o których mowa w ustawie.
Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, iż czynności będące przedmiotem wniosku, stanowiące usługi budowlano-montażowe polegające na montażu bram garażowych, wykonywane w budynku mieszkalnym objętym społecznym programem mieszkaniowym w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy, będą podlegać opodatkowaniu VAT w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 i ust. 12 w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem limitów wskazanych w art. 41 ust. 12b ustawy.
Natomiast do montażu ww. bram garażowych w pozostałych budynkach nieobjętych społecznym programem mieszkaniowym, jak również w garażach wolnostojących, będzie mieć zastosowanie podstawowa stawka podatku VAT w wysokości 23%. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Podkreślenia wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego.
Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego i własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14 b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Końcowo nadmienia się, iż zgodnie z art. 14 f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Natomiast w myśl § 2 ww. artykułu w przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Wnioskodawczyni w dniu 14 stycznia 2014 r. dokonała wpłaty w wysokości 520 zł.
Jednakże, w związku z tym, iż wniosek swym zakresem obejmuje sześć zdarzeń, kwota 280 zł, wniesiona na podstawie art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przez Wnioskodawcę w dniu 14 stycznia 2014 r., na konto bankowe Izby Skarbowej w Łodzi będzie zwrócona przekazem pocztowym na adres wskazany w części B.3 wniosku ORD-IN, zgodnie z art. 14f § 2a ww. ustawy. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.