INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 25 lipca 2012 r. (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 2 sierpnia 2012 r.) uzupełnionym pismem według daty wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 13 sierpnia 2012 r. oraz pismami z dnia 11 października 2012 r. i 15 października 2012 r. (data wpływu 16 października 2012 r.) oraz z dnia 25 października 2012 r. (data wpływu 26 października 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodów osobowych przeznaczonych do przewozu osób niepełnosprawnych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 lipca 2012 r. do Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodów osobowych przeznaczonych do przewozu osób niepełnosprawnych. W związku z § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, pismem z dnia 31 lipca 2012 r. przesłał ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim (data wpływu 2 sierpnia 2012 r.), celem załatwienia zgodnie z właściwością miejscową.
Wniosek został uzupełniony o dowód opłaty (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 13 sierpnia 2012 r.) oraz pismami z dnia 11 października 2012 r. i 15 października 2012 r. oraz z dnia 25 października 2012 r. poprzez doprecyzowanie przedstawionego stanu faktycznego, zadanie pytania, przedstawienie stanowiska oraz o kwestie związane z reprezentacją. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Zakład powstał 02.08.2004 roku, obecnie zatrudnia 35 osób niepełnosprawnych ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Zakład finansowany jest ze środków PFRON.
Profilem produkcji Zakładu jest przygotowywanie posiłków tj. dożywianie uczniów ze wszystkich szkół z terenu gminy; posiłki te są zwolnione od podatku VAT. Zakład prowadzi także sprzedaż odbiorcom indywidualnym ale stanowi to zaledwie kilka procent sprzedaży. W 2008 roku Wnioskodawca zakupił dla swoich pracowników samochód Opel Vivaro 9-cio osobowy i uzyskał Interpretację Indywidualną nr IPPP3/443-228/08-2/CS z dnia 25 lutego 2009 roku o prawidłowym zaliczeniu podatku VAT do ceny brutto.
W grudniu 2011 roku Zakład w celu poprawy warunków podróżowania pracowników niepełnosprawnych zakupił dwa 9-cio osobowe samochody Opel Vivaro ze środków Województwa, dokładając łącznie ze środków własnych … zł. Cena samochodów brutto wyniosła … zł, podatek VAT od tak wysokiej kwoty nie był możliwy do zapłacenia przez Zakład ponieważ nie dokonuje odliczeń podatku VAT przy zakupie paliwa, części, remontów, przeglądów, itp. przy samochodach przeznaczonych do przewozu osób niepełnosprawnych i produkcji posiłków dla dzieci. Zakup samochodów nastąpił w grudniu 2011 roku, zarówno wtedy jak i dzisiaj Wnioskodawca nie był i nie jest w stanie pokryć tak dużego podatku VAT.
Dokonano rozliczenia zakupu z Regionalnym Ośrodkiem Polityki Społecznej. W piśmie z dnia 11 października 2012 r. Wnioskodawca powtórzył, że powstał 02.08.2004 roku, obecnie zatrudnia 35 osób niepełnosprawnych ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Zakład finansowany jest ze środków PFRON. Profilem produkcji Zakładu jest przygotowywanie posiłków tj. dożywianie uczniów ze szkół podstawowych i gimnazjów z terenu gminy. Posiłki dla szkół podstawowych i gimnazjalnych zwolnione są z podatku VAT. Zakład prowadzi także sprzedaż odbiorcom indywidualnym jednak jest to zaledwie kilka procent sprzedaży.
Wszystkie środki uzyskiwane z PFRON na działalność Zakładu wydatkowane i rozliczane są w kwocie brutto. W grudniu 2011 roku Wnioskodawca zakupił dwa samochody Opel Vivaro. Zakupione samochody łącznie kosztowały … zł brutto. Samochody przeznaczone są tylko i wyłącznie do przewozu osób niepełnosprawnych pracowników Zakładu. Przewóz polega na dowożeniu i odwożeniu do pracy i do domu ww. pracowników. Zakup samochodów został rozliczony w cenie brutto bez żadnych odliczeń podatkowych. Ponadto w piśmie z dnia 15 października 2012 r. Zainteresowany wskazał, że jest zarejestrowany jako płatnik podatku VAT.
Zakupione samochody Opel Vivaro są wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Te samochody służą do przewozu osób niepełnosprawnych do zakładu pracy i z zakładu do domu. Działalność ta zwolniona jest z podatku VAT, w związku z czym Zakład nie może odliczyć podatku VAT od faktur zakupionych samochodów. Kosztem zakupu samochodów jest kwota brutto łącznie z VAT-em. Samochody wykorzystywane są do czynności nieopodatkowanych. Zakupione samochody służą do przewozu pracowników niepełnosprawnych, jak już wspomniano nie jest odliczany podatek VAT od wszelkich wydatków z tym związanych, czyli paliwa, napraw, ubezpieczeń, części, itp.
Odliczeń podatku VAT nie dokonywano od 2004 roku czyli od początku powstania Zakładu i nie dokonywany jest nadal. Zakupione samochody to samochody osobowe zabierające 9 osób łącznie z kierowcą. Samochody Opel Vivaro osobowe nie spełniają żadnych warunków wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247 poz. 1652 ze zm.). Zakupione samochody nie posiadają zaświadczenia o dodatkowym badaniu technicznym pojazdu wydawanym przez okręgową stację kontroli pojazdów, ponieważ nie posiadają cech wymienionych, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 roku.
W piśmie z dnia 25 października 2012 r. Wnioskodawca ostatecznie wskazał, że zakupione samochody Opel Vivaro są wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie (sformułowane w piśmie z dnia 11 października 2012 r.). Czy Wnioskodawca może nie odliczać podatku VAT od zakupionych samochodów, na które otrzymał środki finansowe w kwocie brutto? W momencie zawierania umowy z PFRON była uwzględniana kwota brutto. Z powodów ograniczonych środków finansowych na dzień dzisiejszy Zakład nie jest w stanie pokryć kwoty podatku VAT z własnych środków.
Zdaniem Wnioskodawcy (sformułowanym w piśmie z dnia 11 października 2012 r.), zakupione samochody służą do przewozu osób niepełnosprawnych, działalność ta zwolniona jest z podatku od towarów i usług. W związku z czym Wnioskodawca nie może odliczyć podatku od zakupu ww. samochodów. Zainteresowany nie odlicza również podatku VAT od zakupów na utrzymanie samochodów tj. paliwa, remontu, itp. Kosztem Zakładu jest zakup w kwocie brutto, czyli łącznie z podatkiem VAT.
Indywidualna interpretacja potrzebna jest w celu przedłożenia jej w Regionalnym Ośrodku Polityki Społecznej prowadzącym rozliczenia wydatkowanych środków na zakup samochodów w cenach brutto w okolicznościach nietypowej sytuacji Zakładu. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. kwestie związane z odliczeniem podatku od towarów i usług związanego z nabyciem określonych kategorii samochodów, regulują przepisy art. 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652 ze zm.) - zwanej dalej ustawą nowelizującą.
Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2012 r., w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
Art. 88 ust. 4 ustawy, stanowi dopełnienie art. 86 i określa status podatnika, umożliwiający realizację jego prawa do odliczenia, którym jest rejestracja jako podatnika VAT czynnego. Stosownie bowiem do tego przepisu obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (niewystępujących w przedmiotowej sprawie).
Z powyższych przepisów wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko w przypadku, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy dokonywane zakupy towarów i usług mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Zakład) zarejestrowany jako płatnik podatku VAT, zatrudnia 35 osób niepełnosprawnych ze znacznym i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Zakład finansowany jest ze środków PFRON. Profilem produkcji Zakładu jest przygotowywanie posiłków tj. dożywianie uczniów ze szkół podstawowych i gimnazjów z terenu gminy.
Posiłki dla szkół podstawowych i gimnazjalnych zwolnione są z podatku VAT. Zakład prowadzi także sprzedaż odbiorcom indywidualnym jednak jest to zaledwie kilka procent sprzedaży. W grudniu 2011 roku Wnioskodawca zakupił dwa samochody Opel Vivaro. Zakupione samochody łącznie kosztowały … zł brutto. Samochody przeznaczone są tylko i wyłącznie do przewozu osób niepełnosprawnych pracowników Zakładu. Przewóz polega na dowożeniu i odwożeniu do pracy i do domu ww. pracowników. Wnioskodawca wskazał, że zakupione samochody Opel Vivaro są wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Odliczeń podatku VAT nie dokonywano od 2004 roku, czyli od początku powstania Zakładu i nie dokonywany jest nadal. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ zakupione w 2011 r. samochody Opel Vivaro – jak wskazał Wnioskodawca – są wykorzystywane tylko i wyłącznie do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym Zainteresowany nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w wysokości wynikającej z art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, z faktur dokumentujących nabycie ww. samochodów. Tym samym Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku , o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
Reasumując, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT z faktur dokumentujących nabycie w grudniu 2011 r. dwóch samochodów Opel Vivaro, ponieważ poniesione z tego tytułu wydatki nie mają związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Dodatkowo tut.
Organ zwraca uwagę, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na opisie sprawy (stanu faktycznego), w którym wskazano, iż nabyte samochody Opel Vivaro są wykorzystywane do czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu stanu faktycznego i nie było przedmiotem oceny.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.