INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2011 r. (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 8 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT lub faktur korygujących otrzymanych za pośrednictwem zabezpieczonej strony internetowej i przechowywanych w pamięci stałej komputera oraz otrzymanych faktur elektronicznych, opatrzonych słowem „kopia” – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2011 r. do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT lub faktur korygujących VAT otrzymanych za pośrednictwem zabezpieczonej strony internetowej i przechowywanych w pamięci stałej komputera oraz otrzymanych faktur elektronicznych, opatrzonych słowem „kopia”.
W związku z § 5a ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, pismem z dnia 5 września 2011 r., przesłało ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 8 września 2011 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca wykonuje działalność gospodarczą prowadząc handel hurtowy oraz dystrybucję urządzeń i osprzętu elektrycznego.
Spółka nabywa również od kontrahentów towary oraz usługi, które są dokumentowane fakturami VAT. Faktury oraz faktury korygujące są otrzymywane przez Spółkę w formie papierowej oraz elektronicznej. Jednostka rejestruje w systemie faktury oraz faktury korygujące (korekty faktur VAT) w momencie ich otrzymania. Następnie Spółka ujmuje kwoty podatku VAT naliczonego wynikające z powyższych faktur oraz faktur korygujących w rozliczeniu podatku VAT. Sposób przesyłania faktur elektronicznych został zaakceptowany przez Ministra Finansów w indywidualnych interpretacjach z dnia 16 maja 2011 r. uzyskanych przez Spółkę dotyczących faktur VAT oraz faktur VAT korygujących.
Spółka w stosunku do uzyskanych interpretacji (powołanych powyżej) planuje rozszerzyć sposoby otrzymywania faktur VAT od swoich dostawców i otrzymywać faktury elektroniczne poprzez ściągnięcie pliku z fakturą VAT lub z fakturą korygującą z serwera dostawcy. Plik faktury pochodziłby z zabezpieczonej strony internetowej udostępnionej na serwerze dostawcy Spółki. Plik byłby otrzymany w formacie PDF, utrudniającym dokonanie modyfikacji przez zwykłego użytkownika otrzymanej faktury lub faktury korygującej. Zabezpieczenie strony polegałoby na możliwości kontroli dostępu do takiej strony przez konieczność podania przez osobę otrzymującą fakturę przypisanego jej loginu i hasła.
Równocześnie Spółka udzieli kontrahentom stosującym powyżej opisaną metodę dostarczania faktur stosownej akceptacji na udostępnienie faktur lub faktur korygujących drogą elektroniczną zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. z 2010 r. nr 249, poz. 1661, dalej jako: rozporządzenie). Po otrzymaniu drogą elektroniczną, opisaną w przedmiotowym stanie faktycznym, faktury oraz faktury korygujące będą przez Spółkę przechowywane w postaci elektronicznej (zapisanej w pamięci stałej komputera).
Zdarzają się przypadki, iż faktury VAT oraz faktury korygujące VAT otrzymane w formie elektronicznej, spełniające definicję faktur elektronicznych z rozporządzenia, przesłane faksem, e-mailem lub pobrane ze strony internetowej mają w swej treści słowo „kopia”.
Technika odbioru faktury korygującej ze strony dostawcy została przedstawiona w pkt 1. Jeśli chodzi o faktury elektroniczne przesłane faksem oraz e-mailem, to sposób przesłania i przechowywania faktury VAT oraz faktury korygującej VAT wygląda następująco: w przypadku transmisji faksowej - faktury przechowywane są w postaci wydruku z faksu; w przypadku przesłania faktury lub faktury korygującej pocztą elektroniczną - faktury przechowywane mogą być w następujących postaciach: elektronicznej (zapisana w pamięci komputera wiadomość e-mail wraz z załączoną do tej wiadomości fakturą lub fakturą korygującą); elektronicznej jako plik załącznika do wiadomości e-mail zapisany na nośniku cyfrowym; wydruku wiadomości e-mail wraz z załączonym do niego wydrukiem faktury stanowiącej załącznik do tej wiadomości; wydruku faktury stanowiącej załącznik do wiadomości e-mail, z którą faktura została przesłana.
Należy podkreślić, iż we wszystkich przypadkach, w których przesłana jest faktura VAT i faktura korygująca VAT jako załącznik do wiadomości e-mail, faktury te mają postać pliku utrudniającego modyfikację przez przypadkowego użytkownika, w szczególności postać pliku PDF. Zarówno w przypadku przesyłania faktur VAT i faktur korygujących faksem oraz e-mailem w sposób opisany powyżej, Spółka udzieliła stosowanej akceptacji wystawcy na otrzymywanie faktur w tej formie. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy faktura VAT lub faktura korygująca VAT otrzymana za pośrednictwem zabezpieczonej strony internetowej i przechowywana w pamięci stałej komputera, stanowi dokument uprawniający Spółkę do wykazania podatku naliczonego w rejestrze VAT i do odliczenia od podatku należnego podatku naliczonego wynikającego z takiego dokumentu ? Czy otrzymane faktury elektroniczne, w których treści znajduje się słowo „kopia”, dają prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego ? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad.
1 Zgodnie z normą z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako: ustawa), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi zaś suma kwot podatku określona w fakturach otrzymanych przez podatnika (art. 86 ust. 2 ustawy).
Tak więc Spółka uprawniona jest do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych przez nią faktur oraz faktur korygujących, przy założeniu, że kwota podatku naliczonego powstała w wyniku faktycznie dokonanych czynności opodatkowanych VAT, które są źródłem powstania podatku naliczonego podlegającego odliczeniu. Jak wynika z opisu stanu faktycznego, Spółka zamierza otrzymywać faktury drogą elektroniczną tj. za pośrednictwem serwera, na którym udostępnione poprzez stronę internetową byłyby faktury VAT, a następnie przechowywać je w sposób opisany na wstępie.
Materię w tym zakresie reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. z 2010 r. Nr 249, poz. 1661, dalej jako: rozporządzenie). Zgodnie z normą z § 3 ust. 1 rozporządzenia, faktury mogą być w szczególności udostępniane w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury.
Powyżej przytoczony przepis nie wskazuje konkretnie, w jaki sposób faktury w formie elektronicznej powinny być udostępnione, co oznacza, iż podatnikom została pozostawiona swoboda w tym zakresie. Istotne jest jedynie, aby odbiorca wyraził akceptację co do sposobu udostępniania tych faktur. Faktury udostępnione na serwerze mają mieć format pliku PDF, który nie może być w prosty sposób zmodyfikowany przez użytkownika, co zapewnia integralność danej faktury przy jej pobraniu.
Z uwagi na wiedzę, co do podmiotu udostępniającego faktury na serwerze przez stronę internetową, iż jest to ten sam podatnik, który dokonał sprzedaży towarów lub usług na rzecz Spółki, zachowana została autentyczność pochodzenia faktury. Zostaną zatem spełnione wszystkie przesłanki konieczne do przesyłania faktur w drodze elektronicznej: uzyskanie akceptacji odbiorcy na otrzymywanie faktury drogą elektroniczną; uzyskanie odpowiedniego formatu zgodnego z rozporządzeniem.
Na gruncie rozporządzenia przesądzone zostało jednoznacznie, iż przesyłanie faktur drogą elektroniczną dopuszczalne jest także w innych formach, aniżeli przy wykorzystaniu bezpiecznego podpisu elektronicznego lub elektronicznej wymiany danych (EDI); zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności faktury. Autentyczność pochodzenia faktury w rozporządzeniu zdefiniowano jako pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury (§ 2 ust. 1 pkt 1). Z kolei przez integralność treści faktury rozumie się na gruncie rozporządzenia to, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura (§ 2 ust. 1 pkt 2).
Należy jednocześnie zauważyć, iż regulacja § 4 rozporządzenia, zgodnie z którą faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury, nie znajduje zastosowania do sytuacji udostępnienia faktur na serwerze. Przy pobraniu faktury przez Spółkę, zachowanie przesłanek autentyczności pochodzenia i integralności faktury nie jest więc konieczne, chociaż zostanie przez Spółkę dochowane. Spółka także zauważa, iż analogiczna kwestia była już przedmiotem zapytania podatnika w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 maja 2011 r., sygn. akt.
IPPP1-443-388/11-4/JL, w której organ podatkowy przychylił się do stanowiska podatnika. Ad. 2 Przepisy rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 68, poz. 360; dalej rozporządzenie fakturowe) określa w rozdziale 3 szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać oraz sposób i okres ich przechowywania.
Wśród danych określonych w § 5 powołanego powyżej rozporządzenia nie ma obowiązku opatrywania faktur VAT oznaczeniem, czy jest to egzemplarz oryginalny, czy też egzemplarz będący kopią. Wymóg ten został bowiem usunięty przez ustawodawcę w rozporządzeniu fakturowym obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r. Opatrzenie więc faktury VAT oznaczeniem „Oryginał” albo „Kopia” jest zupełnie obojętne z prawnego punktu widzenia. Pojecie oryginału i kopii faktury korygującej nie znajduje zupełnie zastosowania w przypadku faktur i faktur korygujących przesyłanych w formie elektronicznej.
Przepisy rozporządzenia fakturowego w przypadku tej formy wystawiania faktur w ogóle nie rozróżniają pojęcia oryginału faktury oraz jej kopii, co jasno wynika z § 19 pkt 2 rozporządzenia fakturowego. Z technicznego punktu widzenia, faktura wystawiona i przesłana przez sprzedawcę albo pobrana przez odbiorcę, jest tym samym dokumentem co faktura zachowana przez sprzedawcę. Jeżeli zatem faktura elektroniczna pobrana przez podatnika albo przesłana mu przez sprzedawcę w swojej treści ma oznaczenie „kopia”, powinna ona dawać prawo do uwzględnienia jej w rozliczeniu VAT i odliczeniu podatku naliczonego przez nią udokumentowanego.
Zgodnie bowiem z § 19 pkt 2 rozporządzenia fakturowego, pojęcia „Oryginał” i „Kopia” nie stosuje się do faktur otrzymywanych albo pobieranych w formie elektronicznej. Co więcej, oznaczenie „Oryginał” lub „Kopia” jest irrelewantne z prawnego punktu widzenia, wymogi dotyczące faktur tradycyjnych, określone w § 5 rozporządzenia fakturowego, nie przewidują przedmiotowego obowiązku nawet w stosunku do zwykłych, papierowych faktur. Zgodnie natomiast z definicją pojęcia integralności treści faktury elektronicznej, określonego w rozporządzeniu, rozumie się przez nie stan, w którym w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura.
Zakres danych, które powinna zawierać faktura jest natomiast określony w § 5 rozporządzenia fakturowego. Wśród tych danych nie jest wymienione określenie „Oryginał” lub „Kopia” jako elementy konieczne dla uznania poprawności zarówno faktury wystawionej w formie papierowej jak i elektronicznej. Oznacza to irrelewantność prawną określenia „Kopia" na fakturze elektronicznej z punktu widzenia prawa do odliczenia podatku naliczonego przez nabywcę takiej faktury. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. Stosownie do art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, o czym stanowi art. 86 ust. 11 cyt. ustawy.
Z ww. przepisów wynika, iż podstawą do odliczenia podatku naliczonego są otrzymane przez podatnika faktury VAT dokumentujące nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 cyt. ustawy.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Od dnia 1 stycznia 2011 r. sposób i warunki przysyłania oraz przechowywania faktur w formie elektronicznej reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz.
U. Nr 249 poz. 1661), wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 10 i 11 ustawy. Utraciło natomiast moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005 r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz. U. Nr 133, poz. 1119) - § 10 rozporządzenia. W myśl § 3 ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane, w tym udostępniane, w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury, zwanej dalej „akceptacją”.
Akceptacja albo jej cofnięcie może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej. Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury. § 2 ust. 1 rozporządzenia definiuje pojęcia: autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej treści. I tak przez: autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury; integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura.
W myśl § 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360) faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca. Stosownie do § 19 ust. 2 powołanego rozporządzenia, przepisu ust. 1 nie stosuje się do faktur i faktur korygujących przesyłanych w formie elektronicznej.
W przypadku tych faktur sprzedawca przesyła je, w tym udostępnia, nabywcy, zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji. Jednocześnie w myśl § 21 ust. 1 powołanego rozporządzenia podatnicy są obowiązani przechowywać faktury oraz faktury korygujące, a także duplikaty tych dokumentów, do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Zgodnie z ust. 2. podatnicy przechowują faktury, faktury korygujące, a także duplikaty tych dokumentów, w podziale na okresy rozliczeniowe w dowolny sposób zapewniający: autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego; łatwe ich odszukanie; organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej na żądanie, zgodnie z odrębnymi przepisami, bezzwłoczny dostęp do faktur, a w przypadku faktur przechowywanych w formie elektronicznej umożliwiający tym organom również przetwarzanie danych w nich zawartych.
Autentyczność pochodzenia, o której mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury (§ 21 ust. 3). Integralność treści, o której mowa w ust. 2 pkt 1, oznacza, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura (§ 21 ust. 4).
Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że gdy w rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej jest mowa o fakturach, należy pod tym pojęciem rozumieć zarówno „fakturę pierwotną” jak też „fakturę korygującą” albowiem ustawodawca w akcie prawnym regulującym ogólne zasady wystawiania faktur ustala normę zgodnie, z którą w formie elektronicznej można przyjąć zarówno „fakturę pierwotną” jak też „fakturę korygującą”.
Dodatkowo zauważyć należy, iż w powołanym wyżej rozporządzeniu brak jest wymogu, aby faktury korygujące do faktur wystawionych i przesłanych w formie elektronicznej były wystawiane i przesyłane w tej formie. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka planuje rozszerzyć sposoby otrzymywania faktur VAT od swoich dostawców i otrzymywać faktury elektroniczne poprzez ściągnięcie pliku z fakturą VAT lub z fakturą korygująca z serwera dostawcy. Plik faktury pochodziłby z zabezpieczonej strony internetowej udostępnionej na serwerze dostawcy Spółki.
Plik byłby otrzymany w formacie PDF, utrudniającym dokonanie modyfikacji przez zwykłego użytkownika otrzymanej faktury lub faktury korygującej. Zabezpieczenie strony polegałoby na możliwości kontroli dostępu do takiej strony przez konieczność podania przez osobę otrzymującą fakturę przypisanego jej loginu i hasła.
Równocześnie Spółka udzieli kontrahentom stosującym powyżej opisaną metodę dostarczania faktur stosownej akceptacji na udostępnienie faktur lub faktur korygujących drogą elektroniczną zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej. Po otrzymaniu drogą elektroniczną, opisaną w przedmiotowym stanie faktycznym, faktury oraz faktury korygujące będą przez Spółkę przechowywane w postaci elektronicznej (zapisanej w pamięci stałej komputera).
Faktury udostępnione na serwerze mają mieć format pliku PDF, który nie może być w prosty sposób zmodyfikowany przez użytkownika, co zapewnia integralność danej faktury przy jej pobraniu. Z uwagi na wiedzę, co do podmiotu udostępniającego faktury na serwerze przez stronę internetową, iż jest to ten sam podatnik, który dokonał sprzedaży towarów lub usług na rzecz Spółki, zachowana została autentyczność pochodzenia faktury. Jak wskazał Wnioskodawca zostaną zatem spełnione wszystkie przesłanki konieczne do przesyłania faktur w drodze elektronicznej: uzyskanie akceptacji odbiorcy na otrzymywanie faktury drogą elektroniczną; uzyskanie odpowiedniego formatu zgodnego z rozporządzeniem.
Na gruncie rozporządzenia przesądzone zostało jednoznacznie, iż przesyłanie faktur drogą elektroniczną dopuszczalne jest także w innych formach, aniżeli przy wykorzystaniu bezpiecznego podpisu elektronicznego lub elektronicznej wymiany danych (EDI); zapewnienie autentyczności pochodzenia i integralności faktury. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż zdarzają się przypadki, iż faktury VAT oraz faktury korygujące VAT otrzymane w formie elektronicznej, spełniające definicję faktur elektronicznych z rozporządzenia, przesłane faksem, e-mailem lub pobrane ze strony internetowej mają w swej treści słowo „kopia”.
W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy faktury VAT lub faktury korygujące otrzymane za pośrednictwem zabezpieczonej strony internetowej i przechowywane w pamięci stałej komputera a także faktury elektroniczne zawierające w swej treści „kopia” mogą stanowić podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przytoczone wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, iż skoro – jak wskazał Wnioskodawca - faktury VAT oraz faktury korygujące otrzymane za pośrednictwem zabezpieczonej strony internetowej w formacie PDF, przechowywane w pamięci stałej komputera będą zapewniały autentyczność oraz integralność treści tych faktur, to Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur, w zakresie w jaki nabyte towary i usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Na marginesie warto zauważyć, że obecnie obowiązujące regulacje prawne dopuszczają możliwość przechowywania kopii faktur w formie papierowej lub w formie elektronicznej. Działania takie są równoważne w skutkach podatkowych z przechowywaniem faktur w formie papierowej, o ile zostanie zapewniona autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelności tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania, o której mowa w cyt. wyżej rozporządzeniu Ministra Finansów.
Przechowywana przez wystawcę i otrzymana przez nabywcę faktura ma być identyczna w zakresie treści, a więc informacji zawartych na fakturze, a wystawca i nabywca musi zapewnić autentyczność pochodzenia, integralność treści i czytelność tych faktur od momentu ich wystawienia do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz łatwe ich odszukanie, w tym również na żądanie organu podatkowego.
Odnosząc się natomiast do kwestii prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur otrzymanych drogą elektroniczną, które zawierają w swej treści „kopia” to należy zauważyć, iż jak wynika z wyżej cytowanego przepisu § 19 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 28 marca 2011 r., faktury i faktury korygujące są wystawiane co najmniej w dwóch egzemplarzach, przy czym oryginał otrzymuje nabywca, a kopię zatrzymuje sprzedawca. Powyższego przepisu nie stosuje się do faktur i faktur korygujących przesyłanych w formie elektronicznej.
W przypadku tych faktur sprzedawca przesyła je, w tym udostępnia, nabywcy, zachowując je jednocześnie w swojej dokumentacji (§ 19 ust. 2 cyt. rozporządzenia). Obecnie bowiem oznaczenie faktur słowem „oryginał”, czy „kopia” nie jest wymagane, natomiast obowiązek wystawiania faktur w dwóch egzemplarzach nie dotyczy faktur i faktur korygujących przesłanych w formie elektronicznej.
Konsekwencją wyżej powołanego stanu prawnego oraz zdarzenia przyszłego jest uznanie za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy w zakresie uprawnienia do odliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku faktur elektronicznych, w których treści znajduje się słowo „kopia”, pod warunkiem, iż te faktury spełniają wyżej omówione warunki. Tut. Organ zauważa również, że faktyczna ocena wypełnienia przez Wnioskodawcę wymogów określonych przepisami cyt. wyżej rozporządzeń Ministra Finansów może być zweryfikowana tylko w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego prowadzonego na podstawie odpowiednich przepisów proceduralnych.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Spółkę. Inne kwestie przedstawione w stanowisku własnym, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.