INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 lipca 2012 r. (data wpływu 20 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „…”. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Po ogłoszeniu naboru wniosków przez Urząd Marszałkowski, Parafia zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy w ramach Działania 413 „…” PROW na lata 2007-2013 złożyła wniosek o dotacje na remont dachu kościoła w dniu 21 września 2010 r. Pełna nazwa zadania to „…”. Wniosek o refundację został przyjęty.
Koszty remontu dachu obejmują: prace konserwatorskie konstrukcji dachu, prace impregnacyjne i prace blacharskie. Łączna kwota kosztów remontu wg kosztorysu to 570.850,80 zł, w tym podatek VAT 106.744,55 zł, który zaliczono do kosztów kwalifikowalnych. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 01 kwietnia 2010 r. (Dz. U. Nr 65 poz. 417) Wnioskodawca może aplikować o maksymalnie 75% kosztów kwalifikowalnych. Parafii przyznano 360.000,00 zł dotacji. W związku z tym, iż Parafia nie figuruje w rejestrze podatników podatku VAT, nie uzyskuje dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie będzie mogła w żaden sposób odliczyć zapłaconego podatku VAT.
W związku z powyższym już na etapie składania wniosku aplikacyjnego podatek VAT zaliczono do kosztów kwalifikowalnych. Przedmiot inwestycji, tj. kościół nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tylko służy wiernym. Na prowadzenie remontu konserwatorskiego dachu zabytkowego kościoła, Parafia otrzymała stosowne pozwolenia, które zostały dołączone do wniosku: pozwolenie od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr z dnia 02 marca 2009 r, pozwolenie ze Starostwa Powiatowego– Decyzja z dnia 10 marca 2009 r., umowa z wykonawcą prac, wszystkie obowiązujące załączniki zgodnie z informacją o załącznikach.
Po złożeniu wniosku z kompletem dokumentów do Urzędu Marszałkowskiego, podpisał z Parafią umowę: Umowa o przyznanie pomocy w ramach Działania 413 „…” w zakresie operacji odpowiadających warunkom przyznania pomocy w ramach działania „…” objętego PROW na lata 2007-2013. Umowa została zawarta w dniu 22 lutego 2011 r. Prace są wykonywane zgodnie z umową i Parafia posiada poświadczenia wydatków (faktury wykonawców) na wykonanie remontu konserwatorskiego dachu zabytkowego kościoła. Do wniosku o płatność pośrednią PROW 313/4/z Parafia zobowiązana jest dołączyć interpretację indywidualną potwierdzającą możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturach za „…”.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Parafia ma możliwość odliczenia naliczonego podatku VAT na fakturach za „…”? Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na to, iż Parafia nie figuruje w rejestrze podatników VAT, gdyż nie uzyskuje dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie może w żaden sposób odliczyć zapłaconego podatku VAT i dlatego koszt tego podatku winien zostać uznany za kwalifikowalny, a tym samym podlegać refundacji zgodnie z założeniami Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu -z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy maja związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie obowiązku podatkowego).
Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada, wyłącza więc możliwość dokonania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadkach ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu. Zgodnie z wymienionymi przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy, warunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.
W przypadku Parafii warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Parafia nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, a towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie są związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem. Zatem Parafia nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji przedmiotowej inwestycji. W zakresie przedmiotowego zadania Parafia nie ma również możliwości uzyskani zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.).
Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych § 7 ust. 3 i 4 cyt. rozporządzenia, w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Parafia nie spełnia tych warunków, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia. Reasumując, Parafia nie ma możliwości odliczenia oraz uzyskania zwrotu podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadania pn.
„…” realizowanego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Jednocześnie wskazać należy, że organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Nadto tut.
Organ zauważa, iż rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009 Nr 224, poz. 1799 ze zm.), na który powołuje się Wnioskodawca we własnym stanowisku w sprawie nie obowiązuje. Od dnia 6 kwietnia 2011 r. obowiązuje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535. z późn. zm.). Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.