INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2014 r. (data wpływu 14 lipca 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 października 2014r.
(data wpływu 6 października 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy działki nr 27/15 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie: braku możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy działki nr 27/13 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zastosowania zwolnienia dla dostawy działki nr 27/15 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 października 2014r. w zakresie doprecyzowania zdarzenia przyszłego. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku). Miasto X jest miastem na prawach powiatu. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Miasto Xi Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział I zamierzają dokonać zamiany nieruchomości położonych w X. Projektowana transakcja będzie polegać na przekazaniu na rzecz ZUS działek gruntu oznaczonych nr 27/13 i 27/15, w obrębie B-43, o łącznej powierzchni 0,1992 ha (tj. działka nr 27/13 o powierzchni 0,0219 ha oraz działka nr 27/15 o powierzchni 0,1773 ha) położonych w X, przy ul. Y bez nr w zamian za działkę nr 27/18, w obrębie B-43, o powierzchni 0,0997 ha. W ewidencji gruntów działki nr 27/13 i 27/15 sklasyfikowane są jako zurbanizowane tereny niezabudowane - użytek Bp. Dla ww. nieruchomości stanowiących własność Miasta (dz.
27/13 i 27/15) prowadzona jest księga wieczysta nr …. Prawo własności nieruchomości Miasto nabyło z mocy prawa na podstawie decyzji z dnia 22 maja 1995 r. nr … Wojewody wydanej w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, zaś Skarb Państwa nabył je od osób fizycznych w drodze wywłaszczenia oraz na podstawie aktu notarialnego umowy sprzedaży w ramach prowadzonego postępowania wywłaszczeniowego. Dla przedmiotowej nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Według obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta działki znajdują się na terenie oznaczonym symbolem MW - tereny o przewadze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej obejmują obszary o zabudowie zwartej, jak i w strukturach rozluźnionych osiedlowych. Tereny te obejmują jednocześnie program usług podstawowych, lokalnych centrów terenów rekreacji, zieleni i sportu oraz obsługi komunikacyjnej. Inne elementy programu ogólnomiejskiego, jak działalność gospodarcza i usługowa, dopuszczane mogą być pod warunkiem, że nie powodują kolizji z funkcją podstawową.
Działka nr 27/13 została objęta decyzją z dnia 09 sierpnia 2005 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr … dla inwestycji polegającej na budowie II Inspektoratu ZUS w X wraz z infrastrukturą techniczną, wjazdami, wewnętrznym układem drogowym i parkingami oraz decyzją z dnia 21 kwietnia 2009 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr … dla inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego (biurowego) - siedziba II Inspektoratu ZUS w X wraz z infrastrukturą techniczną, wolnostojącym budynkiem stacji transformatorowej, zjazdami, układem komunikacji wewnętrznej i parkowania oraz budynku garażu i obiektów małej architektury.
Miasto będąc właścicielem działki nr 27/13 wyraziło zgodę dla ZUS na jej dysponowanie na cele budowlane w związku z inwestycją realizowaną w oparciu o decyzję z dnia 28 lutego 2013 r., nr …, którą Prezydent Miasta X zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obiektu obejmującego: budynek biurowy, budynek stacji transformatorowej, budynek garażowy, osłonę pojemników na odpadki stałe, drogę wewnętrzną, chodniki, parkingi i przyłącza.
Pozwolenie na budowę zostało wydane w związku z ww. ostateczną decyzją z dnia 21 kwietnia 2009 r. nr …. Zgodnie z treścią ww. decyzji inwestycja obejmuje działki nr 27/17 i 27/18, 41/10, 41/14, 26/32, 27/14, 25/15 i 24/2, w obrębie B-43. Jednocześnie projekt zagospodarowania terenu dla ww. inwestycji obejmuje także działkę nr 27/13, która nie została wskazana w pozwoleniu na budowę. Zgodnie z ww. projektem na działce 27/13 został zaplanowany zjazd z ul. Y. Działka nr 27/15 została objęta decyzją nr … z dnia 09 sierpnia 2005 r., o której mowa powyżej. Obecnie działka nr 27/13 jest niezabudowana i aktualnie stanowi plac budowy budynku realizowanego na działce sąsiedniej.
Działka nr 27/15 jest niezabudowana, porośnięta drzewami i krzakami, stanowi nieurządzony teren zielony. Przez działkę nr 27/15 przebiega sieć elektroenergetyczna, kanalizacyjna, ciepłownicza i telekomunikacyjna. Wartość rynkowa prawa własności nieruchomości wg operatu szacunkowego wykonanego dla celu zamiany wynosi 898.000 zł, w tym wartość działki nr 27/13 - 98.730 zł, wartość działki nr 27/15 - 799.270 zł. W operacie zamieszczono klauzulę ,,Określona wartość rynkowa prawa do nieruchomości nie obejmuje takich wielkości jak: podatki i opłaty, jakie potencjalny nabywca prawa będzie zobowiązany zapłacić”.
Ponadto w odrębnym opracowaniu na kwotę 10.401 zł została określona wartość naniesień roślinnych znajdujących się na Działce nr 27/15. W operacie zawarto klauzulę ,,wyliczone wartości nie obejmują podatku VAT”. Podstawą dokonania projektowanej zamiany jest art. 15 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Nieruchomość przy ul. Y - działki nr 27/13 i 27/15 w obrębie B-43 będące przedmiotem wniosku nie służyły Wnioskodawcy do działalności zwolnionej z podatku VAT jak również do żadnej innej czynności wchodzącej w zakres ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Nieruchomość nabyta została na rzecz Miasta na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody.
Z uwagi na powyższe, właściciel nie posiadał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Sieci usytuowane na działce nr 27/15: elektroenergetyczna – własność P kanalizacyjna - własność Miasta X ciepłownicza - własność D telekomunikacyjna - własność N–D. Sieć kanalizacyjna będąca własnością Wnioskodawcy jest obiektem liniowym zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 3, budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, między innymi jak obiekt liniowy. Nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie ww. sieci.
Po wybudowaniu sieci nie została ona oddana do użytkowania w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu. Nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Obiekt liniowy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy. Uchwałą Nr Rady Miejskiej w X z dnia 5 grudnia 2012 r. powierza się ZWiK Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wykonywanie w latach: 2013 - 2014 zadania własnego gminy i powiatu z zakresu gospodarki komunalnej obejmującego eksploatację, konserwację i remonty miejskiej sieci kanalizacji deszczowej i urządzeń kanalizacyjnych służących do odprowadzania wód opadowych i roztopowych. Wnioskodawca nie poniósł wydatków przekraczających 30% wartości początkowej obiektu na ulepszenie sieci.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. (we wniosku pytanie nr 2) Czy dostawa działki nr 27/15 w ramach projektowanej transakcji zamiany nieruchomości stanowiącej część nieruchomości uregulowanej w księdze wieczystej nr … może skorzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9? Zdaniem Wnioskodawcy, działka nr 27/15 została objęta decyzją z dnia 09 sierpnia 2005 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr dla inwestycji polegającej na budowie II Inspektoratu ZUS w X wraz z infrastrukturą techniczną, wjazdami, wewnętrznym układem drogowym i parkingami, która nie jest realizowana.
ZUS realizuje inwestycję na podstawie decyzji z dnia 21 kwietnia 2009 r., o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego nr … dla Inwestycji polegającej na budowie budynku usługowego (biurowego) - siedziba II Inspektoratu ZUS w X wraz z infrastrukturą techniczną, wolnostojącym budynkiem stacji transformatorowej, zjazdami, układem komunikacji wewnętrznej i parkowania oraz budynku garażu i obiektów małej architektury oraz wydanej w jej następstwie decyzji z dnia 28 lutego 2013 r., nr … zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę obiektu obejmującego: budynek biurowy, budynek stacji transformatorowej, budynek garażowy, osłonę pojemników na odpadki stałe, drogę wewnętrzną, chodniki, parkingi i przyłącza.
Decyzje te nie obejmują działki nr 27/15. W związku z powyższym formalnie teren działki nr 27/15 został objęty wyłącznie nierealizowaną decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego z 2005 r. W ocenie Wnioskodawcy działka nr 27/15 nie jest gruntem przeznaczonym pod zabudowę i jej dostawa powinna korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, według art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zatem w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
Z przytoczonych regulacji wynika, że – co do zasady – opodatkowaniu podlegają czynności odpłatne, przy czym nie wynika z nich, że odpłatność za czynności dostawy towarów lub świadczenia usług musi mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową - zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną - zapłata w części pieniężna i w części rzeczowa. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność. W myśl art. 603 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014r.
Nr 121), przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując zarówno w charakterze dostawcy, jak i w charakterze nabywcy. Przepis art. 604 Kodeksu cywilnego zawiera dyspozycję odpowiedniego stosowania do zamiany przepisów o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy.
Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. Przy czym zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel. Zatem, zamianę nieruchomości w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktuje się jako odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE.
L Nr 347, str. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Zatem z powyższego wynika, że przeniesienie własności gruntu na podstawie umowy zamiany stanowi odpłatną dostawę towaru i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca w związku z tą dostawą występuje w charakterze podatnika podatku VAT. Z okoliczności zawartych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca i Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział I w X zamierzają dokonać zamiany nieruchomości. Planowana transakcja będzie polegać na przekazaniu na rzecz ZUS działek gruntu oznaczonych nr 27/13 i 27/15, w zamian za działkę nr 27/18. W ewidencji gruntów działki nr 27/13 i 27/15 sklasyfikowane są jako zurbanizowane tereny niezabudowane - użytek Bp.
Prawo własności nieruchomości Miasto nabyło z mocy prawa na podstawie decyzji z dnia 22 maja 1995 r. wydanej w związku z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, zaś Skarb Państwa nabył je od osób fizycznych w drodze wywłaszczenia oraz na podstawie aktu notarialnego umowy sprzedaży w ramach prowadzonego postępowania wywłaszczeniowego. Dla przedmiotowej nieruchomości nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.
Według obowiązującego Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta X działki znajdują się na terenie oznaczonym symbolem MW - tereny o przewadze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej obejmują obszary o zabudowie zwartej, jak i w strukturach rozluźnionych osiedlowych. Tereny te obejmują jednocześnie program usług podstawowych, lokalnych centrów terenów rekreacji, zieleni i sportu oraz obsługi komunikacyjnej. Inne elementy programu ogólnomiejskiego, jak działalność gospodarcza i usługowa, dopuszczane mogą być pod warunkiem, że nie powodują kolizji z funkcją podstawową.
Działka nr 27/15 została objęta decyzją nr … z dnia 09 sierpnia 2005 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie II Inspektoratu ZUS w X wraz z infrastrukturą techniczną, wjazdami, wewnętrznym układem drogowym i parkingami. Działka nr 27/15 jest niezabudowana, porośnięta drzewami i krzakami, stanowi nieurządzony teren zielony, przez działkę nr 27/15 przebiega sieć elektroenergetyczna, kanalizacyjna, ciepłownicza i telekomunikacyjna. Nieruchomość nabyta została na rzecz Miasta na podstawie decyzji komunalizacyjnej Wojewody. Z uwagi na powyższe, właściciel nie posiadał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.
Sieci usytuowane na działce nr 27/15: elektroenergetyczna – własność P; kanalizacyjna - własność Miasta; ciepłownicza - własność D, telekomunikacyjna - własność N–D. Sieć kanalizacyjna będąca własnością Wnioskodawcy jest obiektem liniowym zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 3 pkt 3, budowla to każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, między innymi jak obiekt liniowy. Nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie ww. sieci. Po wybudowaniu sieci nie została ona oddana do użytkowania w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu. Nie nastąpiło pierwsze zasiedlenie. Obiekt liniowy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy.
Uchwałą z dnia 5 grudnia 2012 r. powierza się ZWiK Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wykonywanie w latach: 2013 - 2014 zadania własnego Gminy i Powiatu z zakresu gospodarki komunalnej obejmującego eksploatację, konserwację i remonty miejskiej sieci kanalizacji deszczowej i urządzeń kanalizacyjnych służących do odprowadzania wód opadowych i roztopowych. Wnioskodawca nie poniósł wydatków przekraczających 30% wartości początkowej obiektu na ulepszenie sieci. Podstawą dokonania planowanej zamiany jest art. 15 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Nieruchomości będące przedmiotem wniosku nie służyły Wnioskodawcy do działalności zwolnionej z podatku VAT, jak również do żadnej innej czynności wchodzącej w zakres ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast w myśl art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2014 r. – zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy, przez tereny budowlane rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane.
Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp. Wskazać jednocześnie należy, że kluczowa dla sprawy regulacja stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r., zgodnie z którym, państwa członkowskie zwalniają z VAT dostawy terenów niezabudowanych, inne niż dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b Dyrektywy.
Należy ponadto zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego; sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego. Jak wynika z opisu wskazanego przez Wnioskodawcę, przez działkę będącą przedmiotem wniosku przebiegają sieci: elektroenergetyczna, kanalizacyjna, ciepłownicza i telekomunikacyjna. Właścicielem sieci kanalizacyjnej jest Wnioskodawca, natomiast pozostałe sieci są własnością innych podmiotów. W związku z powyższym należy przeanalizować, czy ww. działkę należy traktować jako grunt niezabudowany czy zabudowany w świetle obowiązujących przepisów.
Należy zauważyć, że stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, obiekt małej architektury. Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Przez budowle – stosownie do art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane – należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
W myśl art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane, przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.
Natomiast art. 3 pkt 9 ww. ustawy wskazuje, że przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. W myśl postanowień art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny (Dz.
U. z 2014 r., poz. 121), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W świetle zapisów art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.
Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania. Natomiast stosownie do art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, że posadowione na działce będącej przedmiotem wniosku sieci elektroenergetyczna, ciepłownicza i telekomunikacyjna – jak wskazał Wnioskodawca – nie stanowią jego własności, nie można ich traktować części składowe nieruchomości, która ma być przedmiotem zbycia (zamiany) przez Wnioskodawcę. Natomiast sieć kanalizacyjna, będąca własnością Wnioskodawcy, znajdująca się na ww. działce, w świetle obowiązujących przepisów stanowi budowlę, którą uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Tym samym, działka nr 27/15 – wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - jest działką gruntu zabudowaną.
Dostawa tej nieruchomości w ramach umowy zamiany nie może podlegać zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. W związku z powyższym należy przeanalizować, czy dostawa ww. zabudowanej nieruchomości będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Definicja pierwszego zasiedlenia, o której mowa powyżej, została zawarta w art. 2 pkt 14 ustawy.
Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika.
Przedmiotowa nieruchomość winna być przyjęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, bowiem zarówno sprzedaż jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem należy uznać, że pierwsze zasiedlenie zachodzi w momencie sprzedaży lub oddania budynku (budowli) do użytkowania pierwszemu nabywcy lub najemcy (dzierżawcy).
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że dostawa nieruchomości, spełniających określone w przepisach warunki, może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia nie minęły co najmniej 2 lata.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Ponadto, jak wynika z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. Tak więc, jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części nie będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas należy poddać badaniu zaistnienie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
W myśl art. 29 ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z wymienionych powyżej podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów.
Należy zauważyć, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że dostawa działki 27/15 będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, zatem nie będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Z uwagi jednak na fakt, iż przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony oraz że Wnioskodawca nie dokonywał ulepszenia ww. nieruchomości przekraczającego 30% wartości początkowej, należy stwierdzić, że zostaną spełnione przesłanki wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, warunkujące zwolnienie z podatku VAT dostawę nieruchomości.
Zatem dostawa nieruchomości (działki zabudowanej nr 27/15) w ramach transakcji zamiany będzie podlegała zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, z którego wynika, że działka nr 27/15 nie jest gruntem przeznaczonym pod zabudowę i jej dostawa powinna korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut.
Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej możliwości zastosowania zwolnienia dla dostawy działki nr 27/15 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.