INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 6 września 2011 r. (data wpływu 7 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zmniejszenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w związku z zawarciem ugody sądowej z kontrahentem poprzez wystawienie faktury korygującej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 7 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zmniejszenia podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego w związku z zawarciem ugody sądowej z kontrahentem poprzez wystawienie faktury korygującej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 23.06.2009 r. Spółka będąca podatnikiem podatku od towarów i usług, zawarła z kontrahentem umowę o wykonanie robót budowlanych, przewidującą zapłatę za wykonane roboty w wysokości 6.106.886,00 zł netto + VAT.
Wobec wystąpienia robót dodatkowych i zamiennych, końcowa wartość zrealizowanej inwestycji uległa zmianie. Zapłata wynagrodzenia następowała etapami, na podstawie częściowych faktur VAT wystawianych na kwoty odpowiadające wartości prac wykonanych w danym miesiącu oraz na podstawie faktury końcowej, wystawionej w oparciu o końcowy protokół odbioru. Faktury sprzedaży VAT poszczególnych etapów robót ewidencjonowane były, zgodnie z przepisami, w rejestrach sprzedaży VAT Spółki oraz rozliczane w deklaracjach VAT -7, a należny podatek VAT odprowadzany terminowo na rachunek Urzędu Skarbowego.
Tytułem zabezpieczenia należytego wykonania umowy, zgodnie z umową, kontrahent uprawniony był do zatrzymania, poprzez potrącenie z poszczególnych należności Spółki, kaucji gwarancyjnej stanowiącej 10 % wynagrodzenia netto z każdej faktur VAT. Łączna wartość zatrzymanej kaucji gwarancyjnej wyniosła 634.495,45 złotych. Zgodnie z postanowieniami umownymi, część zabezpieczenia (stanowiąca 8% wartości netto wykonanych robót) miała być zwrócona Wykonawcy po zakończeniu robót potwierdzonych bezusterkowym końcowym protokołem odbioru. Natomiast pozostała część kaucji zatrzymywana była przez Inwestora na poczet gwarancji usunięcia wad i usterek na okres 30 miesięcy.
Kontrahent odmówił podpisania ww. protokołu oraz zwrotu zatrzymanej kaucji gwarancyjnej, powołując się na wady w wykonaniu zleconych robót budowlanych, co doprowadziło do konieczności wystąpienia o zwrot ww. kaucji przez podatnika na drogę postępowania sądowego. W odpowiedzi na wniesiony przez podatnika pozew, kontrahent zakwestionował zasadność roszczenia podatnika oraz wysokość należnego mu wynagrodzenia, powołując się na wady w wykonanym obiekcie oraz na wartość ewentualnych prac naprawczych, które miałyby zostać zlecone przez niego podmiotowi trzeciemu.
W toku zwykłego postępowania procesowego, w dniu 1 lipca 2011 r. strony zawarły przez Sądem Okręgowym X Wydział Gospodarczy ugodę sądową na mocy której: "Kontrahent zobowiązuje się zapłacić Spółce kwotę 369.124,76 zł wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności" (bez określenia, czy jest to kwota netto czy brutto); "Strony zgodnie oświadczają, iż niniejszą ugodą wyłączają obowiązywanie 60 miesięcznej gwarancji na wykonane roboty budowlane określone w &13 umowy (...)", "Strony zgodnie oświadczają, iż zawarta ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia mogące powstać na podstawie umowy o wykonawstwo robót budowlanych zawartej w dniu 23.06.2009 r., w tym także roszczenia z tytułu gwarancji udzielonej przez Spółkę, z wyłączeniem gwarancji na zainstalowane w budynku (...) urządzenia techniczne, na które zostały udzielone gwarancje producentów urządzeń"; Tym samym Spółka stwierdziła, że na mocy zawartej ugody, należne podatnikowi wynagrodzenie za wykonane prace zostało obniżone o kwotę 280.000,00 zł w związku z istniejącymi w wykonanych robotach wadami, co skutkuje obniżeniem wartości wykonanych prac.
Jednocześnie Spółka potraktowała kwotę obniżenia wynagrodzenia jako kwotę brutto, zawierającą w sobie należny podatek VAT. Wobec powyższego Spółka, pod datą uregulowania należności przez Inwestora, wystawiła fakturę korygującą VAT zmniejszającą wartość sprzedaży netto oraz należny podatek VAT, wynikające z ostatecznej faktury rozliczeniowej wykonane roboty na rzecz Inwestora. Przy czym należy zaznaczyć, że przyjęto kwotę zmniejszenia należności 280 000,00 zł jako wartość brutto, zawierającą w sobie należny podatek VAT, podlegający obniżeniu, w wysokości 50 491,80 zł oraz zmniejszenie wartość sprzedaży netto w kwocie 229 508,20 zł.
Z uwagi na fakt, iż sprzedaż robót budowlanych wykonana była w miesiącu kwietniu 2010 roku, Spółka do rozliczeń kwoty zmniejszenia zastosowała zgodnie z przepisami, stawkę podatku VAT 22%. Inwestor zakwestionował przyjęty przez Spółkę sposób rozliczenia zawartej ugody, odsyłając fakturę korygującą VAT, a jednocześnie obciążając Spółkę (poprzez wystawienie noty obciążeniowej) kwotą 280 000,00 zł z tytułu odszkodowania - zgodnie z umową o wykonawstwo robót budowlanych z dnia 26.06.2009 r. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy prawidłowe jest wystawienie przez Spółkę, jako podatnika podatku VAT, faktury korygującej VAT, zmniejszającej podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego, na łączną wartość brutto 280.000,00 zł, w związku z zawarciem ugody sądowej z kontrahentem?
Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowym jest wystawienie faktury korygującej do faktury VAT nr na kwotę 280.000 zł brutto ( 229.508,20 zł netto + 50.491,80 zł tytułem podatku VAT), ponieważ dopuszczalne jest wystawienie faktur korygujących, zmniejszających podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego, w związku z zawarciem ugody sądowej z dłużnikiem, gdzie podstawą obniżenia ustalonej wcześniej ceny usługi jest nienależyte wykonanie przez podatnika tej usługi, skutkujące zmniejszeniem jego użyteczności i estetyki. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Za świadczenie usług - w świetle art. 8 ust. 1 ustawy - uznaje się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Artykuł 29 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.
Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy). Z powyższych przepisów wynika, iż obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, tj. z tytułu dokonanej dostawy towarów lub świadczenia usług, pomniejszona o kwotę należnego podatku.
Przez kwotę należną należy rozumieć cenę za dany towar lub usługę, ustaloną przez strony transakcji. Całość świadczenia należnego od nabywcy to kwota, jaką sprzedawca żąda w zamian za dostawę określonych towarów lub wykonanie usług po ustalonej cenie. Ustawa nie definiuje obrotu jako kwoty płatności faktycznie dokonanej przez nabywcę.
W myśl postanowień art. 29 ust. 4 ustawy, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Wskazać należy, iż rabat to zniżka od ustalonej ceny określonego towaru lub usługi, wyrażona procentowo lub kwotowo. Jest ściśle związany z ceną towaru (usługi), jest bowiem elementem kształtującym tę cenę.
Rozróżnia się rabaty przyznane przed ustaleniem ceny oraz udzielane po jej ustaleniu. Rabat udzielony w momencie sprzedaży (rabat transakcyjny) nie ma znaczenia dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, ponieważ kwota należna od nabywcy już go uwzględnia. Rabat udzielony po sprzedaży i wystawieniu faktury, w której dokonano pierwotnego określenia obrotu (rabat potransakcyjny), wymaga wystawienia faktury korygującej. Jest on również związany z konkretną dostawą, ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy.
W świetle art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.
Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano. Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna - art. 29 ust. 4c ustawy.
Uregulowania zawarte w § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28.03.2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom(...) określają przypadki, w których dopuszczalne jest wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. I tak, zgodnie z § 13 ust. 1, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Nie ulega żadnej wątpliwości, że ugodę sądową z dnia 1 lipca 2011 r. zawarto z powodu wad w wykonanych usługach, w związku z czym zredukowane wierzytelność o uzgodnioną kwotę, stanowią rabat, w rozumieniu w art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym należy stwierdzić, że faktura VAT jest więc sformalizowanym dokumentem, potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego, spełniającym szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Powinna potwierdzać fakt dokonania sprzedaży, datę tej sprzedaży, wartość przedmiotu sprzedaży, kwotę podatku, kwotę należności od nabywcy oraz dane dotyczące podatnika dokonującego sprzedaży i dane dotyczące nabywcy. Przy czym powinna odzwierciedlać prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli stwierdzić fakt dojścia między stronami do rzeczywistej operacji gospodarczej w wartościach i ilościach wykazanych na fakturze VAT.
Faktura stanowi podstawę ustalenia wartości sprzedaży oraz kwoty podatku należnego związanego z tą sprzedażą. W związku z tym, że zdarzają się sytuacje, kiedy to już po wystawieniu faktury VAT występują zdarzenia mające bezpośredni wpływ na treść już wystawionych faktur (w tym wypadku zawarcie ugody sądowej obniżającej należne podatnikowi wynagrodzenie w związku z nienależytym wykonaniem zleconych robót budowlanych), koniecznym jest dokonanie ich korekty poprzez wstawienie faktury korygującej.
Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że zredukowanie wierzytelności wynikającej z ostatniej z wystawionych faktur VAT nr stanowi rabat, w rozumieniu art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe wystawienie faktury korygującej VAT przez Spółkę, było całkowicie uzasadnione i prawidłowe – korekta prowadzi do księgowego odzwierciedlenia stanu prawnego i faktycznego, jaki istnieje między stronami po chwili zawarcia ugody sądowej. W konsekwencji podatnik uprawniony jest do obniżenia obrotu i kwot podatku należnego z tytułu wykonanych usług, poprzez wystawienie faktury korygującej na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy oraz rozporządzenia.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W § 2 tego artykułu wskazano, że wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.
Zgodnie z art. 3 pkt 2 ww. ustawy, przez przepisy prawa podatkowego należy rozumieć przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.
Natomiast przez ustawy podatkowe - zgodnie z pkt 1 powołanego artykułu – należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich. Mając na uwadze powyższe oraz fakt, że przepisy prawa podatkowego, w tym dotyczące podatku od towarów i usług, nie regulują zagadnienia sposobu wyliczenia kwot, które należy wykazać w fakturze korygującej, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga tej kwestii.
W myśl art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawa, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.
Zgodnie z art. 29 ust. 4a ustawy, w przypadku gdy podstawa opodatkowania ulega zmniejszeniu w stosunku do podstawy określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.
Uzyskanie potwierdzenia otrzymania przez nabywcę towaru lub usługi korekty faktury po terminie złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy uprawnia podatnika do uwzględnienia korekty faktury za okres rozliczeniowy, w którym potwierdzenie to uzyskano.
Na mocy art. 29 ust. 4b ustawy, warunku posiadania przez podatnika potwierdzenia odbioru korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi nie stosuje się w: eksporcie towarów i wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów; dostawie towarów i świadczeniu usług, dla których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju; sprzedaży: energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej, gazu przewodowego, usług telekomunikacyjnych i radiokomunikacyjnych oraz usług wymienionych w poz. 140-153, 174 i 175 załącznika nr 3 do ustawy; pozostałych przypadkach, jeżeli w wystawionej fakturze, do której odnosi się korekta, nie wykazano kwoty podatku.
Przepis ust. 4a stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia korekty faktury do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna (art. 29 ust. 4c ustawy). Zgodnie z art. 90 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 poz. 1 ze zm.), w przypadku anulowania, wypowiedzenia, rozwiązania, całkowitego lub częściowego niewywiązania się z płatności lub też w przypadku obniżenia ceny po dokonaniu dostawy, podstawa opodatkowania jest stosownie obniżana na warunkach określonych przez państwa członkowskie.
Państwa członkowskie mają obowiązek zapewnić podatnikom możliwość skorygowania podstawy opodatkowania w przypadku odwołania, odmowy, całkowitego lub częściowego braku zapłaty, obniżki ceny po dokonaniu dostawy towarów lub wykonaniu usługi. Z przepisu art. 106 ust. 1 ustawy wynika, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy.
Należy wskazać, że celem faktury VAT jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze podatku. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, co oznacza, iż nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Jeżeli po wystawieniu faktury VAT wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą.
Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Faktury korygujące wystawiane są w sytuacji, kiedy pierwotna faktura została wprowadzona do obrotu prawnego, tj. została odebrana przez nabywcę danego towaru lub usługi. Nie ma możliwości dokonywania korekty faktury w sytuacji, gdy faktura pierwotna została wystawiona ale nie weszła do obrotu prawnego (z uwagi na to, że nie została przekazana adresatowi), bowiem nie wywołuje ona wówczas żadnych skutków prawnych.
A zatem, co do zasady, korygowanie treści pierwotnie wystawionej faktury VAT powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Szczegółowe zasady dotyczące wystawiania faktur uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. N 212, poz. 1337 ze zm.).
Zgodnie z § 13 ust. 1 powołanego rozporządzenia, w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. Stosownie do § 13 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; kwotę zmniejszenia podatku należnego.
Na podstawie § 13 ust. 5 rozporządzenia, przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku: zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy; zwrotu nabywcy zaliczek, przedpłat, zadatków lub rat, podlegających opodatkowaniu. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zawarł z kontrahentem umowę o wykonanie robót budowlanych, przewidującą zapłatę za wykonane roboty w wysokości 6.106.886,00 zł netto + VAT. Wobec wystąpienia robót dodatkowych i zamiennych, końcowa wartość zrealizowanej inwestycji uległa zmianie.
Zapłata wynagrodzenia następowała etapami, na podstawie częściowych faktur VAT wystawianych na kwoty odpowiadające wartości prac wykonanych w danym miesiącu oraz na podstawie faktury końcowej, wystawionej w oparciu o końcowy protokół odbioru. Tytułem zabezpieczenia należytego wykonania umowy, zgodnie z umową, kontrahent uprawniony był do zatrzymania, poprzez potrącenie z poszczególnych należności Spółki, kaucji gwarancyjnej stanowiącej 10% wynagrodzenia netto z każdej faktur VAT. Łączna wartość zatrzymanej kaucji gwarancyjnej wyniosła 634.495,45 złotych.
Zgodnie z postanowieniami umownymi, część zabezpieczenia (stanowiąca 8% wartości netto wykonanych robót) miała być zwrócona Wykonawcy po zakończeniu robót potwierdzonych bezusterkowym końcowym protokołem odbioru. Natomiast pozostała część kaucji zatrzymywana była przez Inwestora na poczet gwarancji usunięcia wad i usterek na okres 30 miesięcy. Kontrahent odmówił podpisania ww. protokołu oraz zwrotu zatrzymanej kaucji gwarancyjnej, powołując się na wady w wykonaniu zleconych robót budowlanych, co doprowadziło do konieczności wystąpienia o zwrot ww. kaucji przez podatnika na drogę postępowania sądowego.
W odpowiedzi na wniesiony przez Wnioskodawcę pozew, kontrahent zakwestionował zasadność roszczenia oraz wysokość należnego mu wynagrodzenia, powołując się na wady w wykonanym obiekcie oraz na wartość ewentualnych prac naprawczych, które miałyby zostać zlecone przez niego podmiotowi trzeciemu.
W dniu 1 lipca 2011r. strony zawarły ugodę sądową, na mocy której: "Kontrahent zobowiązuje się zapłacić Spółce kwotę 369.124,76 zł wraz z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności" (bez określenia, czy jest to kwota netto czy brutto); "Strony zgodnie oświadczają, iż niniejszą ugodą wyłączają obowiązywanie 60 miesięcznej gwarancji na wykonane roboty budowlane określone w &13 umowy (...)", "Strony zgodnie oświadczają, iż zawarta ugoda wyczerpuje wszelkie roszczenia mogące powstać na podstawie umowy o wykonawstwo robót budowlanych zawartej w dniu 23.06.2009 r., w tym także roszczenia z tytułu gwarancji udzielonej przez Spółkę, z wyłączeniem gwarancji na zainstalowane w budynku (...) urządzenia techniczne, na które zostały udzielone gwarancje producentów urządzeń"; Wnioskodawca stwierdził, że na mocy zawartej ugody, należne wynagrodzenie za wykonane prace zostało obniżone o kwotę 280.000,00 zł w związku z istniejącymi w wykonanych robotach wadami, co skutkuje obniżeniem wartości wykonanych prac.
Wnioskodawca potraktował kwotę obniżenia wynagrodzenia jako kwotę brutto, zawierającą w sobie należny podatek VAT. Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że o ile – jak wynika z treści wniosku – w wyniku zawartej ugody doszło do zmniejszenia należności (należnego wynagrodzenia) za wykonaną usługę budowlaną, to Wnioskodawca jest uprawniony do obniżenia podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego z tytułu wykonanej usługi budowlanej, poprzez wystawienie faktury korygującej, na podstawie cytowanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Finansów.
Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie konieczności wystawienia faktury korygującej w związku z obniżeniem podstawy opodatkowania i kwoty podatku należnego uznaje się za prawidłowe. Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. Poza oceną tut. Organu pozostaje więc kwestia sposobu rozliczenia Wnioskodawcy z kontrahentem.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.