INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni Mieszkaniowej, przedstawione we wniosku z dnia 9 sierpnia 2011 r. (data wpływu 17 sierpnia 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 listopada 2011 r. (data wpływu 7 listopada 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat pobieranych w ramach działalności klubu osiedlowego – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 sierpnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat pobieranych w ramach działalności klubu osiedlowego. Pismem z dnia 2 listopada 2011 r. (data wpływu 7 listopada 2011 r.) uzupełniono wniosek w zakresie doprecyzowania opisu zaistniałego stanu faktycznego. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Spółdzielnia mieszkaniowa, będąca podatnikiem VAT czynnym posiada w swoich zasobach lokale użytkowe będące jej własnością, które są wynajmowane, lokale użytkowe o statusie własnościowego prawa do lokalu oraz lokale użytkowe wyodrębnione na pełną własność. Użytkownicy tych lokali obciążani są opłatami za ich użytkowanie, przy czym w przypadku lokali wynajmowanych jest to usługa najmu, w pozostałych przypadkach – opłata eksploatacyjna za użytkowanie lokalu. Od powyższych opłat naliczany jest podatek VAT wg stawki podstawowej. Dodatkowo, zgodnie z odrębnymi zapisami umów, spółdzielnia obciąża użytkowników lokali za zimną wodę i odprowadzanie ścieków wg aktualnej ceny dostawcy usług.
Spółdzielnia występuje tutaj w roli pośrednika, odsprzedaje wodę i odprowadzanie ścieków w takiej ilości jaka wynika z faktycznego zużycia wg urządzeń pomiarowych zainstalowanych w lokalu. Refakturowanie odbywa się wg obniżonej stawki VAT, wynikającej z pierwotnie wystawionych faktur przez dostawcę. Spółdzielnia mieszkaniowa, zgodnie z postanowieniami statutu i uchwałą walnego zgromadzenia członków prowadzi działalność społeczną i kulturalno – oświatową zorganizowaną w klubie osiedlowym. Koszty tej działalności obciążają członków spółdzielni.
Dodatkowo w ramach działalności programowej klubu (zajęcia taneczne, plastyczne, muzyczne prowadzone pod kierunkiem instruktora), spółdzielnia pobiera od członków, właścicieli niebędących uczestnikami, a także osób niebędących członkami, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych – opłaty na pokrycie kosztów tej działalności.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że z zajęć w klubie osiedlowym korzystają: członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali mieszkalnych, właściciele lokali mieszkalnych niebędący członkami spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych. Na pokrycie kosztów działalności klubu spółdzielnia pobiera opłaty na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.
Dodatkowo w ramach działalności programowej klubu (zajęcia taneczne, plastyczne, muzyczne prowadzone pod kierunkiem instruktora), spółdzielnia pobiera od członków, właścicieli niebędących członkami, a także osób niebędących członkami, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych opłaty za korzystanie z zajęć w klubie osiedlowym. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy od opłat w ramach prowadzonej działalności klubu, wnoszonych przez członków spółdzielni, właścicieli lokali oraz osób posiadających własnościowe prawo do lokalu niebędących członkami, spółdzielnia powinna naliczać podatek VAT?
Zdaniem Wnioskodawcy, art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, że „Członkowie spółdzielni uczestniczą w kosztach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię, jeżeli uchwała walnego zgromadzenia tak stanowi. Właściciele lokali niebędących członkami oraz osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, mogą odpłatnie korzystać z takiej działalności na podstawie umów zawieranych ze spółdzielnią”.
Zajęcia programowe (taneczne, plastyczne, muzyczne) prowadzone pod kierunkiem instruktora, stanowią tę część kosztów działalności społecznej i kulturalno – oświatowej prowadzonej przez spółdzielnię, za które pobierane są opłaty. Wnioskodawca uważa, że opłaty te podlegają zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT w odniesieniu do osób wymienionych powyżej, a także na mocy § 13 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie VAT w odniesieniu do osób niebędących członkami, którym przysługują własnościowe prawa do lokali. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i sług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Z treści art. 41 ust. 1 ustawy wynika, że stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146a pkt 1, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
I tak, na mocy art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych; Z § 13 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) wynika, że zwolnione od podatku są czynności wykonywane na rzecz osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, za które są pobierane opłaty zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, z późn. zm.). Przepis art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych stanowi, iż członkowie spółdzielni uczestniczą w kosztach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnię, jeżeli uchwała walnego zgromadzenia tak stanowi.
Właściciele lokali niebędący członkami oraz osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, mogą odpłatnie korzystać z takiej działalności na podstawie umów zawieranych ze spółdzielnią.Z treści wniosku wynika, iż Spółdzielnia, zgodnie z postanowieniami statutu i uchwałą walnego zgromadzenia członków prowadzi działalność społeczną i kulturalno – oświatową w klubie osiedlowym. W ramach działalności klubu prowadzone są pod kierunkiem instruktora zajęcia taneczne, plastyczne i muzyczne.
Z zajęć w klubie korzystają: członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali mieszkalnych, właściciele lokali mieszkalnych niebędący członkami spółdzielni, osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych. Na pokrycie kosztów działalności klubu spółdzielnia pobiera opłaty na podstawie art. 4 ust. 5 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.
W ramach działalności programowej klubu dotyczących zajęć tanecznych, plastycznych, muzycznych prowadzonych pod kierunkiem instruktora, spółdzielnia pobiera od członków, właścicieli niebędących członkami, a także osób niebędących członkami, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych opłaty za korzystanie z zajęć w klubie osiedlowym. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 16 września 1982r. – Prawo spółdzielcze (t. j. Dz. U. z 2003r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.), spółdzielnia może prowadzić działalność społeczna i oświatowo-kulturalna na rzecz swoich członków i ich środowiska.
Ponadto zgodnie z art. 2 ww. ustawy, spółdzielnia prowadzi działalność na podstawie niniejszej ustawy, innych ustaw oraz zarejestrowanego statutu. Ze względu na fakt, że Wnioskodawca jest Spółdzielnią Mieszkaniową odnoszą się do niej bezpośrednio przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.). W światle art. 1 ust 1. ww. ustawy celem spółdzielni mieszkaniowej, jest zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych i innych potrzeb członków oraz ich rodzin, przez dostarczanie członkom samodzielnych lokali mieszkalnych lub domów jednorodzinnych, a także lokali o innym przeznaczeniu.
Ponadto w myśl art. 1 ust. 6 ww. ustawy spółdzielnia może prowadzić również inną działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach i w statucie, jeżeli działalność ta związana jest bezpośrednio z realizacją celu, o którym mowa w ust. 1. Członkiem spółdzielni (zgodnie z art. 3 ust. 1 i 3 cyt. ustawy) może być osoba fizyczna, choćby nie miała zdolności do czynności prawnych lub miała ograniczoną zdolność do czynności prawnych, jak również osoba prawna, jednakże takiej osobie nie przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego.
W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych członkowie spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacja i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacja i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu (podobne zasady dotyczą osób niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali).
Ponadto zgodnie z powołanym wyżej art. 4 ust. 5 ww. ustawy członkowie spółdzielni uczestniczą w kosztach związanych z działalnością społeczną, oświatową i kulturalną prowadzoną przez spółdzielnie, jeżeli uchwała walnego zgromadzenia tak stanowi.
Wobec powyższego, opłaty dokonywane przez członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, stanowiące koszty związane z działalnością społeczną oświatową i kulturalna prowadzoną przez spółdzielnie, na podstawie uchwały zgromadzenia spółdzielni, podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy, natomiast opłaty dokonywane przez osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych, podlegają zwolnieniu na podstawie § 13 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy i § 13 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia nie mają zastosowania do opłat pobieranych od członków spółdzielni, właścicieli lokali oraz osób posiadających własnościowe prawo do lokalu niebędących członkami spółdzielni za korzystanie z zajęć tanecznych, plastycznych muzycznych. Tym samym opłaty te podlegają opodatkowaniu według stawki podstawowej tj. 23%. W rozpatrywanej sprawie nie znajdą bowiem zastosowania przepisy odnośnie zwolnienia z opodatkowania usług świadczonych przez niezależne grupy na rzecz swoich członków (art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy) oraz usług kulturalnych (art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy).
Stosownie do postanowień art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez niezależne grupy osób, na rzecz swoich członków, których działalność jest zwolniona od podatku lub w zakresie której członkowie ci nie są uznawani za podatników, w celu świadczenia swoim członkom usług bezpośrednio niezbędnych do wykonywania tej działalności zwolnionej lub wyłączonej od podatku, w przypadku gdy grupy te ograniczają się do żądania od swoich członków zwrotu kosztów do wysokości kwoty indywidualnego udziału przypadającego na każdego z nich w ogólnych wydatkach tych grup, poniesionych we wspólnym interesie, jeżeli zwolnienie nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji.
Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez: podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli: nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
Stosownie do art. 43 ust. 19 ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do: usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach; wstępu: na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego, do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych, do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym; wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą; usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach; działalności agencji informacyjnych; usług wydawniczych; usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34; usług ochrony praw.
Powołany powyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy wskazuje kryteria, jakie należy spełnić, by można było zastosować zwolnienie od podatku. Kryteria są następujące: istnieje jednostka (niezależna grupa osób) świadcząca usługi dla osób, które są jej członkami.
Ustawa o VAT nie definiuje formy, w jakiej powinny działać niezależne grupy osób, o których mowa w analizowanym przepisie, a jedynie wskazuje warunki, jakie grupa powinna spełniać, aby można było stosować zwolnienie z VAT do usług świadczonych przez grupę na rzecz jej członków; działalność podmiotów wchodzących w skład grupy jest zwolniona od podatku od towarów i usług lub w zakresie tej działalności członkowie ci nie są uznawani za podatników. Należy wyjaśnić, że zakres działalności zwolnionej od VAT wynika z przepisów ww. ustawy o podatku od towarów i usług (art. 43) oraz aktów wykonawczych do ustawy.
Do czynności wyłączonych spod opodatkowania VAT należą czynności, które nie są wymienione w art. 5 ww. ustawy.
Nie podlegają VAT również czynności wykonywane przez podmioty, które nie mają statusu podatnika VAT; usługi niezależnej grupy osób są świadczone przez grupę na rzecz członków tej grupy; usługi świadczone na rzecz członków winny być bezpośrednio niezbędne do wykonywania działalności zwolnionej lub wyłączonej od podatku; podmiot świadczący usługi na rzecz swoich członków ogranicza się do żądania od nich zwrotu kosztów do wysokości kwoty indywidualnego udziału przypadającego za każdego z nich w ogólnych wydatkach tych podmiotów poniesionych we wspólnym interesie; zwolnienie zastosowane do usług świadczonych przez niezależne grupy osób na rzecz ich członków nie spowoduje naruszenia warunków konkurencji Aby być zatem objętym hipotezą normy zawartej w art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy, członkowie muszą prowadzić działalność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT lecz zwolnioną z tego podatku lub prowadzić działalność, która nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
Nie oznacza to jednak, że hipoteza ta może obejmować osoby fizyczne, które w ogóle nie prowadzą żadnej działalności (podlegającej lub niepodlegającej podatkowi VAT). Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż w przypadku Wnioskodawcy jego członkowie nie prowadzą ani działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, ani innej działalności (niepodlegającej podatkowi VAT), osoby te zamieszkują jedynie w lokalach stanowiących mienie Spółdzielni.
Biorąc pod uwagę fakt, iż członkowie Wnioskodawcy nie prowadzą jakiejkolwiek działalności oraz fakt, iż wszystkie warunki przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy muszą być spełnione łącznie, aby zwolnienie z tego artykułu mogło mieć zastosowanie, analizowanie kolejnych przesłanek w nim przewidzianych jest bezprzedmiotowe. Podsumowując usługi świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz swoich członków nie mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 21 ustawy z uwagi na fakt niewypełnienia wszystkich przesłanek przewidzianych w tym przepisie.
Przedmiotowe usługi nie będą również korzystały ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, jest spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług (kulturalnych), jak i przesłanki podmiotowej odnoszącej się do usługodawcy. Ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. W przedmiotowej sprawie istotne są grupy określone w lit. a cyt. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy.
Do grup tych należy zaliczyć: podmioty prawa publicznego, inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, lub podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Powyższe oznacza, iż samo prowadzenie działalności kulturalnej, przez którą zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.
U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123, z późn. zm.) rozumie się działalność polegającą na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury, nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia. Dla zastosowania tego zwolnienia obok czynnika przedmiotowego muszą zostać spełnione przesłanki podmiotowe. Wskazać należy, że ze stanu sprawy nie wynika, iż Wnioskodawca jest podmiotem wpisanym do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, nie można zatem uznać, że jest instytucją kultury w rozumieniu cyt. przepisów.
Wnioskodawca nie jest również instytucją o charakterze kulturalnym w rozumieniu innych niż przepisy ww. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przepisów powszechnie obowiązujących. Dodatkowo należy wskazać, że Wnioskodawca nie jest również podmiotem prawa publicznego. Powyższe oznacza, że Wnioskodawca nie spełnia warunku podmiotowego do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku od towarów i usług.
Mając na uwadze wyżej wskazane przepisy oraz opis stanu faktycznego, wskazać należy, że świadczona przez Spółdzielnię w klubie osiedlowym działalność społeczno-kulturalna, w formie dodatkowo odpłatnych usług w zakresie zajęć tanecznych, plastycznych i muzycznych prowadzonych pod kierunkiem instruktora nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Z tych też względów opisane czynności podlegają opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.
Reasumując, o ile podstawą prawną pobieranych przez Spółdzielnię opłat w ramach prowadzonej działalności klubu, wnoszonych przez członków spółdzielni, właścicieli lokali oraz osób posiadających własnościowe prawo do lokalu niebędących członkami, jest przepis art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych, to w świetle art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy oraz § 13 ust. 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w przedstawionym stanie faktycznym, opłaty te korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Natomiast opłaty pobierane w ramach działalności programowej klubu za udział w zajęciach tanecznych, plastycznych i muzycznych prowadzonych pod kierunkiem instruktora nie będą korzystać z tego zwolnienia i winny być opodatkowane podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%.
Końcowo, tut Organ wskazuje, że charakter opisanych we wniosku opłat nie był przedmiotem analizy, a interpretacji udzielono wyłącznie przy założeniu, że - jak to oświadczył Wnioskodawca - stanowią one faktycznie opłaty, o których mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 13 ust 1 pkt 16 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Interpretacja przepisów ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych wykracza poza dyspozycję art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
W niniejszej interpretacji rozstrzygnięto wniosek w części dotyczący podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania opłat na pokrycie kosztów działalności klubu osiedlowego. Natomiast wniosek w części dotyczącej stawki podatku dla usług najmu i opłat eksploatacyjnych oraz dostawy wody i odprowadzania ścieków dla lokali użytkowych został rozpatrzony interpretacją Nr IPTPP1/443-642/11-4/MS. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C.
Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.