INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Gminy, przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2012 r. (data wpływu 19 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 22 marca 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z termomodernizacją budynków Szkoły Podstawowej i Gimnazjum – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z termomodernizacją budynków Szkoły Podstawowej i Gimnazjum. Wniosek uzupełniono w dniu 22 marca 2012 r. o uiszczenie opłaty. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Gmina jest podatnikiem podatku VAT.
Gmina składa wniosek do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej o pozyskanie dotacji z Funduszu na dofinansowanie planowanego do realizacji zadania inwestycyjnego dotyczącego Termomodernizacji budynków Szkoły Podstawowej i Gimnazjum. Do wniosku wymagana jest interpretacja indywidualna w sprawie możliwości prawnej odzyskania podatku od towarów i usług w związku z realizacją inwestycji. W odniesieniu do art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, realizacja przedmiotowej inwestycji nie wiąże się z czynnościami opodatkowanymi w zakresie, w którym przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Planowane do realizacji zadanie inwestycyjne polega na: termomodernizacji czterech budynków zajętych aktualnie na prowadzenie zajęć dydaktyczno-wychowawczych w zakresie edukacji dzieci w klasach 1-6 w Szkole Podstawowej i edukacji uczniów klas 1-3 Gimnazjum.
Termomodernizacja obejmuje prace budowlane: wymiana stolarki okiennej wymiana stolarki drzwiowej zewnętrznej wymiana pokrycia dachowego wraz z dociepleniem stropu docieplenie ścian budynku docieplenie fundamentów budynku roboty towarzyszące (obróbki blacharskie, instalacja odgromowa, inne roboty ogólnobudowlane, opaska wokół budynku) Zakupy towarów i usług dokonywane w związku z realizacją ww. inwestycji nie będą służyły do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Właścicielem obiektów objętych tym projektem inwestycyjnym jest Gmina. Płatnikiem za wykonane roboty objęte tym zadaniem będzie Gmina.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1591 z późn. zm.) działania w zakresie edukacji publicznej oraz utrzymania gminnych obiektów należą do zadań własnych gminy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Gmina, zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług VAT, do rozliczeń podatkowych w zakresie umów cywilno-prawnych zawieranych przez Burmistrza Miasta, do realizacji projektu inwestycyjnego dotyczącego termomodernizacji budynków Szkoły Podstawowej Nr 4 i Gimnazjum Nr 2 dofinansowanego z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, ma możliwość prawną odzyskania podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie umów cywilnoprawnych.
Przy realizacji projektu dotyczącego termomodernizacji budynków Szkoły Podstawowej i Gimnazjum, częściowo dofinansowanych dotacją z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Wnioskodawca nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług VAT a zatem podatek VAT należy potraktować jako kwalifikowany, tj. bez możliwości jego odliczenia. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Według art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L.
Nr 347), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Na podstawie § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 73, poz. 392 ze zm.), zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Natomiast, zgodnie z art. 6 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne w myśl art. 7 ust. 1 pkt 8 i 15 cyt. ustawy obejmują sprawy edukacji publicznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Gmina jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
Wnioskodawca będzie realizował zadanie inwestycyjne dotyczące termomodernizacji budynków Szkoły Podstawowej Nr 4 i Gimnazjum Nr 2. Planowane do realizacji zadanie inwestycyjne polega na: termomodernizacji czterech budynków zajętych aktualnie na prowadzenie zajęć dydaktyczno-wychowawczych w zakresie edukacji dzieci w klasach 1-6 w Szkole Podstawowej Nr 4 i edukacji uczniów klas 1-3 Gimnazjum Nr 2. Zakupy towarów i usług dokonywane w związku z realizacją ww. inwestycji nie będą służyły do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Właścicielem obiektów objętych tym projektem inwestycyjnym jest Gmina. Wnioskodawca będzie płatnikiem za wykonane roboty objęte tym zadaniem.
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie będzie spełniony, gdyż poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na realizację przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, tym samym Wnioskodawca nie będzie miał z tego tytułu prawa do otrzymania zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odzyskania podatku od towarów i usług, w związku z termomodernizacją budynków Szkoły Podstawowej Nr 4 i Gimnazjum Nr 2, ponieważ wydatki poniesione na realizację przedmiotowego zadania nie będą służyły do wykonywanych przez Gminę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Ponadto należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych.
Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej zobowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o zdarzenie przyszłe opisane w złożonym wniosku, z którego wprost wynika, że wydatki na realizację przedmiotowego zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.