INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 16 czerwca 2014 r. (data wpływu 23 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w 100% związanego ze świadczeniem na rzecz pracowników usług organizowania wyjazdów wypoczynkowych w Ośrodku Wnioskodawcy, finansowanych częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo pokrywanych przez pracowników - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie : opodatkowania organizowanych na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych w Ośrodku Wnioskodawcy, finansowanych częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo pokrywanych przez pracowników; podstawy opodatkowania w związku ze świadczeniem ww. usług organizowania na rzecz pracowników wyjazdów wypoczynkowych prawa do odliczenia podatku VAT w 100% związanego ze świadczeniem na rzecz pracowników ww. usług. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Grupa A Zakłady A „P” S.A.
(dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podmiotem działającym w branży chemicznej wyspecjalizowanym w produkcji nawozów azotowych. Jest ona zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”). Zakres działalności prowadzonej przez Spółkę wynikający z Krajowego Rejestru Sądowego obejmuje także m.in. działalność związaną z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi. Spółka przejęła (połączenie przez przejęcie) przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie m.in. świadczenia usług turystyczno-wypoczynkowych. Po przejęciu ww. podmiotu Spółka prowadzi działalność komercyjną z wykorzystaniem przejętego ośrodka wypoczynkowego (dalej: „Ośrodek”).
Wykorzystując Ośrodek, poza usługami kierowanymi do klientów zewnętrznych, Spółka świadczy usługi na rzecz swoich pracowników. Usługi te są częściowo finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych (dalej: „ZFŚS”, lub „Fundusz”). Finansowanie wyjazdów wypoczynkowych pracowników do Ośrodka odbywa się za pośrednictwem ZFŚS, w części ze środków ZFŚS oraz w pozostałej części przez dopłatę ze środków własnych pracowników. Pracownicy wpłacają część wynagrodzenia na rachunek Funduszu, a stamtąd całe wynagrodzenie jest transferowane z odrębnego rachunku ZFŚS na rachunek bankowy Wnioskodawcy.
Mając na uwadze powyższe, Spółka powzięła wątpliwości dotyczące skutków organizowania wskazanych wyjazdów wypoczynkowych na gruncie VAT. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy Spółce przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT naliczonego od wydatków związanych ze świadczeniem usług polegających na organizowaniu wyjazdów pracowników do Ośrodka? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT naliczonego od wydatków związanych ze świadczeniem usług polegających na organizowaniu wyjazdów pracowników do Ośrodka.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego. Prawo do odliczenia VAT naliczonego jest fundamentalnym prawem podatnika gwarantującym mu neutralność ekonomiczną VAT. Ciężar tego podatku powinien z założenia ponosić ostateczny konsument towarów i usług, a nie podatnik VAT. Prawo do odliczenia nie może być limitowane w przypadku, gdy wydatki służą podatnikowi wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT.
Jest to uprawnienie wynikające z samej konstrukcji tego podatku, a TSUE wielokrotnie wskazywał, że prawo do odliczenia ustanowione m.in. w Dyrektywie VAT, będące integralną częścią mechanizmu podatku VAT, stanowi podstawową zasadę, na której opiera się wspólny system podatku VAT, i co do zasady nie może być ograniczane (por. wyroki TSUE z 8 stycznia 2002 r. w sprawie C 409/99 Metropol i Stadler, a także z 26 maja 2005 r. w sprawie C 463/03 Kretztechnik).
W ocenie Spółki, skoro zarówno świadczenia realizowane na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i świadczenia realizowane na rzecz pracowników Spółki podlegają opodatkowaniu VAT, to wszelkie wydatki z nimi wiązane, zwłaszcza te, które w sposób bezpośredni będą niezbędne do wyświadczenia usługi (np. energia elektryczna, zakup żywności, zakup pościeli i łóżek, usługi remontowe etc.), dają Spółce prawo do odliczenia VAT naliczonego. Tezę tę potwierdzają również interpretacje indywidualne, w których organy podatkowe uznawały, że świadczenia częściowo finansowane z ZFŚS mogą w niektórych przypadkach podlegać opodatkowaniu VAT. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 30 listopada 2012 r. (sygn.
ITPP1/443-1064/12/MN) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy doszedł do następujących, wniosków: „Odnosząc się natomiast do prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków sfinansowanych w części ze środków obrotowych spółki i w części ze środków ZFŚS, związanych z bieżącym utrzymaniem apartamentu oraz wyposażeniem nowego apartamentu wskazać należy, iż na zasadzie określonej w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturach dokumentujących ww. wydatki, przy założeniu, że nie zajdą wyłączenia, określone w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.
Wydatki te będą - jak wynika z wniosku - związane wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną, a zatem podstawowy warunek pełnego prawa do odliczenia zostanie wypełniony”. Reasumując Wnioskodawcy przysługuje prawe do odliczenia 100% od wydatków związanych z organizacją wyjazdów pracowniczych do Ośrodka częściowo finansowanych ze środków ZFŚS. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm. ), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie zaś do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy wynika, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.
W myśl art. 88 ust. 3a ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy: sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: wystawionymi przez podmiot nieistniejący, (uchylona); transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; (uchylony); wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności; faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; (uchylony); wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.
Zatem pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością podatnika występuje wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości. Jeżeli więc nie istnieje bezpośredni lub pośredni związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi, nie ma możliwości skorzystania z prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących dokonanie tych zakupów. Należy wskazać, iż w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego.
Zasada ta wyraża się tym, że istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Jeżeli zaś dany towar lub usługa ma służyć czynnościom nieuprawniającym do odliczenia podatku VAT (niepodlegającym opodatkowaniu lub zwolnionym z podatku VAT) w momencie dokonywania zakupu podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku VAT. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi także działalność związaną z zakwaterowaniem i usługami gastronomicznymi. Spółka przejęła (połączenie przez przejęcie) przedsiębiorcę prowadzącego działalność w zakresie m.in. świadczenia usług turystyczno-wypoczynkowych. Po przejęciu ww. podmiotu Spółka prowadzi działalność komercyjną z wykorzystaniem przejętego ośrodka wypoczynkowego. Wykorzystując Ośrodek, poza usługami kierowanymi do klientów zewnętrznych, Spółka świadczy usługi na rzecz swoich pracowników. Usługi te są częściowo finansowane z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Finansowanie wyjazdów wypoczynkowych pracowników do Ośrodka odbywa się za pośrednictwem ZFŚS, w części ze środków ZFŚS oraz w pozostałej części przez dopłatę ze środków własnych pracowników. Pracownicy wpłacają część wynagrodzenia na rachunek Funduszu, a stamtąd całe wynagrodzenie jest transferowane z odrębnego rachunku ZFŚS na rachunek bankowy Wnioskodawcy. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez czynnego zarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych.
W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia został spełniony, gdyż – jak wskazano w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi Nr IPTPP1/443-444/14-2/MW – Wnioskodawca, organizując dla pracowników wyjazdy wypoczynkowe do własnego ośrodka wypoczynkowego Wnioskodawcy, częściowo finansowane z ZFŚS, a częściowo ze środków własnych pracowników, działa jako podatnik podatku VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a świadczone ww. usługi stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT, stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Zatem towary i usługi nabywane w celu świadczenia ww. usług dla własnych pracowników są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków związanych ze świadczeniem ww. usług, wynikającego z faktur wystawionych na Wnioskodawcę, o ile nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.
Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT naliczonego od wydatków związanych ze świadczeniem usług polegających na organizowaniu wyjazdów pracowników do własnego Ośrodka, w sytuacji, gdy faktury dokumentujące przedmiotowe wydatki są wystawione na Wnioskodawcę i nie zachodzą wyłączenia, o których mowa w art. 88 ustawy.
Zatem stanowisko, w którym Wnioskodawca wskazał, że „skoro zarówno świadczenia realizowane na rzecz podmiotów zewnętrznych, jak i świadczenia realizowane na rzecz pracowników Spółki podlegają opodatkowaniu VAT, to wszelkie wydatki z nimi związane, zwłaszcza te, które w sposób bezpośredni będą niezbędne do wyświadczenia usługi (np. energia elektryczna, zakup żywności, zakup pościeli i łóżek, usługi remontowe etc.), dają Spółce prawo do odliczenia VAT naliczonego”, należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w 100% związanego ze świadczeniem na rzecz pracowników usług organizowania wyjazdów wypoczynkowych w Ośrodku Wnioskodawcy, finansowanych częściowo ze środków ZFŚS, a częściowo pokrywanych przez pracowników. Wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciami.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.