INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 20 sierpnia 2014r. (data wpływu 26 sierpnia 2014r.) uzupełnionym pismem z dnia 8 października 2014r.
(data wpływu 13 października 2014r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku VAT w związku z wykorzystywaniem przedmiotowego budynku do czynności opodatkowanych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 26 sierpnia 2014r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku VAT w związku z wykorzystywaniem przedmiotowego budynku do czynności opodatkowanych. Wniosek uzupełniono w dniu 13 października 2014 r. w zakresie doprecyzowania opisanego zdarzenia przyszłego oraz o podpis osoby upoważnionej.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku). Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Ł. zwana dalej Wnioskodawcą lub Spółką, prowadzi działalność w zakresie wynajmu nieruchomości własnych. Jest to wiodący jej przedmiot działalności. Wśród posiadanych przez Spółkę nieruchomości, część z nich to lokale mieszkalne, a część użytkowe. Zatem wynajem lokali mieszkalnych w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 punkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi obrót z tytułu wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT.
Obrót z tytułu wykonywania przez Spółkę czynności zwolnionych z podatku VAT, który niemal w całości przypada na wynajem lokali mieszkalnych, stanowi więcej niż 25 % całego obrotu, tj. czynności opodatkowanych i zwolnionych. Spółka nabędzie nieruchomość, obejmującą działkę gruntu oraz usadowiony na niej budynek o znacznej wartości. Nabycie nastąpi w ramach czynności opodatkowanej stanowiącej dostawę towarów. Na zbywcy będzie ciążył obowiązek wykazania podatku należnego z tytułu sprzedaży tego budynku jako dostawy towarów. Zbywca jest czynnym podatnikiem VAT. Budynek będący częścią nieruchomości zawiera wyłącznie lokale użytkowe, będące w znacznej mierze lokalami sklepowymi.
Zbywca czerpie pożytki z budynku jedynie poprzez najem jego powierzchni. W ten sam sposób będzie czerpać pożytki z budynku Spółka. Zatem za pomocą budynku można dokonywać wyłącznie czynności opodatkowanych. Spółka zakłada, że będzie wykorzystywać budynek w taki sposób - najem jego powierzchni użytkowych przez okres dłuższy niż najbliższe 10 lat licząc od roku nabycia i oddania do używania. Spółka nie zakłada sprzedaży budynku w tym okresie. Spółka również nie zakłada, iż zmianie ulegnie charakter powierzchni budynku, tj. że będzie on zawierał lokale i powierzchnie inne niż użytkowe. W szczególności Spółka nie zamierza tworzyć w budynku lokali mieszkalnych, jest to zresztą niemożliwe.
Zatem budynek jest przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych a to przeznaczenie się nie zmieni w ciągu najbliższych 10 lat licząc od roku, w którym budynek zostanie oddany do użytkowania. Spółka zaliczy oczywiście budynek do środków trwałych a jego wartość początkowa w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym przekroczy wielokrotnie kwotę 15.000 zł. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Na fakturze wystawionej przez zbywcę jako nabywca będzie uwidoczniony Wnioskodawca, zatem faktura zostanie wystawiona na Wnioskodawcę. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy Spółka będzie uprawniona do rozliczenia całego podatku naliczonego przy budynku opisanym w stanie faktycznym, w tym czy Spółka będzie zobowiązana do dokonywania proporcji wstępnej, o której mowa w przepisie art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy będzie zobowiązana do dokonywania korekt rocznych proporcji wstępnej, o których mowa w przepisie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do rozliczenia w całości podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturze zbywcy, która będzie dokumentować sprzedaż przedmiotowego budynku.
Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej ustawą) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nabyty budynek z natury rzeczy może być wykorzystywany wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych.
Zgodnie z przepisem art. 90 ust. 1 ustawy w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Zgodnie z przepisem art. 90 ust. 2 ustawy VAT jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Z cytowanych przepisów wynika, że jako zasadę przyjęto bowiem oznaczanie części podatku naliczonego, który związany jest z działalnością opodatkowaną i tej części, która związana jest z działalnością nieopodatkowaną.
Tylko w przypadku gdy nie będzie możliwe odrębne określenie kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, następuje oznaczanie tej części z zastosowaniem proporcji wynikającej ze struktury sprzedaży.
Przepis art. 90 ust. 1 ustawy stanowi bowiem, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania zarówno czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Z powyższej regulacji wynika, że podatnik ma generalny obowiązek wyodrębniania podatku, który związany jest z czynnościami opodatkowanymi.
Wówczas bowiem cały taki podatek może być alokowany jako podatek związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych i podlegający w związku z tym odliczeniu. Nabywany budynek będzie w całości służył czynnością opodatkowanym, zatem cały podatek VAT wykazany na fakturze dokumentującej takie nabycie, powinien być przypisany wyłącznie czynnościom opodatkowanym. Zatem podatnik nie będzie zobowiązany do dokonywania proporcji wstępnej. Nie ma przy tym znaczenia, że w innych budynkach stanowiących własność Spółki mieszczą się lokale użytkowe. Możliwość przypisania podatku związanego z nabyciem determinuje niemożliwość zastosowania proporcji.
Spółka nie będzie zobowiązana do dokonywania proporcji ostatecznej, o której mowa w przepisie art. 91 ust. 1 ustawy. Na zakończenie roku sposób wykorzystania budynku do wykonywania czynności opodatkowanych nie ulegnie zmianie. Spółka nie będzie zobowiązana do dokonywania korekt rocznych, na zasadach określonych w przepisach art. 91 ust. 2- 10 ustawy, wynikających z faktu, iż budynek będzie zaliczony do środków trwałych.
Spółka nie będzie zobowiązana do dokonania korekty tak długo jak przed upływem 10 lat licząc od końca roku oddania budynku do użytkowania Spółka albo nie zmieni przeznaczenia budynku w taki sposób, że nie będzie on służył do wykonywania czynności opodatkowanych, albo nie zbędzie budynku w wykonaniu czynności zwolnionej z podatku VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Ustawodawca dał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, co m.in. oznacza, iż zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; Jak stanowi, art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. W myśl art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Podkreślić w tym miejscu należy, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej.
Z orzecznictwa TSUE wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. TSUE zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.
Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej. Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka nabędzie nieruchomość, obejmującą działkę gruntu oraz usadowiony na niej budynek o znacznej wartości. Nabycie nastąpi w ramach czynności opodatkowanej stanowiącej dostawę towarów. Na zbywcy będzie ciążył obowiązek wykazania podatku należnego z tytułu sprzedaży tego budynku jako dostawy towarów.
Zbywca jest czynnym podatnikiem VAT. Budynek będący częścią nieruchomości zawiera wyłącznie lokale użytkowe, będące w znacznej mierze lokalami sklepowymi. Spółka zakłada, że będzie wykorzystywać budynek w taki sposób - najem jego powierzchni użytkowych przez okres dłuższy niż najbliższe 10 lat licząc od roku nabycia i oddania do używania. Spółka nie zakłada sprzedaży budynku w tym okresie. Spółka również nie zakłada, iż zmianie ulegnie charakter powierzchni budynku, tj. że będzie on zawierał lokale i powierzchnie inne niż użytkowe.
Zatem budynek jest przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych a to przeznaczenie się nie zmieni wciągu najbliższych 10 lat licząc od roku, w którym budynek zostanie oddany do użytkowania. Spółka zaliczy oczywiście budynek do środków trwałych a jego wartość początkowa w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym przekroczy wielokrotnie kwotę 15.000 zł. Na fakturze wystawionej przez zbywcę jako nabywca będzie uwidoczniony Wnioskodawca, zatem faktura zostanie wystawiona na Wnioskodawcę. Należy podkreślić, iż podatnik w momencie nabycia towarów oraz usług powinien określić, czy nabywane przez niego towary i usługi będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności opodatkowanej.
W konsekwencji należy wskazać, iż podatnik może odliczyć podatek naliczony w sytuacji, gdy występuje związek pomiędzy poniesionymi wydatkami a wykonywanymi z tytułu prowadzonej działalności czynnościami opodatkowanymi. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest spełniony, ponieważ - jak wskazał Wnioskodawca – budynek jest przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych, ponadto Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zatem, Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z zakupem budynku.
W związku z powyższym należy stwierdzić, iż Wnioskodawca będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w pełnej wysokości w związku z zakupem przedmiotowego budynku, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca, budynek jest przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych, a ponadto Zainteresowany jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W konsekwencji należy wskazać, iż skoro Wnioskodawca ma pełne prawo do odliczenia podatku VAT w związku z zakupem przedmiotowego budynku, to w chwili nabycia ww. nieruchomości nie będą miały zastosowania przepisy art. 90 oraz art. 91 ustawy.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, wynikające z opisu sprawy bądź własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Organ jest ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.